leygardagur 19. desember 1970síða 5

NR. 98. — 19. DESEMBER 1970 SCSITALU LIN SIDA 5 — U eo 31 t 6 ppruni jólatræsins = |SOSURNAR Okkara omlu víkin ar fa naðu hini ljósu tíðini Ja, nú vóru jólini farin aftur |sindur frá húsum, segði hann 9 g g J um bak og alt gekk sina van-|seg hava gloymt okkurt og við at drekka seg sansaleysar og sláa hvønn ligu gongd. | noyddist at fara heimaftur. Nei, sum hann hevði glett! Hann skundadi sær nú oman annan å skallån vid gnagadum kjøtbeinum seg til jóla, tað var altid nak- |å stødna, har ein bátur lá, að serligt við jólunum, tað var | loysti bátin og slapp sær av- TÁ ID JÓLATRÆIÐ Á FYRSTA SINNI VARÐ NEVNT i TYSK- ein sovorðin hugni og friður|stað, dorgin varð eisini í báti- LANDI — Í ÁRINUM 1642 — RÓPTI PRESTURIN JOHAN yvir ollum. | num, bara nú ongin sá KONRAD TAÐ FYRI »EITT KETTERISKT SPOTTARAFYRI- | Hann hevdi nú ikki vænta ' hann BRIGÐIK. herr hu Bað ; Fe Hann róði eitt sindur út og Av øllum hátíðum bera jólini | unum og tryggja sær eitt gott vanligt hjá einum; a frið so byrjaði bann at pilka hina størstu gleðina við sær, |år við trivna fyri fólk og fæ. Í vísti. at tað fingu tev ríku. Tad gekk betri enn hann og vakrasta jolatekinid er hitt | Tilfarid var í fyrsta lagi ljós Í Marjun, vinkona hansara. sum |hevdi vænta 30. seiðir fríska, grøna og vælpyntaða og gróður. Ljós vórðu tendrað Í hann plagdi at leik sær við, |nei sum mamman mundi blíva jólatræið við sínum blaktrandi |í stovunum, og á gólvið Í hon fekk hvort ár fínan pakka, |glað, tá hann kom heim. ljósum. Sidurin við jólatrænum stroyddu teir hálm gremar 0. | men tev vóru jú eisini væl- Hann róði so at landið, bant er nýggjur í Nordanlondum, Nær jólini gjørdust ein krist- Í havandi. pápin var bóndi og bátin, fann sær ein posa at men hevur tó eina gamla søgu. |in hátíð í Norðanlondum, veit | so áttu tey eisini bát. "(koyra seiðin í og so til húsa Síðan kristindómurin kom ein ikki við vissu. Norski kong | Tað stóð verri til hjá teim- Mamman var kløkk. tá hon fram, hava fólk hildið jól tiljurin Hákun Aðalsteinsfostur, um, tey vóru tiggju systkin, | sá hann koma heim undir minnis um Jesu føding, men |sum var føddur i årinum 929, hann var næstelst. skulatid. Nú. olmussudýrið jólini eru nógv eldri. Tey falla | og gjørdi miseydnada roynd at | Pápin plagdi at vera undir| hv rf bagir síðan tú kemur saman við hin heidna sidin, kristna norska fólkið, royndi Í Íslandi fyri at fáa teimum mat heim h A úðina 0 hvat ar tá teir gomlu hildu Jjøsfest. | eisini at: geva heidnu festini li munnin: men ofta stóð illa tað tú hevur í ROSE F Hetta var fagnaðarhátíð, sólin | meira álvarsligan dám, men Í til, mangan høvdu tey farið|- FO” | hevði »snarad sær å«, og nú | eisini hetta miseydnaðist. Í svong til songar. Ja, song átti Hann visti| ikki hvat hann gekk tað aftur móti ljósari tíð-| Eisini eftir at kristindómurin hava vit havt jólatræ, og vit | hann nú onga, men eina gamla |SKUldi svara fyrst, men so tók um. | var komin til Nordanlondini | hava frøtt okkum, meðan vit trovggju hiå påpa sinum plag- hann dik å SÉÐ og segði: Hátíð? Okkara forfedrar|helt avgudadyrkanin áfram, og| hava pyntað tað. Nú strálar |di hann at balla um seg og >Mamma, eg hoyrdi tygum vóru ovurkátir. Drykkjuhornini | yvirtrúgvin tók til heldur enn| og blaktrar tað í stovuni til | leggja seg aftan fyri kamin- biðja í gárkvoldið...