mikudagur 1. mars 1967síða 2

Nr. 17 Skal drepa frá hond Aftaná ein stødg uppá fýra ár við fangahúsinum San Quentin í Kaliforniu, er tað líkt til, at hin fyrrv. annanflokks sjónleikarin núverandi er heithjartaður talsmaður fyri deyðarevsing, fer at rudda upp í deyðs kømrunum í fangahúsinum guvernørurin Pat Brown, ið dømdir vóru til Gamli eirdi teir flestu. STSÍALURIN ”- há w A skuldi havt verið tikin av døgum 18. januar, men sakførari hansara fekk avrættingini útsetta til 1. mars. Nú er eingin vón hjá honum at bjarga lívinum. ollum avrættingum í tí tiltikna ÓMENNISKJANSLIGT — Deydarevsing er ein guvernørur Ronald Reagan, sum ómenni- skjansligur = revsingarmåti, sigur ÍDOMDUR FYRI hesin sami sakførari. | ROVMORD | Og deyðarevsing forðar ikki ferð uppskot var um at undirvís- ingarmálið skuldi vera føroyskt — saman við sjálvstýrismonnum! Men ovstuttir! Heldur enn ongan bata at vinna vóru teir fyri uppskotinum um, at lærarnir skuldu nýta føroøyskt og danskt í undirvisngini — saman við sambandinum. Eisini ovstuttir! Tað er eyðvitað framstig í tí, at lærarin skal nýta bæði føroyskt og danskt undirvísingarmál held- ur enn verða hangandi við $ 7. Hetta vildi borið við sær, at lærar- nir nýtti føroyskt sum undirvisingar uttan í donskum og har ið undir- fakligum ið teir sum mál alla staðni jøðrum málum, teir |visingarliga nyta tad børnini i. | Og javnaðarmenn ikki bara vóru til við sjálvstýrismonn- at greiða atkvødu fyri at $ 7 og lata tað standa til lær- larin, hvat fyri mål, lundirvísingarmál, men tað vóru teir, sum komu við hesum uppskoti, og Ísum ikki lættliga, men eftir drúgva av málið, skulu læra við saman lum av- |taka ur í. at hetta ikki var |dreymur. tilikur sløkkjari«, rópti Presturin var sum sagt | men til| í »Ein |Marcel. brennivinshatari deyða, men hesin guvernørurin ætlar | Hin 26 ára gamli juvelersonurin |drápsgerðum. Eg kann nevna, at ikki at spara nakran. Hann byrjar Dorman F. Talbot, sum nú skal laftaná at James Bently í 1963 varð | vid at avrætia hin 26 ára gamla |jakast av dogum. varð dømdur fyri |tikin av døgum fyri morð, fóru Dorman F. Tallbot. lat hava rovmyrt ein sjómann. Hann fram 3.7 morð uppá Rhvørjar | Hesin annanflokks sjónleikarin | vildi fáa sær hendur á pengum til |100.000 íbúgvar i Kaliforniu; men | úr Hollywood. sum hevur verið /brúdleypið hjá sær, men varð lí 1966, tá eingin varð tíkin av heppin á politisku leiðini, hevur skjótt handtikin. Brúdleypið varð |døgum, fóru fram bara 3,2 morð | sagt, at hann ikki ætlar at vísa av ongum. | uppá hvørjar 100.000 íbúgvar í miskunnsemi móti nøkrum. Hann varð dømdur til deyða og |Kaliforniu. Hann hevur avgjørt, at hin fyrsta | ————"n2eovio —— ——i—i€øø"""— avrættingin skal fara fram hin 1. mars kl. 18 (kl. 12. lokal tíð). g t ONGATID FYRI KL. 10 — 2) nn ak ONGATID EFTIR KL. 16. ; + Menn. ið »snulta« og royna atidi vera danskt, og at lærarin ein- sum tygum Kanska vita, arbeiðir kanna sær ella fåa sær burtur av lans kundi nýta hitt føroyska sum | sødilin í Kalifornur bert Í skriv