hósdagur 30. mars 2000síða 11

21 tíðindablaðið sosialurin Nr. 63 - 30. mars 2000 20 tíðindablaðið sosialurin Nr. 63 - 30. mars 2000 Tilvitað val Ivaleysa væl er skrivað og málað á veggin um, at sleppa vit okkum av við rík- isstuðulin og allar aðrar danskar veitningar, so fer búskapurin at minka mun- andi, hóast vit í dag hava avlop í almennu køssunum og avlop í samskiftinum við útheimin. Hesin parturin av upplýsandi uppgávuni hjá Landsstýrinum, sum stevnir fullveldiskósina, er borin greitt fram. Her er ivaleysa nógv gjørt av, soleiðis at myndin, vit hava av sjálv- støðuga búskapinum, held- ur er meira døpur enn væl er. Danskir búskaparfrøð- ingar hava ljóðandi meira bjartskygda mynd enn vit av egnu sjálvstøðugu framtíð okkara. Framtíðar valið er í orða- skiftinum vorðið soleiðis, at fyri framman stendur at hvør einstakur sigur sítt ja ella nei til eina einastu stevnu, sum er at loysa Før- oyar til sjálvstøðugan stat. Men valla er tað nakrantíð soleiðis í lívinum at fyri framman okkum stendur valið um eitt einstakt. Ong- antíð er valið minni enn millum tvinnar kostir, og veljast skal annar, so at tú sjálvstøðugt hevur valt framhaldandi lívið, uttan mun til um tað fer eftir øðr- um vegnum ella hinum. Á einum atkvøðuseðli fært tú kanska bara valið ímillum at skriva kross í rútarnar fyri ja ella nei um eina einstaka stevnu, men lívið skiftir kós í báðum førum, og tí eru sjálvstøðug val í báðum rút- um at vela. Í veruleikanum velir tú ja ella nei í báðum rútum, hóast tað ljóðar held- ur løgi. Tí er rímuligt at spyrja um avleiðingarnar av at velja aftur gomlu skipan- ina, sum letur donskum rík- ismyndugleikum politiskt vald aftur fyri ríkisveiting. Tað er ikki bara í hugaheim- inum at tað er eitt tilvitað val at fara aftur á gomlu slóðina. Eisini í politisku gongdini og sjálvari bú- skapargongdini fer tað at merkjast sum broytt kós, tí tær Føroyar sum komu und- an kavi eftir kreppuna, eru ikki tær somu sum fóru und- ir kav fyrra partin av nítiár- unum. Hetta grundi eg á tvær orsakir. Eitt millumvaldsbil Tann fyrra er, at vit hava nú í nøkur ár livað í einum bili, líkt einum interregnum — einum millumvaldsbili - tá ongin greið samfelagspolit- isk stevna setir áralagið. Í nøkur ár hava almennu kassarnir havt avlop, sum koma heilt upp ímóti stødd- ini á ríkisveiitingini. Telja vit lánsavdráttir uppí, so er konsolideringin hjá al- mennu køssunum eins stór og ríkisvieitingin seinastu árini. Tað merkir tað sama sum at almennir kassar fáa ríkisveitiningina, men brúka hana bara í lítlan mun, og økja tí lítið um innlendska eftirspurningin. Millum landsins borgarar er hug- burðurin ikki ólíkur hesum. Síðani framgongd sást í bú- skapinum og inntøkurnar gjørdust frægari, bæði hjá einstaklingum og fyritøk- um, hevur eitt vist varsemi verið at síggja í atburðinum. Hóast munandi betri inntøk- ur, hava hvørki einstakling- anýtslan ella íløgurnar hjá fyritøkunum gjørt nøkur skarvslop. Tað sær út sum bíða bæði húsarhald, fyri- tøkur og tað almenna sjálvt eftir einari avgerð um tær fortreytirnar, sum vit skulu laga okkum til. Tilfeingismeðvit og liberalisering Seinna orsøkin er, at leiðin burtur úr kreppuni