fríggjadagur 18. januar 1974síða 7

NR. 5 — 18. JANUAR 1974 SOSTALURIN SIDA 7 — at den organiserede Afholdsbevægelse kunde udvides i et meget betydeligt Omfang, hvis blot de tilstrækkelige Midler var til Stede. Fn kraftig Støtte fra det Offentlige vilde sikkert bringe rige Resul- tater | Ædruclighedens Retning. For Tiden oppebærer Fællesudvalget et Statstilskud af 480 Kr. om Aaret, der udelukkende bruges til Agitation. Men ved Siden heraf har den nuværende Ædruelighedslov, der til 1933 fylder 25 Aar, trods alle Mangler og Brist virket godt, idet Alkohol- forbruget er dalet i den Periode fra 4,23 til 1,33 Liter ren Alkohol pr. In- divid, og betydeligt mere kunde sikkert være naaet, hvis baade Befolkning og Øvrighed havde været mere nidkær i at paase den overholdt. Vilde det ikke være en passende Maade at fejre Lovens 25 Aars Jubilæum paa, at Lagtinget nedsatte en Ædruelighedskommission til at fremkomme med Ænd- ringer til den forestaaende Revision. Af saadanne Ændringer, som vi anser for formaalstjenlige, skal vi lige nævne: 1) Tvungen Alkoholundervisning i Skolerne, 2) Alt Salg af Øl til Fortæring paa Stedet forbydes i Forbindelse med an- den Handel eller i tilstødende Lokaler, 3) I Byer med 500 Indbyggere bliver Beværtning med Ret til Udskænk- ning af Øl, Sodavand o. I. gjort til en Bevillingssag, Bevillingsgiveren er i Thorshavn Byraadet, paa de øviige Pladser de respektive For- standerskaber. Et mere effektivt Tilsyn med Beværtningerne vedrørende Nydelse af medbragt Spiritus, er paakrævet nødvendig. Personer under 21 Aar har ikke Ret til at indforskrive Spiritus, 4) Spiritus og Øl maa ikke oplagres længere end 3 Uger paa Damp- skibsekspeditioner. Efter den Tid skal det returneres, og Afsenderen skal betale de paaløbne Omkostninger. 5) Endelig burde det undersøges, om der ikke i Loven kunde indsættes Bestemmelser, der paalagde Øvrigheden en mere indgaaende Indsigt med Lovens Overholdelse.“ Udvalget maa i alt væsentligt slutte sig til de Udtalelelser, der er fremsat i Fællesudvalgets Svar, navnlig da Ædruelighedsloven ordinært skal til Revision i Lagtinget i Samlingen 1932. Dog maa man understrege Betyd- ningen af et mere effektivt Oplysningsarbejde blandt Befolkningen for Ædrue- lighedssagen. Her man der lægges megen Vægt paa den mundtlige og skrift- lige Agitation. Men til dette Arbejde kræves Midler, langt flere end vore Afholdsorganisationer disponerer over, plus de 480 Kr., Fællesudvalget for de færøske Afholdsorganisationer oppebærer som Statstilskud. Det er af største Betydning for vort Samiund, at der arbejdes for rent Land for Spiritus. | dette Kulturarbejde mener Udvalget, at Lagtinget ogsaa bør deltage ved at yde økonomisk Støtte. Udvalget anser det for Lagtingets Pligt at gøre en Indsats til Fordel for Ædruelirhedsarbejdet, og vil derfor foreslaa, at Lagtinget yder et Til- skud paa 500 Kr. til Brug for Agitationen for Afholdssagens Udbredelse í indeværende Aar, saaledes at Tilskudet gives til ,Fællesudvalget for de fær- øske Afholdsorganisatinner.