mikudagur 7. januar 1970síða 1

LEYSASØLA 50 OYRU Villi Sørensen farin FRÆLSI JAVNADUR Viðareiði | Soleiðis SONR BRØDRALAG NR. I MIKUDAGIN 7. JANUAR 1970 13. ÁRG Minningarorð tók nýggja árið við í bygda- og samfelagsheiminum fyri mær annan nýggjársdag: Hugdi út fyri dyr, sá flaggið Villi er ikki longur okkara Villi var føddur á V |í Innistovu veitra á hálvari millum. So dátt komu boðini at | 5. desember 1923. Villi fór til stong. ringdi oman og spurdi annar av landsstýrismonnum | Havnar á læraraskúla og hevur meg fyri. Jú. Villi Sorensen, Javnaðarflokksins og skrivari| virkað sum lærari við Klaksvik- hndsstýrismaður var devOu flokksins, Villi Sørensen var|ar skúla. I 1950 gjørdist Villi lesði hornið á og brast í grá farin. Maður kemur í mans |bladstjori á SOSIALINUM og Irikanturin á Váeshevenum stað verður tíðum tikið til| hevdi hann hetta starv, um- hevur mist tríggjar av kendastu lat okkum vóna tað, men vit | framt lærarastarvið, til hann 20. monnum eftir fyri mær eini eiga samstundis at ásanna a | nov. 1968 gjørdist landsstýris- tíðarlotu: Alfred Petersen. Bern hetta verður ein torfør uppgáva. | maður eftir deyða P. M. Dams. hard Brim og nú Villi Soren Vit sum kendu Villa, sum| Hin føroyski javnaðarflokkur sen hin gløgga politikaran og sum in hevur mist ein góðan mann. Eitt tómrúm. e saknur og altíð var fusur til verka, ikki| Tað er ikki ur løgtinginum Vit, .1m alla tíðir hava verið stavn- | ein djúp sorg. Eg skal gera minst tá ið á stóð, hin frålika | kenna Villa, og í landsstýrinum hald hansara stutt av her, skrivi kanska nóg og rámandi pennin, sum styrdi | var honum soleiðis lagað, ai í irýna Í |: Ar | so ofta. verið ikki ill við meg blaði okkara, SOSIALINUM. | hann fekk bert loyvi til at Virka || Vit Sr A ØVE h É um kortini Kenslurnar trýsta á í 18 år, hin ágrýtna flokksskriv- | í eitt ár. Hóast tað kenna vit|hann ið farin er. og ikki minst men fáar kendi en R 4 el SUM arin, har hann hevði tey organi- | hansara stóru politisku hugsjon- | rokka tankarnil til tey sum av-| villa i hvinum. nú eg huesi ev satorisku evnini og vilja sum |ir, sum hann bar fram i SOSI- | varða tori at síga. at fåur mundi fáur. vit bera sakn í hesum| ALINUM, har hann bardist fyri standa mær so nær at sálini í merkis manni. frælsi, javnaði og brødralagi, og |. Smitl lívinum sum hann og konan, tí mmm | Drast eg sjálvandi í eråt við hesi dáttligu boð, nú okkara vin- eo oe oe á o [————————|$—” Eingin veit å morgni … Í dag. á øðrum nýársdegi tendur Javnaðarflokkurin aftur Tad var við góðum treysti. | afturat ti, sum liggur eftir hann, | sítt ítarsta og besta. Vit komu|við einum dýrum missi vit fóru inn í tað nýggja árið | ul valskeiðið er runnið. men/at starvast saman stutt skifti í Heystið hevur gjørt stóran — og tað var eisini við bestu | nógv jørn hevði hann í eldinum | aktivum politiskum arbeiði, | skurð millum teirra, sum vóru vónum og tó var ársins fyrsti | Málini, hann hevur havt um men eg kom her at kenna ein !eitt og alt við flokkinum við dagur ikki meira enn farin í tid- | hendi. hava verið av slikari nát- | dúgligan