Sosialurinarkiv
Sosialurin 1972-04-15, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 15. apríl 1972síða 1

allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

LEYSASØLA: 1 KR. FRÆASI Lestrabókin: Livandi vatn á alheimskvinnu biðidegnum i KFUK kom frú Maria Eide Petersen og forerdi mær lestra- bókina hjá sær, hesa bók, sum hon hevur savnað, umsett og givið út. Tá eg so um kveldið setti meg við bókini, var eg bein- anvegin hugtikin; bókin er snotulg, navnið avbera væl valt: livandi vatn, fremst í! bókini standa orðini frá Jóhs. 4,10: Um tú kendi Guds gávu, yg hvør hann er, sum sigur við teg: Gev mær at drekka, tå mundi tú bíðið hann, og hann hevði givið tær livandi vatn. Bókin er ognað Funnings krkju, bæði hetta og bókin sjálv vísa kærleikan, Maria hevur til kirkjuna. Lestrarnir eru flestir dansk- nakrir norskir eru. Við byrjan av bókini merk- ir ein beinanvegin, hvussu heppin Maria hevur verið við týðingini, eitt ógvuliga lætt- lisið mál, men samstundis gott føroyskt, og tå tú hevur lisid lestrarnar, kanst tú leggja aftrat, hvussu væl hesir eisini eru valdir. Alt kirkjufólkið kann fegn- ast um bókina, og serliga okkara mongu kirkjum, har lestur verður lísin, má hon verða ein kærkomin gáva. ar, Áhugaverd gudstænasta í Havnar kirkju á boðannardag Mariu | Henda sunnudag fór prestur ikki upp á prædikustólin, men kom fram á kórsgáttna og for- tald frá nýggju lestrabókini Tad vóru góð orð um bókina | og Mariu Eide Petersen, sum heyði gjørt hetta stóra arbeið. Frystur agnmakrelur Vit hava nakað av góðum agnmakreli, frystur Prísur av goymslu í Kollafirði kr. 1,50 pr. kilo Vendið tykkum til Petur Háberg, tif. 12500 og 12025 | | Aftaná at hava lyst týdningin av deknatænastu okkara, las deknurin lesturin til dagin. Vakrari kundi kirkjan ikki taka ímóti lestrabókini. Samreða vid Marie Eide Petersen Í Tingakrossi, Dagblaðnum og Norðlýsinum hava verið um- mæli av lestrabókini, avbera | vælskrivað og vællýst, og valdi eg so ístaðin at fara at hava | samrødu við Mariu, eisini ti eg fegin vildi vita, hver or- søkin var til, at hon fór undir hetta arbeiði og í vikuni sat) eg so í hugnaligu stovu henn- | ara við vøkrum málningum | og tekningum á bróstinum og hópur av bókum. Sum oll kunnugt hevur Ma- ria Eide Petersen verið lærar- | (inna i Funningi, og áðrenn vit | fóru = undir spurningarnar, | spældi hon eitt band fyri mær | av morgunsanginum í skúla | hennara. Fyrst sungu børnini | erindi av Gøtu Trónda umsett | Mikkjal á Ryggi: | Givnir = eru einglar = góðir, | Ganga ei eg eina má, Ferðum mínum fylgja fróir Fagrir eigl- ar Guði frá; Bidi bøn eg, fyri Krist Bera mína bøn teir vist; Syngi sálm eg Guð at æra, Sær hann til mín lut at varða. Faðirvár varð bidid í felag, | JAVNAÐUR ur av Århus biskuppi, Kaj Jensen, Fidsfristen udløber, hildin nyggjårsdag, stutt áðr- enn hann doyði. Henda lesturin gav eg Funn- ings kirkju, síðan umsetti eg lestrar til høgtidirnar, allar til somu kirkjuna. Lestrarnar sendi eg til Brim nes, táverandi Eiðis prest, | SYSLAKY RU NR. 29 LEYGARDAGIN IS. APRÍL 1972 Í | 45. ÁRG. BRØDRALAG | SØEN PUT NU lestrarnar og góðúkið teir? | Maria smílist: Ja, bleiv ikki afturrikin, sum vit søgdu |fyrr, tå onkur ikki dugdi nóg | mikid av barnalærdóminum til jat verða konfirmerað. | Etlanin var at lút til jóla, men „> bleiv líslaðin varð tað í føstuni. Viðvíkjandi ú at fáa bókina (0 hr prestur ræður ju fyri, hvat lis- | ut, eri eg bispinum ógvuliga ið verður í kirkjuni. takksom, tí hevði hann ikki Síðan stuðlaði Brimnes mærjverið so beinasamur, hevði til at halda áfram við umset-|bókin ikki sætt dagsins ljós í ingini. Í 1969 gjørdi eg eina; bræði, bókhandlarnir kundu roynd við lestrunum til teir 4 og Í til sunnudagarnar í advent og 1970 umsetti eg lestrarnar