leygardagur 8. apríl 1967síða 7

ori um 207 S. april 1707 Hitt sanna frælsid (Framhald frå 3. sidu) einki annað og einki minni enn tað, ið hendi Føroyum og Dan- mørk, tá ið føroyingar og danir vórðu samdir um eina stjórnarskip- an út frá hugsjónini um tað áður umrødda »generella« frælsi. Samgonga teirra SEKS er av sonnum ein fullkomulig ásannan av lívsfrælsishugsjónini, teirri hug- sjón, ið vit, sum sagt, hava skrá- sett sum prinsippið í okkara stjórn arskipan av 1948. Her er talan um eina ásannan av menniskjunnar djúpastu trongd fyri víðari lívsrúmd, fyri stórum lívsinteressum, interessum, ið rókka bygda og oyggja mill- men sum vaksa út um landa- mark og flætta seg inn í lívsins interessur av sama lyndi og lagi hjá øðrum fólkum í øðrum londum Okkara lívsæðrasystem, æðralag, greinar seg soleiðis ríkjanna mill- um, so samantvunnið og saman- flættad, at um ikki verður ansað eftir blóðlopinum, kann blóðpropp- bara um. ur. »samanlop« koma í og steðga lívinum og veita ólívssár, áðrenn ein veit av. Og henda ansan av fíggjarligu og andaligu felagsskapi og lívsæðruni má sjálvandi verða ein felags upp- gáva. einsamallur! Týskland kann td. ikki einsamalt duppa seg inni við og øðrum uttan at samhandilin við td. teimum verjutollaðu vørunum steðgar, heldur uppat, og um Týsk- land gjørdi tað, vildi tað borið við lemjandi blóð- verjutolli tiltokum, sær tann proppin. Aðrir blóðproppar vildu skjótt fylgt honum á baki, og samlívið hjá Týsklandi við hini londini vil- di steðga, og vit vildu kanska so aftur havt eina av teimum mongu fyrsta Max Catto: ikki | Ein parturin kann ikki ráða | innibyrginga- | drepandi kreppunum við arbeiðs- loysi og inntøkuloysi og troti upp á keypiorku og livsevni. Hetta vildi kanska aftur skapt eina ónegd i fólki, so sinnið reisti seg í einum móti einum og øllum, og vit komu so aftur at standa á rødini til ein nýggjan heimsbardaga. Ein orkar ikki at hugsa, hvat id ein tílíkur bardagi vildi bera við sær. Atombumban og aðrar týnan- di kreftir, boða tær frå ødrum enn mannaættarinnar týning? Tað er so statt einki minni enn {lívið um at gera, at lívsfrælsishug- Ísjónin, hetta at menniskjuni leita saman við felagsrætti á størst møgu |ligum øki, vinnur meiri og meiri í teimum kom lrúm í ungdóminum, landi ættunum. Lívsfrælsi fyri og fyri tað einstøku Imottoið fyri framtíðina. frælsi, felagssuverænitetur, hin einstaka eins tjóðina er Samlívs- við dagin tann 28. apríl kl. 17 Dagsskrá eftir lógini. H | | | Føroya | | í Í | setir ársaðalfundin felagshúsinum. Dagsskrá sambært grein 2 | FEIGDARFUGLAR (Framhald) 8. Táið eitt smábarn — ein av- lamningur — verður borið til skips av tilkomnum fólki, kem- ur tað av sær sjálvum ein felags skapur teirra millum. Ég var so smátt komin í vana við at hoyra Charliesar djúpu rødd. brumma tvørtum akslar hans- ara og barnalåturin afturímóti, medan barnid av og til gjørdi eitt hopp i stuttleika. Men so så eg at Frobisher gjørdi lika- eins og lat vid høvdinum. Hetta undradi meg. Eg hugsaði mikið um, hvat ið hann og tann lítli reiðarmað- urin kundu hava saman. Hann bar fýraársgentuóvita, ið æt Fleur, ein lítil blóma, løngu nakað følnad, tí annað beinið hekk niður sum pinnur. Spitalskni ber skjótt at, tá ið tað fer í holt við tey smáu. Og eg sá hvussu hetta barnið gnis- aði