mikudagur 8. november 1967síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 88
Betur er
bøtandi hond …
Bæði í blødum, útvarpinum og
eisini manna millum kemur ofta
fram at atfinning — kritikkur —
er gott og gagnligt i samfelagnum.
Hetta fyribrigdid er hjá okkum
ein sjålvsagdur dyrmætur rættur i
okkara demokratiskt skipaða sam-
felag. Hetta er galdandi uttan mun
til at núverandi andstoða einans |
fenglast við persónligt briksl og
sleyg og sostatt hevur svikið bæði
sjálvan seg og veljarar sínar.
Undir seinasta
ætlaðu, at
meira skatt og meira toll við fyri-
vóru
»styrid« tá
áleggja okkara
litsleysum yvirtøkum,
summir so frægir at teir treystliga
stigu fram og kappadu høvdid a
ti vvirtøkuarmi sum hevdi stungid
seg og eitra ein part av styrinum.
Hetta avreksbragd mintust eisini
fleiri tá avgerðin lá í
Hitt fyrilits
og
aftaná
á nevið. Teir sum
veljarar
hondum. og
teirra
skilaleyst
harkaliðið
sum lundi sligin
rópandi
sat seinasta val
vildu leggja stein omaná byrði fyri
vanliga arbeiðs- og fiskimannin
fingu krakk. men teir meira hóv-
ligu fingu viðhald.
Hetta vísir at enn eru knotir í
føroyskum kongum, teir lata seg
ikki fyrilitsleyst reka sum seyður í
rætt av tí fyrsta og besta skrólhálsi
sum rópar harðast,
At tað er virðismikið gagn-
ligt við andstøðu í samfelaginum
tað er eyðsæð. Ein
við skili eftir
eftir teirra skeivleikar,
samstundis skilagóð uppskot
atspurd tá
og
andstøda sum
ansar og avvísir,
meti, og
setir
fram, altíð
týðandi avgerðir skulu takast land-
ið fólki til
vil verða
og frama.
FRUNTATATTUR 7
almúgu |
tå |vit i roynd og veru onga verunliga |
breggjandi |
Andstødan må årvakin gera sit-
andi styrid åbreidslur tå slikt er
fyri neydini, uttan hanfyri at koma
undir jagstran. Henda demokrat-
iska rætt eru allir góðir javnaðar-
menn fyrstir at ásanna og verja.
Ein skilagóð væl at sær komin
andstøda, er avgjørt til stóra nyttu
åvirkan
jog kann hava avgerdandi
á alt arbeiði í landinum til frama.
| Hon er so avgjørt bøtandi hond. At
|lýsa tað andstødu meirilutin i dag
| hevur er skjótt gjørt í fáum orðum.
Um tú blød
mannar fær tå straks at merkja at
lesir tey andstødan
| andstødu hava.
andstødublødum kemur
ti
landinum.
| Í
einki
|í dag stjórnar
fram ímóti meirluta sum
Nú kann onkur spyrja, hvat kem
als |
|
|
|
ur so fram frå hesi andstødu, tad |
| er skjótt sagt. Eg kann til frægd
fyri lesararnar av SOSIALINUM |
endurtaka nakað av tí vanliga
|sjengrinum sum í
við hóskandi millumbili
| prent uppísaman, uppísaman.
Ruðuleiki í Tinganesi nú fer alt
fallit. Klandur í samgonguni Dam
fallit. Landið av knóranum alt fal-
litt. ØL alm. vegaarbeidi stødga,
landið fallit. Tingakrossur ger álop
|å landsstýrið sum er fallit. Politikk
koyrir alt
javnadar-
måttleysa Dams
Sandviksingar
ti skulu teir
alt fallit, Allir grunnar
tømast í einum kvetti til alt er
fallit. Landsstýrið falli í fått alt er
nú fallit, Dam koyrdi flakaprísin í
Í botn fyri at fáa alt fallit. Tað sigst
ur hin
fallit.
menn,
eru
hava
berghol.
um fer
kemur ål
andstødublødum |
|
|
|
als onga ávirkan at hava í land-
| sins uppbygging
Á ólavsoku var almikid trivi í
av sitandi løgmanni um mål meiri- |
lutin vildi leggja alla orku i at
fremja komandi 4 árini.
|
SOSIALURIN
salfiskaprísin niður ella upp. Hesi
tíðindi standa altíð við feitum
stavum og byrja nakað soleiðis:
Vit hava hoyrt. Tað sigst fyri vist.
