leygardagur 12. august 1967síða 5

bå! 12. august 1967 góðgæti frå ";; FRANTS vert at bíta merki í HEILSØLA Frants RESTORFF pf Skåla ski ipasmiðja & handilsvirki SKÁLA Telefon Runavík 7260 Stálskipasmíð Sleipistoð Skipasmiðja Mekaniskur verkstaður Elektriskar installatiónir Skipsútgerð Fiskaútflutningur Sildaútflutningur Frystivirki Matverubúð Nýmótans fiskavirki Max Catto: FEIGDARFU (Framhald) Eg var aftast. Eg vendi á eitt lítið — sum vant uttan at hava tað fyri neyðini — og hugdi. Mánin var undanaftur komin og skein blankt á teir tveir menninar hinumegin. Tað var eitt av teimum væltrofnu, sjáld- somu myndunum, tað hendir seg at fáa, ur framvið upplýstum kamars- vindeyga — myndin virkar so sterkt, tí ein veit, at ein átti ikki at sæð hana. Eg sá faðir Doo- nan siga okkurt við Charlie so spakuliga. Hann styðjaði hann og streyk so lætthentur eftir ørmunum á honum fyri at lætta honum um trýstið í brenda hold ið. Ikki veit eg. um tað kann sigast at vera at spotta. myndin minti meg á annan leik. um síðstu troystarins orð til annan illgerðsmann: »f dag skal tú verða við mær í páradís- inum." So koyrdi vágnurin fram um vindeygað og eg við honum. Óvitarnir vóru sum øll onnur børn uttan fatan av hesum ofri, og teir hvurvu brátt, men bjarg- arar teirra vóru eftir til at fara niður í tað páradís, ið slapsi undan Skakaður hugsaði er at hetta kanska kundi 1 mer f | ta O at líta lekja sjúkuna eg hevði, a, um øksl. mær | táið eldvågnur koyr- | men | ikki | Klædnabúð Kol við kuldagoymslum SOSIALURIN rDE Ew Telefon: 3148 - 5265 Teigr.: EKjslbro, Klakksvík Telex 20 | KLAKKSVÍKAR TIMBURHANDIL Pr. J. FF KJØLBRO | TOSID FYRST VID B5/7=/=$=/}/=/}/=1 SKULA TIT persónkoyring ella skúla- koyring, so snarið tlf. 3456 Alexander Dalfoss um ella -gentum á 16— ÆLAGIGANUM /Proktioa málingahandlinum Í Térsgøtu 16 føroyskum tógvi. v/ Olavur esttá . ÆB |valdaði yvir teimum tómu gøt-|spentur yvir á hana og tók meg junum. Ein spøkilsisbyur, har |til viks. HUGSA TYGUM UM AT FERDAST tlf. 2125 . Tórshavn | — LESIÐS SORVÁGUR TLF. 103 | BRUKA BIL || Telegrafbod Á telegrafstødini eru pláss leys fyri tveimum boðdreingj- -17 ára aldri. E. Akraberg Hansen. Spinnid í Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av TØTINGARVIRKID Gregersen — tlf. 20 i Gøiu OSIALIN »Hvat er tað so?« Hur tók hann uppaftur menniskja sum leinki rørdist uttan ein hund-| Sig okkurt við hana frå mær, /at eg skuldi verið ein G LAR jur. Hann kom goyggjandi ímóti | vilja tygum,« teskaði hann, og|vid steinhjarta: »Onkur må vera lokkum út úr einari toft ein |eg skilti. at hann var í villareidi |hjá teimum. Bara fyri at sita | Vit høvdu hálvanannan tíma |skeinkistovuvertur hevði tikið | við seg sjálvan. Sjónligt var, at hjá teimum, tala við teir. Teir um at ganga oman at býnum. | hann til sín: hann virkar eins | okkur! óvæntað kundi koma frá |kunnu ikki vera so einingsins Tá var so við og við vorðið og vit sum kuml um lívsins| honum nær sum helst einsamallir.« hálvaljóst. | Men tað var so, at eg fekk »Tad hevði einki hopi verið í | Vit steðgaðu bert eina ferð á Við teimum seinastu evnum | hildið eyguni opin. Mær longd- | ti.« (fyri at svala á teim neyðar deyð | vit áttu komu vit so oman ist so hjartaliga eftir einum lítl-| >Kanska.< segði hann reittur troyttu børnum. Faðir Doonan |bryggjuna. Teir høvdu varnast|UM lúri. meðan vit bíðaðu eftir »men tað verður min sak.