leygardagur 10. juni 1967síða 4

Nr. 45 SKIP FYRI 70 MILJ. - EINGIN EIGARI Í átta mánaðir hava teir á Gøtaverkan i Gøteborg smíðja skip so tað hevur staðið eftir. tað er skip sum kostar 70 milj. krónur. Men nú er komið í ljós, at tað er eingin sum eigur tað, og tær 14 miljónur krónur. sum longu er lagdur í at byggja | sýnast at fara fyri er um ein turbintank- ara upp á 145.000 tons dw.. ið skuldi handast einum útgerðar- felag á Bahamaoyggjunum í no vember 1968 tað hava teir ið hvussu so er hildið. Men nú ð ikki kennast Teir kríggjast framvegis |sigur seg ongantíð at hava bi- lagt tað. Víst hava samráðingar verið millum verftið um slíkt skip, |men ordrin er ongantíð latin. Og so er at spyrja hví skipið | er farið í gerð? Eini boð komu gjøgnum fjarskrivaran um at alt var klárt at fara í holt við at byggja. Ikki fyrrenn (traktin skuldi skrivast, tå kom í ljós. at har var eingin ordri. Við fjarskrivaranum sum | prógvforslu fer skipasmiðjan nú at krevja 14 miljónur í endur- gjaldi. Hetta er tað arbeiðið higartil hevur kostað Jtgerdarmadurin | í SUÐUR-SUDAN Eitt av heimsins mest blóð he SÍGJUG 11 Ta er ne suou Sud in Sg t mn Kh I est he ISk in åra camla for Isrå rranum Sa el M ninka um krig Nn så dIst U VI] era ni } ve C 7 I + | f 1 - FE 1 ! ' A SJÁL VUI il krigsumråoi og tlOSs- tor um 1 rm alitikk S íða vikii hann geva seg { nn vað i Val ; R 3 m Doosnie p fn fry & K | C, I + kst FEIGDARFUGLAR gj0 i eg? lati meg ligið et! « isindaliga.« Men eg so skittligur i hugsan sum folk flest.« im Camille g meg« ÞÉg Veit væ hvat tygum halda gum vita best sjálvur. um tað er rætt at hugsa óreint um tykkum bæði.“ »Leggi tygum ikki uppí hetta«. Men hann stórlæi og knappliga segði hann: <Hoyri meg um nú tað skuldi verið, at vit sluppu burturúr hesum við lív- inum, so er okkurt. sum eg vil- di forvitnast um. Hvar er ætt Camille?« »Tey eru oll deyd.« »Er so eingin av hennara ætt á lívi?a »TaO er eingin uttan verjar hennara. Fyristødukvinnan og eg.« »Høvdu tygum havt nakað at funnist at, um eg hevdi havt hug at gift meg vid henni?« Hesin spurningur. ið kom so óvæntaður. fekk meg at nøtra. Í fyrstuni helt eg tað vera fyri at arga, hann segði so. Men eg haldi. ? | 1 hel Jariigt »Hm«, segði eg. vil hon vift- ast við tygum?« 7 Få »Spyr hana sjålva«. Camille sat og horvdi móti okkum; hon hoyrdi so væl sum | ein antenna, og hon var so hug- | hesum manni. at hugur = hennara sveimaði um hann. og bert um hann. Mær nýttist ikki at spyrja. »Tygum eru tukthusfangi.« segði eg. i Hann ypti akslar. Tað var nakað sum landfarsótt. eitt nú sum meslingar, sð var tað wvir- >Faðir Doonan heldur. at hann kann hjålpa okkum å Í minsta lagi kann hann bundin av staðið. eið. Í fáa stytt um revsitíðina hjá okk jum. Eg haldi vit eiga tað á. halda tygum ikki tað?e »So avgjørt.