hevur verið merkt av hugtøkunum sparing og liberalisering. Sparingin er eitt breitt hug- tak, sum fevnir um skila- góða og effektiva tilfeing- isnýtslu sum heild. Tað merkir ikki bara at brúka minni, men at brúka við skili, soleiðis at mest gagn fæst burturúr hvørjari krónu. Sjálvandi er ilt at staðfesta ella prógva tilver- una av nýggjum hugburði, men eg váði at siga húsar- haldini vera meira ansin í nýtsluni og meira varin at seta seg í skuld. Valla ivast nakar í at tað almenna brúk- ar minni part av inntøku- num enn fyrr hevur verið lagið, og avlop í almennu køssunum ár undan ári er ókent fyribrigdi undir gomlu skipanini. Vinnufyr- itøkurnar eru meira varligar bæði í rakstri og íløgum, so at virkisførið og kapping- arførið væntandi eru batn- aði í mun til gamlar dagar. At allir partar av búskapi- num eru meira ansin um at brúka tilfeingið skilabest, kemur ikki bara av broytt- um hugburði, men eisini av tí at karmarnir um búskap- arligu tilveruna eru broyttir. Samanlagt er farin fram ein liberalisering av samfelags- búskaparligu kørmunum. Føroyar eru í dag meira at kalla marknaðarbúskapur heldur enn studningsbú- skapur, sum undan krepp- uni. At húsarhald eru meira ansin at veðseta seg, kemst bæði av at ískoytið til rent- uútreiðslur minkar, at peng- astovnarnir eru meira ansnir um veðsetingarvirðini, at ar- beiðsloysi ella minni vinn- utrygd er vorðin ein meira verulig hóttan í hugaheimi- num hjá tí einstaka. Polit- isku báknini um at hvør ein- stakur skal sjálvur gjalda í meira mun til eftirlønina, um at rentustuðilin verður uppaftur minni, um at priv- atisering og kommersiali- sering av tænastum fer at økja um borgarakostnaðir, gera eisini sítt til at húsar- haldini verða meira ansin í nýtslu og veðseting. At fyritøkurnar ikki loypa á leistum í stórsligin íløgu- ævintýr, sum lagið mangan var í gomlum døgum, kemst heldur ikki bara av broyting í hugburði, men í stóran mun av at fyritøkurnar ikki kunnu rokna við almennum veðhaldum til lán og rakstr- arstuðul í sama mun sum áður. Haraftrat kemur so at vinnuligu karmarnir um ser- liga fiskiskap og fiskavirk- ing eru munandi broyttir, soleiðis at hesar vinnurnar í dag virka í einum liberal- iseraðum umhvørvi, eins og politisku báknini benda á enn meira liberalisering av vinnukørmunum. Liberaliseringin av vinnu- liga umhvørvinum hevur á- virkan á allar vinnupartar og marknaðir. Fíggjarmarkn- aðurin, allir vøru- og tæn- astumarknaðir og arbeiðs- marknaðurin eru ávirkaðir av broyttu kørmunum og út- litinum til meira liberalis- ering. Samanumtikið eru vit hesuferð komin úr kreppuni á annan hátt enn áður. Fyrra størra kreppan vit eru komin úr var heimsumfatandi olj- ukreppan, og ta ferðina komu vit úr henni við heilt øðrum hugburði og heilt øðrum áratøkum. Meðan loysnin upp á kreppuna fyrst í sjeytiárunum — sum bæði var oljukreppa og fisk- ivinnukreppa — var rakstr- arstudningur og íløgustudn- ingur, hevur loysnin hesu ferð verið ein tillaging hjá øllum pørtum at standa á egnum beinum. Vit eru komin soleiðis burturúr kreppuni hesu ferð, at vinn- uliga umhvørvið og búskap- arpolitiska skilið er mun- andi betri enn undan krepp- uni. Tilfeingiskreppa