Í {á øðrum. verða mettir at vera hjálparmál í undirvísingini av teim stovutíðini. Hann drepur ongatíð | inni menn. (um smáu børnunum fyrr enn kl. 10 á morgni og ongatíð I ftanå kl. 16 seinrapartin, skrivadi | Hesar menn runnu okkum i huga, | Men madurin er ikki »skarpur«, Carvi Chessman í einum skilnadar- [tå ið vit lósu greinir Knuds Vangs lella trýr hann lesarar sínar vera brævi. áðrenn hann hin 2. mai 1960 'blaðstjóra >Dagb ladsins« um móð- lóvanliga hugsunnarleysar, ti í skriv | var tíkin av døgum i gasskamar- |urmálið, har hann roynir at prógva Ing síni. serliga tå ið hann vísir num í San Quentin. við tingtíðindum enntá fyri at/til tingtíðindi, prógvar hann sær Chessmann er óivað hin mest Villeiða at tað ikki eru javn- | éavvitandi at javnadarmenn e€eru | kendi millum tey 193 menniskju- adarmenn, men — sjålvstyrismenn, |teir einastu, sum i hvørjari syftu ni, sum higartil eru tíkin av dog- sum loysti »hin gordiska knåtine i jaltid hava verid fyri at framt | ? á ” Jundirvisingarmålinum i skúlum |tann bata. sum møguligur hevur um í hesum fongslii Áðrenn | kkara við uppskotinum um bara verið at fingið fyri okkara móður- hevdi hann stridst í 12 ár fyri at: at taka burtur $ 7 í skúlalógini 8 | målsstødu i skålanum. bjarga lívinum. 7 segði, at undirvísingarmálið skul- | Teir vóru soleiðis við hvorja KE TE Max Catto: |skuldina, um nakað. var ikki | så . sum tað átti. Eg risti vid høvd- På mp 3 Øm línum. men hann helt fram: FEIG DARFUGLAR »Hvar eru tær?« Hann meinti i |vid fløskurnar; eg segði sum (Framhald) Stund um hetta at vera stund = royndist úti undir, at vit løgdust fyri. vit longdust so eftir svovninum. ið vit ikki kundu fáa. tí hvorki nervar ella tíðin vóru til tess. Ég lá i ti tætta grasinum, overvadur. at eg ikki var mentur at geva meg yvir til svøvnin, heldur ikki so hugaður. og so a skoða månaripuna. Fyristødu-, kvinnan svav lika fast sum børn ini. Faðir Doonan var í skugga | av månalysinum, aftur undir einum runni; eg dugi ikki at siga. um hann svav. Sum vant hildu okkara tríggir fylgis-| neytar seg fyri seg sjálvan nak- að burtur frá. Eina lotu lá eg eftir tutli teirra sínámillum. tagnaði tað og tók við aftur og lurtaði sum rytan. Sjálvt tað sindri av. fugli, ið eftir stødadist, svav. So tók heili min, ið var klår- vakin, at huga aftur í nakað sum tú kann hugsa tær eina kykmynd, að øvugtan veg. að um hin ræðuliga túrin niðan gjøgnum brøttu líðina sveim- aði hugurin sidan til tá id fyri- stødukvinnan tók av múldjór- unum og eg dvøldist leingi vid hesa mynd hvi? Okkurt var sum ikki var rættfatt. Heil- in ansar ollum sovorðnum hann goymir tílíkt. ið annars hevur lítið upp á seg. Knapp- liga klárnaði eg; eg sá aftur alt fyri mær. Eg mintist hvussu fyristødukvinnan = murraði og vríggjaði seg. táið hon skuldi taka tað burturúr, ið vit helst og eg legði í at | y So | tíðina. | ið verður snar- | Fyrst var hugs- | kundu vera av við. skogvarnar, |var. og hann fór til gongu. nakrar fløskur av konjakki -| >Verði here. suffaði hann. eg foldi