mikudagur 11. juni 1969síða 4

NR. 45 Smálamb leyp útfyri Á myndini síggja vit politistin í son tosa neyðlendi á Eiðisflógva. ar hjá logregluni Til havnavígsluna í Fuglafirði vóru sungnir hesir| báðir sangirnir, sum neyvan hava verið prentaðir | fyrr. Sangurin sum Herluf Berthelsen hevur yrkt, varð yrktur til havnavígsluna | Lag: Ur øllum Á havi mangar skútur finnast og sigla allan knøttin kring, tær gomlu fara tó at tynnast tí mannasnildin slær ein ring Várt ÁTTAMANNAFAR er horv ið, og SLUPPIN farin sama veg MOTORARNIR í ødrum hvarvi sær lofta enn og royna seg NU LINUBATAR sekja midir Jangt burtur yvir Atlantshav og TROLARAR vid teirra lidir, teir troyta fongin, havid gav Lag: Kamferkistan Vikingar sigldu i fornari tid, bygdu sær heim her å landi, gloymdu ei havid við fongi smíðaðu snekkju á sandi Fidirnar broytast og maðurin vid, havið og landið tó liggja Fólkið er runnið a ingalið, stødugt oyggjunum byggja Áttamannafarið bar veiðu til lands, takkarljóð mangan man ljóma streymi og veðri teir væl góvu ans, onkur man sorgarljóð hón Fiskimið ytsta var teimum ov nær óðu tí longur frá land Utlongsul borir blóðinum var, eisini stórri tess vandi So hevur fólk mítt um øldirnar róð, ongantíð slitnaði vørrur Rennur í æðrunum víkingablóð bygdur varð langfara-knørrur Legði frá landi, tá vetur var av SLUPPIN við føroyingi stinna tryggur hann stýrdi skútu um hav frægari leiðir at finna Stundum er stormur, og sigling er hørd, knarrar i mastur og bondum, skúmandi bylgjur um frían knør fram móti fremmandum londum Bylgjurnar bróta í sjóvaródn, tveita seg fram eftir rommum, wd flogskiparan á amerikonskum Uppgávurnar eru sannaliga fjøllbroytt- ættum Jóannesar Marius flogfari, Vestmanna, sum koma vindar | KRAFTBLOKKURIN er vinnan | stóra, | sum veiðu flytur heim til lands, og FARMASKIP um havið stóra, væl hepnist verk og eydna mans taka menn, Á landi idnar hendur og virka virði millum og HAVNALAGIÐ ei at tað vraka lættir, gagnar fyrr og enn Várt ynski er at land og bára her mega ganga hond i hond, so samansjóðað virki vára knýtir saman, skapar fagnadarbond, Herluf Bertelsen. | SLUPPINA fyri tá verja vikingabørn, | | gera sær el skommum | | Góðveður stundum og mánaljóst, byrurin monnum til vildar, tá legði havið við mannin ást nåttrøddir eru so mildar SLUPPIN á vári til veiðu fer, út stevnir unglingur reysti, heppin og kvikur við snøri hann er, heimaftur kom hann um heystið. Fegnir teir sigldu á fjørdin inn, kátir tá akkkerið fellur, glaður hver maður í sál og sinn flaggið í vindinum smellir. Førdi hon, SLUPPIN, mangan fong til landa. árini førovingum aftur Frúliga sigldi hon mong, t 5 5 bjargaði monnum úr vanda. SLUPPIN á fjarð- mum nu, Gloymd liggur skiparin róðrinum slepti Sprekini fúnað og opin hver súð, farin er hann, hana keypti SLUPPIN hon sigldi í heila eld, tíðirnar Lat reis henni minnisvarða. koma og fara ikki minnini verða køld, Hilmar PeterSen. SOS!ALURIN 400 skaðaóhapp higartil í ár Tað er eingin ivingur um tað, at løgreglan hevur úr at gera. Ferðslan økist í hverjum og so hvørt sum fleiri og fleiri bilar koma á gøturnar, gerst alt trengri og trengri. Tað henda ti eisini nógvir skaðar, fleiri eru orsakaðir av at ikki nóg væl verður ansað eftir, ferðin er ov stór og gøturnar ofta trongar. Men