ella skipanarkreppa Frammanfyri okkum stend- ur tí ikki bara valið fyri ella ímóti at fara úr danska rík- isfelagsskapinum, ella valið fyri ella ímóti tí samráðing- arúrsliti, sum kemur burtur úr samráðingunum, men eisini valið fyri ella ímóti at venda aftur á gamla lagið. Vit menniskju eru helst so- leiðis, at tá vit fáa fortreyt- irnar at vita, so fáa vit okk- um mest møguligt gagn av teimum. Og samfelag mill- um menniskju ber seg ikki annaðleiðis at. Verður úrsl- itið av gongdini soleiðis, at vit fara undir aftur ta skipan, at danskir ríkismynduleikar betala fyri at hava politiskt vald, so ivist eg ikki í, at vit fara at gera mest gagn av tí skipanini. Vit fara ikki at lata politiskt vald til eina aðra tjóð uttan at fáa sum mest av vælferð afturfyri, tí søgan sigur okkum at allir politiskir flokkar, og hvør einstakur borgari somuleið- is, vilja hava mest møguligt í sín part av tí tilfeingi, sum vit fáa uttaneftir. Tað er onki sum bendir á at vit fara at lata politiskt vald frá okkum fyri at fáa sum minst aftur- fyri. Trýstið, sum veljarar og vinna fara at leggja á polit- isku flokkarnar og politiska valdið, verður um at fáa sum mest av tí vælferð rík- isveitingin gevur, í sín part. Stríð fer aftur at standa mill- um landspartar um part í vælferðini, danska ríkisveit- ingin gevur, trýst fer aftur at koma á politikarar og pol- itiska valdið um at lata vinn- uni studning, eins og velj- araskarin sum heild fer at vilja hava gagn av ríkisveit- ingini. Svara mær kannst tú og siga, at sama stríðið um part í vælferðini er í dag. Gam- aní, men politiska valdið í landinum hevur avgjørt at avlopið hjá almennu køss- unum skal vera stórt, og tí er stórur partur av virðunum vit skapa og gávuni vit fáa úr Danmark, hildin uttanfyri eftirspurningin. Og framm- anundan tí vóru avdráttar- skyldurnar so stórar og virð- isskapanin so lítil, at ongi avlop vóru at býta av. Tá avgerðin er fallin um ríkispolitisku viðurskiftini, fara allir partar at laga seg til ta framtíð, sum tá stendur fyri framman. Verður loyst frá Danmark, so fara vit inn í eina kreppu, sum er ein tilfeingiskreppa, tí tað stutt og greitt verður minni til av virðum í samfelagnum, enn verið hava frammanundan. Verða vit verandi í ríkinum, fara vit inn í eina sonevnda strukturkreppu, tí eftir mín- um tykki venda vit tá aftur frá einari mennandi liberal- isering og skilagóðari til- feingisnýtslu til ein studn- ingsbúskap við almennari uppílegging í flestu markn- aðir. Aftur til gamla sáttmála? Tilfeingiskreppan er væl lýst í kjakinum, hóast lýs- ingin er merkt av ríviligum bjartskygni frá øðrum part- inum og svartskygni uttan mýkindi frá hinum parti- num. Burtur úr hesum hevur vanligi lurtarin kanska fing- ið eina skilagóða miðal- mynd. Hvør er so strukturkrepp- an fyri framman? Konkretu møguleikarnir eru óteljandi, men meginrákið í gongdini kann gitast um. Samráðingarnar við ríkis- stjórnina um nýggja heim- astýrisskipan fara at miða eftir at fáa so stóran væl- ferðastyrk sum til ber, aftur fyri tað politiska vald ið lat- ið verður ríkisstjórnini. Illa er hugsandi at føroyingar góðtaka annað enn tað, ella at danska ríkisstjórnin