Øll síggja nú. ØL vita nú. Øll hal-
da nú. Fólkið krevur. Fólkið held-
ur. Fólkið meinar. Fólki sær. Fólk-
ið trýr ella íkki trýr. Okkum
Sagt, Tað stendur hart ella leyst.
Ein kundi hildið áfram reksa
av hesum propa-
men hetta er vist
er
at
meira innantóma
gandaskvaldri,
nógmikið.
dag tað sum
sit-
Hetta til i
komið er av atfinning ímóti
andi meiraluta. Nú veit eg ikki um
hvussu henda
er so
hesir menn kenna
»supan« gagnast teirra lesarum.
Skal ein meta eftir årslitid Tjóð-
heyst,
borð-
veldisins við valið seinasta
aftaná tað >14. sept. hevði
reitt uppundir sama, skuldi avgjørt
næstu ferð roynst teimum enn
soltnari.
Fyri at venda aftur til meiralut-
an. so kann ein sum stuðul hjá hon
um freistast at halda, at alt er sták
asta lagi. Andstødan smokkað til
persónligt briksl, tað er jú vorðið
|sum frálíkt. Hetta er tíverri ikki so
einfalt. Ein má minnast til at and-|
stødan telur so lítið minni
meirilutin. Við hetta lag koma teir
Frá andstøduni er so til í dag,
ikki komid eitt tad einasta
ingaruppskot, ikki bókstavur ella
tal heldur enn viðmerking til tað
ørgrynni av málum, meiralutin hev
ur sett sær fyri at fremja landinum
og fólkinum til bata.
broyt-
Eg veit væl at tá fíggjarlógin í
vár var fyri. breggjaði fleiri í and-
|stoðuni at tað var teirra egna upp-
skot ið fyri lá, Møguliga er tað ti
|nú fyri vist at Dam ætlar at koyra | teir eru ikki førir fyri at koma við
AARBRSÁR
4810904
Ser
»Spåa mær, systir!< segði tann eina,
ygev mær títt hjartans orð so sunt:
hvat eri eg vakrari, so sum eg eri,
ella um eg heyði klipt mær frunt?«
»Frunturin man teg so lítið prýða:
andlitið títt tað er so runt;
betur sámir teimum, sum langleittar eru;
tí búgvist eg at klippa mær frunt.«
fartil flakrandi kom tann triðja,
skjúrtið og fyriklæðið vaft upp í bunt.
„Hví so síðla man tú koma?
Hevur tú verið og klipt tær frunt?«
Fjórða kom rennandi »framman undan veggi«,
gleið á garði og fell í strunt:
»Iit segði kellingin, nýtst av bræði;
hatta fekst tú av, at tú klipti tær frunt.«
enn |
RÆTTLEIÐING
Í sera rúgvismiklari grein í SO-
87 frá 4. novem-
ber í ár, sum eitur »Javnadar-
manna lívsfrælsi ella berserkar
frælsi teirra borgarligu?«, sigur P.