=, meiri vórðu fylt á tremur og tømd í |at minka. Tá kristin jól at| mikla gleði fyri okkum og | una. i fekk hann ikki sast. tað stóð ti stóru gildishøllini. Teir ótu|enda vunnu fram í Norðan- børn okkara oc sestirnar.« | Hann hevði ofta hoyrt|ein klumpur hálsinum á hon- og drukku, meira enn teir vóru | londum, fylgdu nógvir av teim Øm ORIG Og SSSUMAF“ | mommu sína gráta. tá tev vóru Í um mentir; teir slógu hvønn ann-|um heidnu síðunum við hátíð- At byrja við eru tað bara |løgst um kvøldid, hann helt | an í skallan við gnagaðum |arhaldinum, tó á annan hátt|- el + oe RS ali5 vera ríneast hjá Mamman kom yvir, legði beinum teir vóru kátir sum | enn frammanundan. ríkmenn og embætismenn, sum henni. ú hon bardi 1 . larmarnar tvørtur um hann, so- á ongum sinni áður. | Jólatræið kemur úr Týsk-|hava jólatro í teimum ymisku er men ann pre hr á leiðis stóðu tey eina lotu, tey Upprunin til orðið jól er landi. Fad verður fyrstu ferð | løndunum; men seinri verður evanabrá hennara. at hon gu: skiltu hvønn annan, nú mundu ikki lættur at fáa greiðu á, |umrott í 1642 av prestinum þetta síður, id røkkur inn i/nærum at geva tað heila upp sa ge klára tað til pápin men hildið verður, at tað kem- Johan | Konrad í Sti isbourg, flestu heim. Men hvat var tað í kvold, |" am ur av fornnorrøna ordinum | Sum lå var tyskur rikisstadur. | hann hevði hovrt hana >Men barn mítt, hvat heldur »ylir« — á gotiskum »juleis« | Hesin kirkjuligi harri var alt) gólatræið = er sostatt ikki | gráta. men hvat var tað? Ni | (4 lærarin fer at siga, hann fer nakað gott og gleðiligt. annað enn glaður fyri stórt meira enn 100 ára sam- var hon farin at biðja. hann |“! buka teg. á, hví skal tað Hetta samsvarar væl við tey træið. Hann skrivar m. a. , Norðanlond 7. | lurtadi: vera soleidis?« heidnu jólini. Hetta var fest Uppi í býttleikunu. ] a. OPPanION pa eit Góði Gud! hjálp okkum. »Nei, mamma, tað er ikki fyri ljósinum og ti, sum grør| havast at um jólini meira | Stult åraskeid, tá ein hugsar| i plagar altíð at hava okkurt |VÍst. eg ætli at tosa vid hann« symbolir, sum seinri verða enn Guds orð er í - um, at hesin síður kortini | tå neyðin er størst. Nú eru Ja, h ferð slapp hann gjørd livandi við jolatrænum. kallaða = jóla- ella rar kann fylgjast eini 1000 år aft-| bert nakrir dagar til Jógvan | Undan banki, men so mátti tað Ljósini vóru tekin um sigur fræið, sum tey seta P Tur í tíðina. kemur heim aftur og stutt er íkki hneda aft hevði lærar- menniskjunnar yvir myrkrinum húsunum og pynta við dukk- til jóla. og vit fáa ikki meira | In sagt og hitt grøna træið tekin um tn og googætt Hvaðan —nnnaaiiiiiitmunumnmmm | {il skrift hjá keypmanninum allan gróður. Í dag avmyndar m síður ér Komin frá og tað einasta sum er í húsi jólatræðið lívið hitt æviga Eg IKK men hetta er l ) |num eru nøkur eplir og tveir én pápin komin lívið. barnsligt påfund.