leygardagur 22. januar 1972síða 3

NR. 6. 22. JANUAR 1972 Verja tenninar við lakki hava fingið tenn sínar vardar|) 1000 børn í Jernløse kommu- nu hava fingið tenninar »for- segladar«. Professari J. J. Holst og tannlækni Poul Schroder kundu á januar- skeiði sínum siga frå væleydn- aðu roynd síni. Tað koma ikki inar, 1) eru vardar serligum lakki. 112 børn å 6 hol av tenn- einum å åra aldrinum Jarnbreyt gjøgnum Kaspisku oyðimerkina Nýggj jarnbreyt millum partar Sovjetsamveldisins Usbekistan og Turkmenistan mið- | og | breytir, talið skal hækkast til 1000 born. | Fer alt at ganga sum ætla, verður hetta lakkið óivað nýtt til oll 3600 6 ára gomlu børn- ini í kommununi. við lakki og nu hesum Væntandi fer hetta lakkið at vera nytt til allar nyfød- ingar í Jernløse kommunu. Leif. sambinda tær frammanundan eru á staðnum, so at samband | ætlanin at Sum er verður nu bygd. Av saman-|fæst millum oljuøkid á Man- | lagda teininum fara 450 km i|gysjlak-hålvoynni eystantil við) at verða lagdir gjøgnum Kas-| Kaspiska havið og Astrakhan | pisku oydimørkina. Í sam-|við Volgu-munnan. (APN) | bandi við nýggju jarnbreytina | | | 275 sjúkrakassar í Danmark Í 1970 vórðu 779 danskir|kóssunum undir 5000 limir. sjúkrakassar niðurlagdir. Sjúk-| falt er 3.739.188 fólk Við rakassarnir eru nú 275 mótilárslok 1970 limir í don-| áður 1004. Hóast tær støru|skum sjukrakøssum og fram-| samanleggingarnar høvdu | haldskøssum. | tveir fimtapariar av sjúkra-| | HI. partur Eg varð eitt sindur undarliga við, tá læknin brá sær við og | hugdi fastliga at mær. »Er nakað áfatt?< spurdi eg »Nei, onki beinleiðis, svar- aði hann; »men øll hava klag- að um hatta kamarið teir sein astu tårirnar.« »Eg ætli mær so vissuliga eisini at klaga,« segði eg. >Tað er so ráligt har inni. »Eg rokni ikki við, at tað fer at hjálpa nógv, svaraði læknin. >Ég haldi har er nak- að men tað er ikki min uppgáva at gera ferðafólkini bangin.« »lygum nýtast ikki at vera bangin um at gera meg bangn- an,« svaraði eg. >Ég man fara at klára tað. Gerist eg sjúk- ur, komi eg til tygara. >Tað er ikki nógv råin,« segði hann. >Har vænti eg, at alt fer at laga Svevur nakar annar har?« »Ja, ein kópur, sum fram mitt um náttina, út gjøgnum hurðina uttan lata hana aftur. Aftur hugdi læknin mær, men hann ut. so seg. al forvitin álvar- sá at samur »Kom hann. hann aftur?« »Ja, eg svav, men eg vakn- adi og hoyrdi hann flyta seg. Eg bleiv eitt sindur og sovnadi aftur. Í morgun så eg, at kúgveygað stóð opid.« »Hoyrid,« segði læknin spa- kuliga. »Hetta skipið dámar mær onki. Eg skal tyg- um, hvat eg fari at gera. Ég havi fitt av plássi her uppi, siga og tygum kunnu halda til her eisini, hóast eg ikki veit hvor tygum eru. kaldur | fer | rýkur | spurdi | SOSTIALURIN 2 & 2 ; í í 000 LESIÐ SOSIALIN! HALDIÐ SOSIALIN! KEYPIÐ SOSIALIN! SOSTALURIN alt tilfar til Tlf. 1 1071 . Tórshavn av føroyskum tógvi. v) Ólavur Gregersen == tlf. 20 í Gøtu . . r Spinnið i Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja oll sløg SÍÐA 3 Vit hava altíð á goymslu blikksmíð sanitet hitaverk ventilation MON Verður sent um alt landið TØTINGARVIRKID FÆRØSK MARGARINE Vita No f VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT altid bestur! | Yvirkoyggjan Eg gjørdist heilt bilsin. Eglti fataði ikki hví hann skuldi | hava slíka umsorgan fyri mær. | | Men soleiðis sum hann tosaði | um skipið, so var eitt ella| annað áfatt. »TaO er ógvuliga vinaligt | gjørt av tygum,« segði eg. ymen eg haldi, at tað hevði verið nóg mikið at fingið| kamarið vaskað og turkað.| Men sigið mær, hvussu ber tað til, at tygum ikki = dáma | skipið?< »Eg ynski ikki at gera tyg-| um — bangnan.