leygardagur 18. mars 1967síða 5

Nr. 22 18. mars 1967 SOSIALURIN AA AA — er og rokna við at broytingarnar ikki | > Tú er móður min Føroyar, verða minni frameftir (brøytingar-| títt mjøllhvita høvur um nar verða helst ogvusligari), so er| - > kransa við hvítari fonn, greitt, at vit skjótast gjørligt mugu 7 ; % m og eg kenni so væl tær gøtur, umleggja okkara sjómannslæru, so 3 CO 5 tå eg spældi sum piltur vid å. hann er mest møguligt hóskiligur í 9, 1 (0 9 re . 5 z Få på ] nútíð og frameftir. "5, e Tú er móður min Føroyar, r r oe e DE | við krúnhvítu mjøll ara yvirmenn mugu gera sær og eg veit tað so væl, É 8 n ze at umborð á fiskiskipunum TIMBUR her við tínar strendur ver e raksa í ati aliseri . . |verður ein vaksandi rationalisering leg undrist og foldi hendur. at fara fram, og avleiðingarnar av pt | þes verða, at vit fá meira auto- „ie“ So mangur fer burtur, js og meira specialisering, so troðandi ferðast langt út I romn vi vita av, standa yvir- |burtur í fremmand lond, menn okkara á odda fyri nøkrum Tetoion: 3148 - 5265 7 2 (Framhald) er tað fyri ta stóru rúgvuna. Skip- specialarbeiðarum, st tei kul Tolur.: Kiølbro lee vík |8loym ei lítla landi Tá veidan er fingin, er tað upp-|arin við størstu rúgvu verður róst- i - Am BO oo - jog kvett ei tey heimligu bond. eå iBaran tvritøk 8 til skýrgja. Í k ka €i St“ | plasera sum best og leiða. Vit eru | Talex 29 | áva reiðarans og fyritøkunnar, ið|ur til skýggja, fær kanska eina me- ir eitt Sir Á leið á . ; en ve ves! rr „eina me |komnir eitt sindur á leið á hesum | langt ein so ferðast eigur skipið, at selja hesa veiðu fyri gum og kemur í útvarpið. Hvert |økjum og tað er greitt, at hjá slik- | KLAKKS! tir AR ser ta mt hl : besta prís. Marknaðarprísin á fiski |ár hoyrist, at nú er hesin ella hasin (um sl ipara kreyst. leiðstul sinni ski | KAR sjónina ein ei gloyma vil, hevur reiðarin lítla og skiparin| Í turn komin til landið við størstu langt út um at stíla nótakasti ella | TIMBU IRRARDN i Jem við mjøll onga ávirkan á. Men, skiparin hev- |veiðu — hann hevði tonsið ella Í dyreing, Skiparin má ver væl | FE iðandi høvur ur åbyrgdina av, at dygdin å fisk- | kanska tað meira enn seinasti kynni igur við arbeiðspsykologi. | Pf. J. F. KJØLBRO tettat fle sjar og fjøll. inum. hann førir heim, er hin |»rugvukongur«. | social sykol leibsl | | , ST TNTNY T Þesta. Og er dvedi 52 væl af re L , | alpsykologi og leidsluspurningar | |HANS GUNNARSSON V. ta. Og er dygdin og væl a Tað verður soleiðis afturat eitt | av ymiskum slagi. Hann skal fáa | - ja es lt uger sø krav til skiparans frå samfelagnum, urent millum maskinur og *yparin skilur nane 700, VETO- |; han ir i ” ” sftir - . . . ep m i i : DÅ vi at hann dugir og vil ansa eftir, at |[manning og millum teir ymsu av | ——————— — ur prisurin alt anna ct sjålv- |veidan verður arvå sum | in; Á | ! alt annað líkt sjálv-|veiðan verður so dygdargóð, sum manningini at vera tað besta, og | gt nn 2 1t seina | sagt væl betri, enn um dygdin er | til ber. Ísmíllum annað skal valið av m nn- (henda rationalisering specialisering vánalig. Nú kar igas óti hes- | . ; : Í: y |eydnast, eigu kipar at verða a Oy kann Sigast móti hes-| Ofía hoyrast skilamenn siga, atling hjálpa honum í hesum arbeiði | rr eigur Spam Á DA | um. at tá skipið fer á saltfiskatúr, |; t | ki at:duga at: , llærdur upp til at vera konstruktivt : rev hjá skipara er at duga at samen vid organisatiånini av ar- (t { so mugu vit rokna við, at mann- s N ; dovin, (tvs at hann skal duga at Pr , id bú : eta ut i kortid og nakrar sjóreglur. | Í beið borð Imbor á fo 4 A ingin er før fyri at flekja. reinsa | Í Til hetta er at síga, at hetta SAfni- | eiðnum umborð. Umborð á før- spyrja