hósdagur 19. apríl 1973síða 5

NR. 31 . — 18 APRÍL 1973 SOSIALURIN sæ 5 Henda myndin sýnir Jerusalem i dag. Tað var uttånfyri Jerusalen heygum Golg tt) us var krossfestur (Golgata nú rkir Ennis Surin) hevur sítt. Ein heil fjøld av|og segði: »Vit fáa tað afturlont ; deyður Í sóu tå, at Jesus fólki fylgdi honum til avræut-| sum vit hava gjør 1 hesin | var = deyði men I teirra ingarstaðið. = Summ spottadu | hevur einki ilt gjørt.« Síðan | stakk kor eitt spjót inn í hann. men onnur grótu um|segdi hann við KK > Har síðun á im. og strak hann. Jesus segði við hesi:| minst tú til mín, í kem- | rann út úr bl og vali Grátið ikki um meg. men grát-| ur í ríki tittl« Og Jesus svar- ið um tykkum og børn tykkara. aði »Sanniliga C Tr: i G på { mine J Tá ið Jesus kom út á Golgata | dag ka! 1 vera við mær il rav egg! esu var hann krossfestur. Meðan | Paradis.« | Få ið Jesus var deyður á kross- teir nelgdu hann á krossin segði | . num. fóru ímóti kvøldi tveir hann. Faðir, fyrigev teimum, tí Fi r VI MYIKUL | sådharrar, ið óttaðust Guð, JO- teir vita ikki hvat teir gera. | ?M lika ti n MS; 081 sef úr Arimiteu og Nikodemus, | Undir krossi Kristusar stóðu |?" non paði Jesu >GUd | og tóku likamid av Jesusi nið-| móður hansara Maria og læru- min, Gud MID. hvi fort tu fra ur av krossinum og gravadu | sveinur hansara. Johnnes, tann| ær:« síðan segði „har n. 228|tað. sum síður var hjá jødum, av teimum tolv, ið hann elsk-|S" Tystur.€ Og em Yp Ul gav í eina grøv, sum høgd var inn aði mest. Við móður sina segð! honum edik at drekka. Og tá id í ein klett. og teir veltu ein hann: Si, her er sonur tin! og| hann eyði drukkið, segði| góran stein fyri munnan við Jóhannes: Sí har er móður hann: »Tad er fullgjort! Og) Eftir heita komu hovuðs- tín! Og frá teirri stund tók JO- hannes hana heim til sín. Í felag við Jesusi vórðu tveir ránsmenn krossfestir. hvor sínumegin við hann. Tá ið nú fólkið, sum stóð rundan um. spottaði Jesus, so spottaði eis- ini annar ránsmaðurin hann og segði: »Ert tú Kristus, tá bjarga tær sjålvum og okkum!< Men hin hevði at honum fyri hetta hann rópaði aftur við harðari rødd: >Faðir, í hendur tínar gevi eg anda míni< Og i (ti hann hetta segði. boygdi hann høvdid og gav upp andan Tå skalv jørdin, og fjøllini klovnadu, og forhangið fyri hin hug, at livandi »Okkum er runnið i esin svikarin ivi, at hann um triggjar dagar skuldi upp. Gev tu ti tey segði I risa yvir grøvina lika til hin tridja um allraheilagasta i templinum | dagin, fyri at ikki lærusveinar | skrædnaði í tvey úr ervaog lika | hansara skulu koma á nåttar- niður igjøgnum. Stutt eftir ko-| tíð og stjala likamið av hon- mu hermenninir út at vita, um|um.