leygardagur 26. juni 1971síða 8

SOSIALURIN mangt og | hvat — Ritstjóri: Jákup F. Nielsen Sagnir: Beinta og Peder Arrheboe Beinta, sorinskrivaradóttir úr Havn, var gift við trimum prestum hvørjum undan gør- um. Tiltíkin var hon til vakur- leika og dáraði mangan mann; men var hon eingil uttan, so var hon tað ikki innan, tí ilt var skapið í henni, og allir tríggir menninir, ið giftust við henni fingu óskepnu. Bæði í moyggjaaldrinum og meðan hon sat einkja, gekk hon om- an til strandar i Havn, hvørja ferð ið skip var komið niðri frá. sum nýggjur prestur var væntandi við upp til Føroya, og stóð so uppskrýdd fyri prestinum. tá ið hann kom á land. Á henda hátt varð hon trúlovað við einum presti fyri og ødrum eftir. Fyrsti maður. ið hon giftist | vid, var harri Jónas í Ónagerði Viðareiði. — Norðoyaprestur. ódædl hon a Ogvuliga var |rokkin at spinna. | um, við | ur, húskallarnar har norðuri. Við tað sama hon kom til Ona- gerdis sum matmóðir, fekk hon teimum eina stóra ullar- hit at karða burtur úr Teir søgdu nei, men so bað hon mann sín hjálpa sær. Hann fór til teirra og bað teir gera sum hon beyð, fyri hansara skyld. um ikki fyri hennara. Tá teir komu aftur av útróðri, ella hvar teir høvdu verið, hevði hon altíð ullarhítina til teirra at karða úr ella koyrdi teir til So rýmdu húskallarnir, ein fyri og annar eftir. Ikki fingu teir nátturða. | um teir ikki veltu eftir tveim- um rossum (so mikið av tød- sum tvey bóru). So bara stigu teir upp í leypin breiddu ikki og skumpaðu mold aftur yvir tødini, so bø-| urin kom at liggja kola svart-| TOSS | við | Barnateigurin Fin revur sá einaferð ein høsnaflokk sita á einum vagli uttan fyri eitt fjós. Hann var svangur og vildi fegin fáa eina feita hønu til døgurda, men lrakk ikki upp á vaglið og Í royndi ti at lokka høsnini nið- ur við føgrum orðum. >Ég havi góð tíðindi til tykkum segði hann, »djorini hava beint nú havt stóran fund og hava gjørt av, at ævigur friður skal vera teirra millum. Verið nú so góð, at tit koma niður til ON: TEDE BDO DUE í mong år. Grót legði hon á fatið teirra, tá ið teir komu aft ur av útróðri og einki høvdu fiskað. Um eitt, sum rak er, verður ofta úkið til: Hatta er sum í Ónagerði, tá ið Beinta var. Ikki vildi hon lova hús- køllum sínum at bróta ryggin í fiskinum, sum hon gav teim- um at eita. Ein kona segði einaferð við teir, at teir sóðu so illa út og spurdi, um teir ikki brutu ryggin sundur í fi- skinum; men teir søgdu nei. Hon legði teimum til ráða at bróta ryggin í fiskinum sund- og ur i try, ti so kundi Beinta ikki villa fisk aftur á beinið. Tá trivnaðust teir. Jónas var einkjumaður, tá ið hann giftist Beintu. Tá ið henni tókst at leiðast við hann, tók hon mold úr grøvini hjá fyrru konu hansara legði undir høvdalagid hjá honum. Tá tók hin fyrra konan at ganga aft- ur á prestin, og hann var óður yo 5 |í høvdinum. Tá ið hann lá til at doyggja og bað um heitt. fekk hann kalt, og bað hann | lum kalt fekk hann heitt. Síð- | ani doyði harra Jónar. (Framhald í næsta og gras spretti ikki aftur! 5 ROYNIÐ TYKKUM NÚ »Mangt og hvat«. Revurin og djórafriðurin min, so at vit í góðum felags- skapi kunnu halda hátíð fyri fridinum«. Hanin, ið visti, at revurin var ein snildur og falskur jassur, reistist tá og skimadist í ymsar ættir. »Hvat sært tú?< spurdi revurin. >Eg síggi tveir hundar koma, svar- aði hanin. Tá revurin hetta burtur. »Stedga nú, hin gamli« segði hanin, »eg hugsaði, at ,ævigur friður var djóranna (millum, so sum tú segði. »Ja«, segði revurin, »men tað kann vera at hasir báðir hundarnir ikki hava frætt tíð- indini um fridin.« Læknin Hundagalsskapur Í teim seinastu hundraðáru- num hevur tað av og verið farsóttir — av hundagalskapi ímillum sleduhundar. Summi vilja vera við at hundagal- skapssmittan er yvirfórt av | villum revum yviri í Kanada. Í 1960 doyðu meir enn tús- und grønlendskir hundar av hesi sótt. og ein var ofta var- ur við villrevar á hesum økj- um. Hetta sama árið doyði ein 4 ára gomul genta av hunda- galskapi, eftir at vera bitin av einum óðum hundi. Hetta er so vítt tað einasta dómi um hundagalsskap hjá menni- skjum, sum konstaterað er í Grønlandi. Hetta kann ljóða eitt sindur logið, tí tað hendir ofta, at børn verða álopin av sleduhundum. Vandin fyri hundagalskapi uppi í Grøn- landi, er lítil, tí hundarnir verða vaccineradir. Tilsamans doyggja 1000 fólk í heiminum hundagalskapi um árið. A nærum av Matgerð Livur- postel I kg av livur I kg av spiki (svinaspik) 12 ansjósur småir leykir teskeid av pipari súpuskeið av salti. egg oO 14 dl f) Í | 2 2 av róma. Livurin verður vaskað og skor- in sundur í smáar bitar, tað Poppur I. Hvat var besta popporkest- ur i Føroyum 1970? 