leygardagur 5. februar 1972síða 3

NR. 10. S. FEBRUAR 1972 Flestu danir fyri limaskapi í EF - men seta treytir | | av Danmark hevur skrivað und- Tað er nógv sum bendir á. ir = upptøkutreytirnar í sam-|at mótstóðan hevur stabiliser- | band við møguligan límaskap|að seg. Eftir — grundløgini | i EF. Hetta er tó ikki eins-|skulu í minsta lagi vera 30 ljóðandi at landið er vorðið|pst. ímóti fyri at uppskotið er limur, men kann gerast tað | fallið. 0 skjótt fólkið vil tað. | Bert 20 pst. eru fyri lima- Kanning er gjørd í Dan-|skapi, men 46 pst. eru fyri mark um, hvat fólk halda um, |um vissar treytir verða fylgd- | Kanningin | | Í 1 it Danmark fer upp í følags- | ar, m. a. at Noreg, Ong- marknaðin. |land og Írland eisini verða Kanningin varð gjørd 18.|limir, og somuleiðis at Svo- des. í fjør og vísir hon, atlríki fær eina nóg góða av- 30 pst. av fólkinum eru ímóti | talu við EF. imaskapi. A ——wiiidWiimwmmnmmn Ein svensk kanning av bil- góður uggi, um hann hevði prísum sigur, at meðan Dan- koyrt og vita sær, at hann mark hevur millum bíligastu blundandi oll 5 fyrstu árini bilprísir í Vestureuropu, eru kundi goldið tryggingina, ið skattir og gjørd so stór, at; so átók sær allar umvæling- bilurin er 38 pst. dýrari enn arnar. Tá kundi man sagt:| í Svøriki og heili 77 pst. dýr- | veg gjaldi tryggingina við ari at keypa enn hjá Vestur- gleðir. týskaranum. eru svensku trygg- so væl fyri. at allar umvæling- árini Heraftrat ingarfeløgini tey garantera arnar fyrstu 5 Hetta hevði verið ein tanki | hjá okkara trygging at tik- ið upp til umhugsunar. Tað hevði verið mongum ein Keypið frá teimum, søm lýsa í | | | SOSIALINUM SOSIALURIN SÍÐA 3 ————————————— Í Danmark fara skatta- myndugleikarnir at grava djúpt - Danski Jieefarmálaráðhjarrin | Henry Grinbaum hevur sett | eina gjølliga kanning í skattavidurskiftunum hjá | fleiri stórum feløgum, sum hó- ast millionumsetning, fyri ikki | at síga milliardumsetning, ikki | hava goldið skatt í fleiri ár.| umfatar m.a. tey | Griinbaum Henry stóru oljufeløgini, sum hóast | stóra = umsetningin hjá fleiri | teirra ikki gjalda eitt oyra il skatti. | Dansk Esso størsta olju | felagið í Danmark hevur | ikki havt skatt seinastu 10 árini. Oljufelagið BP hevur ikki havt skatt síðani seinna heimsbardaga. Men Shell hev- ur havt skatt á hverjum ári tó hevur bert verið talan | um smá tøl á teirra skatta- rokning. Henry Griinbaum, fíggjar- | málaráðharri, hevur bidid stjó! ran á viðkomandi stjórnar- | deild, departementsjefin H.P.| Gøtrik, um at standa —fyri| kanningunum, sum ikki — bert | skulu umfata núverandi skatta vidurskiftini, men eisini tey farnu skattafríu árini hjá fel- øgunum Henry Griinbaum ivast tó ikki i, at fleiri feløg og virk-! ir, sum ikki hava havt skatt, | hava gjørt hetta á > logligan hått Vit vita, at tað finnast nógvir stórir skattaborgarar.| sum ongalíð gjalda so mikið | sum eina krónu í skatti. So skjótt sum teir hóma eitt yv- irskot, byggja ella keypa teir hvort sum teir kunnu skriva av. Men, sígur Griinbaum til endans, kanningin sum eg havi sett í gongd. hevur til endamáls at fara oll tey gom- |lu skjølini igjøgnum, ti vit skulu til botns i målinum. Bilarnir ótættir 107 Her hjá okkum eru bilarnir mangan tættir í gøtunum, at fólk hava á munni, at ikki er gangandi fyri bilum. Tad sama ger seg ikki gald andi í Bulgaria. Hovuðsstað- urin í Bulgaria, Sofía, ber orð So fyri at verða tann høvuds- staðurin í verðini sum hevur minst bilar. Íbúgvarnir í Bulgaria eru 8 milliónir og bilafnir eru ein- ans 170.000. Í næstu framtíð fer landið ut innflyta 25.000 Fiat-bilar, um verda framleiddir i Russ- "| landi (Framhald) Eg ivadist framvegis, óivað mundi tað vera ein ringur dreymur. kamarið, jóluft, kvoldið fyri. Eg tendraði og í nú, at kúgveygað var opið aftur, og ein ræðuligur ótti kom í meg, sum eg íkki havi kent fyrr, ella ynski at koma kenna aftur. Eg kannaði virkoyggjuna og væntaði at|í andlitið. Eg kom rættiliga | var tað veruleiki, at eg hevði! finna hana váta av sjógv fyri meg aftur, nú eg kendi | latið kúgveygað aftur — tvær | Fg var vænsvikin. Har |angan frå ti vakra bláa hav-|ferdir um nåttina. | hevði verið sovið í henni, og|inum, sum als íkki kendist »Tygum síggja út, sum um angin av saltráða var sterkur|eins og saltráðin niðri á kam | tygum halda, at eg ikki skul- henni; men koyggjuklædini|arinum. Ég så læknan viðl|di tråd søguni,« segði læknin, | vóru skróturr. Eg dró gar-|pipu í munninum, sum eisini | »men eg ivist ikki í nøkrum, | numar fyri so væl sum eg|gekk og spákaði á dekkinum | sum lygum síga. Ég bjóði ndi og kannaði síðani alt|eins og morgunin fyri. |tygum ti aftur at fáa kamar kamarið; men alt var, sum yGóðan morgun,« segði | mítt og vera her uppi í ið átti, turt. Men kúgveyg-|hann stillisliga, = men hugdi | stadin.