fríggjadagur 7. september 1973síða 10

SÍÐA 10 Staturin mill. kr. vann 10 uppá 1- og 2 oyruni Bert 20 pst. av 1- og 2 oyrunum vórðu innsend til umsmeltingar danski Tað var ikk: so litt, staturin vann v.O at inndraga |- og 2 oyruni. Tá lógin um at (nndraga 1- og 2 oyruni kom í gildi, vóru fyri umleið 14 mill. kr. av 1- og 2 oyrum i umfari. Og tá bert umleið 20 pst. av hesum vórðu innsend til um smeltingar, var stais ns inntøka millum 10 og 11 ml. kr. Eitt nyit fimm-oyra í m'nni for máti er nú á veg. Roknað verð ur við, at umleið 200 mill. f mm-oyrur eru í umfari. Tað kostar umleið 14 oyru at fram leiða eitt fimmoyra í núveratdi støddini. Tað nýggja fimmoyr- ad'd, ið sum sagt verður minni, kemur væntandi kki at kosta meiri at framleiða enn virðið ljóðar uppá neynliga fimm oyru. SOSTALURIN NR. 52 — 7. SEPTEMBER 197 Ymisk eru monopolini Um Noreg fær ø'monopol, skri var Norges Handels og Sjøfarts t'dende, hevur N2rec seks stats monopolir, hesti eru Satens Kornforratning, Vinmonopolet, Norsk Mrdtsinaldepot, Statens Fiskeredskops'mport a Om- sæ ngsordningen for råfisk. og Av teimum niggju EF-lond- unum er tað bara Frankaríki. sum so kemur at hava fleiri statsmonopo!l, sæst av bókini S.atsl g2 handelsmonopoler = og EF, Frankaríki hevur einahand | knyttan at tubbakki, eldfori, mineralolju og oljuúrdrátt , spreingi- so avispappiri, krúu og evni, alkohol, kali løg'd tað ljóðar >slagge. Mono polini einahand Tin kann vera av sera ymsum vørum, sum td. í Ítalíu, her teir fyri fáum árum síðani høvdu stais- monopolinnflytan av bananum og kinin. Eftri av statsmono- polum í Italiuw er flints.enur, salt, eldføri o.!., tubbakk og si- garettpappir. Svøriki hevur tvey pol, neynil'ga í sambandi Of, statsmono við a'kohol og medisinverur. Svø-| Grønlandshandilin, og Finla ríki hevði tl fyri fáum árum|hevur monopol vð brennu síðani eis'ni tubbakksmonopol,, og jørdgass. sum tó varð avtik 5. Umframt Italia hava ba Danmark hevur sum kunnugt|Sweitz og Eysturríki statsmo: bert siatsmonopalið KGH.| pol vd salti, i Føroya Kommunufelag. væl og uttanlands. Løn eftir nærri avtalu. oktober 1973. Serkønur i skattaålikning Søkt verður eftir manni, ið vil átaka sær starvið sum serkgnur í skattaálíkning innan kommunurnar Roknast má við at umsgkjarin má taka lut í skeið- um innan kommunalt líkningararbeiði heima eins Umsgkjari, ið er revisor ella hevur HD innan- fyri roknskaparføring, hevur fyrimun. Umsóknirnar mugu vera okkum í hendi innan 1. FØROYA KOMMUNUFELAG Fuglafjørdur. DDS 95999399 9d99 99 BERT SEYTJAN Johnsigurd Johannesen tyddi eftir Evu Steen 2. PARTUR Tu, Manja Alvaratos. Bob leit ålvarsliga at henn', meðan sigarettin ferðaðist í munnklovanum. Hvi fer tú ikki heldur t I hús? Hon fekk annað eygnabrá. Til hús, hví spyr tú slíkt? Tú keðir teg bert at stan- her. Nei, als ikki, og hvat sku Idi eg annars gjørt við hús? Tú kundi lisið í skúlabók um tínum, t.d. Tosingarlag ist nakað. Ég meini, í staðin fyri at standa her og lata ríðina fara til spillis. Tú nevnd; fyri mær, da hansara broytt- at tað stendur ikki sum best til við skúlagongd tínari, og fær tú ikki meiri burtur úr ma- tematikkni, so sleppur tú ikki upp í næsta flokk? Nei, eg eri vorðin leidd av skúlabókum mínum, segði hon. Eg vil heldur dansa, helt hon fram. Heldur dansa við tær Hon smíltist og tók í armin á honum. Kom Bob kom og dansa Nei, eg havi ikki stundir at dansa. Hvar varð av hinum spælimonnunum? Hon kendi á hevði sær, sum hann bert hug at koma burtur hiðani. Hiðani, hon stóð. Hon bar kenslu av, at tað var 'kki Bob, men harímóti ein fremm- andur, sum stóð við lið henn- ara. - Skilir tú, tók Bob afturi- aftur. Vit skulu samráðast um sáttmálan. Vit ætla at leingja um tiltakið. Tað er av týdningi fyri okkum, serstakl'ga fyri meg. Tú veit, Manja, at eg eri hugaður at ganga í skúla á akademinum, men slík skúla- gongd er kostnadarmikil. Og nú havi eg møgulekarnar at vinna nakað av peningi. — Ja, bert tað snýr seg um tað, hugsaði hon, Kanska er tað Lis. — Eg skilji íkki segði hann óvitandi. — Bob, segði Manja. Hví ber tað okkum ikki til at hava, góða