“ For yderligere at støtte Afholdsarbejdet økonomisk mener Udvalget, at Lagtinget bør yde et Tilskud paa 1000 Kr. for 1932, idet Lagtinget an- befaler, at Staten ogsaa yder et lignende Beløb til Fællesudvalset for Af- holdsorganisationerne til Ædruelighedens Fremme. Det er efter Udvalgets Mening højst paakrævet, at der nedsættes en Kommission til at undersøge, overveje og fremkomme med Forslag til næste Lagtinessamling om forskellige Ændringer i de gældende Bestemmel- ser, saa Spiritusmishruget kan nedbringes yderligere end allerede er Til- fældet. Den eventuclle Kommission bør cgsaa tage under Overvejelse Spørgs- maalet om Salg af denaturet Spiritus, Beværterloven, Ølsalg i Butikkerne til Fortæring paa Stedet, Indførelse af Alkohollære i Skolerne og i Lærerskolen, somt fremkomme med Udtalelser og Forslag, der kan begrænse eller forbyde Born og Ynelinge Brugen af Tobak, og andre Spørgsmaal, hvis Løsning kan mecvirke til moralsk Højnelse. Vit eiga at vera tykkum, sum skapt hava hetta rit um rús- drekka, takksom. Tit hava gjørt okkum eina tænastu, sum ikki eigur at fara í gloymskuna. Tað er at vóna, at rit ð verð- ur nógv brúkt, tí tað gevur nógva vitan um henda spurning, sum framvegis er afturvendandi. Tey, sum hava verið við til at leggja soóðisritið um rúsdrekka til rættis og úr hondum eru: Jógvan Dahl, Magnus Dan el- sen, Helga Diklev, Bjarta Høj- gaard, Dánjai Petur Højgaard, Klaus H. Jacobsen, Nora Jac- obsen, Svanna Hanusardótiir Jensen, Sofus Joensen, Jóhannes Johansen, Jan Miiller, John Reid Petersen, Mogøns Pe:er- sen og Petur Zachariasen. Prentingina hevur Fyens Stifts bogtrykker:, Odense, greikt, og lay-out Mogens Petersen. Í fororðinum sigur Klaus H. Jacobsen, sum er leiðari av stødisuibugving ni, at ritð skal ikk" verða tikið sum ett ser- froðisøigt verk, men at hetta tó kann vera av almennum áhuna. Tað má sgast, at her er hepn as: væl og hugtakinum at fáa het'a gjørt tå eitt verk eiga vit at fegnasi um. Her eru somu- leiðis mong orð, sum vit koma at síggja fyri fyrstu ferð og er tað ikki av minni týdningi, a! vit við hesum fáa út millum fólk nygjørd orð, sum vit kki fyrr áttu, ti málmenn okkara hava eisin; verið uppi í. Tað skal kki við hesum vera norið við mál- bunan í ritnum, sum samantik- in må sigast at verða góður, rættul ga lættlesandi. Men keypi nú heita r.t — Stødisrit um Rus drekka — sum fæst fyri ein bi- ligan penga, 10 krónur. Stoðisrit um rúsdrekka Ritið er 72 blaðsíður og inniheldur m.a.: Rúsdrekka í Foroyum: Søguligt yvirlit. Drykkjuvanar: Almenn hagtøl, kanningar í Vestmann og í Tórshavn. og kanning av for oyskum skúlaungdómi. Alment um alkohol: Geringartilgongdin. Alkoholupptøkan i likamid. Ávirkan á heilan og likamið. Ávirkan á sálarlívið. Hetta rt fáa tygum við at ænda lepan niðanfyri. Staðisútbúgvngin Fróðskaparsetur Føroya 3800 Tórshavn Sendið mær »Stødisrit um rúsdrekka< C] 12 kr. sendar á postávísing 0 12 kr. sendar í kekki Spinnið í Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa åvaskada og vaskaða ull og stja oll sløg av føroyskum tógvi. TOTINGARVIRKIÐ v/ Ólavur Gregersen — tlf. 20 í Gøtu 21. PARTUR | Bob nikkaði jåttandi. — Men hon verður rættvorðin | — Ja, segði hann síðan. — aftur, spurdi Bob. sjálvandi — um tað er best fyri Manju. — Jú, sjálvandi. Men nú må tú vera tolin. Manja roynir at| — Tú kann koma aftur at gloyma ta ræðulgu hendingina | vitja gentu tina um nakrar dag í skógini í gjár. Viðskiftið við|ar, kanska um eina viku. Åkre, Orsøkn til, at hon ferð| — Eina víku? eftir ferð heitir á teg um at fara| — Ja, tað er helst ov leingi úr sjúkastovu hennara, er tann, | at bíða, skiljp-eg. Men... at tú í hugsan hennara minnir| — Tað er í lagi, harra lækn'. ov nógv um hendingpa í jjár.