« segði eg. Men hjá mær sjálvum hevði eg ta |hugsan, at tað mundi vera reiðiliga = ymist. antin teir sluppu frá nøkrum. Um vit nakrantíð komu til Tahiti. var tað óvist. um tey fóru at vera nakað takksom fyri bragdið, tí líkki eru fólk. ið annars eru hildin deyð. altíð líka vælkom- (in aftur millum tey livandi. »Men«. segði eg. ytað ber ikki (til. at hon einki annað skal (hava enn tað. tygum eru vanur (við, eins og himmalins fuglar. |Tygum ætla saktans íkki. at |hon skal liva sítt lív á vertshus- junum?« | | »Eg kenni ein plantingarupp- at hevði eg svara aftur sýnsmann á Fiji. Eg haldi hann |ræðuligt at kon- | SOSTALURIN PRÍSVINNARI TIL FØROYA RITGERÐIR UM JØRGEN FRANTZ JACOBSEN | | | | Jens Rye Larsen, Alborg stu- |bókaverkið »Færøerne« fyri rit- Leif Jørgen | gerð sína. ari. | Teir báðir prísvinnararnir |fáa hvor sína fría ferð við Tjal- drinum til Føroya í juli mánað. Teir, ið dømt hava hvorjir vinnarar skuldu vera. eru bóka denterkursus, og | Petersen, Ranum statsseminari- (Um, eru teir, ið hava vunnið jársins vinnarar fyri ritgerðir (um »Jørgen Frantz Jacobsen og | ” (hans forfatterskab«. vørdurin O. E. Jacobsen, mag. | Umframt fekk Erik Juul Jen art. dr. phil Aa. H. Kampp og |sen, Uldum virdisløn, hann fekk | Arne Ludvigsen, arkitektur. | | Hættisligt við MINKAFRAMLEIÐSLUNI Tað er ov stór framleiðsla av Hetta eru minkaskinnum um allan heim- og geva pelsframleiðarum grá in. Ein framleiðsla. sum er ór- 'hár hvvdið. tí N stødan er sera entabul og beinleiðis sevur Danska pelsframleið- fleiri framleiðarum tap. »Dansk Peldyr- Tá sesongin í 1967 tók við. evur grein eftir for- lógu miljónir av minkaskinnum manninum í danska pelsfram- á goymslu um allan heimin. leiðarafelagnum. har hann Heraftrat kemur so framleiðsl- beinleiðis spyr. um : an í hesum árinum. sum fer at |leidslan. e »]! Spinnid í Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av føroyskum togvi. TØTINGARVIRKID v/ Ólavur Gregersen — tlf. 20 i Gøru KA ETON PN SDS: VON 0 I DO TEEN NSA SO. beitt hjá særæ. Við honum »Halda Veum ikki tað hevði leyðum Juti. Hann stirnaði og sem Ir- plaga vik sin »Far til helvitis. Spell |so ung. at hon } r á 2 við /á tilikum s ndi |! Má »S K se a '»Tala tygum av egnum rovnd- segði eg argur. um?< Men hon lurtaði als ikki „Leika ikki so í. Eg ini at tosa við hin verjan«. I ropti fyristødukvinnuna. Hi kom til okkara. »Sessist«. ses lg noydist eis jeftir mær ) jdømandi á málinum. Av orða- 70! |ljóði = hennara gyklaðist fyri jeg. hon risti treisk við høvdi- einari mynd av tei | num. Her lå ikki væl á. Hon andi 7 hugdi ikki til Frobish »Fg standi væl på m skokjuhúsunum Fauburg aftanfyri Monimartre við ti »Fad er um Camille. Hesin (tey ringastu herbergini, gentur- maðurin vil fegin giftast henni.« nar á gotunum og uttanfyri »Tad verður av ongum « |skeinkihølunum. tev handlandi. segði hon. »Bid hann fara til |metandi eygnabrá. teimum |helvitis.« |grammu alfonsunum i fjarleika. »Er ikki eitt sindur av órætt- |madammuni. í fremsta rúmi við |Vísi uppii her hjá tygum?