hóreiggjaði sær, fyri at síggja inn í andlit berarans Undrandi hugsaði eg um, at sjúkan ikki ørkimladi henda ill- sinta. ótolna mann; hann mundi hava vant seg við. Fyristødukvinnan hevði eisini so loynilig eyga við hesum pari. Vit tvarraðu fram eftir upsini | bíðaðu bert eftir, at tað og (skuldi vera áljóst áðrenn vit ltordu at fara oman í dalin. So |fysti hon inn í oyra á mær: lyHar má gerast okkurt. Hann ler óivað farin at siga barninum frá fúlum søgum«. | »Ongar søgur eru fúlar í barnaoyrum«, segði eg. Hetta argaði hana. Tygum eru helst uppvandur ólíkiliga og €. »Eg var uppvandur til at tola av øOrum…« »Og til at tvætla ein heilan (hóp upp í ský...< | og at minnast til, at tað eru so ymisk menniskju her á fold«. »Ikki á ti foldini, ið mær rennur tokka tilk. Hon rendi eyguni eftir Frobisher. »Tygum skuldu lati eitt sindur burturav tygara góðu fyrisetingum til | Doonan«. | »Fyrigevid«, segdi eg. »men fyri eina ferð skuld eri eg heilt (í parti við hinum manninum. Sum í kríggj vendi hon sær lat mær: >Hvat fanan meina tyg jum?« | »Tey góðu kunnu vera góð at liva saman vid, at ein verður sjúkur í sinninum. hvort er tað neyðugt, at vanlig so FYLKING tann 12. |étangan har. Hann hevur næst- | an vanskeplad andlitið á faðir Við | em — [om 2 28 hs EN NI LVR Á I óskerdum heimaræði í øllum ser- málum, teimum málum, sum bara viðkoma tí einstøku tjóðini, tí ein- staka fólkinum, er framtíðarlagið. P. M. Dam. GRØN- METI og FRUKT FRÅ GRØDI 1370 Adalfundur - Arbeiðsgevarafelag heldur ársaðalfund fríggja á Hotel Hafnia i Tórshavn, 5. april 1967 NEVNDIN OT me | í hesum mánað ) í felagslógini. Tvøroyri, 4. apríl 1967 STJÓRNIN taka okkum um reiggj fyri at) lata tey vita, at vit oll skulu | vera her. Ja tað kann gerast neyðugt at vera nokk so harð- (rendur fyri at læra tey eyð- |mykt.« | »Ja menk«, helt hon ímóti, »fadir Doonan er eisini eyd- mjukur.« | Ja, hugsadi eg, eyðmjúkur |sum krossfarari, id kennir teim i |heidnu gudfrødi. Eydmjukur | vid øksu í hendi. Um nú hasin | neyðar Frobisher er væl nøgdur vid øll tey brek, hann hevur — jog hann einki Få hevur um at venda vid. esset Ha visti, at einki kom burturúr at tjakast við meg. Hon murradi illsliga: »Fg vil ikki hoyra eitt orð af- trat frá tygum«. »Hvi kunnu tygum og lata onnur liva?« »Ti at hatta fólkaslagi førur eitt tilikt levnad, id einki liv ler«, segði hon og var aftur í ikki liva prædikulagnum. »Hvussu vita tygum tad?« »Tad tosast ikki við tygum. |Tigið. Tygum eru beint út anarkistur«. Nú fór at hella omaneftir. Roykurin hinumegin frá kom í r |stinklandi bøklum rúgvandi upp lum kambin. og tað sum verri |var, hitt lætta morgunlýsa tókt- ist blanda við sterkari roða. ið 'kom úr neðra í dalinum hesi megin mær dámdi einki at gremja meg frammanundan. kl. 20 í | Nr. 27 og er eitt við ein búning, sum eyðkennir Vørumerki er eitt sett í 90 londum. Nú verður tauratiónum. TIL j NTL OSL SØN SSR DST YET DNS ME i Futaskr POMMAC er framleitt av Tann fini aromi og smakkur er traktin verður lagrað í stórum um konjaktunum — í fleiri mánaðar. sum framelur POMMAC. av teimum mest kendu og er POMMAC eisini framleitt BJÓR og fæst hjá keypmonnum, í HVØNNDAGS OG FEST Nyggjur drykkur frá Føroya Bjór hesum døgum sendur á føroyska marknaðin. POMMAC verður Leskidrykkurin kendur á skandinaviska