2. Nær var Savage Rose í Føroyum? 3, Hver leiku trummur hjá The Beatles? 4. Nevn tveir leikarar hjá Creedence. | 5. Nevn tveir leikarar hjál Burn Red Ivanhoe. Kristni I. Hvussu eitur størsta kirkja í Føroyum? 2. Hvør var fyrsti próstur í Føroyum? 3. Hvor tyddi bíbliuna alla sjálvur til føroyskt? 4. Hvør var seinasti katólski biskupur í Føroyum? 5. Hvussu nógv skrift eru i Nýggja Testamenti? Landalæra Í. Hvussu eitur eystasta punkt- ið í Føroyum? Hvussu eitur høvudsstadurin í Chile? 3. Hvussu í Ísrael? 5 eitur høvudsstadurin 4. Hvussu eitur høvudsstadurin i Sveits? | 5. Hvussu eitur høvudsstadurin i frlandi? Framhald frå 2. sidu. (1) nyggja kirkju og gamla, søgu- lig: kirkjaan á Kirkjukletti kom at standa tom, varð av gerð tíkin um at taka hana niður. og bleiv hon so reist aftur í Hovi. Soleiðis fingu Hovbingar sítt ynski uppfylt| og millum teirra, sum vóru limir av kirkjuráðnum var Hans Hammer lika til deyðin nu hevdi bod eftir honum. undir Homr- lættsintur Hans hjá Pol um var vinsamur — skemtingarsamur og | | | | saman við honum keddi seg ikki; hvar tú metti honum heilsaði = hann vinarliga og hevði altíð stundir at práta við teg. lá javnadarrørslan tók seg upp í oyggjum okkara, varð Hans hugtikin av henni, og hann duldi ikki fyri, at hann var javnadarmadur, g VIO honum hevur javnaðarflokkur- og in mist ein av sínum heitastu astu talsmønnum. Tað er so mangt annað ein kundi havt hug at nortid vid, søgu- | men tað verður ov drugført í fróður maður, og tann, ið var |eini blaðgrein. Hans var nógv avhildin mill um manna og ikki bert í Hovi, | | | av fremmandafólk komin til Hovs týsdagin 8. juni at fylgja honum tl seinasta hvíldar- staðið her á fold í nýggja kirkjugarðinum í Hovi, sum hann so dúgliga arbeiddi fyri at fáa gjørt Vit sum kendu Hans Ham- mer minnast hann vid virding, vit hava samkenslu við konuni, sum hevur mist sín | goda mann og við børnunum, | sum mistu teirra trúfasta faðir. Kenningur. og | nýtist Søga I. Hvør var fyrsti maður Íslands? landnáms- 2. Hvor var løgmaður í 1956? 3. Hvor var fyrsti fólkatings- maður umbodandi Føroyar? 4, Hvussu æt seinasti Zarur i Russlandi? 5. Hvussu eitur forsetin i vjetsamveldinum? Vit hava hesa ferð býtt spurn- ingarnar uppí bólkar, so tær bert at senda ein bólk men víða hvar, og ti var fjøld | inn, tann ið tú ert mest áhug- aður fyri. Svarini vera at sen- da til SOSIALIN, box 76, 3800 Tórshavn, innan miku- dagin 30. juni 1971. Tilskilað á brævbjálvan: >Spurnakapp- ing«. Tey røttu svarini verda so í lutakast við fyrsta og annan | vinning. Í. Vinningur ...... 20,00 kr. 2. vinningur ...... 10,00 kr. } sama verður eisini gjørt við spikið. Spikið skal síðani mal- ast ígjógnum eina kjøtmaskinu einaferð, og skal síðani vera blandað saman við teirri sund- ur skornu livrini, ansjósini og leykunum. Tá alt hetta er samanblandað eigur tað at verða koyrt 8 ferðir igjøgnum | kjøtmaskinuna. Kryddaríir, egg og rómi eiga at vera elt uppí aftaná. Livrafarsið eigur síðani bakast í | formi hálvanannan tíma. Form at einum stórum urin kann um ynskist klæðast innaní við 300 gr. fleska- spiki skorið i tunnar flísar. av Árstol I. Nær doyði Thorvald Stau- ning? 2. Nær endaði fyrri heims- bardagi? 3. Nær var P. M. Dam løg- ur í fyrru atløgu? 4. Nær var kongaligi eina- handilin avtikin í Føroy- um? 5. Nær var frisølan av rús- drekka avtikin i Føroyum? Tey ið vunnið hava fáa si ani peningin sendandi. Tað ið hevði svarað rætt til seinastu spurna- var bert ein kapping og var tað Janus Dragasund, Klokkaragøta 9 3800 Tórshavn. Tey réttu svarini vóru: | DUr 2) Gud min, Gud min, hvi fór tú frå mær. 3) Ansgar 4) Hans Egede. 5) Sára.