arbeiðsmann, ið altíð Villa Sørensen er missurin upp arinnar kav, fyrrenn hini gomlu | tåru, at hann her kom at koma | heyði úr at gera, hann arbeiddi | aftur stórri orðini aftur einaferð enn sann-|í samband við nógv fólk. Hann | dag sum kvold síðla. Vit drýpa høvur í samkenslu aðust, at eingin veit á morgni | var altid umgirdur av fólki, Okkum vardi íkki. at lívs-| vid teimum, sum hava mist og at siga. hvar hann á kvoldi| sum vildu koma á tal við hann, | so bráðlig lýsa frið yvir minni Villa Sø gistir. og her var tað hetta sama hjálp- | ff9Ur hansara so braðhsa Va rensen 2 Tað er fallið mær í lut at| Sami lyndi. ið gjørdi seg gald- kvettur, hóast vit vístu, at heil Í bera fram minningarorð um | andi, at hann fegin vildi gera uni bilað Jákup Lindensko Villa Sørensen. landsstýris- ———a mann. Tað ér við tungum huga, eg geri tað. | e 4 på h Á f 2 Vili Socnen vor wir á IN PO I£IS etja er farin Viðareiði 5 desember 1923, har hann vaks upp livsstarv hansara var í skúlastovuni.| Eg má siga, at tað fór mær kalt;sum hann kundi vænta sær|Ja, seinast eg var heima í summ Hann hevði her evnir sum fåur, | niður eftir rygginum, tå ið ein | hjálp og stuðul frá føldi hann|ar og tørvaol hansara hjålj men umframt kendi hann aðrar leiðir, sum hann við heilum huga legði nógv eftir at fremja. Hann var tíðliga bergtikin av javnadarrørsluni. Gjórdi stórt arbeiði fyri Foroya Javn a0darflokk, g longu í 1950 verður hann blaðstjóri á SOSI- ALINUM. til hann 20. novem- ber 1968 var vorðin landsstýris- maður. Sum blaðstjóri legði Villi So- arbeiði »jtt Cl og rensen nógv niður. Hann var í mong ár skrivari í Javnaðarflokkinum, var hin gløggi og klárskygdi felagsmad- urin var av bestu rødarum. Villi hevði mangar vinir, dyrnar vóru altid opnar í heimi hansara, gjørdi ikki mun á monnum. Tey vóru mong, sum komu til hansara. tá okkurt skuld; ornast skrivast. tað var eingin, sum fór óhjálp- in frá honum. Sum landsstýrismaður kom Villi at starvast stutt, og tað er og og og Og ógjórligt at meta um, hvat hann kundi fingið av skafti| vinmaður ringdi, og segði. tey|seg ofta svíktan av. Hann føldi fáu orð Hevur tú hoyrt | ta: | nakað um, at Villi er deydur. | ht Eg hevði ikki hoyrt radi ikki at allan fyrrapartin, so eg mmåtti |fyri, í ikki | personlig siga vid hann, at tað var tt, men hann seg0dj bert, at|anna0 | onkur hevdi sagt tað fyri hon-| mangan ikki so lítið. Hann | um Eg vant meg í telefon- | t ikki altíð koma fram fyri ina fyri at ringja til hansara | sínum nærmastu, men tað vóru nærmastu kenningar her niðri. | lotur, hvar ein tosaði hann, im allir bert søgdu mær taðlat hann ikki altíð kundi halda ma, at Villi var farin í nátt er, men harmaðist um slíkt, At seta seg niður, fyri at sum bert føroysk i politikkur skriva nøkur orð, fall mær|S3Mn eva Smum Mann, SUM tungt, ti ikki kann eg annað enn | V' 499 besta, of Ul di hann i at følilsini taka vvirhond | "an va. SO MIKIG haldi eg í slíkari lotu, tí so stóra p lit. | meg kenna til hansara politisl ka virðing hevði eg fyri hon. | Men NSA um, hóast at eg veit at hann| Hetta vil onkur siga el ) ikki altíð feldi. at teir veljarir, | merkt av følilsum, sum nakað sum hann kundi ynskt hovdu|kann vera, tað er rætt at soleið- álit á sær; men eg tori|is er, ti hann í hesar reglur standa inni fyri, ot hann altíð | skrivar, hevur kent Villa sidan Í var tí hugsjón ein rættur m?