mikudagur 24. februar 1971síða 4

SÍÐA 4 Ein konufólkakroppur ov nógv! Nógv brøv, alt ov nógv les- arabrøv, eru undir dulnevni, og ti kann tað vera torført at leggja seg út í tjak við slík »trøll«. Men vidhvørt noyðast vid at svara til slíkt, sum kann koma fyri í slíkum brøv- um. Virus skrivar í 14. Sept seinasta leygardag, 20/2-1971 um »Atfinningissius« (— hann forlåti tær, so føroyskt hetta lesarabræv er ! Virus sigur: »at tað er so nógv sunnari og friskari at finnast at enn at finna seg í. Og eftirsum hevundurin av hesum glepsi konstaterar seg sjálvan í hæddini av eini irri- tatión, er stundin komin at glepsa...«. Henda »irritation« kemst av, at Virus er mis- nøgdur við tað, sum vist verð- ur i biohøllum landsins. Nú kann undirritada so illa meta um, hvussu filmirnir eru, sum vanliga verða sýndir, av góðum grundum, tí hon sær so fáar av teimum. Men veit Vir- us ikki, at tað er eitt films- listafelag, sum hevur til enda- máls júst at vísa dygðargóðar filmar? Hetta verður sagt mest uppá »irritationina« hjá Virus við ødrum orðum — mag- nyl sum bert hjálpir eina løtu, men ikki lekir. Virus skal fåa fulla undir- tøku, tå hann (hon?) sigur: Tad eigur ikki at vera mo- ralurin hjá hópinum, sum út- velur stoff til útvarp og bio- hølllir…«. Men tå Virus visir å, hvat verður víst í ødrum 2ændum (hvørjum?) so kann sanniliga eisini her vera orsøk til mis- nøgd. Her verdur hugsad um, hvat vist verdur i Danmark, har flestir Føroyingar eru — antin búgvandi ella ferðandi. T. d. verður vístur ein film- ur í Palladium í hesum døg- um. Og saknar Virus konu- fólkakroppar á lóriftinum sum hann málber seg — so átti hann at farið og sæð hen- da film Hvorfor gør de det? Her er kort og gott einki annað at síggja enn »kroppar« — í tveir tímar — Men um Virus fer at kenna seg ríkari, tá hann hevur sæð hann, er ivasamt. So kann hann í min- sta lagi siga okkum, um vit sum fyri at hjálpa eitt sindur Hvat kann hann finna uppá at siga — hann sjálvur And- ers Ølgaard, professarin! Hesin maðurin, Anders Øl- | gaard, professari, hevur annars verið tann dani, sum tjóðveld- ismenn hava havt gott ålit á (smb. blokstudn. v. m.), og SO ikki eins væl skuldu hildið nú lyftir hann fremsta fingur upp og sigur: »Nu, nú, góðu menn, her er talan ikki um loysing ella ei, nei, nei, tað sum vit hava brúk fyri, tað Johanna Maria Skylv Hansen Tann 17. februar fylti Johanna Maria Skylv Hansen 94 ár. Hetta má sigast at ljóða ótrúligt. Vit, sum hava ta gleði | at kenna hana vita, at hon er so løtt á føti ja hvønn | sunnumorgun fer hon í góð | ari tíð heimanifrå og til| gongu oman í kirkjuna. Hon er løtt á føti og hon | hevur eitt ungt sinni hon | fylgir væl við, hóast oyru og eygu eru nakað viknað. ein frøi at vera saman við Jo- honnu Mariu. Ikki minst tå Maria Ejde og hon eru saman tað er sum ein fyltist við nøkrum ókend- um nøkrum sum var hevj- að uppum tað dagliga stríðið og strevið. Minnið er so væl- signað og gott, at tað er bert fáum lagað at vera so væl fyri |i so høgum aldri. Hjartaliga tillukku fyri manga góða og hugnaliga og | løtu. Mær hevurt tað altíð tykst Hanna Lisberg. Skattadlikningin Hvalba var fyrsta bygd, ið var lidug vid skattaålikningina var skattainntókan vaksin 15 pst. og við Skattaprosentið er Il ímóti seinasta ár Ur 10 frætta vit, al Nólsoy | inntøkan i ár var 3.256.000,- jr. imoti 2.910.000,- kr. i fjør. | | Og er hetta ein hækking | uppá 11,9 %. Skattaprosentið er í ár ll | imoti 10 % í fjør. takk | Í | Í asta vali hóast hetta vóru | somu orð. hann hevur talað, síðani hann byrjaði av fyrsta SOSIALURIN åfram at vist cowboy filmar (ell Anders And filmar) —. Nakað annað er, sum Virus skal hava rætt i: Tað er ódám:- ligt, at filmhølini skulu vera fylt á tremur, tá krigsfilmir verða vístir — ja, fólk gleða seg tá tey síggja í talvuni, at krígsfilmur = gongur! Haldið mær til góða — eg skilji hetta ikki! Og tó! Longu meðan børnini eru smá, verða tey díkt undir við — revolvarum - tanksum — kanónum. 0.