leygardagur 28. november 1970síða 4

SÍÐA 4 JÓL FØROYA BJÓR AØL Tað vælumtékta FØROYA BJÓR jólaglið er nú kom- id i handlarnar. Vilja tygum hava gott jélaøl so bið sjálvandi um FØR- OYA BJÓR jólagl, betri fæst ikki SOSIALURIN Enn eru fáir sjómenn sum lúka treytirnar fyri {froskmannasvimjing, og tí hevur tryggingin |sent mann til útbúgvingar, og skal hann læra í minsta lagi ein mann á hverjum skipi froskmannasvimjing (Tað eru nógvir bátar, eina-| Hesi bæði sleip kostaðu trygg- |helst fiskiskip, sum seinastu | ingini 35.000 kr. árini hava havt skrúvuskaða og | Staddur á fískileið við New tórar útreiðslur standast av; Foundland. fekk ein stållinu- hesum, sigur Marius Thomas- | bátur um skrúuna. men tað ||sen í blaðnum »Sjomadurin«. |vildi so væl til. at eitt annað | Marius Thomassen tekur |forovskt fiskiskip var tætt | oksurt dómi; | og kundi koma til hjålpar. Staddur 8 fj yrðingar ir Gå | Av i at froskmaður var um | hólmi, 22. febr. í år, fekk ein| harð á hesum skipi, kundi | ein stållinubåtur gørn um skrú | berast skjótt at vid at fáa una, 98 varð hann sleipaður| þurturav aftur skrúvuni og |inn Ul næstu havt. 5. mars | einki sl p var fyri neyðini. minni enn 14 dagar „seinni | Skipið fekk 5.000 kr. og fekk sama skip aftur fast um| froskmaðurin 1.000 kr. fyri | skrúvuna, teir vóru tá staddir | hjálpina | 21 fjord. úr Trælanýpuni og | fg vóru aftur sleipadir í havn.| Í fjør heyst var bræv sent || FÆRØSK MARGARINE Vita No 1 | VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT hjá | NR. 92. — 28. NOVEMBER (976 Tryggingin sent mann at læra froskmannasvimjing | teimum føroysku reidarunum jum at skip, sum fiska vid troli, | ringnót gørnum, kundu fåa | kostnaðin til keyp av frosk- | mannautgerd endurgoldnan frá | tryggingini. Enn eru fáir sjó- menn, sum lúka treytirnar fyri | froskmannasvimjing, og tí kun- bert fáir reiðarar taka við hesum tilboði. og 1, GU Læra froskmanna- |svimjing Try ngin hevur ti sen bugvingar; mann- hesin maður Verður ikki ein bati at fara fram pressuni viðvíkjandi, er vandi fyri, at passiviteturin etur seg enn fastari, og talið á teimum, ið fara at taka seg burturúr, fer at økjast, segði Axel Skoubo, lærari, í rødu á SU-fundi herfyri. Røduna prenta vit nidanfyri Tann vanliga meiningin er ein | gjørd meining, gjørd av blød- um, útvarpi og politikkarum. Tann vanliga meiningin um samfelagsvdurskifti okkara er: at her ræður fólkið, ja at her hava vit folkarædi, her er de- mokratiskt burturav. Men fyri tí at nevnda hugsan er tann vanliga er tað lovvt og kanska vidhvørt eisini neyðugt at seta spurnartekin við hana. gekk á einum Kjóbinhavn neyndist: Fyri stuttum sjónleikarhúsi í ein sjónleikur ið »Den herskende klasse«. Høv- udsleikarin er tann 14, iall av Gurney, ið trýr at h fesus Kristus. Og i kla búna og atferð livir hann upp til hesa ímynd sína. Tos hans- ara er kærleikans evangelium. Hetta blívur skjótt ov mikið | dagin hann fekk fyri ætt hansara og eftir psyki- atriska viðgerð verður hann hjálptur aftur til nakað ið lík- ist normaliteti: arv'ngur ti góðsið, pláss í yvirhúsinum o. s. fr Hansara gamla ego | vendur aftur og nu er hann jein ultra konservativur anti- | humanistur. ið trýr uppá bødil- (in sum trygd samfelagsskip- | |anina, og um neyðugt er hann til reiðar at geva sama boðili | eina hjálpandi