hví tað er neyðugt at gera og salta fiskin uttan skiparans hjálp [liga ikki er nóg stórur lærdómur oyskum fiskiskipum er ikki nokur (59 ella 50), o hani skilir ib tur | og er hetta nóg væl gjørt, so verður | Íhjá skipara, um hann skal vera | reiðiliga føst organisation, sum nar fyri skip og manning av ratio- veidan eisini góð i dygd sum salt- |førur fyri at reka tað ábyrgdarstarv, |hjálpir skiparanum í hesum arbeiði. | il sting ni og. specialiseringini fiskur. | i Á jog hann má eisini duga eitt sindur Hett „ + Men h |honum er litið upp í hendi, til 'Hvør skipari velur sjálvur og hev- av tidar- og arbeið kar ing hå á ér púra Tp en her mu |fullnadar. Tað kann vera, at Kravdi |yr ábyrgdina av teirrs „oanisatjó | 7 Eg ArDelvs A gum, St gu vit minnast til yrúgvufiskiskap- | lærdómur var nóg stórur fyri ein- ur ábyrgdina av teirra organisatión |hann kann ganga á odda sjálvur Ing, I€ tykist hava so kuet tydn jum 50 árum síðani, men i dag| 5 emningia, sum ér á arbelds (SKiparn må gs ONE, bede me ir førovsker ískiskiparar- |mugu vit siga, at hesin lærdómurin | Plássinum. Er tað ikki so. at allir | ENA, verðr ps so AM Jer gam a (ha kvantitetin | ikki gevur skipara petti av kvali- larbeiða fram móti sama máli, sol” sk i Ab . Á A er | n om grun ; meðan |fikatiónum til at reka skiparastarv- |verður úrslitið minni enn tað eig- | på i me ? il Fr pg valite ft ce i. ; : = (verður tí eisl »yddur då æri jp jr oftast Sl Í aðru | 8. Og hvussu verður frameftir? ur Men við tað oc rationalisering d tie Si nc Go Í at GO rød. Menn rokna vid, at teir fáa |Um vit líta okkum aftur um bak|. om | pin m reiðskap. nytsiu a es nógva vekt við at brúka so lítið | log hyggja eftir fiskivinnuni tey lin og specialiseringin verða stórri jum. skip og hvussu arbeiðlagið salt. at tað akkurá . 7 Á int lo ri frameftir á arin fær (kann vera umborð á slíkum. salt. at tað akkurát gongur (t.V.s. at 'scinastu 50 árini og hvussu nógv |98 stórri frameftir, og skiparin fær 82 era í ons T eysturoyar hvussu (Framhald) sleppa av vid fiskin). Tilik hugsan kann. i ti einstaka førinum føra til | vinning. serliga tå skipid selur i Esbjerg. tå tad bara ræður um at fáa fiskin akkuråt góðtiknan og so nógva vekt sum til ber. Í longdini er hetta uttan iva ein vánalig stóða at taka til kvalitetin, tí tey. ið keypa tann fisk, ið hevur fingið akkurát ov lítið av salti, varða seg fyri at keypa hann aftur, og hetta fer at ávirka heildarprísin, | Føroyvingar kunnu vænta í fram- tíðini. Í dag er spurningurin um veran Hetta fer at fáa enn framtíðini, ti alt at okkara fram- er fesk ella ei. størri tydning i tykist at benda å, leidsla at verða løgd á at út- flyta frystar vørur, og fer henda | veran til teir ríku marknaðarnar, | sum USA og Bretland. har keyp-| arin er ógvuliga kvalitetshugsandi. | Tey gjalda fegin nógv fyri góðar vørur, men kveita ikki eftir vána veru. Fiskur er matvøra og skal oftast verða seld sum slík. Hetta, | altíð at royna at liggja á mark- inum fyri dygd er eingin góður politikkur fyri framtíðina. Ti rædur um, at skiparin eisini å hes- um økinum kennir sina åbyrgd og ikki i samljóð vid reidaran fram- leidir og eggjar manningini at fram leiða »grensufisk«. Harafturat er at viðmerkja. at tað er sera torført at fåa fiskimenn og arbeidsmenn til at gerast kvalitetshugsandi og sarbeiðandi, um teir eru uppvandn- ir við at leggja vertin á kvalitet ikki fáa nakað afturfyri kvalitetsvørur uttan fer ella verri, at framleiða otøkk. Her skal tó berast í bøtuflaka fyri skiparan. Hann er ikki einsa- mallur fremja hesa »hugsan«. Skiparin menniskja sum vit onnur. og honum dámar at verða | róstur. Og er tað nakað, føroyskir | at er skiparar i dag verda róstir fyri, so, skulu nokk | 'hon er broytt í hesum tíðarskeiði. | | } | høvudsåbyrgdina av SENT MS 7 Max Catto: | (Framhald) Eg tók i jog bað hana koma (hon tivaði tungliga. |Doonans vóru bólgnaði hann blunkaði í treiskni, (hopaði bert spakuliga undan ti Iribbingsskúri av knubbum og |høggum, niðuryvir hann dykti. |Knappliga = rópti Frobisher: >Hví taka tygum ikki hendur- inar fyri tygum?