Ø., sum nýtt verður at týna men- niskju við. Leikutoy, sigur tú. Jú, men hetta er hóast alt morðvápn, ið eru avmyndað sum leiku- toy. Og tá tey so koma í tann aldur, tá tey fara at síggja film, ja so síggja tey, hvussu hesi vápn verða nýtt at týna menniskjalív við. Ófatuligt at slíkt skal vera so dragandi! Hanna Lisberg. — 20. FEBRUAR 1971 NR. 13. Hvorfor gør de det? Filmur av hesum navni verð- ur í hesum døgum sýndur i Palladium. Nú sigur titlulin ikki so nógv, men tað eru eini týsk/ amer. hjún, sum eru psyko- logar, sum standa fyri upp- tøkuni. Í filminum luttaka nøkur ung fólk sum »åskodarar og kritikarar«. Hesi ungfólkini, ið spyrja og kritisera eru ógviliga objektiv at vísa seg. Ein ung genta spyr hesar psykologarnar, hvør orsøkin er til at filmurin verður sýndur, og fær hon tað svar, at tað er fyri at sýna, at menniskjan kann liva eitt »fritt« sex-liv — at tað er gott bæði likamliga og sálarliga, at tað einkulta menniskja finnur sín hátt at liva hetta »fria« sexlívið uppá. Hesum varð mótmælt — ung genta svarar teimum, at tað einki hevur við fríheit at gera, tí hesi fólk hava fingið pening fyri hetta — t. v. Ss. — tey eru trælir og ikki frí, tí tey hava selt likam sítt. Reklaman var góð, sum al- tíð, tá talan er um slíkan film. Fyrstu dagarnar sóust myndir á uppsløgum, men få- ar dagar seinri stóð: Her er ikki loyvt at sýna myndir — Løgreglan hevur tikið myndir- nar niður. Og sum vera man »gav hetta kassa«! Føroysk genta luttók i film- inum. Ikki logið, at hesar reglur stóðu á uppslagnum: Obs.: enkelte scener kan virke anstødende for nogle. h. Bókaútgáva o.a. Í byrjanini av hesi old fóru menn so smátt at geva út bøk- ur á føroyskum máli. Tað kann ikki annað sigast, er samarbeidi«. Hann heldur, at spurningurin um loysing hoyrir fortíðini til. Hví sigur hann hetta, jú í samband við talu Erlends Paturssonar í Norrøna Ráðnum. Sum vit minnast, bæði tjóðveldismenn og aðrir misnøgdir við, at vit komu upp í Norræna Ráðið, men nú so vóru hava teir so sanniliga dittað sær at nýta hend sess til at biðja um hjálp, so Føroyar kunnu verða loystar úr tí| stóðu, vit eru í dag. Veit harra Erlendur Paturs- son einki mark fyri, hvørji mál kunnu verða vidgjørd á einum slíkum stað, ella heldur hann, at hann kann fáa allar ráðslimirnar »at hoppa uppå« hesa somu talu, sum hann hevur hildið undan hvorjum valfundi, síðan hann >debu- teradi« sum politikkari. Ein stór veljarafjøld svølgdi rátt, tí hann segði undan sein- sinni, og sum hann kundi havt | sýnt ein vilja at framt tey fýra árini, hann sat í lands- stýrinum. Nei, so lætt er tað ikki, heldur Ølgaard hetta er ein avoldað hugsan hetta við loysingini, samarbeiði er orðið vit nýta í dag. enn at hetta var stórhending - kanska størsta hending í før- oyska mentunnarlívinum í heila tikið, tá hugsað verður um, hvørjar = umstødur tá vóru, bæði so og so. Tá so føroyskt mál varð loyvt í kirkju og skúla, tá var tað hent, at framskygdir menn høvdu fingið nakað til vega at taka í nýtslu, og hendan arv kunnu vit ikki seta nóg nógvan prís uppá. Nakað nógv er komið av skafti seinastu árini, men alt ov lítið kortini. Hvat man so orsøkin vera? Er eingin vilji, eingin hugur ella eingin dugur? Nei, so sanniliga skulu vit ikki í hesum blað koma við einum slíkum pástandi. Tvort- urímóti! Tey, sum hava ríkað bókaheim okkara eiga stóra tókk uppiborna fyri tað. tey hava lagt eftir seg, tí eitt er ikki vorðin av tí — eingin, sum skrivar føroyskar bøkur spinnur gull av tí! Nú fara vit at heita á av- varðandi myndugleikar — løg- ting og landsstýri — nú má vend koma í, so vit ikki skulu standa í stað, og so smokka afturúr. Tað eru fleiri, sum hava handrit liggjandi, men sum ikki síggja seg før fyri at lata hesi prenta, tí sum stødan er í løtuni, er tað næstan ógjór- ligt. Skulu vit vænta, at nøkur føroysk bók skal kunna verða prentað, má stuðul fáast. Vit hava fingið eitt lið av ungum fólki inn á løgting, og tað álit mugu vit hava á teim- um, at teir fara at stuðla og taka dyggiliga undir, tá talan verður um ílegging til bóka- útgávu. vist. og tað er, at rík eru tey Hanna. Apropos MARKNADARNEVNDIN! Á samkomu hjá færsætisráð- end det som embedsmær- harra Hilmar Baunsgaard hev- dene siger«. ur onkur hoyrt teir báðar navnarnar Hilmar Baunsgaard, | Hilmar Baunsgaard: forsætisráðharri og Hilmar HVORFOR GØR DE Kass, formannin í marknaðar- DET? nevndini práta saman. Hilmar Kass: »Færinger stoler mere på det, som politikerne siger, Tíðindi úr Ný Foundlandi Frætt er frá trolarunum Skála- bergi, Brandi Sigmundarsoni og Sundabergi. Mánadagin hevði Skálaberg 200 tons, Brandur Simundar- son 150 tons og Sundaberg 120 tons.