« Varð tå sett vakt við hinir krossfestu menninir voru|grøvina, og innsigli varð sett Uttan fyri fødistad kristusar, Betlehem á steinin. Uppreisn Jesu Sunnudagin, sum var tridi dag- urin frá ti, at Jesus doyði, varð í lýsingini ein ógvuliga stórur landskjálfti. Tá kom eingil Harrans n Our av himli og velti stein'n frá grøvini hjá Jesusi og sættist á hann; og Jesus reis upp úr grøvini, Men vaktar menninir vórðu deyðræddir og fullu til Same kvinnur út til jarðar nakrar salva morgun fóru grøvina at líkamið av Jesus), og tær talaðu sin ámillum um, hvussu tær skuldu fáa seinin veltan frá grøvini; men sama viðfangi sóu tær. at hann var veltur frá Tá fór ein teirra, ið æt Maria Magdalena, aftur til ápostlarnar og seg A in imum frå hesum. hinar kvinnurnar fóru inn í grøvina, og har sóu við Jesusi úr tær en cingil, sum segði »Tit lei a eftir hinum krossfesta; hann tær: Nasaret, er ikki her, hann er risin upp.« Nú komu Jóhannes rennandi út til grøvina og sóu Pætur og at hon var opin, og at líkverj- an lá har, men Jesus sóu teir ikki. Sutt eftir kom Maria Magdalena aftur út til grøvina, og fyri henni opinberaði Jesus | | Súsanna Djurhuus Johannesen á 85 ára degnum Sanna »å Herdini« í Skopun | ella Sanna hjá Lítla- Jogvani, sum hon eisini av summum' : | var nevnd. var borin í heim 24 h. fyri 85 árum síðan. Páp- in var sonur til Prest-Jógvan, ið ættaður var av Sjóvargarði í | Kollafirði, og var millum nakr ar teir fyrstu niðursetamennir- nar í Skopunar bygd Sanna var ikki bert borin í | heim tætt við sjovarmålan, n | fekk eisini sum heilt ung senta svian av »iå havið gav og havið tok« Hon var hin elsta a 6 systkjum, tá påp mann skyldmanni « VinI Óla Kristian Dam. abbi núver andi løgmann, fórst á báli vørum húsinu með Sat tt tað be vv átti M rleys hov tkini tå | verið í nøkuj f imanund an He | iniliga vorðið kalt i lor Fadirin he e lið álit teirra. nu var | 1 eisini burtur | Fá á døeum var næsia hjálp- in ættarfólk, vinir og kenningar. | yrestarnir til Pilatur og søgdu: | 500. at væl verður hildið vakt! Sanna og systkin hennara lkomu í hesi lagnustund tl næstu ættarfólk. hetta sjálv seg og segði við hana: »Far tú| til bróður mínar og sig við teir: | jeg fari upp úl faðir min og | faðir tykkara, og Gud min og| | Ge tykkari!« | Krist reis frá deyða á páskamorgni reyða Ti syngi hátt og hjartaglauð, | hans kirkjulið um allan stað: | »Heidur veri Guði á himni Orðið at skíra er landi um dóp. saksist og (reinsú). Hetía orð verður nýtt framvegis í andi var einasta og besta loysn í hesum umstødum Fað at Sanna aftaná skúla- gongd sina kom sum »genia í husinum« hjá A. C. Evensen presti, i Todnesi á Sandi, hevur valeyst gjørt sítt til, at hon fekk hug til at nema meira enn enn tað vanligur skúli hevði egnað at geva av lærdómi til barna. Hon fekk hug til at ko- ma ut um gsarðarn Vilda MOIQ H 1 Í 1 1 f í rut | ro ) Í in i (| 1 1 1 1 eo 19 ken R i lond ) I AI í r á flaílanda á rundtvigska Í k ar »I € I i | aði k 1 ) Sanna Katrit Sann evur sa at hon á Il Í kúlaske kk rott i vil Ís Hella (ål hv hennar: vur gagnað henni ómetaliga Nógv løge hevur hon altíð erið bæði til lesna og vanligan Skrivnd Ikki hevði hon to hugin fjótrast burtur og kom sær tå FRAMHALD Á 7. SÍÐU (4) við veldi Krist reis UD] IU, synd og deyða feldi. Vi syngi hátt og hjartaglað hans kirkjulid um allan stað: »Heidur veri Guði á himni!« Krist reis upp við heiður til himna hánn oss leiðir Vi syngi hátt og hjartaglað hans kirkjulið um allan stað: »Heidur veri Guði á himni!« merkir at doypa í Ís-