leygardagur 26. februar 1972síða 3

NR. 16 — 26. FEBRUAR 1972 Útfluttninguri nærri greinaður Av framgongdini í útflutning- | inum frá 1970 til 71 uppá góðar 27 mill. kr. stavar slakur helmingurin frá salt- fiskaútflutninginum — og slakur helmingur frá flakaútflutningi- num, afuurat hesum kann nevn ast at utflutningurin av skip- um vaks vid sløkum 4 mill. kr Týdningarmiklastu verubólkarnir Saltfiskur 17.662 tons. móti 23.375 tonsum í 1970, 30.471 tonsum i 1965 og 16.770 tons- um i 1960 Klippfiskaútflutningur var fyri fyrstu ferd eingin i 1971, moti 35 tonsum i 1970, 5.059 tonsum i 1965 og 6.250 tons- um i 1960 Fløk 10.874 tons moti 12.189 tonsum í 1970, 3.184 tonsum i 1965 og 613 tonsum i 1960. Sildamjøl 15.180 tons, moti 12.616 tonsum i 1970, 1.738 tonsum i 1965 og 62 tonsum i 1960. SOSTALURIN nakað minni. Sildaútflutningurin kr., móti 1.626 kr 'í 1970. |; jr. rr eins og útfluningurin av sikla- 1413 kr. i 1965 og 780 kr. il; R rr . Í 1960 (olju og sildamjøli, hava verið | 1 y á » . | á hædd við útflutningin i . . | á | Sildaolja 5.432 tons móti Fyri = sildaolju var miðal (1970 hóast lítla niðurgongd i 6.133 tonsum i 1970. 1.510|prisurin í 1971 1.557 kr. pr. | prísunum tonsum í 1965 og 19 tonsum | tons. móti 1.547 kr. í 1970, 1960 | | 1.209 kr. í 1965 og 919 kr. í Saltsildaútflutninguri i 1960. | | gurin . — í í Fesk sild og fiskur 49.407| 1960 | kað hægri í 1971 : . Var nakað nægi y en | tons, móti 41.406 tonsum í Miðal feskari | á gø 1, ] nn | ON KK AK ' ” 1970. Í 1971 var utfluttr fyri 1970, 5.501 tonsum i 196 Ju lk , 1971. 864 A 10 te 1 leið - go U m r. eðla umieið ongum í 1960 kr | kr. Í|32 , m sr nn pr Um Saltsild — 4.193 tons móti|1970 og ; ið 32 SANG FO turni | | hi | eið tava frá stórri nøgd- 3.400 tonsum í 1970 10.204 Saltsil i lm 6 hin i f Sine rir | tonsum í 1965 og 8.784 tons-! a! 241 1971, | 77 ; b JOFOMSUAn ; : F var frá prisum um í 1960 móli 2249 ki í 1970 I 736 8 Miðal útflutnings- — | Skipaútflutningurin prisirnir ERNSKAUMIUINNgUMN |. fyrsa av fýra farn Ira [1 I YING 1 d armd- | Saltfiskaprísirnir vóru í midaljer í 1971 vaks við umleið! skipum sum Skála Skipa- 1633 kr. pr. tons í 1971 móti| 12 mill. ki g stavar hesin | smidja byggir til danskt reiða- | 3291 ki pr tons i 1970,|vøksur einans frá hægri pris- | ri 2.549 kr. pr. tons i 1965 oglum Prisirnir er! í miðal 1.735 kr. pr. tons 1960 hækkadir 0 pi. meðan Ísfiskaútflutningurin Miðal prísurin klippfiski | útflutta nogdin minkað v ; 2.800 kr. pr. tons,|25 pst NSVUF ve aru verid il ' kr. i 1965 Utflutningurin Í . j ein tridingur av var mið risur- då V I 1 pri . 19 0 in 441 kr. pr. tór , {1 1970 Dry | utfluttu vit 940 tons m 4844 kr. i | 3.73 J . i 1 AG HI 3876 | ” 197! vaksin við il mill. | fyri 1.1 00 kr.. móti 1.798 nr j | k Ha við sløkum 20 pst.;tonsum í 1970 fyri 2.779.000 tons 1 1960 , , or og er efur tímum árum fimm | kr. 17.308 tons i 1965 fyri Í 1971 var miðal prísurin | fald Voksturin Í 1971 | 17.402.000 kr. og 25.594 tons- pr. tons av sildamjóli — 1.489| stavar frá hægri prisum. Pris í 1960 fyri 27.095.000 kr irnir á frystum flokum eru! hækkaðir við 33 pst. Tann! útflutta nøgdin er annars | - helt på toppen - hver