leygardagur 22. juli 1967síða 4

Nr. 57 50SIALURIN BUKSUR 22. juli 1967 eo góðgæti frå Frants vert at bfta heri Í Tær røttu buksurnar fáa tygum hjá KISSA — ymisk snið og ein hópur av litum. so altid ta rottu støddina. Prísir frå kr. 68,- til 154,-. sent Úrval verður 2 AÐ (0) #7 / b MANNEÓL KO AL 3 ST i HEILSØLA FRANTS RESTORFF P 1 (IF Vit hava altíð alt tilfar til goymslu blikksmid sanitet hitaverk Verdur seat um alt landid DEMICH Tlf. 1072 - Torshavn Max Catto: | stóð i loga. Menninir høvdu |drukkid ovmikid. Harry Fro- | hvussu Frobisher av handahogv skrætt tað mesta út ið båladi, |bisher stóð stirur nei, slættis royndi at grava seg niður í træ- = |men stólparnir í tí fløkta stav-|ikki, hann var um at brána |verkið á ti fallandi brúgv. FEIGDARFUG LAR llagnum úr átjandu old vóru burtur sum voksljós í hitanum.| Hann reisti seg uppaftur, tá |vordnir til brandakol, og harl>Kom aftur«, rópti faðir Doon- | lið hon steðgaði. Hon helt á at . var nógv. ið gløddi eftiri. Skjótt |an håsur. Frobisher stóð sojrykja; hon rykti alisamt; eg (Framhald) ræða frammanundan og 89 |sleiktu smáar eldtungur útaftur |kvirrur sum sjúklingur, ið er hugsaði um sorgarsøguna um Oll hava lisið um stórar van- | ýldi hann og peikaði omaneftir, | úr trænum, hvørja ferð geisaði mitt í herðindi frá hjartanum, |mannin, ið var lagdur í kistu og lukkur og stórskaðar. Men ikki nakað sum sera løgin Moses, id laftur. Nakad miðskeiðis á ;og okkum kom tað fyri, sum at Í vendi sær fyri at liggja betri í tí eru tað mong, ið hava sæð eld-|vísti okkum inn í heilaga landið | brúnni brendu nøkur bretti í |hardliga úttala orð kundi gjørt | rotnu kistuni. Frobisher helt á- gos lagt eina oyggj í oyði —| Vit sóu tað gomlu træbrúnna, |koyrubreytini so lystiliga. av við brúnna. (fram og kom yvirum. Hann ikki eru tað mong, 10 Vita, leitt neyðar byggiverk av eld-| Niðriundir var tað ræðandi| »Hvagar aftur?« spurdi hann | tóktist so lítil og fjarskotin í hvussu tað er at flýggja undan fyrispinnum, brenna i ljósum | dýpið: mánalýsið rakk ikki nið- |spakmæltur. »Ætla tygum at | månalysinum, tá ið hann rópti glødandi ovni, tá ið skorstein- loga í tí endanum, ið var okk-|ur á botn. - lóvitarnir skulu vera í summar-|yvir til okkara: veg eri komin urin springur í luftina og alt'um næstur. Tað geisandi bálið | Harry Frobisher royndi so|legu hasu megin?« yvirum. Í velkjur fram á gólv. Tað byrjar lúr kjarrinum hevði breitt seg /spakuliga brúnna við fótinum.| yOnkur annar kundi roynt<| Men útlit var til at hann fór vid panikki, so kemur van- millum stolparnar og bitarnar. |»Bida«, segði Charlie, men Fro-| »Neci. eg eri tann lættasti.« |at vera einsligur haryviri, hugs- treysti og ræduligleikin, og at Eg hoyrdi Charlie banna ovur- |bisher fór longur. tumma fyri | Hetta var nú ikki nettupp so aði eg. At taka sítt egna lív er enda er bert harmur eftir og sintan, áðrenn hann sprakk av- | tumma, av og til kveitandi nið- | -- Do Var bert skinn iv OM fyri tilkomin, ikki fyri óvitar. ein „vamlast vid. Ein forbannar stað. Frobisher royndi at fara jur. Ikki hevði eg vilja hugt nið- | Eg Átti at Sn meg sum hetju, Ég hugdi at tí hættisligt hall- Guði Em jern og tala 50 aftaná, um enn tað ikki gekk | ur. leila boðið mær til. Tað var ikkjjandi brúnni; hitin av tí forkol- moti sær sjálvum og iel at so skjótt hjá honum, og so så) »Vit mugu royna at beina|so mikið sum í mínum huga. |aða viðinum brimadi út úr biðja til nansara — og at enda eg teir báðar vaða inn ímillum fyri hasum brettunum. áðrenn| Nú tók Charlie undir: »Harry | henni; teir illa farnu stolparnir skri ggjar in a na mo teir brennandi runnarnar uttan tey hava gjørt skaða. segði |. < Men Frobisher, ið var ál-|Yóru nú allir fullir av livandi DONUM hvat hópi kann vera at: leggja í eldin og fóru atlhann. Hann var nú longu seks spentur. kvetti hí av: »Halt |eldormum. i hesum steinøra sjónlei ? løkkia og trampa og leika i stig úti á tí brakandi brúnni ið | Pentur, Á vetti enn av: IRA | É lurtaði be Seiøll i Alla tíðina hugdi vit okkum fyri at sløkkja undir brúnni. Og endi út skotriðir sum san Fh tå lygi SHA Å mes Á i Ser Få er r eft | £ | Í; sendi út skotridir sum gamalt|Brúgvin steðgaði aftur, eitt/tå ið Charlie vendi sær á móti aftur um bak móti sprongda Vit ER aftaná, við levint og timburhús. ið legnar seg „aftaná sindur lagghall, og hann fór faðir Doonan og segði: >Mundi Fjall atoppinum. Har stóð hviril fagnaðar opum kvinnur = 08 skriðsnógv. Hann gekk eftir lid jaftur at førka seg fram måtilikki borið til at hildi henni?