ð-|eg var smådrongur, og bert ur. sum hann umboðaði í lev! havt stóra virðing fyri honum stýrinum, tað ver nú en nnað vildi verið logið, tá ið eg hugsi um tað hjálp og stuð- | hansara størsta ynski. þú } teimum, Í um hann altíð hevur Stórur partur av givið mær. ' Jul, var hann sum altid fu 10vaståk, inn beinai vegin ring til min um tu held ur, at eg kann hjálpa tær nak okkum. sum vendu okkum til hansara fyri | m 10 hjálp. sum hann kul ella hugsaði at hann li reva Altíð fúsur til at ver Í rm ista til hjálpar. tað gleddi hann im hann kundi gera On: tíð spurdi hann um lønina, sum nógvir politikkarar vildu gjørt nei. tað hugsaði hann ikki um kann eg hjálpa nøkrum > € tað gott. al nn kann vera sum tað kemur Hetta er mín persónliga inasta heils til hansara minni Hansara politiska arbeiði eri taka stóðu eg ikki førur fyrj at til so nógv. sum eg kundi ynskt, men tað megu teir, sum hava arbeitt saman við honum síðan hann av fyrstu tíð kom inn í arbeiði. sum ein av teimum mest týdningarmiklu politikk- sæli, fróði og lítillætni Villi vat farin Mong, mong minni havi eg um hann, um hansara alsk til lívið og um lívi um hann hendinga væl dugdi at lýsa í vaman og álvara Løturnar, ið v høvdu san ogloymandi måta teimum, saman in sin Bernhard I | Nú er tøgnin komin, økiø € vorðið triggjar sermerktar menn Í kari eftir stuttari tí Dey« in hevur tikið hesar menn tl sín. ikki fyri at doveeja Mm alla, kortini, men fyri at liva Vitugur og gåvumildur vart tú Villi, avgjørt ikki »snobbur« Samfelagið átti teg húð og hår, og tú vart mitt í ti, nú (tu andaðist Bert spell, at tær skuldi unnast so fátt dagatal ssætinum am hug samfelas ns og fyri at vera nar 1 felagið vit yo [I flokkin e enn er tað meira dapurt a iftan á maður til og vita, al mann fellur á vali mitt sínum samfelagsdagsarbeið im puð ið. ið verður strokið av borð inum. Men soleiðis er tað Få hesar reglur koma uppa prent, hvílir tú undir moldum tætt )p it Bernhardi um yrk i nni: Vinir mín Ju vist vóru vit, sum hann so bein raki yrkti, vinir, men at brát kuldi tynnast burturav, mundi eingin gruna un Samstundi sum hugsan mín leitar til kon tína á he dapri y itur nivd av sor leggi í »Il y ) rik minni m KK m { II nniligt | Hvíl friði f maðu ndir Guds I ver uh | John Re } 7 rum sum javn Í n ! vt ku ' k Y um Bert hetta Hat I | y I etik i mum 1 im Í | 1 ravn rørslunad ) Jørst C I LÍ Í m Vit Id kon ) illa | in um hvussu W kuldu i flytingin Fi n, tí um | ) fel n hvggja eftir hvat var ti ein taka til mest gagr y Vildu vit vunnið á h m tvørleika eisini Im fólkaflytingir va eftir hansara hugsan. Lótu vit menn im bert vildu vinna til egið gagn avgera alt, so komu vit ikki longur Tidin eftir 1950 stóð fyri honum. sum tað mest ræduliga, sum kundi henda í Førovum aftur. Um íkki tær (Framhald á 3. síðu)