mikudagur 15. juli 1970síða 3

15. JULI 1970 SOSIALURIN NR. 53 oyum, tey hevur javnadarflokk urin framt. Fylkist um javnaðarflokkin og ta sosalistisku leiðina, tað eru einastu ráð skulu vit sam- an knasa teir borgarligu flokk- arnar! juli 1970. Vágbingur Vágur, 11. . . * ER EINKI MARK FYRI FREKLEIK A? Tað er ilt at skilja. at menn móti betri vitandi skulu fáa seg til at gera seg til talsmenn fyri ósannind, sum sørvingurin í 14. eptember, ið roynir at trútta ósannind niður í fólk við at pá standa, at landsstýrið skal hava roynt at spenna bein fyri at trolarin »Vesturvon« ikki skuldi koma til Sørvågs. Hetta er so heilt burtur við at trútta niður í fólk. Sannleikin er, at tá Stellu- menninir bóru ynski sítt fram fyri landsstýrið um at byggja tríggjar hekkutrolarar fyri um- leið 30 mill. kr, tók eingin meira heithjartaður undir við hesum máli enn nettupp táver- andi løgmaður P M. Dam. — Og uttan hansara positivu stóðu, vildi byggingin av nevn- du trimum hekkutrolarum als ikki kunnað gjørst veruleiki, og hetta ásannaðu Stellumenninir yvir fyri P. M. Dam, og sendu honum, tá fyrsti trolarin kom, blómur og tøkk fyri = hansara hjálp og ótroyttiliga ágrýtni, ið sjórdi byggingina til veruleika, uttan hansara vælvild vildi að als ikki havt eydnast teim- im at bygt hesar bátar. Og tað er eisini ein veru- eiki, at allir tríggir hekkutrol- erarnir = vórðu kontraheraðir meðan P. M. Dam var løgmad- Í og so avgerandi mál sum hesi, helt, at frítíðarmálið um falla skuldi. Roynt varð í aðru syftu at fáa igjøgnum 21 daga fritid — hetta hava teir td. í Íslandi r at fáa frítíðarprosentið sett | ] 814, men heldur ikki tað vdnadist at fáa igjøgnum. At- vott varð við navnakalli, men ir flokkar sum atkvøddu fyri ru bert javnaðarflokkurin og »dveldisflokkurin, og var tað lítið. Ein grundin til at eg harmist | m, at hetta mál íkki vann| »mdir er, at her høvdu vit) insin til at sýnt, at vit tordu | stíga fremri viðvíkjandi imdum til virkandi stættir- ir enn t.d. Danmark og onnur nd, vit vanliga sammeta við. Hesin tjansur glapp okkum av ondum, vónandi verður tó øguleiki at gjøgnumføra hetta mål i næstu tingsetu. Arbeidsloysistrygging Vert er at minna å, at tann ýðandi = spurningurin, sum leingi hevur ligið á láni, nevni- liga spurningurin um arbeiðs- loysistrygging nú er komin eitt lótafet nærri loysn. Tann grunnpeningur, sum játtaður varð til arbeiðsloysis- grunnar Føroya Arbeiðarafel- ags, Havnar Arbeidsmannafel- ags og Klakksvikar Arbeiðs- mannafelags hugsi eg fer at nør ur. Tí er tað meira enn hug- stoytt at vita sær, at persónur ella blað vil verða við til at trútta niður í lesarar sínar, at javnaðarlandsstýrið skal hava roynt at spenna bein fyri at >Vesturvón ikki skuld: koma at ognast Sørvingum. Nakað heilt annað er, at trolarin tå avtornaði gjórdist við. Men her gjørdu ið hvussu er bæði landsstýrið og fíggjar- neynd tað ið var møguligt fyri at fáa trolarin heim. Hetta er ein veruleiki sum ikki rokkast og sum Vágamenn ivaleyst eru vitandi um. Betur hevði verið um hesin navnleysi sørvingur kom við sín um kristna navni, tí tað er al- tíð óhugnaligt at fáast við navn leysar persónar. Sørvingur man uttan iva vita — hóast hann sigur annarleiðis at er tað nakað landsstýri, sum hevur gjørt sítt ítarsta fyri at byggja ein tíðarhóskandi fiski- flota, so er tað javnaðarlands- stýrið bæði hetta valskeið og valskeiðið frá 1959-63 — hvar ein verulig broyting skaptist bæði á sjógvi og landi. Nú er ilt at skilja hvat man bagga hesum sama sorvingi, sum tykist at hava fingið ilt av orðinum lívsfrælsi, sum