mikudagur 10. desember 1969síða 9

10. DESEMBER 1969 SOSIALURIN Klovin og glerpipan el „Eitt ævintýr |. Tað logaði væl á grúgvunmi, kannan stóð úti á, klovin lá í eldinum. Skjótt var hann ál- glødandi. Hann hugdi niður at sær, og so segði hann: ÞÁ! sum eg eri vakur. Ég átti at fingið mær eina vakra konu.« »Burr-rurrr-rurrr! sjóðaði kannan. »Hon vil gera sær dælt vid meg,« hugsaði klovin. »Statt og | tig við tær,« segði hann. fkki | skoyti eg um teg, títt svarta trøll! Eg vil hava eina. ið glógv- ar sum eg sjálvur. Hann skimaðist runt um) roykstovuna; men hann sá onga, sum hann helt vera líka sín. So kveitti hann út gjøgnum dyrnar. Har hekk ein glerpípa og glitraði í sólskininum. »Ja! handa er vøkur! Hasa vildi eg ått mær;« hugsadi hann. »Vit tå vera kona min?« rópti hann. »Eg tori ikki! eg vænti tú fert | at brenna meg,« segði hon. Og hon var so bangin, at hon helt sær, alt hon var ment, i vad- ingina. »Nei! ikki brenni eg,< segði | klovin, »um enn eg eri heitur og Kæri lesari! Ein lítil heilsa frá SOSTIAL- Hetta skal ikki skiljast sum = INUM. Vit hava við hesum nakað propagandaskri fyri hlaði loyvt okkum at senda tað SOSTALIN, men fara vit ístað- í hvort hús í Havnini. in at bjóða tygum at halda SOSIALURIN verður í dag blaðið ókeypis Í. fjordingsar a) prentaður í umleið 2500 ein- 1970. Um tygum senda niðan- tókum, og hvat innihaldi við- fyristandandi lepa til SOSTAL- víkir halda vit okkum ikki IN, box 76, 3800 Tórshavn, fáa stenda aftanfyri nakað annað tygum blaðið ókeypis sendandi blað — tvørturimøti. Ikki ti tvær reisur um vikuna til Í vit hava til hvort nógv fleiri síður ráð til at geva út; reyður og væl dæmdur. Heldur tú ikki. eg eri vakur?< Jú, glerpípan helt hann vera vakran. | Alt meir hon hugdi at hon- um, alt betri var hon við hann. So kom ivi á hana; gott er at fáa góða giftu, men ringt er at verða brend. hugsaði hon. Og hon kendi seg so bleyta. | „Hvat skal eg gera? Fegin vil men illa tori eg!« Hon fór at eg. gráta, so tárini dryppaðu niður |í kavan. Og alt sum hon græt, | helt hon sær leysari og leysari. | Betri mann fært tú ikkil« Í rópti klovin. »Mans tú tó ikki | vilja eiga meg?« | »Fg veit ikki,« segði hon; og | so slepti hon sær undan tekjuni niður í túnið. lara. Tey møttust á utgåttini; |men nú hann kom nær, | kendi hon hitan av honum, og |aftur kom rædsla á hana. | ikki rópti so »Nem! meg! tú | brennur »Nei! men kyssa teg vil eg,« segði hann | Hann tók báðar armarnar um Í Í hana og kysti hana fast. kendi > Títt vig la hon | Hon ogviligan beiisst ein | sviða. beist, blað tilfar til enn vit hava so um hald- apríl 1970, sjálvur meta at halda í aratalið veksur og við tí upp- lagið, verða vit skjótt førir fyri at bjóða tygum eitt nógv betur blað. Navn: Bústaður: Til postverkið: Sendið mær SOSIALIN ókeypis til 1. april SOSI 1970. | | Klovin skundadi sær til henn- | | | beissst!