leygardagur 3. november 1973síða 10

” ie SIDA 10 Um ferðaætlan ir Vetrarferðaætlanin. et dikiera av einum mann. til at fyri vetrarhálvárið. Men hví la inudag fyri tað l eint á hvørjum ári Umleið | hunn býr í Havn. Tá skuldi IO. okt. hevð verið best hósk-| heldur verið siglt en verandis- and S» kann nk tra: | dag afturat (ella túr, so tveir Þe'nt áðrenn heystfrítiðna. 1201 túrar vóru onkran dag). Nú um er ju Ongin meining ti J | håveturin er tað ikki so lætt líkavæl. Tað er eingin grund} at gera tveir turar, men aftaná fyri at bíða eftr henni. Latið} fast lávint skuldi borið væl til ferðaætlanina koma út umleið Ove um summarið. har hugsi 10. okt og latið )- broyting | eg sarlisa um tíðina frá 15 verða tað week-endskiftid. har| juni ul august út, skuldi av- heystfritidin er. og lat'ð hana viøre verð tveir túrar fríggja- standa á baksiduni á ferðaætl-| dag ella leygardag (altíð so at anini (Saman við jóla-, påska-! ruia told dagin ofur at 2 túrai og hvítusunnufrítíðini. sum ber høvdu verið) Onkur umber- væl (1 at gera. um nakað sum ing hevur verið. um al yvrlid helst .umleyp er í høvdinum. Annars kemur hvitusunna mest undir summarferðaætlanina.) Måsaruian er tað at siga um, at hetta er jú meiningsieyst at sigla sunnudag um veturn (tó Og á strandferðsl- annahvenn) ikki tykkum mugu til lata uni kemur uppí og kanska cin maður afturat. Men har er ong in grund fyri tí. vid havari ferðaætlanin . Um skamma stend verður uppfylt um sund- Hvannasund og Vidar- eiði verða røktar við bil. So er tað Múla, sum kemur ai liggja illa fyri. men har man sak'ans finnast onkur loysn Rutan hjá Pride er góð, men hetta er nú ov stutt hugsað. at | sigla kl. 12. ti sjålv- verð kl, 13.00 ið. ig lata tåtn í ál.i tað al Tad síggja vit best sum norðanfyri. og brúka a' kl. 13.09 er ein góð fyri okkum. Hat- virdðstimar pí ialt Men av (i friviki of 3. hverja viku og tað búgva bátin mest, fráfarngartíð ta > 1 mann 16 væn'er i ålikavæl. so er sjálv- kl 13.00 verður leygarmorg- sagt at tíðin brúkt. Ga.utúrurin SOSTALURIN Kall tru Haraldsunds frá kl m'kudae, h Ha I im. Hl nki Fl a er bara kort av HH | Tr Fi | hevur lítlur i un er burtur. tað er tíð uppa lvandi i)! (a. | Qe frálíki við tvemum turumftúrur ut får la frígegejadag in. áðrenn myrkrið Sunnudagin brutu tveir arabar- ar seg inn í íbúð sovjettiska vis indamansins Andrei Sakharov og hóttu vid at drepa hann, um hann ikki heldur uppat at stuðla Ísrael í tess bardaga við arabarar. Arabararnir søgdu se2 limir í partisanbólkinum >Svar- ti September«. Annar teirra var vera Hóttu Sakharov í 2 tímar Soyjettiski vísindamaðurin gevur arabarum skuldina fyri seinasta kríggið í Miðeystri NR. 65 }. NOVEMBER Og Fyrst nú ee havi ver heit limir bæði í Moskva og New York. Og manga aðrastaðni. Limirnir . hava eitt felags: teir stuðla ikki Ísrael. 21 .1.f F á Lat seg íkki ávirka Andrei Sakharov lat seg tó ikki ávirka av hóttanum arabar- anna, men gav teimum eitt av- 1973 svaraðu arabararnir. vápnaður. rit av samrødu, sum eitt liba- Eru tit komnir fyri at nesiskt blað hevði havt við drepa okkum, spurdi Sakharov seg um stríðið í Miðeystri. bilsin. Kona og versonur hans- Í samrøduni sigur Sakharov ara vóru eisini í íbúðini. m.a. at arabarar hava alla Vit kunnu gera verri av, skuldina av seinasta krígnum. Vit eru til reiðar at doyggja fyri land okk ara. Svarti September« hevur Andrei varð hóttur. ar. Sakharov tu Arabisku álopsmenninir hót- Sakharov í slakar tveir tím- BERT SEYTJAN 10. PARTUR Harra Winter, róp.i Bob i telefonhornið. Tað er Bob. | Manja vii so fegin fara til hús | jusi nú, men eg kann ikki vera | í fylgi við henni, tíverri. Tað er | poppspæl:ð, sum forðar. Høvdu tygum ikki kunnað komið efur henni? Eg havi roynt at tosa hana tilrætiis, men utan úrslit. | Hevdi hon viljað bíða til seinni. | so kundi eg fylgt henni til hus, | men hon er ikki til at vika og | vil sleppa til hus ..! | Bob legði aðra hondina á, hornið og teskaði ilskliga móti | Manju: | Tin byttlingur!! Ju, men tað er bert lidin | lø.a, síðani hon fór frá húsum. | Bob er tú har...? Ju, harra