leygardagur 10. desember 1966síða 3

10. desember 1966 SOSIALURIN Nr. 99 Hin einasta »ålitandi« verja av ríkisfelagsskapinum Okkum fall tað so ovboðið, táið vit lósu takkargreinina fyri løgtings valið av formanni sambandsflokks- ms. Hvussu kann greinskrivarin taka "so til orða, at hann og sambands- flokkurin skulu vera teir einastu, sum eru »ålitandi« verja av ríkis- felagsskapinum. Hevur harra Poulsen gloymt tær ferðirnar, tá ið hann við einum meirluta innan fyri sambandið sveik »samhørigheden?« Hevur hann gloymt, at tað av hansara og hansara liðsins gerðum reið á snarinum við »samhørighe- den?« Heilt honum og flestu óvæntað kom tað at falla so, at svíkur í loysingarsamgonguni mill- um sjålvstyrisflokkarnar »bjargadi» »samhørigheden« vid keppi sinum i loysingarhjólið, monnum reinar loysingar fyrst Erlendur Håkun Djur- sjålvstyrislands- Tað vóru jú »trånutalur«, sum Patursson og síðani huus hildu aftaná stýrið varð sett! Hvor maður ivast í ti, at um ikki Vilhelm Nielsen sýtti at vera við í yvirtøku- og loysingarpolitikkinum, vildu oddamenninir innan fyri tjóð veldisflokkin og fólkaflokkin skun- da sær og longu í fyrstu tingsetu og uppskot síni, fingið tey samtykt og avgreitt niður. sett fram yvirtøku- loysingar- Og tað skal Jóhan Poulsen vera vísur í, at danir, sum eru gingnir inn fyri »ti generella« frælsinum undir fullari ábyrgd, vildu ikki bíð að ein tíma við at monn- unum, at teir syttu ongari yvirtøku og ongum fullveldi, um føroyingar vildu hava tað. svara Og hvar var so ríkisfelagsskap- urin, sum harra Jóhan Poulsen sigur seg og sín flokk vera teir æinastu, sum verja? Harra Jóhan Poulsen við sam- starvandi sambandsmonnum havt alla skuldina, tí tað vóru teir, | sum tveittu háskúlastjóran og hans- ara sjålvstyrisflokk í fólkaflokks- føvningin við ikki at vilja ganga saman við javnaðarmonnum at mynda tað nýggja landsstýrið. Eggjaður av monnum sum Si- vertsen, skipsinspektøri, vildi hann ikki samráðast á fundi við javnaðarmenn framhald = av landsstýrissamarbeiðinum, veruliga var farið til val uppá. Og als um sum valúrslitið var fyri einum samar- beidi, ti samgongan herði verið lika sterk aftaná sum undan val- inum. Ikki fyrr enn háskúlastjórin veru liga var farin til fólkaflokkin, var barra Poulsen, drigin av Hans Iver- sen, sinnaður at koma á fund við javnaðarmonnum til samráðingar um myndan av nýggja landsstýri- num. Men tá var ov seint, mongum sambandsmanni til iðrunnar, men kortini einum hópi til frøi. Ímillum vildu | seinast nevndu vóru Jóhan Poulsen, Sofus Sivertsen og Andreas Djur- huus. Tað ivast vit einki í. Fyri aðru ferð var Jóhan Poul- sen við at reka sambandið úr sam- arbeiðinum javnaðarmenn í føvningin á fólkaflokkinum. Hina ferð. Tað var í 1950. Tá hendi tað sum skot av himni. Eingin hevði snevil av tí. Undir djúpastu loynu við vóru samráðingarnar farnar fram millum Jóhan Poulsen Kristjan Djurhuus ødru megin og Thorstein Petersen Håkun Djurhuus hini megin, Hin gamli hevdingin, ið var »samhørighedsmand«, Andreas Samuelsen, visti ikki orð- ið av hesi svikagerð móti allari »samhørigheds« hugsan. Hann grun aði tað ikki. Hann frætti tað sum slatur, hvat ið hent var. Vildi als ikki trúgva tí. Ómeguligt! Teir í føvningin á fólkaflokkinum, sum tá var, og sum undir ollum krig- num hevði verið og tíggjað sær sum reinur loysingarflokkur: Full- veldi, kvetting loysing høvdu verið sannur rakstrarróp hansara! Nógv harðari enn frá nókrum núverandi tjóð- veldismanni! Hvi gjørdu teir hesa ógerð? Kundi tað bara vera fyri ein løg- mannssess til Kristjan Djurhuus? Bar tað til! Ella var tað bara konservatisma, | | illvilji móti Stungin í ryggin! Settur uttan fyri! Tað mátti vera sárt! Sárt soleiðis at síggja ríkisfelags- skapin sviknan! Tað