mikudagur 9. mai 1973síða 6

Longsilin eftir lut- tøku í grindadrápi hevur onga tilveru ongur — sigur Jóhan Nielsen - ØL, ið fremja dráp, eru åvirkadi av blóð- a rúsi, sigur presturin og fólkatingsmaðurin . r . . — Fyri mær er lívið heilagt | Hann er folkatingsmadur, prest-| Ongin ivingur: | ur, prestur, og til endans er Í ur og føroyingur. | | Johan Nielsen hevur áVíSI | hann vorðin fólkatingsmaður. Í Ber á brá at líkjast vikingi, | samband Við Atlantshavio. å orsakað av stóra skeggi sín-| Hann er stórur. sær væl ut, | Men mest av ollum er hann um. Eitt menniskja, hvorsistundum kann hann tykjast! menniskja. eygnabrá í skundi kann fremja | ógiligur. Vidhvørt skúma aldu- Fin ski ikk inniseksft; 2 I Í hratini | AT! menniskja, Sum > 1KKt sinnisskifti. Frá sólini til édn:| feotini K : í ina. Eitt Atlantshav. | Hann er føddur í Sandvík í | smætst við framsøgnum av og Johan Nielsen fær ein at | 1919. Keypmannasonur. Jóhan | hugsanum tess. Heldur ikki í | Dóttir mín segði herfyr Pápi, eg haldi, át nærum full hugsa um klettin, sum ikki | hevur gingið í fólkaskúla, hev- fólkatínsinun 1 kom'n eydnusæla er vunnin mær Var tað ikki vøkur fram- = heldur uppat, men áhaldandi | ur verið sjómaður, sjúkur, lok-| OKaLNSMU i en berjist moti havinum, |ið progv sum realistur, student-| FRAMHALD Á 5. SÍÐU (1) í i Í} i 18 på: i 8 ' il rt B fi Wu þé 4 ina i Havnar Arbeiðsmannafel- | at nú fór landið út á sjógv. men : | ag, at teir menn mugu ikki|enn blomstra oyggjarnar. } | verða gloymdir. Teir menn sum! landið er ikki farið út á sjógv £ | stovnadu felagið og brutu slóð|av arbeidsmonnunum. Hesir Í | fyri teimum. sum nú eru her í| menn, sum stovnaðu felagið, Í | dag. Eg vildi sagt, at teir fyrstu | vórðu forfylgdir. Teir høvdu Martin Kúrberg . e r r . ' : R „Á , . . í | sum meldaðu seg inn tað árið, | tað akkuråt líka ringt sum jød É — segði Martin Kurberg i 1. mei- få sdu ste Jon 1ad. „akkurút líka ringt sum jú | teir skuldu verið bókfordir, so |arnir høvdu tað undir seinasta | P áðið ð ” . da srødu sini vit vistu hvørjir teir vóru. | heimsbardaga. Men teir góvust | Prísrá ið - ta týdning- 8 íkki. Formaðurin, Jóan Petur A er 00 A A minst formáddi sær í samfelag- dagur:n hjá Fyrsti for- Arbeiðsmanna- | slóðbrótarin | Í dag er |. mei arbeiðsmonnum maður í Havnar fátæka mannin. felagið num, Síðani: tann varð stovnað. felag, StOynarin | Teir menn, sum stovnaðu Havn var Joan Pe.ur Davidsen, fyrrv. ar Arbeiðsmannafelag. lejr | løgungsmadur, sum andaðist Í vístu hvat teir vágaðu í teirri farna ári. Lat okkum minnast sættarmunur- tfo.ni, tí tá var in stórur í Havnini ur sum hann er í líka stór- hann tj dag. Teir Havnar Arbeiðsmannafelag | menn, sum gjørdust limir av varð stovnað 16. januar 1916.| Havnar Arte Osmannafelag, Tá su Joan Petur Davidsen| høvdu mansmót og vóru mann- og vinmenn hansara. sum ar-|følk. Teir vistu hvat ið kom, beiddu her i Havn, at her irong-! ti tað vóru íkki allir, dj til ein felagsskap, til tess at verja arbeiOsmannin, tann sum fólk. ð vóru | fyrsti | nøgdir við tað. Tað vóru mann-| honum lá nógv. Tað varð rópt Fi vil eg sga við stjórn-| eftir teimum alt møguligt, m. a. Tá ið félagið var var timalønin 16 oyru, stovnað, | : Xx 7 . men | Davidsen skjótt aftaná var timalønin 25 | oyru. Tað vóru ikki allir, ið! | vóru væl nøgdir vid hetta og minni enn so tá komu | rópini í, at arbeiðarin slit- | maðurin skuldi nú fara at krevja løn, tað hildu teir, ar-| beiðsgevararnir, vera út av lagi, at arbeiðsmaðurin ikki var nøgdur við tað, sum var tveitt til hansara. Tað var hann ikki. sum gjørdisi felagnum, á Petur. formaður í Jóan | | var arbeiðið greitt úr | | I Í Í | honum bleiv tað gjørt somíkið heitt, at tá ið tvey ár vóru farin, mátti hann flyta aftur til heimbygd sína, | heim á Sand. Men hinir góv- ust íkki. Teir hildu á. So væl | var tað undirbygt, og so væl) hongum at felagsskapurin heldur dagin í dag. Mær komu hesir menn fyri sum onglendingarnar ungir sen | asta heimsbardaga, tá ið teir vórðu riknir til sjós við Dun- kirk teir mentu seg aftur mesta fyri |arbeidsmannin "Tað = verður mangan sagt og skrivað, at løgtingsmenn ongp- | tíð hava verið samdir. Tað pass Í ar ikki. Tad er ein spurningur. | teir altíð hava verið samdir |um, tað er, at ter ongantíð hava valt arbeiðsmenn í pris- ráðið tað hava allir flokkur verið samdir um. Prísrráðið er | tad týdninsarmesa fyri arbeføs mannin. At vøran ikki verður ov høg í prisi, at tann tíma- lønti maðurin, sum beri hevur FRAMHALD Á 5. SÍÐU (9