Winter. Manja er júst farin frå| husum Ju, eg veit tað, men kunnu tygum ikkj tala hana til- rættis. Ég miseydnast, havi rovnt ot tað er |um koma sjálvur, harra Win- e'it logið skepilsi. Tað er av ein | hesi |lata Manju úr'eygsjón, tygum) | skilja. Kanska er tað... Magne Ber ikki til at leiga ein bil? Bob snúði sær móti Manju: Leiga bil? Hon risti við høvditum. Eg havi ongan pening, segði hon síðan. Heldur ikki eg Vit hava ongan pening. harra Win- ter. verða goldið bilføraranum, tå hann kemur. Jú, segði Bob Men eg hugsi tað verða beinasi, a! tyg- Tad kann ter. Síðan boyttist tosingarlag hansara. Vit hava nevniliga sæð manni. Her nærindis. Av| orsøk hóvar mær illa at um | | Ákre | Eg kom! tbæeinanvezti.| svaraði Winter. Tøkk fyri at tu| ringdi Tad er sjálvsagt, men erl tað kortini ikki best, at tygum rr—L——— | Manju Johnsigurd Johannesen tyddi eftir Evu Steen fáa samband við dløgregluna. Løgreglan hevði jú áhuga fyri málinum. Er iad hann. ja, s9 spraklar hann kanska í nótini um bert fáar minuttir... Bob uppgav síðan åvist navn fyri plåssid, har tey bædi ungu stóðu. Eg skal ansa efur henni, til tygum koma... Bob legði hornið á. Tey vórðu verandi í telefon- rúminum eina løiu, og hann helt um hana. - Manja, góðasta, lat okk- um nú gerasi vinfólk av nyggj- um, Tú sást bert nakað, tú ikki áiti at sæð. Eg er; keddur av ti. Men tað kann ikki vera álvari i, at hatta skal elva til tvørleik- jar í samveru okkara í tidini, 10 kemur? Ber: (að, at eg dansaði við Lis og at hon beit meg í oyrað? Hann tagdi. Oz orsøk var til tess. Brádl'ga sá hann andlitið 1 rodna og geras. ilt, og áðrenn hann vardi, fekk hann eitt dygt slag undir vangan, — Á tað... segði hann og|Ein miseydnaður fødingardag- kíndi vanganum. | Og nú var endi á ollum. Er nakað skil í atburði tín-| Í morg'n skuldi: hon til próv- um? tóku i matema:íkk! Manja var Hann gjørdist harmur. |um at gerast frá sær sjálvari av Nei, segði hann síðan. innibyrgdum sinni. Einari slikari geniu sum tær,| Tey vóru við hus. leggi eg ikk) í at standa mynd fyri longur. Bert fjåkut øvund- sjúka. Tú er jú ikki annað enn ein smágenta. Ha, bert ti tú er níljan og eg eri seytjan, segð. hon. Tey trinu út úr telefonrúmi- num. og stuit eftir siedgadi ein løgreglubilur skamt frá gongu- | Lektor Winter streyk dótirini | varisliga um hårid, tå hon var |kom'n at siga faðirinum góða | nátt. Góðas a Manja. Tú hevur ikk! fyri neyðin: at argast inn á | Bob. Tað er vist, at hann er góður við teg. — Nei, tvørwrimoti. Er hann breytinl. | veruliga góður við meg, so — Hvar er so hasin nogv um hovdi hann «ikki dansað við Lis røddi, spurdu tveir løgreglu-|å fødingardegi minum. — Hann menn. í ti. teir fóru út úr b'li-| sigur heldur ongan íð, at hann num. | elskar meg. Hann hevur ongan- Hann stóð undir enum|tid sagt tað higartil. iræ: her nærindis, svaraði Bob.! Winter kom í hesum viðfang, Har yviri, segði Manja, /al minnast á egnu ungdómsár og pelkaði kring grannalagið. Lat ókkum fara at kanna hetta. søgdu løgreglumennin'r. - Tøkk, at tú hevur eftirlit vid Manju. Tað var vakur. gjørt, Bob. - Ongin orsøk, harra Win- ter. Tað er skylda min. Eg gav jú lyfti um tað. Eg verði noyddur at kvika mær. — Góða nátt, Manja, og sov nú væl. Góða nátt, Bob. Eitt harmkent lag darraði á varrum hennara. Fødingardag- ur hennara var endaður soleið- is, sum hon ikki hevð ætlað íað. Hon hevði hugsað sær, at síni, hvussu torføri tað mangan var at fáa borið fram kærlzikan í orðum til ta gentu, ein kundi: hugsað sær. Ju, men góðasta Manja. | Tú hevur so satt ikki skilt ta vøkru kærleiksváttanina, sum er í teirr' gåvu, hann gav tær fyri nøkrum døgum síðan. Prýðilut- urin úr gulli. Gullhjartað. Tú minnist tað sers aka. Hvat seistakt? | Nitium olars. — Eg havi skrivað um plantuna í bók min- ari, oz eg haldi, at Bob má hava lis' um planiuna, tå hann kannaði fyribllstekningina, sum hon og Bob skuldu dansa við| prýðiluturin varð gjørdur efvir. hverjum ødrum, men í staðn| Manja hugsaði um prydilutin var vorðin illsemja mrllum/ og kendi seg flógva um hjartað. teirra, Hon var um at gráta. (Framhald)