hann merkt fyri einstakan mann, og leggur hesin navnleysi við, at hann hevði trúð at orðið var deytt við honum. Men eg få hvorki orðið livsfrælsi ella nak- að av tí, sum hann hevur eftir- latið okkum skal koma at sokka í gloymskunnar hav, tí virðis- verk hansara enn so. D. J. Sørensen Kanska ikki so ast. nógv dýrari enn frá fyrstantíð roknað | metir fyri at vera eitt illavorðið | orð, sum hann sigur var ser-| miklari meta vit politiska lívs- um, at hann nú er har vil elva | | monnum til at gera meira vid! | málið. Vanlukkutryggingin | | Annað týðandi mál arbeitt hey) í | jur verið við er vanlukkutrygg- Har ætlanin at | ganga longri enn menn |eru gingnir aðrastaðni. Talan er ingarmálið. er nogV jum at skipa eina vanlukku- trygging, sum skal fevna allar samfelagsborgarar og ikki bara teir, sum í vinnu eru, á henda hátt verður ein tryggjaður allar 24 tímarnar um samdøgurid og | sleppur undan øllum teim iva- |og stríðsmálum, staðist hava av | núgaldandi skipan. Fyri tingid er lagt fullfiggjað | uppskot hesum viðvíkjandi. Pingið hevur vidgjørt málið og | sigur seg sinnað at lata tað koma fyri aftur ólavssokutingið. Haldi, eg tori at síga, at ting- menn yvirhøvur tóku væl undir við málinum, men teir ynsktu gjøllari kanningar viðvíkjandi ingargjøldum 0.Ø | trygginge | | | | Sáttmálarnir Í ár sleppa vit fyri størsta partin av landinum undan sáttmála- stríði, og vónandi eydnast teim feløgum, sum í samrådingum eru, eisini at sleppa undan at | | | ari at loyva mær at | ugga henda sama persón vid, at | við | fara í stríð. Hvønn ómetaligan var tað, | rentuvokstri sum ti, at vitanin | týdning tað hevdi havt fyri bú- »Sum best ber til« Ein kritisk rødd er í einum løtuni og altíð við tí fyri eyga ! demokratiskum samfelag altid |at geva fólki ta røttu hugsan-| ein koyril, ið minnir sitandi|ina, varisliga ogleitandi. Tað er | at ansað eigur at vera |í hesum føri = fíggjarpolitikkur | | landsstyrisins, ið røddin viðger. | | Figgjarpolitikkurin hjá sitandi stýri á, eftir, at stýrislagið er í tráð við tað, sum gagnar øllum best og hvílur á einum so tryggum |styri sigur røddin vera »sum botni, sum gjørligt. Hetta er|best ber til«. sjálvsagda kravið samfelagið set| Nú vita vit væl. at hetta at ur til teir sum stýra skulu. | tveita vid ordum er so lættført, Tá vit siga ein kritisk rødd, | tað ber so væl til at koma við briksli um hetta og hatta uttan yvirhøvur at vísa á nakað ávíst. so hugsa vit her um ta røddina, ið hevjar seg fyri at vísa á ein møguligan skeivleika so hann | Soleiðis leitar nú henda røddin. | kann verða rættaður. Slíkar | sleingir í ymisk borð við orð- røddir eru nógv verdar og góð- | um, trívur nú í eitt og annað ar sum vegleiðarar og ráðgev-|tá, men sigur ongantíð nakað arar. | konkret. Ein tílík rødd letur hoyra frå | Jú, prístalsvoksturin verður | sær í Dagblaðnum 8. juli undir | havdur frammi. Hesin ogiligi| greinastubba við yvirskriftini | prisvøkstur, sum einans erl »Sum best ber til«. Roddina | landsstýrinum fyri at takka kenna vit væl, tað er hin rødd-| Nú hevði verið so lætt at! in sum ongantíð sigur annað |vent koyrlinum í ta tíð, tál enn tað vert er at siga í tí rottu | »Sjålvstyrislandsstyrid« sat við | Kasette bandupptakarar við radio Beinleiðis upptøka. Er tað eitt program, tygum møgu liga vilja varðveita, trýst á knappin , so hava tygum tað á bandi. Komplett vid mikrofon og bandi kr. 625,-. Ringið ella skrivið — vit senda. RADIOBÚÐIN, Runavík, telf. 7008 RADIO-EL rorshavn, telf 1397 | Alment og privat fyritakssemi | At tað almenna leggur rygg til | haldi