søndag! SIDA 3 Willy Brandt he latið gåvu til heimbygd sina. Hann vur giv- ið 25000 D-mart tað er 82.000 k til tandsetan av elstu kirkjun i foðibýi sínum Liibeck Ki: I tår nærum 800 mia « 1 jan (Framhald) Dånjal dúraði eina stund aftan á orðaskiftið; tá ið hann vaknaði við. legði hann seg fram á sokk og fór at pilka við tað, á beinkinum stóð. Illsinnið var runnið av honum, og nú fór hann at smakka sær á døgurdan. Einki 1 bita í át var kortini, tók ein munnin og legði seg afíurá aftur. Og so mutlaði hann og fans: at ti, kókað var. Skuldi vera vatnað út og smakkaði sum laki. So var hvor molin oyðilagdur, kundi ikki koyr- ast í munnin fyri salt og fór so til spillis. Ikki var so fræg- ur røkisskapur, at skift var á matinum Men so frægt fekk hann burtur úr hesum | matinum, Marin skuldi hava forkomið av órókisskapi, at tá ið hon kom at taka ílatið frá honum var tað tømt. »Tu hevur gramt teg um saltið, og nú hevur tú etið upp. Tu ert sami Dånjal sum altíð. sjúkur bovggja ikki teg. tú skalt nú altíð hava okkurt tí sleipa icg im hvussu 10 vikur vendir.« Hon tók burtur av beinki num. fekk sær og manninum ein kopp av mjolkarvatni om- anå og ein sukurmola og sett seg at binda. Dånjal helti seg niður á afiur høvdadynuna os snorkadi, Kettan var aftur, nú hon hevði fingið sær mettuna, kropin í krókin og lá har ringað saman og svav. Alt var so svøvnur kom Ma- kviri, og rina við. Stokkarnir steðgaðu, og hon mundi ken. seg burt- ur; men nú hvakk hon við aftur, tí hurðin varð upplatin Tad var Anna, eisini eitt gam alt fólk he'dur lasafarið. sum av á plagdi at stokka inn á gólv hjá hjúnunum. Hon og org var altíð vælkomin, ti honjur hild ut mær feilar nak-!una, sum stóð á komfyrinum, var tíðindafróð og var sjáld-|að. Konan brigdar mær, at eg|»eg skal heita tær ein munn | an undir taki. Hon var í so-| liggi liðurundir iv | fyrst.“ Hon bar seg undan; mu trongu skóm sum Marin, | berum dovinskapi.c Fu jyg-|hon hevdi longu drukkið; hin álti sjukligan mann. ið ofta ikki hatta m ) mang kuldi ikki taka kaffi burtur var seingjarliggjandi og ti lít-|annað< beit Marti inn av.|úl hennara bara hon kom ið var memur at forvinna Ein kann forsynda r UPpp| við einum toskarhøvdi at kó- á teg y sum tu liggur ogjka; men hon steðgaði kortint »Fg bar t I Okur |; i ! kkum PØKUT | þrúkar teg og Sis Meira, enn | og setti seg niður aftur. Mar- høvd vælsignað,a søvdi hon 1 ; ! hovkti ; Se. meinar Ég skal síga tær.|in skørdi eldin, og tað var : - ? BL | NNA t hann er ma eitt | skjótt, at eitt hugnaligt væl- in. »Var ikki Óli úti i gjár og Ti ; fokk ttili fin ; : it kors, tå ið legst i songina. | kent surr fór at hoyrast úr | fitt I få ; "Es vildi ynskt. onku hevði | kannuni, gomul og slitin, sum ) it ingu teirt tað er so i | LER j mo í hann, um tað so var bara ei-| hevði goymt mangan dropan forkunnugt ein feskur biti , Seale ON å á 3 dg na viku av hesum vælsienaða slag!, nú liggur hann eisini. Tú koyr 1 , ir "7 sum hitaði kropp og sål so og ir tær tað onkustaðni Pe » Tit skarnskvendi; togt fekk livs ar I | T 1 ; kk livshugir vrag pe fái bytiuna aftur eg skuldi | skuldi tu,« hvesti Dånjal,| 5" A rå : + Wi . 