fríggjadagur 30. november 1973síða 6

SÍÐA 6 SOSIALURIN Fiskivinnustevnan í Klaksvík: DRÝPA H Á fiskivinnustevnuni he Mine damer og herrer Dette mit lille indlæg, om det må kunne kaldes et indlæg, har jeg noteret mig fredag fm. et skal siden hen vise sig. om det kan placeres ind i her- værende mødeprogram. Lad mig også lige sige en ting til. Om vi alle, som er stedte her, skal op at gå, i forskellige | retninger. mon vi ikke på et el | ler andet tdspunkt komme (il støde hinande Således vil mit efterfølgende indlæg Om jeg skulle på en eller anden. Ja jeg, som man altid undskyld Som ombudsmand vor hjemmefiskeri-forening, Vågs Útróðrarfelag, skal jeg forenin- gens vegne bringe en hlsen og tak til Klaksvíkar Útróðrarfelag for indbydelsen til denne i stor stil fskerikonference. Jeg vil også en tak til samtlige udenlandske gæster og deltage- re, som grundet dette besøg har beæret færinger, ved at til- bagelægge de store strækn nger, | | | at pá n jeg måske betegne | således støde | så sige! v.l gøre, | for a sige OS der adskiller os landene imel- lem. Ja, nu har vi alle sammen fået lejlghed at høre forskellige oplysninger om andres erfarin- ger, udefra havet om fisk, fiske- som oftest dårligt nyt for os fæ- også udvide sit ØVUR Í ÓTTA It umboðsmaðurin fyri Vágs Útróðrarfelag, Hentser Joensen, hesa rødu: 73 30. NOVEMBER 1973 ss [ [AA ff NR fiskeriterr tori- redskaber og fiskenes vandring. |ringer som fjsker'nation, særde- |um. Dernæst kommer Norge. Vi lever alle i en stor udvik.|les når Island proklamerede sin alle råber op om udvidelse. , fiskefartøjer. Og endeligt fá lings-periode, ikke mindst hvad fiskerigrænse til 50 sm. Det er ikke noget som jeg skal | fredn ngsbestemmelser af be- angár havenes rigdom. Grønland lader heller ikke |bebrejde nævnte brødrefolk. | stemte havområder. Her tænker Det er ikke måske noget kon- | ret længe vente på sig, men vil | Men midt í alle de høje udråb- | jeg spesielt pá trawlerfiskeriet kret, som jeg kan føje tl, det ene om 50—70—200 sm. fiske- | Jeg vil også slá fast, at jeg allerede omhandlede emne. rigrænser må vi, der kender|ikke ønsker dette her fremførte Dog, vi som er kommet op ! realiteterne, bøje vores hoveder | debatert. Da vi er sá nær af med frygt for fremtiden slutningen af den, efter min årene kan huske en del tilbage kan ikke undlade at mærke faretruede af overfiskning Det er ingen hemmelighed, al nogle af fiskeredskaberne er al- sådan uden vd den ene skibsty helt ny om et | Dog, midt i alt, tror jeg man | i fjerne farvande, kan man ikke mening vel tilrettelagie konfel og og indrømme, at det er alle kan skimte et lyspunkt mod |ense, der også har været sag | mærker, om jeg så må sige syd. Vi færinger har store fis- |Jig, og høflige udtalelse! | Både i sol og måne, der tyder keriinteresser | fjerne farvande Som jeg begyndte, vil | på, at de store havområder er Når man er basert på fiskeri | også slutte med en tak il P Útróðrarfelag, fot Lad mig mødet Klaksvikat |en nyttg konferense håbe. at vil bidrage sit til. et bedre sam om fra | . . Í pe i dag, til en | »ar måneder, til | ere Slå disse deles effektive og samt dig far- lige for småfisk. For hvis man udnyttelse af måske andre far- | arbejde imellem nationerne dræber småfisken, kan man rande Tak ikke forvente, at f skebestanden Når jeg hentyder til lyspunkt | skal modstå sådan rovdrift (el- mod syd, er det ikke ensbetyd- ler overbeskatning). Vi mennes- ende med, at der. er alt i den ker er ikke så aldeles ulige cen- skønneste orden, med hensyn til fiskebestanden, her tænker tr fugalkraften. Når vi skal udpege noget, så sår altid pegefingeren udad til. Y det kan give et vanske sjældent mod os selv. for os rigtig og fornuftig retn- Denne her lignelse vil jeg ing. Det vI sige, ikke gribe til sætte i nær forbindelse med de de drastiske midler, som ville mange høje råb om udvidelse af resulterø i næsten ubegrænset fiskeriterritoriet. Dette gælder udflyttelse af fisker grænserne báde her hjemme og udenlands. Vi har oplevet lIdt af hveri. Vi