| So haldi eg meg burtur hidani. Skilir ui? Tað sama er galdan-| — Tøkk skaltú hava. di fyri prýðilut'n. Læknin tréin nnar í sjúka- — Hon vil ikki vita til mín, | stovuna. Bob var eimsamallur i bert ti hon ynskir at gloyma |gongini. Í teirr; lotu, hurðin Ákre og atburð hansara móti |varð upplatin, festi hann eygað henn}? á Winter, '5 sat á songarstokki- Læknin brosaði og hevði að- | num. So heldur ikki meiri. ra hondina á herðar Bobs: Hann snúð| sær á og fór nið- — Tíverri, ungi maður. Eg urbendur leið sína. verði noyddur at heita á teg, at | Ikki skifta orð við Manju í tú heldur teg burtur frá sjúka-| heila viku. Kanska á ongum húsinum. 1 hvussu er fyribils. | smni meir. Eg elski Manju. Ég Er semja um hetta? elski hana. Tað er veruleikin! BERT SEYTJAN Johnsigurd Johannesen týddi eftir Evu Steen Winter royndi at koma til tals við Manju, har hon lá í „seingini. — Góðasta Manja. Bob er sera keddur av aiburdi tínum móii sær. Hann vil feg'n sleppa at vitja teg. Bob, góði tín. Hví vil tú kki tala til hans ara? Hvat bagir, Manja? Bob, segði Manja óvit- andi. Hon stardi ena løtu Mestsum í tóman heim. — Ja, svarað; Winter. Hvor er Bob, spurdi Man ja. framvegis óvitandi. Winter gjørdist illa við. Manja, tú må ikki tala so- le dis, Sjålvand: veit tú, hvor Bob er. Hon lat eyguni aftur. Fjar frá øllum veruleika, segði hon: — Eg kenni ikki Bob. Als| ongan, ð ber hata navnið. F2 veit ikki, hvor Bob er! Winter hugdi niður fyr) seg vinur | — Nei, hugsaði hann. = Tað Eg havi hann í minni min kundi 'jkki bera til. Manja var |um, segði hon. kortini skadd. Illa skadd. Av Winer spurdi varsliga: tilburðinum. Ákre hevdi alla Manja kann Bob koma skuld na. á vitjan til tin seinnapartin Somuleidis hugsað; Winter Jú, svarað; Manja um sambandið, sum eftir ollum Læknin játtað; somuleiðis, at at dóma var millum Åkre og {Bob kundi koma at vija. Bob. Sambært atburð Manju.| Oz ongn var fegnari enn Her á sjúkahúsinum. Bob. Men Bob hevð; als onki ejort henni til skaða. Tvorturímóti. | Eg helt. segði hann. at tað var vorðð liðugt okkara mill- Hann hev) bjargað henni frá | VM teirr) rædulizu lagnu. | | Ongin orsøk at vera so Winter lat aftur at dóttir | '€Nglyntur, heh Winter. Tu lena Í 3 | «kal Þert tala hana tlrættis | sínari og spurdi: ; Lr Fo kundi hugsað mær at | | Tú ber kenslu á meg, ikki | „is“, enda á tilveru Ákre. Ti | so, Manja? mann', sum | — Ju. úen faðir min Hann er i iryzeum hond- | góð fadir min. um. Í hondum yoreolunnar, helt Winter Ájú, vist gr hann tað M:n tíðindi um at hann er flýðdur, koma mær kki óvænt 10, nær enn ey so koma, segði — Um tú ber kenslu á meg kenstu á hevur, | . , . . | må tú eismi bera | | Bob. Honum, sum tú | havt hópin av hugnaligum sam | veruløtum vid? Bob ti unga | manninum við ljóðfarinum. Tú | minnist ul hansara. | Win.er greiddi hinn frá sam | veruni terra milíum, júst áðr Må tøkan. Bob fekk á sjúka- enn hon hvarv úr eyasjón Bobs. || yn. vir vinarlie. Læknin | Og varð sædd av Akre! Uk ímóti bh mn Hétt lækn'n Eg minnist til Bob. segði | vind! heyði hann ávísa Manja umsíðir. ud mm í sm ond) viO Komu | Winter flónað. um hjartað PO)! | Hann er vinur tín. s2:20i! Dob kvkidj ver innar í sjúka Í hann síðan. Hann kom hjgar til | ni og helt 'mdina NVÍr húlands, ti tú heitt; á hann um in r hæna hans- lat koma. Helt úr Keypmanna 14 havn. ! (Fy 1) ' jv eg