« av hvæsandi gassblandaðum VTR og ein gamalur maður. ið og lyfti føturnar so lítið sum teimum brennandi brúgvaplank | Hetta fekk eg ikki reiðiliga fat- logum UPP! yÝM. 08 himmal á við ag við var farin at ivast ejórligt. bretti fyri bretti, og unum. Hann kom fram at eld- jur í um Samson hevði for- illur var sum ljóskastari. Glæm í um mirakul vóru Hvussu 'kvakk við. táið eitt skot ljóð- inum. legði seg á knæ. spaku- |talt mær í Gaza, at hann nú an var n LV bjartari enn måna- Oru V komin langt á leið? |. Yi úr teimum illa farnu stokk- | liga sum kamelur. ið leggur seg | ætlaði at ríva templið niður við lýsið hann var sum elti * . unum nidriundir. Lagnan er ein við mikið strev, lið fyri lið. So |berum hondum, so hevði eg Giv DPU! | FR er komin Mirak i skjarlig ein | Oluksålig gomul tik, hugsaði eg. tók hann til at køva eldin vid lað heldur ikki fingið fatur á. It 105 marihuanarroyki- vora, ið kemur í vøkrum í alla hesa tíð hevði hon bert troyggjuni. Tað var ikki fest so |hvat tað var hann segði. Heilin arar. El L Sum Kertast Ibbi mill- | þaltingi. helst fagrari ball, tess|havt okkum til gjøldur. Brúgv- nógv í enn. Hann spýtti á tað tekur ikki ímóti ti høpisleysa. um neonijo rbyarin virðisminni inni í. Gleðisróm- in fór valla at standa tiggju mi- |råkandi træid púra fjåkut.|So hoyrdi eg Charlie so djåp- Vit tvarraðu fram ímillum urin tagnaði. Vit fjakkaðu nið- |nuttir aftrat. Eg roknadi út. at: Hann reisti seg upp og setti fót- | mælt siga: »Ger mær ein góðari teir mong eldarnar, sum urlegsaði áfram gjøgnum rúkan hon hvørja latu kundi rapa og ir á og vigaði á av makt. |tjåkkan tógva at hava á ryggi- festir vóru oman giøenum hall- di kjarrið. Børnini funnu sær vera til líkbál niðri í gjónni Foygur segði hann. líkasum/num< Hetta ljóðaði sum at an. Í fyrstuni var tað sum små- legur og steinsovnaðu: tey líkt-) Og tá ið eg ikki vildi at Fro- at hann skuldi haft verið til|hann ætlaði sær at vera Samson ir neistandi kyndlar millum ti ið var leivt frá mannaátara |bisher skuldi hvørva við henni, | giøldur óneyðugt: »Hon er sterk teir mundu vera nakað eins kjarrið. Charli » Frobisher veitslu. Royni at hngsa tygum eygleiddi eg teir svidnu stólp-| Hon er trygg sum ein banki.< uppá kropp. Faðir Doonan tókt trakkaðu á hvort ! eina bri h tvørt- arnar. sum vóru farnir at skeikl Eg hevði nakað av peningi í ist skilja hann. Ég hugdi at ymu framá teir rum a na neyð- last til viks. Tað var mestur eing einum banka i Wien undir krig- meðan teir gjørdu eina tjúkka at brand; høvdu 'ugt høgum a og ii av jin viður eftir í teimum; reyðu num tað eru ikki allir bank- |mettu av váðum í va hugdi ført vi fosfi så ybondur teir fy niði sðurnar slóknaðu so hvort og ar. id eru so tryggir. Brúgvin|eg at. hvussu faðir Doonan Sil tan heyg. | Id- umenn fu h jørt nki eftir uttan trækol. skeiklaðist eitt lítið aftrat og | legði hana á herðarnar á Char- n G ol |- |] r lik 1 vir! Hin brågvarendin var sterkur, it ljóðaði. sum at portrini í|lie Eg nøtradi tá ið eg sá li un Provence. Fra! en hí illa farin og við- gomlum slotti vórðu latin upp|Charlie lesa seg niðurav og h innur hava sovorðnan tokka til br hreki.: aftaná at hava verið stongd í| spenna kropp móti teimum hall kjúl- | altid s í teir um brúsvarna Sum hon var. stóð hon nú hundrað ár. Frobisher legði seg landi stolpunum og boraði stóru r um Seine, um ta brotnu og riðjað tað ljóðaði sum skerflatan. Hermenn royna |tæir sínar niður í jørd til at fáa Vit lupu bálarlsp, og Harry Pont d'Avig í histan; n ann til hugs mann | tíðum at grava seg niður, tá id sær ålitis fótaspenni. Frobi renn n sinnisve Allur okka br: tí betra sl m, ið hevur!'trummeldurin byrjar; og eg sá (Framhald)