mikudagur 14. mai 1969síða 4

Nr. 37 SOSIALURIN 14. mei 199 | FOROYA LÆRARASKÚLI VÍGDUR Til vigsluhåtidarhaldid vóru komin umboð fyri donsku stjórnina, m. a. Skúlin er utgjørdur við stórari fimleikarhøll, sum umframt til sum Wolleyball, sunnanfyri Utran fimleik er sera væl egna til ymisk bóltspol baskettball og badminton. Nevnast kann eisini, at skúlan er gjørdur fótbóltsvollur sum um hann verður rennibreyt. verður vallaður. Skúlastovurnar eru stórar og snotuligar. Stóru gluggarnir ella rættari glasveggurin vera stovuna ljósa og friskliga. R Stór matarhøll er á skúlanum sum serliga er ætlað teimum 20 næmingunum sum búgva á skúl anum. Helge Larsen, kenslumálaráðharri tún og Tórshavnar Musikk- skúla stjórnað av Peter Weis. Hátíðarhaldið endaði tó við tí besta. Hetta var vígslukan- tata Læraraskúlans sum Heðin Brú hevði skrivað og H. J. Høj gaard hevði gjørt lag til. Tað Føroya Læraraskúli, sum varð tikin í nýtslu til seinasta skúla- ár, var seinasta sunnudag vígd- ur av J. Joensen, varabispi. Umboð vóru komin úr Dan- | mark. Harímillum vóru E. K.|var kór av læraraskulanum sam Jensen, skrivstovustjóri og for- an við limum úr Havnar Sang- maður fyri bygginevndini, og | felag og Útvarpskórið, sum Helge Larsen, kenslumálaráð- | sungu. H. J. Højgaard stjórn- harri. Í „Ni | aði. Kantatan var sera væl fagn- að. Martin Holm, rektari, heyði Vígsluhátíðarhaldið fór fram í prýðuligu høllini á læraraskúl- anum, har umboð fyri donsku | hetta við orðið við døgverda- stjórnina, landsstýrið, ríkisum- | borðið niðri á Hotel Føroyum boðið, býráðið og læraraskúlan | seinri um kveldið. Læraraskúl- hildu rødu. Tað sum verunliga |in hevur fingið nógvar gávur setti dámin yvir håtidarhaldid | og heilsanir, men gávuna sum var sangur og tónleikur, borin | eg persónliga eri mest glaður fram av Útvarpskórinum, sam- |fyri er hon frá Heðin Brú og an vid nøkrum læraraskúlanæm | H. J. Højgaard, segði Martin ingum, stjórnað av Ólavi Hå-| Holm, Tað sæst beinanvegin á Myndin sýnir Læraraskúlin er ein nýmótans skúli. tdim mongu serstovunum til ávísar lærugreinir. serstovu til forming. Vid síðuna av matarhøllini er hugnalig upphaldsstova. ilja útbyggja . .. (Framhald frá 3. síðu) | fundi, hava vit sent umsókn, kilo. Lýsi hava vit einki selt." um lán til Egnsudviklingen, fyri og hava heldur einki lýsi fingið | „;, útbyggjan fyri umleið 2 úr ráevninum, ið landað hevur I. kronur, men hava enn verið. Prisurin á lýsi í dag er) ml. MON: RIS 7 | £ 50. leinki svar fingið. Mytijectorin , | er uppsettur, arbeiðið uppá . . Utbyggjanin: lýsitangan byrjar 1. juni og Sum samtykt varð á nevndar- | æntrifugurnar koma i juni, so lat vit skuldu verið betur fyri at teimum føroysku ídnaðarbátu- | tikið ímóti. | naum, um vit geva so frægan Vit vóna at lánið kemur íjprís at alt verður landað i | lag, og at tann fulla útbyggjan | Fuglafirði, men vit skuldu, sum Í til 1000 tons um døgnid kann | verksmiðjan nú er, kunna fram- |fara fram, ti tá kunnu vit|leitt 100.000 tons um árið | koyra biligari, og tá verða sterk | so nakað má gerast fyri at fáa | ari í kappingini við aðrar verk- | útlendingar at landa her hjá | smiðjur, hesum sýnist konsu-| okkum. | lentur okkara harra K. Korsa- | Vit eru greiðir yvir, at ein | ger at vera einingur við okkum | iløga uppá 2 milj. krónur kann Vit kunnu vænta okkum|koma at verða hættislig fyri | 25. til 30.000 tons árliga frá | felagið, um tað ikki verður nóg sild. VÍGSLUKANTATA LÆRARASKÚLANS sum Heðin Brú hevði skrivað og H. J. Høj- gaard hevði gjort log til Vit reistu av grundum hallarvegs og Jøgdu tekju á. Nú stendur her tann lærdómsborrs vit leingi bíðaðu trú. Her skulu menn á borgum byggja, eitt vitramanna rað; teir skulu goyma í goymslunum várt ættar- og arvafæ. Tað var ikki einans fiskifong, vit veiddu av Ægirs vað; men eisini havsins andadrátt, sum okkum í hjarta kvað. Tað var ikki einans krás og korn, vit fingu av Føroya jørd, men eisini undrid, sum undir ki, so liv kann liva — og grør. Fiskur og fæ varð dagligt breyð og soleiðis hvarv. Men Ægirs kvæði i hmd varð goymt til ættararv. Og undrið, tað skapti dreymannar. sum myndaðu søgn um gudar og tey fornesku og øll tey dreymagøgn. Og skaldini settu dreymarnar i ørindalag. Hvort ættarlid í túsund år økti um tað. So skaptist her ein sálarogn, sum føroysk var, eitt livssyn og ein veruhått, ið fólk vårt bar. Ger ungdømin kunnan við fornan arv, við tað, sum fedrarnar bar — lat tíðina síðani leika á — Tað haldgottt fótfeSti er. Ungdómurin er, sum ungdómur var — men tíðin er køld og brú — Gev honum bert trygt at standa og skid so gluggarmar frá! Vís honum allan tann víða heim við ljósi og skuggarond; lat hann so taka tíðina við fedranna royndu hond. Vårt egna er ikki nóg mikið — bert stødi at standa á — Vit eiga at læra av longri komnum íhvar tað so kemur frá. mikið av råevni, men fløgan kann verða ógvuliga góð tann dagin ið vit fáa nóg mikid at gera. Saltsildin: Frá Polen hava vit fingið at vita, at teir vóru væl nøgdir við sildina og at góðskan var av í besta, endar Esmar Fuglø og Ditleif Eldevig frágreiðing sína frá pf. Dagsbrún og pf. Hav-