hond. | Nú kann spyrjast: Nær e ein so ónormalur ella óvan-' igur? Hesin spurningur verð- ur lýstur í neynda sjónleiki á tann hátt, at soleingi jallurin at hann er eitt blómu- arn. Jesus Kristus, og prakti serar kærleiksboði, ja so er | hann fyri umgevilsini ónormal- jur, sinnissjúkur Men fann sítt gamla | 00 VE aftur og verður antihuman | nýtsluágóðar o. s. fr. Einahelst |alt hetta fyri at tryggja sær |egnan = indentitet innan tær (rammur eitt brúkarasamfelag | loyvir. Yvirfyri øllum hesum standa |s0 spurningarnir um tær stóru felagsuppgávur ið skulu loys- ast. Men her tað at fólkið í dag fyri ein stóran part sig- ur frá, og letur seg líma inn í tann stóra tigandi felagsskapin og styðjar soleiðis tað vanligu meiningina. Vit tíma illa ella eru ikki før fyri at hava mein- er istur og ultra-konservativur, tá ingar um samfelagsspurningar | metist hann aftur ein góður|og um spurningar ið hava al- | borgari at verða, ein vanligur|stóran týdning fyri okkara samfelagsborgari. |egna gerandisdag. Og tå vit Eg kenni meg sannførdan Vita, at kenslan av at verða |um at jallurin í okke'a sam-|við og at hava ábyrgd fyri felagið er demokrati). Tí samfelagsgongdini er ein høv- | hætti eg mær at påstanda: at/|udstreytin fyri einum fólka- | tann stóri partur av almenn- |rædi, er tað kanska uppá pláss lingi okkara ikki er búgvin til at spyrja: Hvussu kunnu vit lat virka í einum demokratiid, {tosa um fólkaræði so leingi Við búna til demokrati hugsi|€inans ein minniluti hevur at- leg ikki bert um at hava evni |gongd til allan avgerðarrætt. til at hava persónligar gjogn- | Ein minniluti ið tekur sínar umhugsaðar meiningar = um avgerðir ut frá eini ísetan ið samfelagið og samfelagsspurn-|einans hevur verið til kjak ingar. Men eisini um viljan til|innan ein trongan bólk. Ein- ályrgd yvirfyri teim uppgåvum staklingurin er útihýstur og felagsskapurin skal loysa. | hevur = ongan møguleika fyri Flestu okkara hava meira enn | eftirliti og åvirkan og må ti at gera vid at fylgja eginjalt meira og meira gevur sína mál, útbúgva okkum til »eina |fríheit til kreftur hanr lítlan karricru«, „ara familju. festa | og ongan møguleika hevur fyri bug utve sær = varandi |at ávirka. fleiri ! Ella hvussu kunna vit tosa um fólkaræði so leingi vit lít- ið og onki vita um hvat ið fer fram á okkara kommunuskriv- stovum, sýsluskrivstovum, rík- isumbodnum og landsstýrinum. > Tørvurin uppå upplysing um arbeiði og arbeiðsgongdina á hesum stovnum er ein tann størsta orsøk til tað mótloysi og manglandi viðlivan ið eyð- (kennir okkara atferð mótvegis samfelagnum. Vit vita íkki nær týdningarmiklar avgerðir skulu takast. og á hvørjum grundarlagi. Ábyrgdina fyri hesi vánaligu kor upplýsingin og harvið de- mokratiið virka undir, eiga vit at javndeila millum bloðint útvarpið og okkara fólkavaldu umboð. Tað vit vita um hvønn annan og hvønnannans mein- ingar vita vit einans gjøgnum | blød og útvrp. Ti er tað av stórum týdningi fyri folkastyri hvussu = henda millumgonga verður ríkin av pressuni. Í (dag skal meir enn góður vilji til fyri at ein kann siga um pressu okkara, at hon bert nókurlunda lúkar tær treytir eitt verunligt demokrati kann krevja av henni. Tað er neyv- an heilt skeivt at siga um dag- | blød okkara, at tey í verðan og gerðan nærmast eru at meta við vanlig meinigheits-