leygardagur 5. februar 1972síða 4

SÍÐA 4 50 ára dagurin hjá Fiskepigernes Fagforening Fiskepigernes Fagforening hevði eina megnar Vveitslu leygarkvøldid 29. januar í samband við 50 ára siovningr dag teirra. Har vóru nógvar róður og heilsur bornar fram Løgmaður Atli Dam bar heilsu frá landsstýrinum, og talaði hann um samarbeiðið, ein sera góð røda. Thomas Thomsen bar heilsu fram fyri arbeiðsgevarnar, og visti hann á, at ósemjurnar høvdu ikki verið so stórar, at tær ikki høvdu verið loystar í sátt og semju. Niels Niclasen (K) bar heilsu frå Fylking og mintist aftur á teir góðu gomlu dag- ar. Felagsskrivarin Ásla Jesper-| sen bar heilsu fram fyri for- mannin, Ellu Midjord, sum tíverri var sjúk. Heilsan frá Ellu ljóðaði so- leiðis: Við tað, at eg vegna sjúku| ikki kann verða við til veitslu okkara í kvold, vil eg senda tykkum fiskagentunum og fel-| agnum heilsu mína og ynskja alt gott við stóra degi okkara. Mangar beiskar løtur hava ver ið, mangur beiskur dagur er runnin, men tó, glottar hava verið, og í dag kunnu vit feira okkara 50 ára stovning- ardag, mong nøvn eru sum kundu verið nevnd, men vit vilja minnast tey sum Stovn- aðu felagið við virðing og tøkk, og við minnið um tey, vilja vit líta framyvir og vísa, at samanhaldið, sum verið hevur eyðkenni felagsins, fram vegis verður tað sama, sum framyvir = verður stavnshald okkara, og við ti fyri eyga fara vit at arbeiða fyri somu lón fyri kvinnur sum menn, fyri sama arbeiðið. Hjarta- liga tillukku. som i ror DE Ella.” Sum einasti eftirlivandi stjórn- arlimur í fyrstu stjórn felags- ins bleiv Paulina Einarsson gjórd heiðurslimur felagsins. Sverre Midjord bar eina persónliga heilsu til felagið. Ein megnar veitsla sum sømdi seg einum megnar fel- ag. Hesir sangir vóru gjóørdir til veitsluna: Ebbe Skammelsen. Oyggin hin væna eitt førandi fólk, — í kvold vit minnast og feira, fimti ár eru liðin í dag, vit skulu hetta felag heiðra. Niðurlag: Í Suðri stóð vøggan, har aldust teir upp, teir bestu í Føroyum! Tær megnar kvinnur, ið ruddu slóð, í kvold vit ei mugu gloyma, ið fingu hetta felag í lag, vit minnið um tær skulu goyma. Tit stovnsettu fyrsta fakfelag her, og slóðaðu ødrum gølur, aldu menskar synir upp, so virkisfúsar døtur. Berið høvur hátt út Suðria døtur, tit tóku mangt ódnartakið, fremstar tit stóðu á odda í strid, í Føroyum tit ei fingu maka. Tit ungu sum eiga ta komandi tid: tit takið av teimum læru, lat tað síggjast tit bregða til teir, tit fedrarnar gomlu æra. Her komu úr Føroyum frå bygdum flest at taka av teimum læru, vit síggja tað standa um landið alt stovnseti sum lýsandi varði. Sjómansskúlin tann fyrsti var her, vit lærdu siglandi synir, 21 úr Suðri vóru, bert 3 vóru hinir. Skal søgan skrivast tit leitið her, hon hevur eitt mennandi virði, her búðu frælslyntir framburðsmenn, tit leitið hjá teimum lærið. Takið lógvatak saman og standið sum menn, tå ber móti ljósari táð, tá kunnu -vit fedrana arv lyfia, og frøast við mikið stríð. Eitt veitslulag gott tykkum ynski eg, alt gott fyri komandi tíðir, Frodbiar sókn tit reisi av ný, sum í forðum var Føroyalands prýði. Heilsan frá einum vini M.4.T. SOSTALURIN Frodbiar sóknar Sjúkrakassi sigur frá, at rokningar fyri árið 1971 megu verða sjúkrakassanum í hendi seinast 15. februar 1972. Eisini verður sagt frá, at fyri at umganga verða fluttur til C-lim, vid ongari sjúkrakassa- verða hjálp, má limagjaldseftirtóða fyri 1971 goldin beinanveg. Tvøroyri, 31. januar 1972 STJÓRNIN Foreldur ella verjar sum ætla at lata børn síni i 1. flokk í Adventista- skúlan, verða biðin at siga frá mánadagin 7. bruar til mikudagin 9. februar kl. 14-16 á skúla- num. Gerið so væl at hava koppaseðil við. ADVENTISTASKOULIN tlf. 13260 Lag: Fiskepigens sang. Á Tvøroyri eitt felag her bleiv stovnað, og mangt eitt takið tíkið hevur tað, í fimti ár og ikki er tað sovnað, vit heiðra Fiskepigerne í dag. Um vit nú vilja aftur um oss venda og líta fimti ár aftur um bak, í dag vit skilja hví, ið tað hendi fyri fiskipigerne tað var eitt tak. Í teirri tid ei gott tað var at liva og arbeiðast mátti bæði dag og nátt, um løn ei tala, her er ongin ivan, men fiskepigerne broytt hetta skjótt. Tær høvdu bert sínar hendur fram at bjóða til arbeiðis tær fóru hvønn ein dag, tá klokkan ringdi, sirenan fór at ljóða, tær titadu avstað í góðum lag. Í kulda og í stormi mangan dagin, tær brutu ís. í karinum hann var, har úti stóðu hesar væla gentur og sungu glaðar, virkisfúsar har. Tær væl sítt arbeiði úr hondum greiddu, hvor genta kendi skyldur sínar væl, hon hugsaði um hann, sum fiskin veiddi, hvor stertur væl úr hondum leggjast skal. Sum tíðin leið, so skiltu hesar gentur, at lívið ikki bara galt um breyð, ti stovnaðu tær sær hetta felag, fyri at koma sær úr hesi neyð. Tær skiltu tað, at arbeiðsmegi teirra í gulli meiast kundi, ja fyri teir, tí gjørdu tær sær eina >Fagforeninge í lønarliga kravdi batar meir. At byrja við, var tað heldur stríggi, og Slóðarin hevði tað mangan hart, men tó »Fiskepigerne«, tær vunnu kríggið, tí arbeiðsgevarin, hann gav seg bart. Í kvold vit ikki skulu syngja meira, men minnast tær sum løgdu steinin gott, og takkarljóð skal hátt her hoyrast frá »Fsikepigernes fagforening« hátt. Við bestu kvødum Sverre. »GESTURx. NR. 10. 5. FEBRUAR 1972 — KLAKKSVÍKAR MBURHANDIL“ J.F. KJØL [+ ec F