er fullkomuliga rætt, sum »Dimmalætting« sigur, at tá lyfti | sambandið fólkaflokkin uppaftur | av deyðafalli og setti stimbur í og fótur aftur undir hann. Og nú kunnu Jóhan Poulsen og javnaðarmonnum? | sambandsfelagir hansara sóla sær í | | verki sínum! Vit hava altíð á goymslu alt nútímans tilfar til HITAVERK og SANITET INNSTALLATIÓNIR VERÐA GJØRDAR Viðm. Vit hava góð avlopsrør av PVC plastic Fa. Mouritsen & Mouritsen TORSAVN TELEFON 2337 HEIMA TELEFON 2784 - 2877 HORNAGØTA 15, Feir kunnu spyrja, nær ið dag- | urin verður, nær ið loysingarklokk- við fólkaflokkshondini, alvinum, sum teir eiga, um kylvulin an ringir Hava teir tá so vunnið slagið? Eru javnaðarmenn tá slignir? Harra Jóhan Poulsen og líkar vil ja, heilt annað. um teir liva tá, uppliva nakað | | | Ieir vilja gera tað, tí javnaðar stødan er grundarlagið hjá ini, grundarlagið, sum hon má leita skal henni lagað, uttan mun til, um loysingin sær á, um lívsfrælsi ella ríkisfelagsskapurin situr í hásæti! Jóhan tvær Vit eru bangnir fyri, at Poulsen og líkar, ið soledis reisur hava stungið »samhørigheds« | hugsjónina í ryggin, vilja gera tað | triðju, fjórðu og hvørja ferð, tað | skal siga danir. vera. »Sporene skræmmer!« Onationalt EINGIN ONATIONALARI GERD KANN HUGSAST ENN TANN, AT KVETTA ØLL BOND TANN VEGIN, HAR VIT HAVA STØRSTI ÁHUGAMÁL AT RØKJA, MEN HETTA SIGA TEIR SOKALLAÐU »SJALVSTYRISFLOKKARNIR«, SEG TILREIÐAR AT GERA Einki kann vera nationalari enn I! vid allari orku at taka lut i, vera hjåstaddir og stríðast allastaðni, har tað leikar á og ræður um mál, ið viðkoma føroyingum og Før- oyum * Felagsmálini Så og »sjålvstyris- * landsstyrid« hev- UT * ur ikki hættað Í + sær at vyvirtikid * eitt einasta av * teimum verða * eisini vidgjørd av * fólkatinginum, og * sjálvandi ræður * um at vit eru væl * umboðaðir har * eisini | Henda umboðing heldur ikki | rímiliga uppat, fyrr enn oll mál og målsøki eru yvirtikin, og so langt hava ikki flokkar sett sær nakað mál, uttan lutvís tjóðveldis- flokkurin, sum leikar við orðum, ið lítið og við hvort púrt einki hava við veruleika politikk at gera. HONG MEIRA MOTION — BETRI NÝFOÐINGAR Støddin av móðurhjartanum er av avgerandi týdningi fyri nyfød- ingarnar. Mødur við smáum hjørt- um eru útsettar fyri at føda ov tíð- men við at gera hjartakann- liga: OG í BÝ TILBOÐ GEVAST Stødd: 214" og 4” JAVNADARFLOKKURIN vil ikki verða við til slíka ónatio- nala ger at kvetta bond, har lívs- mál okkara verða vidgjørd — og hetta geldur eisini fólkatingið. ingarnar nóg tíðliga ber væl til at bóta uppá hesi viðurskiftini. Tað er finski pro fessarin Ráihá, sum er komin til hetta úrslit. Samanburðugin millum støddina móðurhjartanum og lívsbyrjanin hjá barninum er av størsia gerandi týdningi! Tad er av tydn- ingi, at sindur varnar, ti føda til normala letur seg gera eitt altíð at eru tíð: hetta smá hjertu og rokjast. og motión Veik og * venjast fimleikur * frá- eru * + teirra børn nógv lættari enn | + kvinnur, ið ikki fáa nóg mikið | + av motion, + Eisini å hesum øki tykist moti | + én at hava størri tydning, enn + ein higartil hevur trúð. + Verður lívið ov stilt og moti- + ónsleyst skaðar tað komandi * ætarliði! mV 1569 Amr) OPER EH A BYGD fjøld- | verða | og av- mødurnar | best erl men | við eftiransni: kunnu | Vanligur | lík. Ítróttakvinnur føda vanliga | Teir hava ið hvussu er mist rætt in til at útnevna seg til »taeir ein- ríkisfelags »SAMHØRIG astu ålitandi verjarar av skapinum ella av HEDEN« TE liturin TE bragdid LYONS TE angin Quick Breiv Aðalumboð: eysturoyar heilsøla Føroya Bjór Jolaøl Tað vælumtókta FØROYA BJÓR JOLAØLI ei ið í handlarnar Vilja framúrskarandi nú kom tygum hava nakað jolaøl, um JOLAØL, so bid sjålvandi FØROYA BJÓR betri fæst ikki