tað eru eisini aðrar or- sókir, so sum nú mánadagin, bilurin hjá Ólavi Hátún fór út- av og varð vrak uppi á Oyggjar vegnum smálamb leypt fyri bilin tá | vegnum, smálamb leyp fyri bilin Vit hava øll so lætt við at finnast at, ikki minst at løg- regluni. Men lat okkum ikki bara finnast at í blindum. Teir hava nógv at taka sær av, og tað at taka sær av fólki, ér nú ikki altíð tað »behagiligasta«, minni enn so: Bert higartil i år eru meira em 400 skaðaóhapp meldad til tryggingina, og roknast kann vid, at her er talan um at 600 bilar hava fingið onkr- skaða. Skal útbyggjast.. (Framhald frá I. síðu) undir víðari útbygging av havnalagnum her. Hetta ber sjálvandi prógv um, at her er liv og vøkstur og áhaldandi framburður. | | | | Hverja ferð dygdarverk. til slíkar | Í | | ein fullvissaður | Í | Hvorja ferð vit eru verður vígslur, | Obert Eliasen, sóknarstýris- formadur um». at dygdarverk eru greidd úr hondum. ið útvega skulu stór trygd Hjá teimum, peningin, er tað ein at vita, at hverja ferð eitt verk er lokið, er tað valaverk. Teir, lið leggja til rættis okkara verkfrødingar — í hes- um føri Landsbyggifelagið sam- an við Ráðgevandi ingeniørfel- agnum gera skilaverk. Teir. ið átaka sær byggiar- beiði byggifeløgini — i hes- um fori Lamhauge á Waag- stein, vita altíð sera. væl at greiða tey úr hondum. Uttan tær arbeiðandi „hendurnar - eingi fullford verk Men sjálvandi eingi verk verða fullford og allarminst sum dygdarverk. uttam tær ar- beiðandi hendurnar eru við í leikinum og í dagsverki sínum | taka tey tungu tøkini ella gera sína skyldu aftanfyri ma- skinorkuna. Øllum hesum hava vit almik- ið at takka. Aftaná sjálvt vígsluhaldið hevði | J. Fr. Øregaard, 11. JUNI 196% bilurin gjørdist vrak Havnar Hornorkestur konsert á Muntra fyri bygdafólkinum, o kl. 6 bjóðaði sóknarstýrið Lamhauge á Waagstein til døg verða í fimleikarhøllini. Ha, varð borðreitt við nógvum o; góðum mati, veitsluhýrurin va: or av ti allarbesta, frá byrjan til enda. Hetta gjørdist m. a. av góða sanginum, sum e vorðið eitt eyðkenni fyri fugl firdingar. íkki minst Herlu! Berthelsen, lærara at takka fyri Eisini á hesari veitsluni va: hann hin frálíki forsangarin, og hann ikki eisini hevði yrkt eir av sangunum, sum vit sam stundis fara at prenta í blað num í dag. Veitslurgðurnar vøru mang ar, teir vóru Villi Sørenser | landsstýrismaður, Poul Péter | sen, løgtingsmadur, Frederil Hansen, løgtingsmadur, Johar M. Fr. Poulsen, løgtingsmadu Kristian Jensen. verkfrødingur løgtingsmaður Fuglø, stjóri, Hilma løgtingsmadur, Leon Jo verkstjóri, Martin Han Isma Esmar Kass, ensen, sen, sóknarstýrislimur, Joensen, sóknarstýrislimur og Gunnar Waagstein, verkfrødins ur. Eisini var framborin ein frå lík yrking um Fuglafjórð eftir Ismar Joensen. hon var sera væl framborin av Karl Andrea sen, arbeidsformanni av Strom um. Tann framburður: sum fjørður hevur verið árini eru eitt Fugla fyri hes seinastu satt tekin | um fyrst og fremst gott saman hald í bygdini, har tær ymiskt organisasjónirnar = á bygdini Handverkarafelag, Arbeiðs mannafelag og Kvinnufelag hava gingið á odda í hvor hond er í dag í arbeiði í bygd- ini Stór mannamúgva var komin saman á teirri nygjørdu bryggjuni frammanfyri sildaverksmiðju- na, Teir stóru tangarnir eru sildaoljutangar.