« froysti hon. Men áðr- enn hon visti av, var hon runn- in burtur i tað bera vatn. Og klovin varð Kkolsvartur Snópin og nipin stóð hann eftir við ongum. »Hetta skal vera bæði fyrsta og síðsta ferð, eg elski glerpip- ur,« segði hann. Kannan fór at læa so hart, at lokið glintaði. Men klovin dugdi ikki al hugsa sær til, at nakar kundi læa at honum. »Hoyr hvussu kannan grætur eftir — mær,« mutladi hann. Kanska eg fari at hava hana kortini.« »Ikki skoyti eg um teg, titt svarta trøll'« segði kannan Klovin smoygdi sær undi | bríkina, og har lá hann sum i og kunnu Um framtíðini 8 Få 1 Bestu ALI jan flenti flonedur hundur. Men kann so hon kókaði í eldin ikki.« segði eld ein »Sløkk meg urin »Ert tú betri verdur!< segol kannan læandi. »Trællur tín! tað var tú 10 gjørdi klovan So heitstoran.« »Ee vermi øll, sum til min søkja,« segði eldurin; vog tað el væl gjørt. Men hvussu tey nyta hitan til falls ella frama tad rådi eg ikki fyri.« Mikkjal á Ryggi TE Ia Vert tygum blaðið er j] heil SUT RIN Sosialurin Postbox 76, 3800 Tórshavn | NA. 9 | Tad kostar 2000 kr. kg | Flestu kvinnum dámar ikki ov- | mikið av sevju, ið setur vg Í urfiti, og mangt verður roynt | undir húðina, ið gera seg gak fyri at fáa tey nógvu pundini | andi. og ti ræður um at ans | burtur av sær, men ymiskt er sær væl eftir sær fyrstu tiØina |sum hesar royndir hildnast Men tað r ikk nki | Vegna heilsuna noyðast kvinn ste ið fitina. Læknar ur at leggja seg á sjúkrahús rovnt at kanna kostnað fyri at minka um pundini: men i jah um iklinguri hetta er tó strangur kurur, ið einki skal gjalda ilvur. Teir ikki allar kvinnur tola eins væl eru komnir til tað úrs Pundini fáast lættliga at minka einun yjukrah kostar Vandar eru tó í allari vælferð slíkur kur 00 vr ein varð lættliga meira mottaki VØr | 5 fer, í o fær igur fyri sjúkum aft ein } } 1 ! slíkan kur. serstaklig: ) gulsott. vøddakramp y «kr . ” Meira motion Te ar AL (EL MV Almikið verður sagt, skrivað í j gjørt fyri hjálpa kv nun a at halda sær i forn he | ' toppform men hóast hett | á kostar almiklar miljónir hvor um ári, so gerast man vini P ir n m Í f nelk - I z I i I I nn | Á Yi | 4 } ke | í T g Í i Få 1 | } k; tín } p Í m lik Far I frisø Ss } I Inur ( hv Í gun tends bar nd | | N el neir skal ik KORT n | neta I fl Farid varliga Snarrokt kann fara fram um feturnar lýggjvat Í ) r flt Í Einki er verri enn at ver m verður va Uu! til passar um fóturnar het føturnar Uttar ( r um. og tå fy fre nd. ! Í orøkt ( líkt eigur sjálvand rte / ivamadurin (Framhald livlig, kunnu tit ætla. Tey | deyður tra Ó. St EISINI | syngja og dansa og klappa og Aftur fara børnini skrúð | stuttleika sær upp á lívið. Alt| gongu. Nú ber leiðin heim til er liv og lístur húsa. og um kveldið stuttleika Soleiðis halda tey á, til síðsta | tey sær so væl innan veggja, at rakettin rýkur upp úr høvd-|te ldri elovma Sexe-leute línum á »kavamanninum«. Og | hátíðina | áðrenn hon brestur uppi í luft |ini og syndrast í túsund eld Jacob Olsen Skógvar Altíð fjalbroytt urv til alt húski al INT Bygdaordrar avgreidast pkrav