torir annað enn tað. Fyrsta stigið er tí ein ríkiliga stór ríkis- veiting — mest trúliga av somu stødd sum í dag. Næsta stigið er at fáa gagn av styrkinum, tí tað er ikki hugsandi at danska stjórnir fáa loyvi frá veljarum sínum at lata føroyingum vælferð- astyrk til at seta á bók. Men hvat gagn vit gera av styrk- inum, tað stendur í veruleik- anum til veljararnar og vinnuligu ávirkanina á pol- itisku skipanina. Lítil orsøk er til at vænta annað enna at kravið frá veljarum og vinnulívi vera sum undan kreppuni, og tí er mest trú- ligt, at ein partur fer til í- løgur hjá tí almenna, ein partur fer til at økja almenn- ar tænastur, ein partur fer til at minka nettoskattatrýst- ið og í aðrar mátar økja um vælferðina hjá húsarhaldi- num og ein partur til vinnu- ligar studningar av ymsum slag. Í tann mun, sum tað al- menna brúkar pengarnar til at økja almennu tænasturnar og til almennar íløgur — sum helst er mest neutrala nýtslan av veitingini - fer gongdin at økja um inn- lendska eftirspurningin og harvið at leggja trýst á inn- lendsku marknaðirnar, so at faktorinntøkan í innlendsk- ari vinnu batnar í mun til hana í útflutningsvinnu. Somuleiðis fer tað almenna at vaksa sum partur av bú- skapinum. Í tann mun, sum tað al- Tvinnir kostir fyri framman — hvørgin er mjúkur Viðmerking: Í orðaskiftinum um loysing og samband er mestsum sligið fast, at fyri framm- an er valið eittans: at vit loysa úr danska ríkinum og koma í búskaparliga kreppu ella so verða vit verandi í danska ríkinum og tá heldur verandi bú- skapur fram ótarnaður. Hetta er ikki heilt beint. Heldur er tað, sum so mang- an, at fyri framman eru kostirnir tvinnir og hvørgin teirra mjúkur. Tí ætli eg mær at grundgeva fyri Hermann Oskarsson skrivar menna brúkar pengarnar til at minka nettoskattatrýstið og økja vælferðina hjá hús- arhaldinum í aðrar mátar, hevur gongdin somu ávirk- an á innlendska virksemið, prísir og faktorinntøkur. Harumframt kann tað lætt- liga fáa ávirkan á liberali- seringstilgongdina eins og á tilfeingissparandi hug- burðin. Hví skulu borgarar landsins fara at gjalda til egna eftirløn tá tað almenna er vorðið ríkari og meira sinnað at brúka av pengu- num? Hví skulu veljararnir gjalda brúkaragjøld ella marknaðarprís fyri tænstur, sum áður hava verið lands- uppgáva — so sum telesam- skifti, postflutning, ferða- fólkaflutning og annað mangt. Hví skal rentuí- skoytið til húsabygging minkast og hví skal rentu- inntøka skattast, um tað al- menna kann lætta um hjá ungum fólki at seta búgv? Í tann mun, sum pengarnir fara til at dugna útjaðara- num, fer tað at fáa ávirkan á almennu íløgurnar og ak- tivitetin innanlands. Í tann mun, sum pengarnir verða brúktir til vinnustuð- ul, fer tað at avlaga kapp- ingina um kapital og ar- beiðskraft, so at vit aftur fara at hava stórar partar av vinnutilfeinginum bundið í vinnur, sum ikki bera seg á vinnuligum grundarlag. Fiskivinnan er tann, sum í gomlu skipanini fekk mest- an stuðulin. Hetta kemst av ymsum ávum. Partvíst kemst tað av tí van- ligu kappingini, sum fer at verða millum allar samfel- agsbólkarnar, og fiskivinn- an er tann, sum hevur havt sterkast ávirkanina á polit- isku