líkasum eina varning Hann fór so spakuliga yvir til her. Tá ið vit tóku at lesa okk- |teir sovandi menninar. Vit sóu, um. kagadi eg afturum meg eft- at hann bendi seg niður yvir ir teimum rugvunum, ið vit Marcel. Hann ripti ta fyrstu høvdu lagt eftir okkum; eg fløskuna frá honum uttan at 'hugdi væl og mintist nú. at eg hann vaknaði. So fór hann yvir einki til. at nakað glitraði í til Frobisher, men tå rordist mánalýsinum. okkurt, helst ein grein, id brotn | Eg hugdi beinanvegin sum aði — eg sá Frobisher røra seg leiddur yvir á teir tríggjar sov- landi menninar. Eg vakti fyri- stødukvinnuna segði lág- mæltur: >Ég hugsi teir munnu tað blinkstradi eitt lítið, táið hava fingið fatur á konjakk- hann tók hendurnar niður fyri; inum. Teimum fløskunum, vit seg. og so ljóðaði sum av brotn løgdu eftir okkum. lum glasi. Luftin angaði av kon- | Hon vaknaði so líðandi úr | jaksroyki. (tungum dúri. »Eru tygum ut Fyristødukvinnan = tivadi illa jur í ti?« meðan hon bíðaði eftir, at Oløg- | så {faðir Doonan hina undan troyggjuni hjá honum, og Eg segði henni frá tí, sum eg lið kom. hevði sæð. Hon tyktist verða í ; 7 i OT *| Charlie var klårvakin alt i bangin. Eg gjørdi mær at fara| . á FL: 4 = 2. einum — og eg havi ikki sæð, |burtur ødrumegin inn í kjarrið. mann so skiblt verða so ovur ITá ið eg kom framvið Mareelli, | Hann 59 sj hevði eg meg framá, pig" nian, at tab sú hættisligt ut ; = R ; hjå Marcelli gekk seinni at fata, hann og helt andanum — Á ;: hvat hent var; hann hugdi so betri enn so. tað reyk frískur| ná fjåkut at teimum vátu glaspett- sprittroykur uppi yvir honum. | So bar eg eyga við fylsni und ferie gm år Fr mn ret ir troyggjuni hjå honum — vi! Jorn ce" Frobisher hevði eisini stungið "> fygum. af eg geri ikkl av. fløsku uppá seg. Eg gekk mær. Frobisher leyp upp ylandi av so spakuliga aftur til fyristødu- ala maður? kvinnuna. Hon vakti faðir 202 Maður! Doonan og talaði so spakuliga | Veki nú ikki óvitarnara, tesk- við hann. laði faðir Doonan. »Vit eru Vit skuldu ongantíð havt lat- nógv betri fyri við ongum ið teir vita av fløskunum. Tað brennivíni, halda tit ikki tað? Tað er vandi í ti…« Men jamm var sjálvandi at freista teir alt urin frá Marcelli gekk framfyri ovmikið. Faðiri Doonan var dátt við tað, hann segði. Hann kávaði >Ég var ósketting, byrja“i niður í glaspettini — tað tókt- hann, altíð tók hann uppá seg ist sum hann vildi vera ivaleys- jog ressast — sum eitt fok ripti | fløskuna | trega. »Hvi fanan gjørdu tygum | krevst dirvi. sum rotta í faðir Doonan ímóti = trimum Eisini fyristødukvinn- an hevði seg aftur frá, og eg hoyrdi hann fteska: »Teir munnu fara at leggja hond á hann og meinsla«. Harry Fro- |bisher gekk eitt fet fram, medd |adi væl og leingi, legdi so nev- jan mitt ímillum eyguni á faðiri | sjálvt fyri ein agno- |stikara sum meg var tað næstan (halgibrot at leggja hond á ein prest. >Nú verða tygum helst betri til passar«, segdi fadir Doonan. Hann turkaði okkurt myrkt úr munnvikanum. Fyristødukvinn- an reistist. »Bint frid« segdi