samveru? — Av teirri orsøk. at vit eru ikki børn longur. V't eru vorð in vaksin. Framtíðarkósin má verða løgd. Vinni eg ikki hen- da peningin, so veri eg ongan- tíð sjålvstødugur. Og skúla- gongdin á akademinum verður aldr) veruleiki. Ræðsla kom aftur á hana. Bob, segði hon, og helt fast í hond hansara. Lít íkring teg, meðan eg tali til tín. Eg havi nevniliga slíka kenslu, at tað er onkur, sum hyggur at rættiliga, 59229099 92999229 mær. Hann lejt seg i kring, flenti sidan. Tað eru óivað mangir, ið hyggja at tær. Allir hava teir langt hár... Tig við tær. Eg tos' í álv ara. Tað er onkur, sum hyggur at mær. Hann flenti aftur. Sjálvandi er tað onkur, sum hyggur eftir tær. Vøkrum gentum sum tær, tað verður al tíð hugt eftir. Nei, 'kki Manja. Tað er nakað óhugnaligt. Eg beri kenslu av, at tað alla tíð- ina er onkur, sum hyggur at mær. Men eg eri óvitandi um, hvør tað er. Fá) ikki eyguni á hann. — Tað er í lagi. Tú tosa. Ég líti meg í kring. Hann hevði ryggin móti ein ari súlu í dansihøllini, meðan Manja talaði til hansara. Men Bob beit ikki merki í nakað. Ikki annað enn bert nakrir ung lingar, sum prátaðu saman í einum horni. Eg havi borið slíka ken- slu í fleiri dagar, segði Manja. Tað er onkur, sum er eftir mær. soleiðis, segði kann Tað er bert nakað, tú hug sar tær, segði Bob. Ongin inni í hesum holi hevur eygun' eft- ir tær, helt hann fram. Nei, eg verði noyddur at skifta orð við hinar = spælimenninar, segði hann síðan. Bob, dansa við mær. Bert enaferð, bað Manja. Ne', eg havi ikk) stundir. Tað er týdningarmikið. Hinir spælimenninir bíða ef mær. Tað var tí, eg segði, at tú sku- ldi farð heim. Skilir tú meg ikki? Tað kann vera, at vit fáa loyvi at spæla í hesum hølinum til september mánaða, tá skúl agongd mín á akademinum byrjar...? Manja. var um at gráta. Hevdj hann so av illum tikið meg í armar sínar og kyst meg, hugsaði hon. Og sagt mær, at hann elskar meg. Men hvorki av hesum... Hann heldur onki av mær. Lis hevur óivað beint í framsøgu sínari. Hann er vor in góður við hana! Tað ber mær ikki til. Eg havi longu verið ov leingi burt ur. Vit skulu tala um sáttmál- an, havi eg sagt tær. Manja hevði annan harðliga í gólvjð og segði: — So far til tínar spælimenn, meðni, heldur tú kanska, eg tími standa her og noyða teg? Hon snúði sær á, og fór sín veg. Bob let óvítandi at henni. — Manja, rópti hann. Hon helt leiðina fram, hóast hon bar tvørliga kenslu, og hó- ast hon í sama andadråtti hevði besta hug'p at tveita seg í arm ar hansara. Manja, rópti hann aftur. Manja, ver ikki so... Hon snúð: sær ikk; á. Helt leiðpa út úr dansihølinum. Meðan hon gekk, vóru tað ein stakir, ið annaðhvort bríkslaðu ella róptu til hennara: - Tekkilig, ha, helt ein fyr”. — Púra vist. - Hvat sigur tú? Halló, Manja, skulu tað fótin ikki verða vt bæði? Kom dansa. Manja byrjadi at smårenn Tárini komu í eygu hennar Hann biður meg fara til hi E'nsamalla. Hugsaði hon. Hon kom út á gøluna. Tað var lýtt í veðrinum stilli. Uttanfyri Hit House vó hópin av ungfólki. Tey pri aðu. Ljósglæmurnar frá lí. steyrunum fevndu víða og t løgdu skuggar á tréni. Hon fór eftir vegnum. T var almikið av skuggum | um leiðir. Tað er ein part av vøkrum dreymakenslur spælið mjlum ljósini og sku arnar, hugsaði hon. Skuge frá húsunum, skuggar frá tc gomlu bygningunum, frá ur! gørðunum, frá trøunum. I vøkur gøta. Hon helt lei na fram. H nærum fjaldur í myrkrini festi hor eygað á ein skug Skugga av einum mann', hv. stóða var slík, at ovari pa! av likeminum var fjaldur myrkrinum. Var bert tlvild: ligur. Ein ibugvi, sum var f in út at svala á sær? Ha: hevði ema sigarett í mun klovanum. Hon hómaði gl: ina í sigarettendanum. Gongulag hennara varð sk ari, framvið skeplsinum, yv móti gongutreyin:. Mar rætti ryggin og lat handtas! sína ferðast afður og fram. H summaði seg. Tað var í vel le'kanum dreymakent, bert spáka soleiðis — hóast ein v einsamallur uttan Bob ge! við lið hennara. Hon hevði gingið hugsar skamma stund, tá kenslan v aði aftur: onkur var eftir s Komin fram við einum hu num, snúð; hon sær á aftur um seg. Jú, har kom hann! (Framhald) og |