mikudagur 2. august 1967síða 2

A at gera lyndið eitt sindur lættari enn tað til dagligt er hjá teimum, ið hava eitt sindur meira fyri neyðini, enn bara tað, ið gevst í útvarpi og bløðum. TAÐ VAR í MAI Leingi var tað, hagar til Bernhard | Vit fingu so aftur Bernhard Brim aftur visti seg á skaldavøll- pallin, og hesa ferð gevur men nú kom hann so víð hann okkum meira enn vanligt. hevur leitað sær hjálpar- listarheiminum, ið telist Brim fram á inum, | einum nýggjum yrkingarsavni, og| Hann sum vanligt hava vit altíð nakað |mann í nytt í væntu, tå Bernhard tekur til |millum teir mætastu. Petersen hevur teknað til pennin. | Óli og eru hesar Fáur sum hann dugur at taka til. | nærum hvørja yrking, Altíð fúsur við orðum, ja, vidhvørt |tekningar av besta slag so væl tikið til, at vit ikki hava|úr hondum greiddar, fingið tað framborið. Bernhard — sera væl meistarliga |gjørdar til tað, ið rótføroyskur í |havt í hyggju. Jú, einaferð enn betri Brim er málbering, og tá tað ræður um at steðga við á, skaldið hevur | | siga hitt framúr glæsiliga og stutt- |Jesa, grunda og gera okkara hug- liga, tá tvørrar honum ikki orð. | leiðingar burtur úr tí, ið her er| | skapað. Aftur Soleiðis eisini á hesum sinni, tá aftur | skaldaheimur hann við væl valdum orðum einaferð er leggur nakrar frálíkar orðaleikir |okkara rúmkaður, og hetta bera vit aftrat bókaheiminum, sum væl hev- |Skaldinum og teimum, ið annars ur verið ríkaður við bókum ay hava gjørt sær ómak við hesum sera stóra tøkk fyri ymiskum slagi, men kanska ikki | snotuliga hefti. altid við ti fóðuri, ið skal til fyri Villi. Nord Sparikassi tif. 5043 stoynaður 1919 tlf. 5043 Renta av innistandandi peningi: 3 mánaða uppsøgn 5%p.a. vanlig konti 4 % p. a. kekk konti 2%p a Fyri peningahæddir við longri uppsagnartíð verður renta latin eftir seravtalu. Avgreiðslutíðin er: vanligar gerandisdagar kl. 131} —151%4 leygardag kl. 10 —124 10—12 og kl. Deild: Leirvíkar Sparikassi avgreiðslutíð: týsdag og friggjadag kl. 154 —17. Haldið Sosialin ! | | Max Catto: FEIGDARFUGLAR onkustaðnis í i øgiligt — vatn fyristødukvinnan at andlitinum, idiCharlie og faðir Doonan, ið var á at líta sum skorðið úr sum ross og reiðmaður á træ, táið hann spenti ímóti snid- !lopi undir brúnni hetta kundu teir ikki orka leingi hondunum fyri at få: kviðini í teimum mundu fara at (Framhald) eldar stærdi Hann 2 1 1 > í på JÓ lak av Svarta sveitta. stóðu brúnna øllin til at fáa sær tak og bresta skjótt. stóðu teir nakað /ini úr | { iftrat soleiðis av hevndarhuga, hóttandi. Eg var tóm. og alla tíðina stóð | i Eg var ógviliga harmur um |kveitti eftir teim longstu snid- |ræduligi rovkurin av brendum | ) gj teir og rópti: »Skundi tykkum, | bøndunum. ið longu vóru heilt |kjøti beint upp í nasar mínar. | faðir Doo skundi tykkum. fari nú! uppkolað og tóku at svigna. |Ég titraði sum av sárhita. Tað , ti Hon fór á gongd. Hon gekk|Men kjøt og blóð teirra Charlie |var ikki fyri åskodara at taka | kuldi verið tveir bóltspælarar, sum skreytberi (i juin) og faðir Doonan var nú komið hvussu mundi tað tá íkki lugdu gott samanspæl. Svert- gginum stívum og tóm- í staðin fyri. Óvitanna smáu |vera fyri hann sjálvan? Eg rópti ngurin legði hendur sínar á rygg oygd starandi beint fram føtur klamsaðu * plankarnar, og leftir børnunum. meðan teyl' hansara og tók til at spenna uttan at leggja í áskoðarar k- dimmu pinkulingarnir hvurvu |flýggjaðu um brúnna. næstan IP] 1 eg Í i træverkið lað sum hon skuldi havt úti á brúnni ... og so kom mær |ikki til at fáa eyga á móti svarta | eg dugdi bókarúgvu á høvdinum. Sjálv- í nasarnar ræðuligur stankur|lendinum hinumegin og av- kki at sí: t brúgvin reisti sagt var hon bangin fyri bert ti lav brendari ull erundini: »Skundi — tykkum. | ( ti mé eru nú ikkilat hugsa um at hyggja niður. Eg hugdi at Charlie; hann /skundi tykkum...