skipanina. Men partvíst kemst tað av, at tað er mest rasjonelli og í støðuni skil- abesti politikkur, at veita fiskivinnuni studning, tá landið fær ríkisstuðul. Tí øll onnur nýtsla av pengunum, sum omanfyri er greitt frá, fer at økja um vinnuførið hjá heimamarknaðarvinnu- num í mun til útflutnings- vinnuna. Hvørja ferð ein króna av ríkisstuðlinum verður brúkt til at bøta um vælferðina hjá húsarhaldi- num, økist trýstið á útflutn- ingsvinnurnar. Hvørja ferð ein króna verður brúkt til almennar íløgur ella al- mennar tænastur, økist trýstið á útflutnings- vinnurnar. Í tann mun, sum pengar- nir verða brúktir til vinnu- ligan studning, fer tað at avlaga tað liberaliseringstil- gongd, sum er grundarlagið undir gongdini móti sunnari og sterari fyritøkum. Fáa fiskiskip á heimaleiðum á onkran hátt kapitalstyrk frá tí almenna, fer tað at ávirka prísirnar á skipum og prís- irnar á døgum, uttan at tað avgjørt fer at gera fyritøk- urnar sterkari. Fáa virkini studning, fer tað at økja um fiskaprísin, uttan at tað av- gjørt fer at gera fyritøkurnar sterkari. Fiskivinnan er í tí støðu, at hon illa kann fáa studning uttan at venda aft- ur til eitt annað slag av reg- ulering, enn hana vit hava í dag, og satt at siga dugi eg illa at hugsa mær hvussu fiskivinnan kann fáa part av øktu vælferðini av donsku ríkisveitingini, uttan at tað fer at spilla alla liberaliser- ingsgongdina, sum verið hevur. Men fær fiskivinnan ikki studning, kemur hon eisini í trupulleikar, tí meðan allar aðrar vinnur kunnu luttaka í innlendsku inflasjónini, kann fiskivinnan tað ikki, og tí fer henni at mangla bæði kapital og fólk. Ilt er at hugsa sær annað, enn at vendast má aftur til eina skipan, har tað almenna let- ur studning við aðrari hond- ini, og við hinari stýrir til- gongd og frágongd í vinn- uni. Útgangur Her er stutt nortið við nakrar av teimum skipanarligu trupulleikunum, sum vit koma okkum útí, um vit venda aftur til eina ríkis- studningsskipan. Málið er ikki lýst eins væl og teir vælferðatrupulleikarnir eru lýstir, um vit sleppa okkum undan ríkisstudningunum, men tó skuldi fegin staðið greitt, at valið ikki stendur millum eina lættgongda og eina illgongda leið, men at valið heldur stendur millum tvær leiðir inn í framtíðina, sum báðar hava sínar íbornu trupulleikar. Sannleikin er tann, at vit eru vaxin fleiri tummar gjøgnum kreppuna. Vegurin úr kreppuni hevur verið merktur av skilagóðari til- feingisnýtslu — kanska av neyð, men ikki minni væl- eydnað kortini. Vegurin úr kreppuni hevur eisini verið merktur av búskaparliga heimsrákinum, sum er libe- ralisering av marknaðum og áðurnevnda neyvstýring av tilfeingisnýtsluni. Og enn hava vit so langt í frá troytt allar møguleikarnar. Og ein afturvending til gomlu skipanina — ella rættari full nýtsla av rætt- indunum og ríkidøminum í gomlu skipanini — fer at koma í andsøgn til rákið, sum í er komið síðani kreppuna. Uttan at hugsa um hvørjar konsekvensir tað hevði fyri ríkisrættarligu støðuna, eru føroyskir, danskir og aðrir analytikarar komnir til hesar liberaliser- ingsloysninrnar og tilfeing- issparandi gongdirnar. Og ein kúvending fer at føra til nýggjar konfliktir, tí