leygardagur 28. oktober 1972síða 4

SÍÐA 4 SOSIALURIN NR. 80. — 28. OKTOBER 1972. Viljin er ikki danskur, heldur ikki islendskur, men føroyskur Vid sitatfalsi og -fuski roynir 14. september at billa inn i lesarar sínar, at SOSIALURIN hevur skrivað ímóti fiskimarksútflyting SOSTALURIN oktober vil vera vid, ímóti fiskimarksutflyting, men |komuliga skeiva og villleiðandi ímóti hinum ógagnliga hava vit skrivað fyri førovingar lendska tjóðveldisfloksins og mælt at vit reka okkara egna før- oyska fiskimarkspolitikk, sum fyrst og fremst eigur at gagna førovskum áhugamálum og ikki donskum. sum 14. september vil vera við, heldur ikki ÍS- til. ÍS- hevur ikki, sum | SOSTALIN 14. september fyri tysdagin 24. |t6 á ein slíkan hátt, at lesarar fiskimarkspolitikki | lendskum sum politikkur tjóð- | veklisfloksins tyduliga ger, men landsins egnu. Sitatfals og -fusk 14. september er farin at sitera tað í komandi bløðum skal Í hetta: >Vert er her at minna Á, | greiða gjólligari frá, hví flokk. |at sjálvt eitt av valevnum lurin hevur tíkið stóðu ímóti | tjóðveldisfloksins í Eysturoynni | fiskimarksútflytingæ. | — ein maður sum okkum kunn- | lugt hevur gott skil á hesum) Í SOSIALINUM stóð: Í |viðurskiftum og í ollum fórum teimum komandi bløðunum | betur skil enn teir sum ferðast | spurningin | | Í | greinir. og blaðið boðar frå, at | støðurnar heimaútróðri- | num.« Her verður sjálvsagt ikki við leinum einasta orði sagt, at vit komandi bløðum fara at greiða frá, hví javnaðarflokkur- in hevur tíkið stóðu ímóti fiskimarksútflyting, og tá tað hjá trivaliga, men so skrivað | blaðsins fáa eina heilt full- | ikki verður sagt soleiðis, so er | | hetta av teirri einføldu orsøk, | | uppfatan av tí sum skrivað er |å! javnaðarflokkurin als íkki |í SOSIALINUM. Blaðið skriv- hevur tíkið nakra tilika stóðu, ar m. a.: »Likt er til, at javn- | hetta kundi 14. september aðarflokkurin = sum flokkur €isini endurgivið lesarum sín- stendur aftan fyri hesar bådar|um vid at tíkið eitt annað | | | brot úr grein okkara, nevniliga | kring landið í hesum døgum (i 14. september fyri stuttum | heyði somu áskoðan sum nevniliga hana. at tað als ikki kann verða talan um meiri fara vit at viðgera fiskimarks- nærri. í samband við fiskivinnupolitikkin heild. og í samband við um- sum vil, | enn 24 fjórðinga fiskimark við Føroyar, tá ongin áhugi er fyri økinum uttan fyri 24. Um hetta leru eisini flestu útróðramenn samdir...“ Veruleikareinging | 14. september skrivar: >Við tal- Í reinging roynir SOSIALURIN lat prógva. at ein fiskimarksút- | flyting er einki verd.« Men ikki við einum einasta orði, Vísir 14. september á, hvørji av teim um tólum vit hava nevnt eru rong, og hetta av teirri ein- føldu orsøk, at tølini sum vit | hava nevni ikki eru rong, men sonn. Men tað er lætt at skilja, vi 14. september ikki vil nev- na hesi tøl, tá hesi so fullkomu- avdúka veruleikareinging | liga tann fjarleidirnar | tjóðveldismanna um av- Ígjórda = tydning Í hava havt fyri føroyska samfel- agid, og eisini avdúka, at tann fiskimarkspolitikkur is sum {lendingar