« Ikki lyklakippinum undir belti. lå tað væl fyri hjá mær at tosa |»Kærleiki«. tók hon |hana til. men kortini vildi eg |»Nei, tað er ólíkligheit. Og eis- royna at leggja gott orð fyri jini hjá Camille. Vit áttu kanska |Frobisher — hann hugdi spent- Jat havt varskógva hana. Men jur at mær, tí hann øtadist umjum hann hevur gjørt hana Íhvussu hon bar seg at. »Eg |tjúkka...e Hon tók seg aftur. hugsi eg tori siga. at hetta er [tå ið hon så í andlit mítt. jálvara hjá honum... | Nú trúi eg hverjum orði. ið | >Hvat veit hann um álvara |var sagt um hana — tað er sagt. |yvirhøvur?« jat tað eru tey vidvendu millum | >Tygum kundu ið hvussu er |horur og horkallar, ið handfara [lurta eftir, hvat hann hevur at |guitarin við størsta eldhuga á |siga.« |gøtufundum. Fúla fortíð henn- >Ég gevi aldri mítt vidmæli.« lara i skókjuhúsunum skuldi |»Men um hon nú verður við...< |munast aftur onkursvegna. | »Vit hava altíð havt børn at | »Slepp henni sjålvari at tala (fostra. Eitt meir ella minni ger (fyri seg.« segði eg. ongan mun.“ >Tað ber ikki til. »Fg haldi at ungmoyin er góð |blind.e (Við mannin. Eg hevði fingið! »Hann er itki jeinhvønn tokka til Frobisher — ringastu ..« tað man hava tókst honum| Aftur tók hon orðið av mær, hoyra fremmand leldað í oði: »Skulu tygum nú Hon er av teimum veruleikar ið tala | m ódýru, ang | ;reyða = plússinnbúgvinum oll | 10. juni 1967 Í v o % m e “a NO Á % Q Þá o 16 í á (o} 3 fi TIMBUR a ev" ut ! tå Telefon: 5148 - 5265 | Telgr.: Kjølbro, Klakksvik Telex 20 KLAKKSVÍKAR TIMBURHANDIL Pí. J. FKJØLBRO ———————————————o— …——…—…—m——…———2omm… eisini arin?« »Å, hatta gentur nyta. eru orðini gamlar £ táið tær kaga und- ir seingirnar um kveldið. Hvor er tað nú sum talar sum viku- bladssøga ?« Hini høvdu vent sær á at lur- ta eftir okkum. Tey gjørdust | forvitin. Harry Frobisher var nú vorð in ótolin. »Den rúgva av orð- jum um einki«. segði hann låg- |mæltur. »Tad er gjørt. og hvat |s0? Fyristødukvinnan |honum á tremur av »Tygum viðganga tað? | Hví ikki tað? Vit vildu tað bæði. Tá ið ein sær. hvussu (stutt ein hevur eftir at liva, (ræður um at gera skjótt av og fáa sum frægast burturúr. Ég gifti meg við henni. antin tyg- um dáma tað ella ikki.« »Ikki so leingi eg eri á livi…« gløddi at illsinni uppaftur. | Harry Frobisher smulkaði so kalliga at henni:« »Skuldu tyg- um doyð. ja so gjørdist sjálv- andi okkurt.« Eg segði ikki fyristødukvinn- uni frá, at faðir Doonan kom bein aftanfyri hana. Vit vóru nú so mælskt, at væl hoyrdist; óivað hevði hann hoyrt hvø orð. Hon stakk saman, tá ið hann rørdi við arm hennara. »Hvi leika tygum so i«, segði hann blíðmæltur. »Henda menniskja krevur at sleppa at giftast vi Camille.« »Ja, Camille hevur sagt mær frå ti. Ég eri fegin vid,« segði faðir Doonan. »So?« tygum hava einki ímóti tí?< »Ikki petti. Táið tann tíð er. skal eg vera fegin við at víga ;tey sjálvur. (Framhald) á Ál BR. #% HB -