eg, »teir eru Eg fellu táið standa hetta |meg |sá eina monnum. eg har. |Doonan; so reittir, at teir sansa ikki, hvat teir gera. Kanska leggja teir á tygum«. »Jamen, teir drepa hann«, segði hon lágmælt. »Madur sum faðir Doonan verður ikki vegin so lættliga. Leggja tygum uppí, verður tað |bara verri«, segði eg. »Hygg at hasum øra. jer heilt frå sær sjålvum«. | »So halt uppat at hyggja at |honum«. Eg togaði í hana at {fáa hana burturfrá. >Vit kunnu lyvirhovur einki gera here. Eg eri ræðuskítur men ræðsla er bróður vit og skil. Ég hugdi burtur og notraði. hvøria ferð eg hoyrdi neva Frobishers raka í andlit faðir Doonans so tað gelti eftir í. Eg noyddist at hyggja — eg slapp ikki frá tí. Maðurin við Hann grundum | hann nýtti sum | ringur |ti kendi | reittum | 1. mars 1967 itogan i neyndini fingu sjålvstyris- |menn at taka hesa stóðu. i … | Men hetta dylir harra Knud | e dejlig nem varme Vang. n € god økonomi Kanska hann sum yngri í gøtuni | 6 indb g et tank likki veit tað ella sigur seg ikki at| y g … vita tað Pí. Valdemar Liitzen Men tad var so! | Tórshavn — tlf. 1020 | Tað var so, at tað vóru javnadar- | — i | menn sum bóru fram tankan 08 |„ðarflokkurin við sínum uppskoti | støðuna at avtaka $ 7. | »høggdu hin gordiska knåtin«? - | Støddina av javnadarflokksins | luti í loysnini av undirvísingarmáls | Heldur enn at royna at »snulta« trætuni kunnu lesararnir so meta |sær eina æru, ein ikki eigur, mátti um. ltað verið mannilgari at sagt sum Er hon ikki so stór, at trætan |var og unt honum, ið eigur »æru- likki enn var loyst, um ikki javn- 'na«, hana! ÉN SEE DE ET STR TD fótinum hevði (mist vit og minni. Hvat var tað oní vreiðisharðveður, ið hesin maður hevði savna saman: hat- ur, skuldarkensla, beiskleiki? |Eg fekk tað sjáldsama hugskot. at Frobisher við hvort slagi |revsadi seg sjálvan. Faðir Doon lan royndi at hava seg undan og (verja fyri sær; hann hevði væl (kunna hetta, um hann vildi |sligid aftur, men hendur hans- lara hingu beint niður við lið- |ini. Eg var í villareiði av útlit- inum í andliti hansara — hvar hevði eg sæð hetta fyrr? Á myndum av teim eldru pínslu- váttum úr Italiu ...? Tað var meinslaða ræðuligt at hyggja at, men eg stardi so illsligur niður fyri meg. Ég helt enn í armin á fyri stødukvinnuni men nú skræddi hon seg leysa og leyp yvir til Charlie. Óvitarnir vóru vaknaðir og stardu so sorgarbundnir at and- liti prests, ið var ein sveiti. Fyristødukvinnan stóð framm anfyri Charlie og byrjaði stam- andi: »Stedga hasum kortini...< Svertingurin kveistradi hana til viks. »Vit høvdu einki fing- ið at drekka i langa tíða, segði hann, »hann nýttist ikki at gera. SOx. »Hatta beisti slær hanm heilsuleysan.« »Prestur er stórur og sterk- ur«, segði Charlie kalliga. »Hann kann verja seg.« yHann kann íkki so mikið sum týna eina flugu«. Charlie læi háandi: >Maður. ið ikki kann drepa eina flugu, skal ikki gera so nógv av, sum hann hevur gjørt her. Tað kundi hent, at hann hugsar seg tvær reisur um, áðrenn hann ger tað uppaftur.« (Framhald)