hava lagt til brots | fyri, ikki er í samljóð við før- | oysk áhugamál. Og hetta at po- |litikkurin hjá móðurlandinum | íkki er í samsvar við føroysk láhugamál. tað má sjálvsagt | dyljast sum mansmorð fyri før- | oyingum | Skilamannautala | Allir menn sum vit hava tosað | vid, eru av somu åskodan sum |vit og fyrrnevnda valevni tjóð- veldisfloksins í Eysturoynni, at |tað hevði verið gott og gagn- [ligt og eisini neyðugt vid eini | vissari víðking av foroyska |fiskimarkinum, og eru allir | menn á einum máli um, at við leinum 24 fjórðinga fiskimarki 1 . - . .” Í vinna føroyingar tað havoki Í kring oyggjarnar sum hevur |nakran týdning, meðan okið luttan fyri er lítið, fyri ikki at Í siga púrt einki vert. at ein 70 Sostatt má haldast, víttgangandi útflyting út á GE DRONGURIN, ID HVARV Johnsigurd Johannesen tyddi PARTUR boð eftir bað hann sugan gjølla. kanningar- skilligt. at træsmíði. Schwartzkopf sendi Arthur Koehler, og um kanna Koehler fol undir arbeiðið, og tað var dt hann var gløggur í Men hetta arbeiði fór at taka drúgva tíð. heilar 18 mánaðir Þá Koehler tyktist verða kom in undir land við Kkann'nga arbeiði sínum, var hann spurd- ur, hvat úrslit hann hevði fing- slagið, sum sagimaskinan hevdi | ránsmenninir løngu brúkt pen- | vidgjørt. Koehler fór til New |ingin? Yersey og New York og hevdi| Tað var tjóðarbankin í Was- hópin av tilfari heimaftur við | hington, sum hevði roknskapin ið Koehler svaraði, at stigin var gjørdur úr North Carolina træslagnum. og tað varð nógv. | sum bendi á, at: træið varð sagað til við eini maskinu, sum kundi saga rættilga skjótt, segði hann. Talib. sum Koehler, kom fram til viðvíkjandi skjótleik- anum. varð nógv nýtt á snikk- aravirkjum í Suðurstatunum. Heili 16.000 snikkaravirki nýttu North Carolina-træslagið. Koehler greiddi eisini frá. at sagin var í Olagi, tá rånsmad- | urin hevði arbeitt við stiganum. Í tíðarskeiðinum 1929-32 vóru 45 góðsvognar við træ fluttir til 26 timburhandlar. Koehler hevði roknað út. at framman- fyri nevndu tøl hevði sagima- skinan arbeitt. f 1933 varð amerikanski | dollarin niðurskrivaður, og nýgg | lítið. Eygu hansara vóru blá. Fo . s , . 5 Á r BER 5 h . | I seðlar vórðu tíknir í nýtslu. | Hvussu var røddin, spur- | Aftaná /. mars var ikki loyvt | di løgreglan. at nýta gamlar dollarseðlar. | . 8 : : Eg beit ikki merki í at tað bar ikki til hjá teimum | viðvíkjandi »Lindbergh-sedlu- num« um hendi. Aftanå tann dagin, tå ið teir gomlu sedlarnir skuldu verða endurnýggjaðir. setti løg- reglan í verk nýggj tiltøk. sær til kanningararbeiði sítt. ásetta Umsíður eydnaðist tud 18 mánaðir eftir. at Koehler hevði fingið stigan, kundi hann | við vissu siga. at eitt åvist| Tann 1. sept. 1933 fekk tjóð- | firma hevð latið bjálkan. sum |arbankin ein 5 dollarseðil frá stigin varð gjørdur úr. Koehler | eini kykmyndahøll. Bankin fekk eisini meiri at vita. Fitt |bodadi beinanvegin løgregluni trin varð skorið úr einum |frá. Konan, sum sat við atgongu- merkjalúkuna, segið bert: Tit megu orsakað. Ég visti dollarseðilin kundi íkki verða nýttur longur, men