fik også høre både godt, men og kontrollere ne, jeg særlig på silden. Men måske Hellere regulere samt nedskæring fingerpeg i en fangsimængder | fiskeriredskaber- af antal Bob troystaði hana. | burtur frå Bob. Burtur frá vin- Tey hoyrdu fotafet i trappu-| manni hennara til tess at Lis num og høvdu seg frá hverjum kundi fáa beiri umstødur at ðrum. Ástarfundur teirra var|fremja tað. hon ynskti. lokin. Hon rodnaði. | Men faðirin mundi kortini Tað var Winter. sum kom | hava rætt. innar í kamarið. | Skilir tu, lítla min, helt Ég far; nú, segði Bob. Eg Winter fram. Undir núverandi ph p . . o0 Manja. Hann leit at henni. umstødum kann tú íkki vera Johnsigurd Johannesen týddi eftir Evu Steen Vit ri talað um viðurskift- | einsamøll við hús. Rektorin ski ini. lir umsiødurnar fult og heilt. Tú er væl komn at vitja | Seinasti skúladagur tin er hós- … …—…— | hana aftur í morgin. segði Win- | dagin. og tu verður ikk: flutt | ter | upp í næsta flokk. uttan tu hev Ja, eg komi so skjót sum | ur staðið matematikkroyndina. 14. PARTUR | Hvussu gongur tað, lítla psa Er tað vist. Bob. Frøi | 8 er; lidugur å verksmidjuni | Rektorin segð. okkurt um. Í mín? lýsti av enni hennara Farvæl. Manja. Vit síggjast aft-| at tu í staðin kemur til sjúka- Bob tók dýran til. eftir at hann | Eg havi tað hampuligt. | Ja, nógvar ferðir tydning- | UT provtøku í august mánaði hevði hoyrt frágreiðingina Í men halt uppat at nevna meg ! armiklari Síðan var hann uttanduraður Winter royndi at smílast Hasin fanin. helt hann | við hasum | Í áðni sægði tú flem Innspræningin læknin hevði Eg er; vitandi um, hval fyri. Men hvussu verður nú vor Manja brosaði og Bob tók í | ferðir eivið Manju, fór umsíðr at sý-|lað er, sum nivir teg. Tað er ið við provtøku hennara? hond hennara. Hon setti seg| la. so meinti eg fle'ri ferð | na virksemi. og brátt svav hon | sjálvandi Bob. Men ver vis í, af Provtøkan verður óivað at | betri til rælts í Søngini ir í fasta svøvni hann styðjar uppskot mítt í hes bíða. Tað verður ov mikið hjá Hvussu er við hasum | Fey kystu hvert annað Hon Ett bros var á enni hennara- | um sambandi henni at fara und'r hana nu Akre? Bob gjørdist álvarsamur | ynskti bert. at hetta viðskifti | Morgunin eftir, tá Manja var Manja nikkadi játtandi. Hon Eg haldi við tygum. Bet Segði eg ikki, at tú skuldi ansa | terra ongan enda skuldi fáa. | vaknað talaðu hon og faðrin| þeyð; roknad við. at hon nú fór tað til hjá mær at koma á vitj- eftir tær men | Bert kyssa hvort annað elska | Um viðurskiftini at fáa høvi til at vera cinsamøll an tl hennara - beinanvegin Eg lov; tær. at eg í fram- | hvort annað Ég havi umhugsað teyljvið hús í nakrar dagar. men spurdi Bob | tíðint skal vera meiri varin Brådliga kom hugsan gr; segði faðir hennara, og | samstundis kundi hon ikki ann tå. salvandi Tær nytis Bob. hevur tu stund'r at vit- | fyri hana. og gráturin var umleg havi talað við rektorin álað enn geva faðir sínum sam íkki verða ov leingi. Eg hugsi. já Ree Pað gongur yvir ar- | al koma | skúlanum. Tu er vitand; um, at | tykki í ti, hann hevði sagt th verður novddur at kvika beiðið á verksmiðjuni Vað Hugsanin var um gullhjartað | eg herfyri hevði ætlan um al Bob og hon skuldu vera frå er. ú Mana hevur júst fagið ávirkar lónina. Og tað er jul Og gullhjartað mitt egði | fara granskingarferð tl Jút-| hvor RO ; | De É 2 landi eyni | týdningarmikið. at tú vinnur) hon síðan Hann tók tað. Reiv |lands? Or øvium jurtan daga! É venine í sambandi við lesnað- }tað av hálsinum. Eg få tað | | Manja helt við v.ssu, at | kg komi beinanvegin in, sum byrjar í heyst ngantíð aftur. Tad vakra gull a. pap nú fór at fáa umstødurnar "as Ber tía lot MANI Bob kvsti hana hrartað Somuleiði ) Vit aðar i besta hátt Hon fór al Bob | | Tvæl soði hani Sn Á | fu n ha g umhugsað I ja han la Í Ll M i Y , | at pening vera pen'n; Hetta it nna I kal h amband e hald: eg tað v i|aá kk i la Har ir til týdninvarmikla Fleiri ferð nína era beinast. at tu komur við mæ rættari il b h ara iInincarmikla Mania | M Í k Hví L hugsanin un | ' Vi