« Og hann hamraði knúgvarnar í tað særda landliti. >Ég havi einaferð sligid tygum juttan orsøk,« segði faðir Doon-| fyristødukvinnuna vid mæi Eygu faðir | og an. »Fg slái tygum ongantíð | aftur.« »Ger okkurt maður. Hvat fanan bilar tygum.« »Tygum noyðast at rasa segði faðir Doonan, »tad lætt- ir.« »Ikki munnu tygum vera rættsiktadur.« »Åja.« segði faðir Doonan| log læi vid lippufelli: vørrin varð klovin. »Tygum eru vinur vin- jur mín...“ »Tak so við hesum.« yldi Frobisher, »sum gåvu frå vini tygara.« Hann steðgaði á og mtivadi |hvæsandi. Eg hoyrdi hann teska li ovursinni: yNú havi eg bitið Inógmikið í meg frá tor, heilaga svin.« Hann ridjadi um tað ringa beinið. og stardi av av- makt inn í andlit prests. Hetta ' : | iri Doonan. FEIGDARFUGLAR ireitti hann. So slóg hann aftur. | | Charlie stóð og hugdi at fað- og var forvitin um hvussu gekst, so gekk hann |spakuliga fram og gekk ímillum |bådar, vendur móti Frobisher. yEr nú nógmikið?< segði hann |bisher, og seyg knúgvarnar. (Hann — hinkadi burturfrá og tveitti seg í kjarrið. Fyristødukvinnan tók í arm- lin á faðir Doonan og leiddi hann burtur. Hon fór at turka Íburturav tí illa hagreidda and- |litinum annað eyga var Í svart og bolgnað sum eitt epli: blóðið rann úr tí flaktu vorrini. Se ristist so illa å hondunum t hon fekk ikki gjørt nakað til litar. Fg skifti vid hana. »Ja.« segði hon uppreistrarhugað við {faðir Doonan, hatta tygum Í funnu uppá. at taka vid tygum. tað var burtur av all | ari leið.“ Hann ypti oksl: >Ég visti. at: einaferð noyddust vit at fara) undir at bera bornini. Ottist | likki teir.« legði hann so blid- liga aftrat. Tit fáa at siggja. lat teir eru sera góðir menn. ið á stendur.“ »Hvat siga tygum?« tå »Sss. Óvit- arnar.« royn nú og sissa væl |--- hálvt bodandi — hálvt spyrj jandi. | »Ja, nú er nokk«, segði Fro-| barbarar | teirra. nakað. til til sagt... nog | Hon fór yvir (kom minnast [Frobisher hevði Íhann hevði bitið | SEE... |meinti hann vid?«, spurdi eg. ai um at mikið í | ÞÁK segði faðir Doonan. hevði gott av tí ollum somlum. Eg havi gingið og spælt frómur beint uppi í eygum teirra, og nú leru teir sjúkir av tí. Ég eri eitt hyklarabeist.« t so eg kundi fáa hvílt meg eitt sindur aftrat. Eg legði meg nið- jur og lat eyguni aftur uttan at leg v væntaði. at har fór at koma nakar svøvnur. | Eg vaknaði vid at faðir Doon an tók í meg. Himmalin var nógv broyttur í útsjónd: úti í |havsbrunni rann reyðligur roði upp á tað myrkabláa hválvið. |Eg hugdi at klokkuni eg 'hevdi sovid í samfull trý korter. »Vit mugu fara.« teskadi fadir |Doonan so umberandi. >Tað er neyðugt. Vit komu oll upp at standa. |Menninir tóku hvor sitt av teim jum fýra børnunum. vóru savnað í rød. Vit fóru til igongu eftir Ljósið breiddi yvir gjøgnum lurin steig hitanum. Ein syngja. einki legði ina. og seg so spakuliga dalin. Lavaroyk- fuglur tók at hann í neyð- (Framhald) eg tók tað uppaftur> hvat | hini | brekkuendanum. | upp í byrjandi dag-| | Hann hevði lagt seg bar- langan. Ég fór frá honum, so Íhann kundi fáa ein blund. og) | | heilsøla saltangarå telf. runavik 7400 teigr. eystursoelan Fokker Friendship turbojet frá ICELANDAIR Keypmannahavn tím. Bergen Reykjavík „ FLOGFELAG FOROYA tlf. 3200 Tórshavn tlf. 55 Sørvåg „ þ DD Þ FRANTS RESTOREF..- = 5 IN ; Keypið frá teimum, sum lýsa í SOSIALINUM