M. Dam, at tað er ógjórligt sam-
stundis at vera tjóðveldismaður og
sosialistur. Hetta ljóðar legið, ti
veruleikin er, at tað innan fyri tjóð
veldisflokkin finnast limir, ið bæði
teoretiskt og á annan hátt eru fult
so góðir sosialistar sum nakar javn
Men hjá
tjóðskaparligt frælsi partur av og |
fyritreyt fyri stovnanini av einum |
samfelagi í Føroy-
SIALINUM nr.
aðarmaður. teimum er
sosialistiskum
um. |
Í greinini verður annars nomið |
við ymsar meira og minni áhuga- |
|verdar og relevantar spurningar,
sum kanska verda vidgjørdir nærri
í 14. SEPTEMBER onkutíð tå id
| høvi býðst. |
| P. M. Dam ygitire ymiskt í nevn |
|du grein i SOSIALINUM. Soleiðis |
|»gitir« hann millum annad, at eg
| skilabetri uppskotid tad sær so ikki
Sostatt skuldi alt verid |
sera gott. So eru øll fallitt gremj- |
| svinnari Ut.
| ilsini bara ein orðarúgva, eitt slag |
|av skemti. |
Eg vil tí her lýsa andstøduna |
jeftir = skilabetri uppbyggingar og)
| ileggingarætlan, bæði á sjógvi og |
Í landi, enn tann ið verður arbeitt
|eftir í dag. Tað ber nú einaferð
|ikki til bara at koma við persón-
|ligum briksli, tað byggir ikki landi
| upp.
Hitt »øll vita«, »øll
»félkid krevur«, og gremjilsi
fyllir ikki nakran posa.
Hetta er tann eftir minum metan,
álvarligasta atfinning ein hevur til
andstøduna í dag.
trúgva,
tað |
Javnaðarmaður.
8. november 1967
skal hava skrivað grein í »I14.«,
sum er >.. fyllt av hati, og sum er
órættvís móti dønum«. Eg havi
ikki skrivað nakra slíka grein, men
havi tvertur ímóti fleiri ferðir
gjørt vart við, at vit tjóðveldismenn
ikki venda okkum móti dønum
sum fólk — tvørtur i móti hava vit
stóra virðing fyri ídni og dugna-
leika teirra — tiansheldur veit eg
um nakran tjóðveldismann, ið >hat-
ar« danir. Hetta er nakað, sum P.
M. Dam og hansara líkar taka úr
egnum brósti. Tað, sum vit venda
okkum ímóti og berjast ímóti er
tann statsrættarliga stóða vit hava
i danska ríkinum, sum vit eru sann
lfórdir um ikki er føroyingum til
nakran bata, men bert elvir til
fólkaflyting, upplæring til at liva í
øðrum samfelagi enn okkara,
ábyrgdarloysi og tjóðartýning.
Eisini skrivar P. M. Dam, at eg
eri persónligur og loyvi mær at
hefta orðið »klovnur« við løgmann.
Hetta er ikki satt! — Eg royni av
besta alvi ikki at vera persónligur
|i skriving.
Men eg havi lisið greinina, har
P. M. Dam verður skýrdur >klovn-
ur« og havi eisini fingið uppspurt,
lat hon als ikki er skrivað av tjóð-
veldismanni, men av einum av
partamonnum P. M. Dams!
Kanska må tað verða mær loyvt
at frábiðja mær slíkar tápuligar
Skuldsetingar og illgitingar.
Við tøkk fyri upptøkuna. Vinar-
liga,
Tórður Jóansson.
FØROYA BANKA
SPAR-OG-LÅN
Spar til summarhús vid >Spar-eg-lán:
SPAR-OG-LÁN grundreglurnar eru soleiðis:
Verður regluliga spart í
Tann, ið regluliga sparir í eitt ár, kann lána líka nógv.
hálvtannað ár, kann verða
lánt hálvaaðruferð tað sparda.
2 ára sparing gevur møguleikar fyri at lána dupult
sparing at ráða yvir.
av tí sparda — t.v.s. at hann hevur 3 ferðir 2 ára
Afturgjaldingin er lítið tyngri enn tann vanliga spar-
ingin.
Avtalið SPAR-OG-LÁN samarbeiði vid okkum. —
Sparipeningurin gevur hægstu innlánsrentu. — Láni-
markið, umframt tað sparda, er 15.000 kr. uttan serliga
trygd
verður nýttur.
og bankin spyr ikki, hvussu peningurin