« hevdi sagt, at tað seinasta pettid | okkum: bátur var á veg rundan |; tt båturin skuldi koma innat Fyristødukvinnan lurtaði eft- fór at vera lætt at ganga, og SO |um nesið eftir okkum. Tann |Argur segði eg: »Nu fer hon |ir. púra bilsin: Hon vildi ikki var. So barnsliga vissur og góð- | norski skiparin var um at missa | her. Kunnu tygum ikki sjálvur |trúgva sínum egnu oyrum. Hart |trúgvin hevði hann sagt: »Nor-|alla vón um. at trúgva vaktar-|fara at siga henni tað?e Kvetti hon av: »Hvat hjálp er í ski skiparin er góður maður. |tænasta hansara skuldi geva år | Hann hevði seg aftur frå mær. |ti hjá teimum? Teir eru glat Hann lovadi at koma, og solslit: hann vildi valla trúgva | Nei. eg hevði ikki orkad at/aðir.c verður hann har.« Men eisini egnu eygum sínum. táið "vit | Sagt henni tað. Tygum kunnu| >Tað er verri enn so.e segði | hetta gekk út. stóðu á dekkinum. Seinni for-|Siga tað fyri meg. Sig henni, at | Frobisher og hugdi so undarliga Frobisher var tann fyrsti, ið taldi hann mær. at um fýra og|€g Vænti at møtast aftur við|U »Teir eru einsamallir.« |bar eyga við skonnartina; hann |ein hålvan minutt (um sålarris) | henni einaferð. Tygum vita best, Framvegis hugdi hann at Ca- skinkladi vid høkjuni og peik-|var hann farin undir segl og |hvussu sovordid skal sigast.« |mille: frá tí lotu og inntil hann aði út eftir tí ótrúligu sjón: tveir |rymdur frá ti sundurmalna øsku| Eg var framvegis hálvsivj- endiliga hvarv. trúgvi eg ikki dimmir eldførispinnar, meistr- | køstinum. ið var eftir av oynni: |andi. og kvatliga svaraði eg hon |at hann så av henni. arnar, ið dagaðu upp undan riv- | hann hevði ikki blundað í tvær |um: »Eg veit ikki hvat tað er.) »Tveum eru ealin « rónti fyri- inum. Vit vóru um at kýka. sum (nætur. meðan hann hevði start |fygum siga.« stødukvinnan. Hon vendi sær á vit runnu. Við róp og levint upp ímóti tí útskrædda goshol-| >Eg noyðist at fara avstad-| móti mær í ødi. sum at okkurt |sum ør (hvaðani fingu vit meg-|;num. Hann segði tað vera sum |aftur.« |ræduligt fór at henda av min- | na frá?) — og tá Vil óttaðust at standa hjálpaleysur í djóra-| Hetta vakti meg. »Fara av.|UmM ávum: »Sig okkurt vid fyri, at teir ikki skuldu hoyra garði, meðan mannulvar Voru Í stað aftur?« ex sløddi at hon. hann okkum, kyndu vit bál av nøkr-|sleptir leysir úr búri. Í in, pe F SS BØR al Don rekum og heiggaðu unn - | . D»AÅVat meima fyvgum vio H meg. segð r við um Sprelvum 08 POSE PI Ja,« segði eg, »vit teyjaðu |tað?e } 1 ; í loft við teimum, meðan vit| ““ St 8 > J 0 ss „,|Frobi tók í arn ri skundaðu okkum inn ímillum andan av ulvinum.« | Hann herti á málið: | »Tad |, 1 } frá. »Biba m | húsini. Nú sótu ella lógu vit her 4 | ber mær ER til at lata teir vera |ejt yf kkun Byurin var bert toftir, upp-|bryggjuni í gráa morgunlýsinum |Cinsamallar haruppi. ella [um tað... Men hann risti meg givnar av Guði og monnum.|sum dungi av mannaslógvi og hvussu“ Onkur må vera hjå|av sa | N lan. rætt Síðsta gosið hevði beint fyri tí |bíðaðu. Og alt í einum kemur | {S/MUM.< sum hani r seinasta. Nakrar av krambúð-|Harry Frobisher og tekur í arm-| »Men tygum kunnu yvirl ildi fo honum: hani lunum brunnu meira og minni.|in á mær. Hann var farin frá ur einki hjálpa teimum.« IDp lis ið 41 Í Einki hoyrdist uttan brakanin|Camille. ið sat « sivjaði á| »Tad er ikki tað, eg ny høkjun av eldinum og deyðans tøgn!bryggjuspordanum. Hann hugdi | við.e (4 |