eg er rímuligt, tí tað er hóast alt hin altavgerandi spurn skap landsins og harvið fyri møguleikunum at vinna longur fram í næstu atløgu, duga allir menn at skilja. ingurin at royna at veita arbeiði . rr, . ' hú ” . re rættin til arbeiði til verunleik: um á arbeiðsplássi Haldi tað kann sigast, at frá y A . ; ilmenn; ri og politiskari SÍðU Havi nortið við nakrar av teim | #Menna 8 ÞONUSKA! spurningum, ið loystir eru, men ' 5 mn I" vil eisini nerta við eitt mål, sum | #49 tað Fætta Br ar lóggávuvaldið tað føroyska hev | VIPNUNa fyri at ibirta nýggjur ur latið liggja á láni. og er hetta | VI" uliv Søs uleika! lyri á skipan av verjutiltøkum teimun BA VIOAÐ FSU ti frama sum laolj I ; il i ma sum dá H : Hetta at hitt almenna i san med DM 1 "4 Í vinnu vi nstaklin og fel verjuloggava, Sum tér 1 TÚ. Íjanourt í mo m for ; IC It TVS { K HI IF Í Danmark kalla »Arbeiderbe um náttúrligt há okkun ? skyttelsesloven« vildi eisini hjá... fruktagott. Damið frá | okku 1 havt ómetaliga ty firði er einastandandi. Her eru me farnar ileggingar fram bæði pr (ar yo 4 1 cum Í Hugsi at orsøkirnar til, at so Se v aln rs jp broyt! 3 . la Ví VIð fin Durturav, stutt er komið her, eru mang- | "04 k MESKAL ' . Tia inn : SM xinan ar. Td. lítil manning ma. hjá |" kann ein RH Dem 1 . vegin ta ein nevur onkuntio vil lóggávuvaldinum ella umsiting- | "5 hr ! Ét) I ' 4 } íni, men fremst hugsi eg ti at|20 suma aðrenn hetta Kom í | menn hava ræðst fyri at leggja | “* lalt ov stórar fíggjarligar byrðar Men so eru aftur dómi hal , > . ” [ge N ri c { GOMI LI á okkara ungu vinnu, sum teilt skeivt er atborið. Mangan úr! x 1dk evur ilt við at N ; framn Sme Á ur ilt vil er tað so. at einstaklingafelog Eerast Kappingarlør eru sloppin at umsita almennan Her hugsi eg, at loysnin má |pening á ein hátt, har alt eftir vera m.a., at tað almenna tekur | stuttari tíð er mist uttan at tað . ar H - X sær um reiggj og um neyðugt R SI I ; 2 alm 1 PR Í at leegur tee til Megjarliga. so- | alm nna Je á ti = leiðis sum tað frammanundan |S**% aVITRAn galdan etta a ger i so stóran mun innan|€r eftir tykki politisku arbeið | | ararørslunnar heilt skeivt. | vinnulívið. róðrið. Tá vóru atfinningarnar, eisini frá okkum, men tað var ikki meira enn rímuligt, tí tey herróp, ið ljóðaðu framman- undan frá flokkunum, sum har sótu, komu at svara sera illa til tann politikkin m tá varð førdur Okkum er ikki neyðugt at geva teimum nakað skoðsmál fyri tann »midvisa« politikk, ið tá varð førdur, røddin sigur hetta = sjál uppgevandi, eymkandi: »Vit vita. at so leingi figgjarstødan undin sjálv- stýrishugsjónum okkara er veik og ótrygg, so er mark fyri, hvat ið kann verð slíkt a SÍ á Eitt | Støði.< Hvussu er so hesin »sum best ber til« figgjarpolitikkur landsstyrisins? Vit vita fullvæl, at »tid skal til alt« eisini tid til at fåa uppaftur á føti, tað sum var for (Framhald á 4. síðu.) Tamarhaldið á almenna partinum Tad fer ikki til, at hitt almenna heilt sleppur framvegis at bera tamarhaldinum á tí pening 10 Í run le San nd l , } virka hend | ra! Í fr kk ve Al | M 7: Hugskifti - samfelagshugsan Men eg ivist ikki Í. at tit í fakligu rørsluni Im V kl rsluni fara al 1 } n keivleikum o enda rokka á mál, sum verður at fá il eitt hugaskifti, soleiðis at hvor imfelagsborgar kennir sum tænara hjá heildini, og sær at hetta í sær ber størstu fram- leiðsluna og eisini mesta ágóð- jan til hvønn einstakan At fáa í lag eina samfelags hugsan fram um tað at arbeiða fyri egnum gagni í stríð við áhugamál annara, tað verður amboðið, vápnið, ið ber okk- um sigurin heim.