satt at siga, so hevði eg ikki stundir at mót- mæla. | hvussu maðurin. ið keypt hevði. bjálka, sum stóð í einum húsi | har nærindis. Koehler fann fýra | seymholur. sum ikki vóru tærd. Adurnevnda firma tå spurt varð um bjålkan, at tað var ikki vanligt at skriva niður | hvort einstakt. sum fólk keyptu. og so var eisini í hesum føri. Kanningin endaði tí úrslita- | var av útsjónd. i fyrstu atløgu. | Maðurin 3 dá S gi, lp leys var | Andlitið tyktist mær vera sera Við ødrum orðum: teir 50.000 | dollarsedlarnir, sum rånsmenn- inir høvdu fingið høvdu onki virði longur! Hvat fóru råns- menninir at taka sær fyri? rødd hansara. men eg dugdi tó at skilja. at maðurin var ikki Í hevði sitid við atgongumerkja- | lúkuna. Eitt var greitt. og tað var, | ep Á ; 5 ; Blødini fingu onki at vita um Koehler helt fram við kann- hett skil ki ingararbeiðnum. Hann vitjaði at fara inn í ein banka og fáa | Á (A, A og Van sk OM timburhandlarnar og spurdi, |nyggjar seðlar ístaðin fyri teir YA hvor hevði keypt nevnda træ-|gomlu. Men kanska høvdu | Blødini fingu onki at Løgreglan spurdi síðan. | lågvaksin. | úr New York, segði konan, sum | um hetta. og varð tískil onki | skrivað. Maðurin, sum hevði keypt | atgondumerkið skuldi um stutta tíð verða handtikin, segði løg- | reglan. Men tíðin gekk og onki hen- di. Á heysti 1934 bankafólkið í banka í Bronx Ein einum dagin sat stórum og kannaði peningaseðlar, kan- | ska tað eydnaðist at finna onkran gamlan dollarseðil ella | »Lindbergh-sedil«. Og so var Maðurin, ið sat við kassan, hevði bert talt nakrar fáar seðlar, tå hann gjørdist varug- lur vid ein gamlan 10-dollar | seðil. Boð vórðu send eftir løg- | regluni Ein Lindbergh-seðil at rar nær- Maðurin vid kassan segði, | hesin gamli dollarseðilin komin frá eini bensinstød indis. eg kenni hann«. segði maðurin á bensinstødini. Hann | ÞJÚ, | havi tað. segði maðurin á | bensinstødini. Á breddanum á dollarsedili- num stóð skrivað: 4 U 1341 Bert 20 minuttir seinni hevði | løgreglan gjørt manngarð uttan- |fyri íbúð ránsmansins, Bruno Hauptmann, at ravni. | Løgreglan bíðaði í spenningi, |hvat fór at henda. Endiliga | kom Hauptmann, og skuldi just eg seta seg i bilin, tá hann varð | handtikin | Maðurin, sum leitað hevði verið eftir síðan 1. mars 1931 varð handtikin, men løgreglan var ovfarin. | Eg kenni als onki til | málið, segði Hauptmann. | Nú skuldi rættarfundur fara fram um málið. Hauptmann hevði ftríggjar sakførarar úr New York til verjar sínar. Hann var avgjørd- ur í tí. hann førdi fram. Eg veit ikki, hvor familj- an Lindbergh er, segði Haupt- | mann. Eg havi ongantíð sæð tann lítla drongin, og eg havt | ongantíð verið í Hopewell, har | hendingin er farin fram, segði | Hauptmann. Eg havi onga | brotsgerðini. Men hverji vórðu prógvini skuld í + > i > Si ri ið ið; . . hevur fleiri ferðir goldið Við (fyri hesum, ið Hauptmann før- |gomlum dollarseðlum, mea í dag eydnaðst mær, at ávara | hann. Eg skrivaði nummarið á vita ' bilinum upp. Hyggið bert, her di fram? Umsíður fekk ákærarin at vita, at Hauptmann var snikk- ari. (Framhald)