« hann, | »men tygum skuldu gjørt efur| segði | búði mínum ráðum. Flytið út hað-| ani! Eg hevði heldur vilja sæð tygum flotið á sjónum | enn vitað, at tygum ella nak-| ar annar maður skuldi sovið í kamarið 105.« | »Tu góði Gudl Hví siga tygum so?< spurdi eg. | »Einans ti, at á teimum'| seinastu trimum ferðunum eru tey ferðafólkini, sum ha- va sovið har, farin fyri borð, svaraði hann. | Eg må viðganga, at hesi tíðindi skakaðu meg almíkið. Eg hugdi álvarsamur at lækn- anum, at vita um hann skemt- aði, men hann var heilt álvar- samur. Eg takkaði honum fyri | | va | til | nidur | tad eg kamari fyri al Just um fara ikki | ålvarsamur at hugsa, ist skift komu yvir Vii for | morgunmat, ikki nogV menn, Sum vid okkum, ir UL. Eftir uni ir. li J vóru Eg ð frá x mundi Fá k ca cor var, vørum til men borð. kundi saman óivað om tænaranum, ai handar. læt skuldi num oo men og aðu hugsan um i at í men ferdafolk fingu SOU morgunmatin í á kamarið efir einari Gardinurnar í yvirkoyggj- framvegis ikki sova ut hvø ganga hann sova to Hann hugdi og Fa har . Eg sær aftur TS Hann for vita, hes- ikki segdi eins tókt- | at eg fór at ha- áðrenn | Atlantshavið. okkum | VÓTU | vit legði merkis. at einir tveir yvir-| saman so håtidarlig- | CR fyridrign- hoyra ferðamanninum, mær. enn. eitt sum Hann | møtti | uppgåva mær og tesk aði, at skiparin vildi tosa við og meg, streyk spyrja um Få eg kom, bíðaði skiparin | frå, eftir mær. »Tygum,« so avstad, var bangin fyri at eg før kuvendi eins okkurt. segði og hann, hann og hann at »eg | fari at biðja um um eina bón. | | Eg tyg at eg vildi svaraði, | tad, hann bað um. | »Madurin, sum búði saman við tygum er burturblivin, segði hann. Hann fór í koyggj una í gjårkvøldid. Løgdu tyg- |um merki til nakað við hans- ara medferð?< Spurningurin, sum kom ein | hålvan tima eftir, at eg hevdi | tosad við læknan, skakaðt meg. »Tygum vilja vera við, at hann er dottin fyri borð? | spurdi eg. sr | »Eg beri ótta fyri ti,« svar- jaði skiparin. uttan åt nevna eg hevði hoyrt kamarið hjá mær. at koma ógvuliga | tlla honum, at | visti hetta. Ég honum tað, sum hendi síðstu nátt. » Tad, | Ég segði læknan, at | søguna um Tad tyktist | flla við hjá eg segði er er sum tygum siga, næstan just tað sama, sum fortalt mær um hinar tríggj- lar. Teir leypa upp úr koyggj- juni og renna dúr gongint. | Tveir av teimum eru sæddir lat leypa fyri borð; vit tóku settu bátarnar út men teir sóust íkki aftur. Men ongin sá ella hoyrdi mannin, rå gera | | | | | | FINT PRODUKT sum hvarv seinastu nátt um hann veruliga er burtur- blivin. Fænarin, sum hevði ein ill- gruna, at okkurt eismi fór at henda á hesum túrinum, fór at vita hvussu hann hevði |tað í morgun. men hann | fann koyggjuna tóma. Klæð- |ini vóru har, sum hann hevði hongt tey. Tænarin var tann einasti, sum kendi hann av útsjónd. Hann hevur leitað allastaOni, = men íkki funnið hann. Nú fari eg tí at heita á | tygum um ikki at gretta hetta fyri nøkrum ferðafólki. Ég ynski ikki, at skipið skal fáa þringt orð á ség lygum | kunna fáa eitt kamar frá yv- irmonnunum, mítt um tað skal vera. »Fg takki tygum so mang- ar ferdir, men nu eg fåi kam- arið fyri meg sjálvan. leggi eg onki í at flyta. Um tæn- arin hevði vilja flutt vidføri hjá hasum neyðars manni- num, so hevði mær betur dámað at verið har, sum eg eri. Ég skal ikki tala um |nakað. og eg haldi. eg fari | at lova tygum, at eg íkki fari at fylgja mínum medreisandi.« tosa vildi kam- við Skiparin royndi at meg til rættis: men eg heldur vera verdandi å arinum enn skifta kamar einum av yvirmonnunum. Eg veit ikki um eg bar meg býttisliga at, men um eg hevði gjórt, sum hann segði, so hevði eg onki meira havt at sagt frá (Framhald)