« drýlar Góði gud. forbarma Am | um ; Hann Elstu fråereidingarnar um Presturin kundi | havt tíkið > = | teg yvir okkum! …« tø i Ol HIFFal ASK. ES salt nakað, ið minnir um jólatræið | 29 hovligari, ti í Strasbourg A 2 | So hoyrdi hann ikki meira, | 15 "9 1 EIÐIÐ REYÐI hann koma úr Kina. Í árinum 247 fall hesin síður skjótt niður % ” SN ||hann var farin at hugsa um BEST j # mir, UL Tele f. Kr. vard eitt træ sett upp å fyri og kom ikki fram aftur | > ze | tad ikki var okkurt hann kun- | Jan í Íslandi keisaraplássinum í Peking. fyrr enn eimi 250 ár seinri | 9, di gera. Hann kundi kanska Jolini høvdu veri ro0 pyntað við blómum og 100 [ad er likt til, at eingi ljós ; |taka båtin Sum lá niðri við lólagávu hevði hann eisini lyktum. Ja, longu áðrenn hetta | Yóru á trøunum. Ikki fyrr enn TIMBUR | stødna og fara út at dyrgja.|fingið fyri fyrstu ferð í kvi hendi. varð eitt slikt træ sett|í 1737 sigur týskarin Gottfried | |tað hevði hann gjørt eina ferð|num. og hann helt. at tað upp á einum fjallatoppi og Kisseling frá einum jolatræi, | . ep" | fyrr, hann fekk eisini væl AV | mundi vera omman sum hevði í frágreiðingini verður sagt. at |Sum stråladi av ljósum.“ Um- | Lev Må |seidl; men tað hevði verid|hugsad um hann, ti hon plagdi lvktirnar á trænum lýstu sterk- | leið 30 år seinri helt hin ungi | et | | undir skúlatíð, so hann hevði | Siga. al hann. val <a illa ari enn bæði sól og måni.« Goethe jól í heimi sínum, har | J|verið noyddur at skulka „Frá | klæddur um beinini; j, hann Eitt sindur seinri. år 163 f. fólk komu saman um eitt jóla- | Telsfon: S148 - 5265 | | skúlanum. Hann kundi ikki | va næstan vissur í. at tað var Kr. varð gamli nyggjårsdagur, | træ. pyntað vid voksljósum. | Telgr.: Kjalbro, Klakksvík | | gloyma hvussu illur lærarin | hon, ti tå hann vaknaði jóla- kalendarafestin, av praktiskum| Umleið ár 1800 kom jóla-| Telex 20 |var. hann varð avsmurdur. | morgun. lógu einar reyðar grundum fluttur frá fyrsta !'træið til Danmarkar og eina-| : ||settur eftir, og so róptu oll hósur framman fyri honum mars til 1. januar. = Trælirnir | ferð í 1840-unum til Onglands. | KLAKKSVÍKAR ; | »skulk« eftir honum. Men ni | fingu fri, tey ótu og drukku Victoria, drottning, sum var| |. : | |så hann ikki annan útveg enn | Løvinnan og spældu. Til æru fyri gudin | gift systkinabarni sínum, Al-| TIMBURHANDIL | jet royna tað, kosta hvat tað Saturnus, sum hevði lært men- | bert. prinsi, og var sera góð | I vildi. JL niskjuni at dyrka jørdina og við hann, skrivar í einum) Pi. J. F KJØLBRO | Morgunin eftir vakti mamm- syrgdi fyri ollum gróðri, pynt- | brævi: | ] an tey í skúla, hann plagdi aðu tey heimini við ljósum og) yMín kæri Albert. endiliga | 4 lat fylgjast við ti elsta beiggj- í rúgvuvís av grónum plantum. i janum, hann var tolv ára gam- Skilnaðurin millum ljós og — | al og æt Regin, hann var eitt | myrkur, millum summarsins |år eldri enn hann sjálvur. gróður og berliga veturin. tå FÆRØSK MARGARINE Skuldi hann spyrja Regin alt í náttúruni lå deytt, hevur! lum hann kom við út at allar dagar sett sín dám á Vi | dyrgja. Nei, betri var at lata mannalyndið ikki minst í ita N O 1 | vera, ti hann visti at svarið teirri tidini, tá fólk vøru á | var, nei. | > A , " U . | SE orbarkorduner vjørdu | VITAMINISERET Regin hits ikki fyri lærara- teri nógv burtur úr at verja|| FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT þa tenn mátti fara einsa| seg ímóti teimum óndu makt- | | pE ! … | £ | Få teir vóru komnir eitt|