4 | tungubandið at losna hjá fara við einum klædnanlgg y V gin munn ny OG ; : Á i | rakijarn a gomlum, utslitnum fólki í ánna og vinda burturúr. raKijarn.« »Væl verði tær fyri« takk »Ja, nú kann folk hoyra, aði Marin og legði stokkar-|YUSSU tu fort vid mær, sum | nar frå sær. »Er tað ikki for-| VO Sinum hundi.« kunnugt at fáa feskt mær TaO svyntist aftur at fara og Tunguband hiå Annu í ; ung KO nk 1 tykis, sum tað er bæði ár og vera heldur óslætt hjúnanna io nað; ; in rå kk In OSNao ii a CKKAaN dagur, síðan eg smakka mill men nna royndi at hon var full í hálsin av Á ; . SN ( i k Í í skabitan. Hesin saltmaturin er/legeja sjógvin niður. »Tu hev- tíðindum. var ein n åvi » ringur at liggja altid å.« ur íkki verið eiti á maður, li! fri h si bæð Im ongstaðni Anna spurdi eftir Dánjali.! hevur ligið úti á sjónum og k mu , bara høvd ; p . á í Og ) i í U seg og snorkið steðgaði, og hann fori mangan góðan fongin til lv og sú ; fo kifti legði seg aftur fram á stokk. | lands, tå ið aðrir hava siti0 st nel Í Píðindini ; | mer , ; iaa hal heims (4 skuldi | Sk i el i um roman ur >lu ggur í Sama lagi,< hen | heima. a SKUM: tu havt Ola. líðlað 5 ? “| bygdini blíðkaðu tey, og hon fyri. Marin, liggur og kólar eftir ri ' | ; hø handa lav ikki fæst Marin varð » vinarlig, at . |øllum handa slagi, so Ikki fæs »Ja, eg meini tað< svar- se f Eg k hi hon iroytti kannuna og gav stungið fingurin i øskuna fyri . : aði Dánjal og gav seg vid, í séð Sun ' 7 = | manninum eitt tår við til ugg- honum.“ | ti hann lyfti seg betur upp og |ilsi. Og sótu nú hesi trý gom- legði seg meir framá. »Er ikki| Anna gjørdi seg til at fara.) lu so fridarlig saman. borin stu.tligt at líggja í songini|»Tu fert ikki so av stað aft- | mostsum í eina aðra tilveru | góðar várdagar. Men ikki verð | ur,< segði Marin og risti kann|enn ta vanligu við sínum) illneitilsi gremjin: rum og »ley siga,« læi Anna renna víðari úr síni Udindakeldu, at »Prest-Pætur ætlar sær henda vegin (navnið hevði hann av ti. at hann sum yngri tænt hjá presti). Tú mást endiliga hava hann inn. Dåntal: tað er sigst, ikki tann sjúka til, hann ikki kann gróða. | havi ætl- að mær at tost við hann um knæið. Einki er tað. hann tek- jur fyri heldur. nøku YTU fyri = medisinið. g vil tu tinga honun okkur inn i nevan, tekur hann við tokk immot: 1.« »Ja, bara tað hevdi nyttað nak « Dánjal ir sum vanli ivingarsamu hann var v n va við he flog og stingi r virkingar í hvorj- um | at I meira ai kalla ru vorðin honum kæ Tey voru vorðin um kunnug, SO lað at verða ) (ey kendist sum eitt ikn. Og aftrat var tað so vælsignað og stuttligt hugnaligt eins og at eiga okkurt. annar ikki eig- Ur at hava sín verk at tola Fu kundi rættiliga flóta, erpa | tær. tå id tú komst á tal við |onnur, ið nívdust av likam- ligum vekleikum neyðar standi, og so í orðaskifti og frágreðing vera sigrari. ti at tínir veikleikar og brek vóru nógv meinari og stórri enn hjá nøkrum ødrum. Ti, og so eis- ini, at Dånjal, sum nevni, var ein ógvuliga »skeptiskur« mað- ur, var hann seigur at fáa frá sínum: at eingin doktarahond, hvorki lærd ella lærd, kundi gera nakað við seg; hann var dømdur av einari óbeinasam- ari lagnu at liggja sovorðin á søttarsong pínast. (Framhald) og 5