tilvax- andi búskapargongdin hev- ur undirtøku tvørtur um rík- ispolitisk mørk í Føroyum. Tá um ræður ríkispolitisk viðurskifti og tá um ræður búskaparpolitisk viðurskifti ganga mørkini ikki eins millum fólk. Tú finnur lib- eralistiskar sambandsmenn eins snilt og liberalistiskar loysingamenn. Hermann Oskarsson Viðmerking: Føroya Landsstýri Stílað: Signari á Brúnni, landsstýrismanni í undirvís- ingar- og mentamálum. Undirritaðu skúlaleiðarar í Eysturoynni, sum umboða 1700-1800 næmingar, hava viðgjørt støðuna, nú sátt- málasettu lærararnir hava verið í verkfalli síðan 8. mars. Av tí at sáttmálasettu lær- ararnir undirvísa í miðal umleið ein triðing av pults- tímunum, verður undirvís- ingin skerd so munandi, at skúlin als ikki virkar sum undirvísingarstovnur. Fleiri flokkar hava lítla og onga undirvísing fingið, síðan verkfallið byrjaði. Heldur hetta lagið fram í langa tíð afturat, verður drúgt at byggja tað uppaftur, sum nú verður brotið niður. Í løtuni er støðan í skúl- anum ótolandi, og tí verður inniliga heitt á tygum sum landsstýrismann í skúlamál- um og ábyrgdarhavandi at taka stig til, at málið verður loyst beinanvegin. Viðvíkjandi støðuni í skúl- anum í samb. við verkfallið hjá lærarunum Nú allir sáttmálasettir lær- arar eru í verkfalli, er Koll- afjarðar skúli sera hart raktur, við tað at undirvíst verður undir 40% av van- ligu tíðini. Hetta hevur við sær, at næmingarnir missa nógvar undirvísingartímar, men av tí at uppmøtingin eisini er óreglulig, missa teir enn meir, tí ringt er hjá lærarunum, sum ikki eru partur av verkfallinum at leggja undirvísingina til rættis, tá teir ikki vita, hvør er í skúla. Harafturat verð- ur undirvísingin sera nógv órógvað, við tað, at teir næmingar, ið hava frí mitt í skúlatíðini ganga í skúla- garðinum ella inni í skúla- num. Dømi eru um, at børn, ið ikki eru von at ganga einsamøll millum skúla og heim, hava gjørt tað, og kundi stórur vandi staðist av hesum. Sum øll vita, er sera nógv ferðsla á økinum við skúlan í løtuni. Skúlanevndin hevur við- gjørt støðuna og hevur um- hugsað at steingja skúlan, men av tí at vit ikki hava myndugleika til tess, letur hetta seg ikki gera. Vit fara tí at heita á foreldur at hava børn teirra heima til verkfallið er av. Velja tygum at gera eftir áheitanini, má hetta frá- boðast skúlaleiðaranum. Vinarliga Kollafjarðar Skúlanevnd Arnbjørn Kristiansen, formaður Kollafjarðar Barnavernd 410 Kollafjørður 23. mars 1000 Til øll foreldur at børnum í Kollafjarðar Skúla Vísandi til skriv frá Skúla- nevndini um hvussu hætt- islig støðan er við skúlan nú meðan verkfalli er, mælir Barnaverndin eisini til, at foreldur ikki senda børnini í skúla. Vit meta at í Kollafirði gera serstakar umstøður seg galdandi, av tí at bygd- in er so long og at tað fyri tíðini er serliga nógv og tung ferðsla, vit hugsa um teir mongu lastvognarnar, sum júst í hesum døgum koyra útgrevstur frá bygg- ing av ítróttarhøll við skúl- an og grót til bátahyl á Signabø. Av tí at undirvísingin er skerd við 60% sigur tað seg sjálvt, at tað er nógv frítíð, og teir lærarar sum undirvísa kunnu ikki eisini ansa børnunum, sum hava frítímar. Hettar er ein roynd at