dimbuldagavikuna tl og við 2. sunnudegi eftir páskir og send teir til allar prestarnar. Heser tóku ógvuliga væl ímóti teimum og somuleiðis kirkju- fólkið, sum sendu mær eina samsyning, og tá eg at enda hevði tilfar til bókina, eg helt jú áfram við umsetingini, kun- og di eg nýta henda pening til | masknskrivan av øllum tilfar- inum. Hvussu leingi hevur tú | Og | Vit havt um bókina? María: Sum sagt vóru nakr- ir lestrar til, men eg kann siga, at eini tvey ár havi eg havt stórsta arbeiðið, mest tað seinna, Eg kann klára 2 lestrar um vikuna, men tað var nóg so stríggið, so tað bleiv til Í um vikuna. Var tað íkki stórt arbeið at velja millum lestrarnar? Maria: Sjálvandi var tað og til seinast varð sungin trú-|nógv at lesa, men tað var ikki arjáttanin. heilt lætt at skaffa til vega Ein rík og talandi byrjan | lestrar, teir skuldu jú vera til av degnum. somu tekstarød, so við hvort | | tørvadi tilfar. | So spurningarnir | Hvussu bar tað til, at tu| fórst undir at geva út eina lestrabók? Jú, sigur Maria, tað fyr- sta var, at eg umsetti ein lest- Ein prest, Geil í Gamle Ha- derslev, havi er persónliga bíðið um letsrar. Bókin liðug á vári 1971 1 Og 3 prestar hava kannað |høvdu vit tann sid + | | årskvøld |ikki geva hana út, og eg ven- |di mær sum tú fatar til bispin |um hetta, og tók hann so eina | standandi væl ímóti mær og | fyrireikaði innsavnan í ollum | kirkjunum í Føroyum til hetta | endamál Í 'Funnings;kirkja og skúli | Bókin er ognað Funnings- | kirkju? Í 35 ár havi eg verið lærarinna har í bygdini, og tað eru ikki 35 dagar, og har foli eg meg mest at hoyra til og mær leingist mangar ferðir at síggja steinarnar aftur. | Og Funnings kirkju ert tú góð við? Ja, hugurin lagar, serliga jóla- og nýggj- við teimum livandi josunum og øllum hugnanum. Eitt kann tær, ongu í 30'unum sungu kvold føroyskar kanst tú gita, 10ndskrivadir | Ég dikteradi elsta klassa tey eintøk vit høvdu fyri og eg seymaði ørkini sam- an Eg gav altíð børnunum eitt leitar ofta cr eg siga 1CSI teir voru ut sålmar- umborð á Ísborg í Havn ella til Í.F Borgsild tlf. 96 í Kollafirði PARTAFELAGIÐ HVALNES af | Vit | sálmar | | | | fáa bókina | ikki, | børnunum í | teir, soleiðis fingu | brúk | nir, sum sipadu til evangeliið, ið lisið varð sunnudagin. Mær hevur altíð dámt væl sang, vit høvdu so góðan sang lærara harúti (í Nólsoy) Hanus Kongsstovu, hann legði sær so eina við at læra okkum, eisini allar = nýggjar sálmar, sum komu, eitt instrument við einum streingi hevði hann. Eg mátti biðja um loyvi at hoyra = Funningsbørn syngja eina ferð aftrat. Avbera hug- takandi. Skúlin tær vanligu Leygardag høvdu framt sang, eisini hondarbeiði. Eg læt dreingirnar læra at stoppa sær eitt hol aftur, bregda og flætta slíðrabond hosubond, tólvtráða- bond, og teir dugdu eisini at binda og onkur at brodera. Eisini = hevði ungdóms- sloyt um kvøldarnar. Vit gjør- du kurvamøblar, rammadu bí- løtini og eg lærdi tey at zinka t. d. útróðrarskrín og kuffert. og hevði 3 flokkar lærugreinirnar. vit um- træsmid og > og oll ry r og og Og Q » or tg Hvort nyggjårskvøld høvdu vit basar til kirkjuna. Onki oyra er latið uttan ífrá til Funnings kirkju í samband við basarin høv- du vit sjónleik. Deknur | Maria, eg havi hoyrt okkurt um, at tú hevur verið deknur? Få ið Marius, deknur, barst frá, bað hann meg lesa, hann var båtasmidur og ofta út um bygdirnar og smíðaði Finaferdina hitti hann í Havn Dahl, próst, og spurdi hesin, hvor las fyri hann. Jú, Maria las Og prósturin svaradi: Tað bar saktans til, og gladur var sålmaørindi fyri um vikuna, | Marius. | men flest øll lærdu seg allan Fg takki hesi håttmentadu sålmin, ti børnini dámar væl/0g vísu kvinnu við teim ríku at læra uttanal Leygardag |eyninum fyri samrøðuna og Framhaid á síðu 4