“ Ég meinti rar, men ftáið faðir Brúgvin gav framvegis illt avigapaði øgiligt, og tað var sum við. at tey skuldu skunda sær Doonan vdi teskað eitthvat sær úr glødandi træverkinum. lat síggja djóraskort. Heitu glød- undan devðanum. tí nú så eg til ødkvinnuna. og honimen hon kom út á miðjuna. og /urnar ótu seg inn í váðirnar. |langsyllarnar ryðja og boygna. evoi sett fót brúnna og var nakrir av teimum leysu plank-|inn í rygg hansar eg veit oll brúgvin var farin at lava. farin eini tvey stig út á hana. unum tóku at geva seg undir líkki hvat tað var. eg tevi Fe hugdi at faðir Doonan. Hann Sktist tað sum at brúgvin ikki fótum hennara so var hon |svidandi osurin av brennandi sat samanstappaður undir Chat var so lagghøll longur komin seinnu helvt. og tá ull ella av svidnum kiøti. lie sum fostur í tí dimma kviði Ikki í mínum | avi eg brast alt fyri henni; hon setti í (Charlie var mynd frá inkvisi- undir brúnni. Føtur hansara ttasliona kvinnu lop við eitt ørandi róp. panikk- |tiónini ella úr seigpinugeglum |borndu see í kramnariðum nid- flæsti 1 rnaðum lur hevði tikið valdið Gestapos. ur í svørdin, hendurnar hvíldu en Eg alt! af fyrsti Harry Frobisher tók ímóti Tey fyrstu av børnunum vóru á knøunum. Atlas. ið bar varð- n vdn 'henni. Hon svímaði í armar langt síðan komin yvir um og øldina alla | gjørt a I itt' | hansara. hinum fór at líða. Frobisher ma lirvi Fg hevdi nettupp spurt faðir |segði frå. So snart tey komu 50 vóru tey seinastu fýra Eg h i at henn tað Doonan. um eg kundi veita|rópti hann mær um tað og veg, og eg veitraði eftir Son, in fyri fór eg sum eitt | nakran dugna. táið mål hansara | segði: »Fleiri, fleiri. haldið ál(hon hevði nettupp stank- | rovn vala nakrar nybi brast henum úr brósti sum!…..« Tað var sum, at tað ikki/urin av brendum kic'i er ætl-| SOSIALURIN Hvi??? so nógv strid, tå ið tað ikki er neyðugt. Crede Debonair turkimaskinan ger arbeiði nógv lætt- ari, skjótari og betri, og prisurin er sámuligur kr. 545 | Spyrjið um treytir. | RADIO-EL tif. 1397 | REDE INFO EDDY DØ SS PR NA Tryggingarsambandið FØROYAR Føroya Kriggstrygging ..... … Tlf. 1090 Føroya Sjóvátrygging ........... - 1090 Føroya Brunatrygging .......... - 1098 Feroya Vanlukkutrygging ....... - 1466 Vit tryggja: Bátar, skip, verur, hús, innbugv, akfør o. a, | Føroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging. 5 TEDE KEE TA TI ME »yrsuskot: Óvitarnir! Bert nakrar isenn!« Eg fylkti teir á rað, Skjótt! | vildi taka nakran enda av børn- (um. Nú lat eg fýra og fýra fara | slóg |ísenn, og eg fekk tey at renna | summar fyri at fáa teir upp.|við at teska okkurt ræðuligt í| TT " på , . r z , > | Helst er svøvnur besta heilivág |oyra á teimum. Tólv vóru nú | fyri at stilla — teir høvdu ikki | | komin yvir um, og gg) fyra | ltritlaðu eftir brúnni murrandi djóraljóð frá Charlie, | hættaði mær ikki til at| Eg hoyrdi | homing av, hvar teir ' gingu. teir i kendu ikki ótta. Eg beitti teir | avstað, tveir og tveir, og teir|og eg fóru, sum tað einki skuldi. verið ' hyggja í andlit hansara, ið var! fyri, til gongu í månalysinum. |so útpínt. Eg fongladist við at | Brúgvin var sum eitt folk, ljóð- {fáa fatur á vatnfløsku mini til træbuli hennara vóru full at svala rygg hansara. men hon 7 pr > landi | næsta. Hljóðaði úr jeg vid tey: sFarið so, | SJÓN 2. august 1967 e dejlig nem varmæ e god økonomi e indbygget tank... 'Pf. Valdemar Liitzen Tórshavn — tlf. 1020 Leskidrykkurin POMMAC ag! S& = le) — £3 = S — hann ið mest | hjartað). setur fyri Hon tók annað av avlaminga- børnunum, og Camille tók tað 3 a var størsti vandin (av ollum, at senda tey útá senn men blinda gentan mátti leiðast. aftur segði Og táið málið í Frobisher tryggleikanum hyggi varisliga for al niður!“ ting, Sum herforingi gav eg boð; ikki allir hermenn eru líka djarvir at fara til víggja g foringi. ið enn ikki hevði tevjad krút, og sum longu var farin at fáa ilt fyri hjarta. tí at kom til hansara at venturnar fóru smákryplunum á misti tær úr evg Brúgvin tók at leika í sum fleiri ridir av P Um tjúgu |! | fo LU. tað nú brátt fara. Tær yvir um við ørmunum, Eg tvær skambyrsum isenn. sekundir er endin dettur alt "skramblid, hett: 1USSaðØI eg. SO orkolaða ræouliga Eg hoyrdi. hvussu Charlie jamraði. at hyggja at honum, at andlit- inum við eygunum og eg nova. sprongdum út á kinn. Faðir Doonan hevði eisini hoyrt til og stunaði við av < samkei Ryggurin á svert neinum var eitt stórt brunasár av ti ra li ullini. vådirnar brendu og vóru nú i koli. og r klistraðu seg fastar í tai rkta kjøtið ... og so (Framhal A