marknaðinum, 1963 eisini gingið sína sigursgongd í Ameriku. | fruktekstraktum POMMAC er av svenskum uppruna. sum síðan 1919 er væl- hevur síðan ca. 20 ymiskum ber- og reint nátúrprodukt. komin av, at eks- eikitunnum — goml- og hendir her- tann aroma og smakk r skrå- av FØROYA kioskum og á res- POMMAC er av somu framúrskarandi í góðsku sum allir hinir drykkir frå FØROYA BJÓR. ER POMMAC BEST Vinarlig heilsan FØROYA BJÓR Einar Waag rivstovan er stongd leygardagin 8. april 1967 vegna flyting. Í | Mánadagin 10. apríl 5 húsunum við Jónas Broncksgotu og 1967 verður latið upp í nýggju skrivstovutíðin LANDFÚTIN verður sum vant frå kl. 10—16, leygardag tó frå kl. 10—12.30. | TELEFON-nummarið verður samstundis broytt til | 1448 (1026 fellur burt). Politistødin heldur tó til í | Bringsnagøtu enn nakrar dagar. (fyri aftan og framman. Skóg- urin var turrur. Tær fallandi |glødurnar høvdu óivað fest í lalla staðnis Í tjúkka roykinum varnaðist leg knappliga, at Marcel gekk Í beint frammanfyri meg. Hann Í | ipråtadi upp á lívi við lítla reiðrarmannin á herðum sínum. | vedda um meg næstu ferð | ID... Íteir ríða í Longshamps. Um! |Chantilly- -steypin. Okkum báð- (ar er tað eingin ið kann takax. | Í hoyrdi eg Marcel siga. | „Heldur tú so. at vit vinna«, spurdi barnið so hugaliga. | »Heilt avgjørt. Vit leggja okk |um fremst beinanvegin, nýtist ikki at brúka písk til mín. Lat meg bara vera innast, so Ískal tú fáa at síggja. hvussu |sk jott eg rennic. | »Og so verða vit ógvuliga rík re, spurdi barnið so hugsunn- larsamt. | „Ríkir og kendire. Icel. »Fg eri besti gredingur, ið | Inakrantíð er komin úr fjósi. Tú (hevur eydnuna við tær. | »Fadir Doonan hevur lært lokkum. at vit skulu ikki kráma leftir peningi. | Marcel læi so smørliga og |svaradi: »Vita eftir. um faðir IDoonan hevði vunnið skeppu lav peningi í Longchamps. hevdi hann óivað verið ein ann- lar og nógv betri maður... | Eg hoyrdi ikki meira, tí fyri- |stødukvinnan vendi sær móti mær og teskadi. ovursint og so menniskju. sum tygum og eg, Í men eg gitti, at eldur var í bæði Í haldandi andanum inni: »Hann og tær | segði Mar | beinir fyri hasum neydar barni« »Hann telur barninum søgur. Tygum vita fullvæl, at tey koma ongantid til at renna um kapp á Longshamps«. »A«, segði hon, »ætla tygum at lata hatta beisti læra óvitarnar at spæla jum pengar?« | Eg rætti tunguna eftir henni og svaraði: »Tygum eru ein lóluksálig krympurumpa. Tyg- lara lív hevur verið so reinfort, lat har hevur ikki stuttleiki funn list«. Tað tóktist sum at eg her hevði nortid við okkurt, ið tók |henni fast, tí hon rodnaði sum |droyri. Hon reyk frá mær. Tað lvóru líkindi til, at okkurt var í tí. sum sagt var um hana í forð (um. t Frobisher tosadi fram- øksl við Fleur, ið lóivað var sovnað. Íð hvussu er ekk hon sum deyðseyði um herðar hansara. | | Harry |vegis um Alt í einum, sum at tú snarar krana frá, floymdi ljósið niður av himli. Royktámið varð grønt og sóljugult. sterkir geislar tveittust se i dalin. Vit stedg jadu oll á at síggja, táið ljósið rakti við I ONDAGRA? á teimum kryplaðu pálmunum — og síð- an at glíða so spakuliga niður eftir bulunum. Faðir Doonan rópti so glaður og fúsur á okk- um. og byrjaði at bana sær veg oman í dalbotnin við børnunum i hølunum. Eg tvarraði aftaná omaneftir (Framhald)