leygardagur 28. september 1974síða 9
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 51 — 28. september 1974
Ferðin á
Í triðja parti av ferdafråsøgnini úr Íslandi hjá
Sámal Johansen skrivar hann um eina ferð
til Snæfellsnes.
Henda ferð varð gjørd við bili, og skrivar
Sámal, at eftir hansara tykki koyrdu bilfør-
ararnir ógvuliga hampuliga.
— Eg hevdi hoyrt, at islendingar skuldu
aka so ógvuliga hart, men eg haldi ikki, at vit
nakrantíð komu upp um 60 km, skrivar
Sámal Johansen.
Framhald.
1/8 fóru vit upp kl. 8.30. Í dag
skulu vit fara til Snæfellsnes, og
kl. 10 stóðu tveir bilar uttan fyri
JL
ÍA
Mm
(/
Í
Úr
Z,
MW
-
Vit fóru úr Reykjavík kl. 10
norðureftir;
{ll
Í ML
SN
f
R
/.
annars er tað
kannska ikki rætt at siga norð
7
ureftir, ti vegurin fylgir fyri tað
Hofteig 40. Har vóru allir hinir = mesta strondini, og hon skeiklar
N
seks ferðafelagarnir, og vit seg ymsar vegir, inn í firðir og út
á nes, so at vegurin ofta gekk
bæði eystur- og vestureftir
Í
býttu okkum sundur, fýra í
hvønn bil. Bilforararnir vóru
tveir kennarar, sum í summar
fritiðini arbeiddu hjá ferðafelag
Íslands, tað skuldi vísa seg, at
hetta vóru tveir góðir bilførarar,
vit hevdu fingið, annar æt
Tórður og hin Bjern.
>
Í?
MA
6777
NN
I
HH
NN
Óku hampuliga
Tað er so, at tá maður ekur í
bili gjøgnum ókent landslag,
verður tað ikki lætt at festa á
72
N
N
777
N
fj
2
77
7 Á
2
AÍ
BIÐ
7
WM
VA
Vík
W
NN
MM
NN
7
N
NN
we,
VATT
I
|
hl
(|
lil
||)
|
Á
NN
NU
AN
NN
NN
N
7
AN
77
NN
Til fødilandid
Føroyar mitt land vakrast tú ert,
prýtt við summarsins yndi.
Tú sært ikki vakrari sjón hvar ið tú fert,
ei heldur tað føroyska lyndið.
NN
NN
MI.
sl
JÁ
fr
N
4
SN
S
ANN
Z
Fjøllini stolt reisa nå seg,
sólin á tindarnar roðar.
Í hjarta mínum gleðist eg,
vesturskinið kvøld nú boðar.
2
7
Føroyar mitt land eg elski teg hátt,
so stoltar í havinum tit liggja.
Fuglarnir sveima og syngja so kátt,
meðan teir reiðrið byggja.
Í
Í,
fi
7
1,
Føroyar mitt land á vetri so hvítt,
stjørnurnar yvir teg lýsa,
glansa og glitra og prýða teg frítt,
meðan tær leiðina vísa.
28. september 1974 Katrin
Síða 9
[" Bikar på
tm P
jo, hard * $. +
A A TINDAR {
blað alt, sum er vert at skriva
niður. Annars skal tað sigast, at
hesir bilferarar okkara óku
ógvuliga hampuliga, eg hevði
hoyrt, at íslendingar skuldu aka
ogvuliga hart, men eg haldi ikki.
at vit nakrantið komu upp um 60
km.
Hetta sum eg nú skrivi um
ferðina á Snæfellsnesi, og eisini
tað, sum eg seinni fari at skriva
um ferð okkara bæði vid »Esju«
til Mývatns og Tingvellir verður
vist heldur leysligt og ófullkom-
ið, men sum sagt, umsteðurnar
til at skriva vóru ikki tær bestu,
og steggurin á teimum ymsu
plássunum var lítil.
Korpulstaðir eitur pláss nær
við Reykjavík, har átti danin
Thor Jensen stórt jarðarbrúk,
men sjálvur búði hann fyri tað
mesta á Lágafelli, sum ikki er
langt frá Korpulstaði. Thor
Jensen var júti; hann kom til
Íslands og búsettist har og
gjørdist ríkur maður; hann var
fadir Olavs Thors, sum tå var
forsetisráðharri í Íslandi.
Vit komu til Kollafjorð. Á
norðari síðu á Kollafirði, innast í
firðinum er ein oyri, á hesari oyri
— segði bilforari okkara, Bjørn
var hildið fyrsta ting á
Íslandi, sum menn vita um,
ang
SS Á
koere
1
1
*
: ,
*
' .
+
”
”-AKRANES 1?
BEYKJAVÍK FP
A sag! "
Ma VOGUR
v
+
A
Kollafjørd gott lendi, og har
vóru at vísa seg stór og góð
jarðabrúk
Inn í Hvalfjørð
Vit fóru úr Kollafirði undir
Esjubergi tvertur um Kjalarnes
og inn í Hvalfjørð
Hvalfjørdur er djúpur, men
lítið bygdur, á suðursíðuni er
bratt og lítið og einki lendi at
byggja á, men á norðursíðuni er
frægari, har er hvalastødin og
har hava amerikumenn eina
stød
Vid Hvalfjørd eru tvær bygd
ur, sum eita Saurbær, onnur er
uttast å sudurarminum, hin er
okkurt um mitt á norðurarmin
um. Í bygdini Saurbær á norður-
arminum í Hvalfirði var sálma
skaldið Hallgrimur Pétursson
Hallgrimur
Pétursson, sum hevur yrkt teir
prestur. Tað er
kendu passjónssálmarnar
Ur Hvalfirði fóru vit tvørtur
um nesið og komu í Leirarvog
Vit fóru ikki út til Akranes, men
gjøgnum Leirarsveit og Melar
sveit inn i Borgarfjørd, og kl. 14
komu vit til Hvitå og Hvitåar
vellir, sum er innast i Borgar-
firði.
Vit ótu døgverda á Hvitåar-
Kirkjan á Borg, hegrimegin nýggjur prestagarður
hetta var áðrenn Tingvellir
gjørdist fastur tingstaður hjá
íslendingum. Uttast á norður-
arminum á Kollafirði er gomul
»ygd, nevnd Arbær ella Ártún,
er býr eingin nú, men her vóru
tey einastu gomlu islendsku
»ondahusini, vit sóu á ferð
okkara, sum stóðu nøkurlunda
teilskapad. Við Arbær var stór-
ur partur av filminum Salka
Valka, eftir bókini hjá Halldóri
axness, tíkin
Annars er við
skála, og síðan fóru vit til Borg-
arnes, sum er miðskeiðis á
norðurarminum á Borgarfirði.
Landslagið er ógvuliga umskift-
andi: fjøll og skriður, reyn og
slættar við góðum jarðarbrúki.
Allastaðni her umleið og aðra-
staðni, sum vit komu framvið.
sóu vit, at teir brúktu maskinur
at hoyggja, og tað vísti seg, at
íslendingar fullkomiliga hava