« | að stóð nú opið aftur. Tað | forvitin at mær. | »KomiO tygum heldur og! eins og sortnadi fyri mær; eg| »Læknin, fygum høvdu | búgvið niðri hjá mær eina læt tað aftur og skrúvaði | rætt e segði eg. »Har er nak-|nåti,« segði eg. »Hjålpid tyg- | kruvuna aftur við einari jarn|ad logið vid hasum kamari- | um mær at fáa greiði á hes- | tong. Eg setti so nógv á, at|num.« | um.« . 1 . + . . Í men bognaði. Síðani setti >Ég hugsaði altíð, at tyg- | »Um tygum verða verðandi 518 niður... Eg sat har|m fóru at skifta hugsan,« | har, so enda lygum — uttan- | øm ble EÅ ns tr | svaraði hann. »Tygum hava | borda « segði hann. 6 | ur fyri at húss. Men kúa. havt eina ringa nátt, ætli eg. | >Trúgva tygum verunliga, : et „9. | Skulu tygum hava ein|at hatta er eitt spøkilsi?« | eygað varð verðandi fyri, og »drink?« spurdi eg heldur háandi á eg kundi ikki hugsa mær, at uw : mee | málinum. Men meðan eg tøs. | tað kundi opnast aftur uttan| >Nei, takk< svaraði | aði mintist eg kensluna. sum! nýislu av ógvuliga størari| »Men eg vil fegin síga tyg- hevði fjal wa áttína. | megi. . um tað, sum hendi í nátt. KVD: Har TRE um mind £ Síðani royndi eg at greiða Læknin vendi sær hvassliga | At endanum kom morg-|so gjølla frá tilgongdini, og til mín. | unin, og eg læt meg spaku-|eg legði afturat, at eg hevdi »Hava tygum nakra frá-| liga í og hugsaði um alt tað onganúð = verið so bangin ijgreiding um hesi ting at geva | sum mær hevði verið fyril lívinum fyrr. Sáttliga greiddi| mær?« spurdi hann. — »Nei, | um nåttina. Tað var ein vak-|eg frá hendingunum við kúgv-|tað hava tygum ikki, Men, | ur dagur og eg fór út á dekk- | eyganum, ti um alt annað tygum siga, at tygum vilja | ið og fekk sólstrálurnar beint) hevði verið ein dreymur, so'finna eina frágreiðing. Eg | onga, legði eg onki í at | verðandi | einsamallur. Og eg hugsi ikki, ; h o 9 Eg for inn aftur å sum nú luktaði av | 7 15 O an eins og tå eg vaknadi skal siga finna ; tr »Man svaraði slíkt kann greiding?« »Ja, tað hann, »og tygum, tygum har er ongin.« kærasia tyguin4« | »halda tygum, henda uttan at | 0 eg, | i | | frá- | haldi eg,« svaraði um nøkur var, funnið na.“ | Eg ikki at eina nátt so ha- verða afturat ynskti har at mangir menn vildu havi | verið verðandi har eftir tvær | slíkar nætur. Men eg gjórdi | av at royna tað um nakar vildi vera har við mær | Læknin vildi ikki royna nak- að slíkt, men hann visti ein umborð, sum vildi. Eitt sindur seinni hitti eg skiparan og fortaldi honum mína ætlan. | >Hoyrið< segði hann »eg| skal síga tygum nakað. Eg! skal sjálvur koma á vakt við | tygum, tí eg rokni við, at vit | fara at finna útav onkrum | saman. Tað kann vera onkur, sum krógvar seg umborð,! sum klokkar ferðafólkini og tekur sjálvur koyggjuna.« Eg skiparin var glaður, at vildi vera eina nátt mær Hann sendi boð eftir bátsmanninum og beyð hon- um at gera alt sum eg ynski. uppi við Vit fóru niðurundir beinan- vegin. Ég tók klæðini út úr yvirkoyggjuni og vit kannaðu hana gjølla at vita um nak- að skotti var leyst ella sum kundi flytast til síðis. Vit kannaðu — gólvið og undir- koyggjuna og tá alt skal vera sagt, so var ikki ein tummi efur av kamarinum, sum ikki var kannaður. Alt tóktist at vera i besta | sandi, og vit løgdu ti alt faftur á pláss. Tá vit vóru við at vera lidnir kom Ro- bert, lænarin framvið og hugdi inn. >Nú, tygum funnið nak- að?< spurdi hann. »Fygum høvdu rætt við- víkjandi = kúgveyganum, BRo- bert,< segði eg, og eg gav honum peningin. Nú helt báts maðurin fyri. »Eg hugsi,« segði hann, »at tygum skulu heldur farið ut hiðani og latið meg rent eini tjúgu bolt- hurðina. ar gjøgnum Fýra [liv eru vorðin burtur á fýra túrum. Haldið uppat við hesum tygum haldið held- ur uppat!c »Eg fari bert at royna eina nåit afturat,« segði eg. Lagið var blivið nógv bet- uri á mær, nú skiparin sjálv- ur vildi koma við mær. Ég vildi tí gera alt fyri at koma til botns í hesum máli, (Framhald)