binda um heilan fingur. Vinarliga Kollafjarðar Barnavernd Til foreldur at næmingum í Kollafjarðar Skúla Fuglafjørður, tann 23. mars 2000. Fuglafjarðar skúli, Súni í Hjøllum Leirvíkar skúla, Ólavur Sjúrðarberg Gøtu skúli, Hans Mourits Foldbo Runavíkar kommunuskúli, Osmund Lamhauge Tofta skúli, Marita Dals- gaard Stranda skúli, Richard Jo- hansen Skála skúli, Súni Kristian- sen Oyndarfjarðar skúli Hallur Ellingsgaard Funningsfjarðar skúli, Emil Jacobsen Funnings skúli, Tórhild Bjarkhamar Gjáar skúli, Jan Thomsen Eiðis skúli, Vagn Foldbo Norðskála/Oyra skúli, Arn- old Joensen Felagsskúlin á Oyrarbakka, Hans Erland í Brekkunum Fimleikaárið er farið at halla, og Havnar Fimleika- felag endar árið við tveim- um framsýningum. Nú várið er á veg, fara fimleikafeløgini kring land- ið at sýna fram tað, tey hava vant í vetur. Størsta fimleik- afelagið í landinum Havnar Fimleikafelag fer, sum vant, at hava tvær framsýningar. Í vetur hava einir 1200 fimleikarar íðkað fimleik hjá Havnar Fimleikafelag, bæði rútmiskan fimleik og amboðsfimleik, og til- gongdin veksur hvørt ár. Sjálvt um tað eru flest gent- ur, sum gera fimleik, eru dreingirnir eisini komnir fyri seg, og tað er at fegnast um. Veturin hjá Havnar Fimleikafelag hevur í ár verið serligur, við tað at fel- agið fylti 90 ár í desember 1999. Í hesum sambandi skipaði felagið fyri eini gallasýning í Norðurlanda- húsinum í desember í fjør, sum bæði felagið og áskoð- ararnir vóru sera væl nøgdir við. Av tí, at fimleikararnir eru so nógvir í tali, verða tvær sýningar, ein við yngru lið- unum og ein við eldru liðu- num. Fyrra sýningin verður leygardagin 1. apríl kl. 16:00. Á hesi sýningini fara vit at síggja tey 3 til 9 ára gomlu, umframt hesi liðini, verða eisini tey yngru grand prix liðini hjá felagnum, pinkurnar og smágenturnar. Seinna sýningin verður mánakvøldið 3. apríl kl 19:00 og her fara vit at síggja eldru barnaliðini og vaksnamanna liðini. Til báðar framsýningar- nar verða ídnaðarprógv og nálir handaðar. Ídnaðar- prógv fáa tey, sum hava møtt best og eru ídnast á sínum liði. Tað er ikki ó- vanligt, at fleiri á einum liði kvalifisera seg til eitt ídn- aðarprógv, og í slíkum før- um verður lutakast. Teir fimleikarar undir 14 ár, sum eru við í lutakastinum um ídnaðarprógv, men ikki fáa tað, fáa ein vatndunk, sum Havnar Fimleikafelag stendur á. Hesir dunkar vera eisini til sølu á báðum sýn- ingunum, fyri einans 50,- krónur. Ein fimleikari, sum einaferð hevur fingið eitt ídnaðarprógv, kann ikki fáa eitt aftrat. Fimleikafelagið letur eisini 5 -, 10- og 15 árs nálir. Ein trupulleiki, sum ofta er, tá ið fimleikaframsýn- ingar eru, er at tað tekur langa tí at fáa amboðini fram og beina tey burtur aft- ur, alt ov ofta verða ov langir steðgir millum liðini. Henda trupulleika hevur Havnar Fimleikafelag roynt at gjørt nakað við. Leiðar- arnir hava arbeitt nógv sam- an, um at skipa sýningina til eina heild uttan óneyð- ugar steðgir. Hvussu hetta fer at eydnast, fáa vit at síggja í Høllini á Hálsi leyg- ardagin 1. apríl kl 16:00 og mánakvøldið 3. apríl kl 19:00. Kostnaðurin til sýn- ingarnar eru 70,- kr fyri vaksin og 10,- kr fyri børn. Fimleikaframsýningar