mikudagur 2. oktober 1974síða 6

Fiskikapping gav 7.600 Jógvan á Argjaboða aftur bestur Tilsamans 22 bátar við 46 monnum luttóku í fiskikapping- ini í Havn seinasta leygardag, sum Lions Club skipaði fyri. Kappingin og fiskasølan á upp- boði í Vágsbotni vóru til frama Enn sum áður lika knåur leidaragavur sum fåur. Dåvur fyri Havnar Róðrarfelag og góvu tilsamans 7.600 kr. Bestur í fiskikappingini var Jógvan á Argjaboða, sum fær silvurtoskin í varðveitslu til næstu kapping. Haraftrat fær hann steyp til ognar. Næstur honum var báturin hjá Óla Olsen á Argjum. Við bátinum vóru tveir mans, og teir fáa báðir steyp til ognar. Triðjubestur var báturin hjá Karl Johansen úr Havn. Hann var einsamallur og fær eisini steyp til ognar. UL LSE SETS TS SS mme eee Framhald frá síðu 1 indatænastuna og fjarskrivarasambandið, men er ikki ført fyri at gjalda alt einsamalt. Verður avgerð tikin um at avtaka sam- bandið við íslendingar fer hetta eisini at raka Føroyar. Blaðið ber tey tíðindi, at Niels Juel Arge, útvarpsstjóri, hevur verið í Noregi fyri at finna eina loysn á spurninginum. Sambært Aalborg Stiftstidende er útvarpsstjórin av teirri áskoðan, at hóast danska tíðindastovan Ritzaus Bureau hevur serstaka tíðindatæn- astu fyri Føroyar hava føroyingar so tætt samband við Noreg, at teir eru eins nógv bundnir av tíðindatænastuni haðani sum úr Danmark. VB vann seinasta sunnudag í kappingini um Felagssteypið. Hannemann Miller og Páll Augustinussen gjørdu málini fyri VB. Á myndini sæst VB-liðið. Frá vinstru: Hans Jakke, Óli, Jósvein, Robert, Jákup, Mann- bjørn og Hannemann. Húkandi: Jóhannes, Dánjal Jákup. Ottar, Páll og Finn. Foto: Palle Jacobsen Finaludystur í kappingini um Dómsnevndar- steypið var eisini spældur í Gundadali sunnu- dagin millum HB og EB. Aftaná umdyst vann EB 1—0. Foto: Palle Jacobsen Óli í Åarstovu Tað verður kunngjert fyri ætt, vinum og kenningum, at Finnbogi Isaksen var staddur í Klaksvík um seinasta vikuskifti. — 0 — 14. september fegnast um, at tjóðveldisflokkurin er stærstur uttan fyri bank- arnar, posthúsið og spari- kassan í Klaksvík — áju, lítil er barnsins uggi. — 0 — Seinasta veljarakanningin sýnir, at fólk eru í døpur- huga — tey hava jú bert politikkararnar at velja ímillum. Framhald frá síðu 6 Jann størsta orsekin til, at bøndurnir, sum D. H illa sæddir i samfelagi okkara, sigur, eru og kanska er nakað um tað, er at bøndunum sjálvum. kongsbøndunum størstu eru finna hjå Fin partur av mest teir einum herskara restin av fólkinum sBóndin er »besjeladir« av anda, sum ikki vil góðtaka kongur á sínum garði og helst einum petti uttanfyri eisini« Hesin mentalitetur er gamal og avoldadur, men enn hava allir bøndur ikki funnid legu sina i nyggju tidini. Bøndurnir tørva fyri ein part »samfelagssinn«; hetta tad, at flestu ikki eiga gardarnar sjålvir, men eigur, og hóast ongin bóndi klárar seg uttan al meira enn ein bert 1 upp å hoast teir tað almenna menna hjálp á hátt. Nógvir síggja gomlum fólkafloksanda egnan profit, og arbeiða fyri at varveita tað »privata initiativ- ið<, sum Fólkaflokkurin fer til val uppá, og varveitan av egnarj frá oldtíðini arvaðari makt mótvegis og megi, at nýta ødrum Her vóru nøkur dømir nevnd uppá, hví teimum stóru bøndun ødrum um tørvar vælvild frå samfelagsborgarum. Samstund is sjónarmið og mål, sum flestu flokkar hava sloppið sær av við men sum partsvis Fólkaflokkur in saman við einum parti av „Fjant og Fjas< flokkinum í Feroyum varðveita Í staðin fyri at hildið liv í hes ari av K. P. positivu grein-met landbúnaðar aftur tjaki um so svarar D. H Ing og vinnuna við at hyggja 8 ár aftur eftir og loypis so á við at placera skyldina fyri ódugnaskapin hjá ollum ødrum uttan sær sjálvum og sínum egna flokki; men ikki eitt orð um framtidina Mint skal vera á, at i D. H.'s egna valdømi eru nogvir dugna ligir bøndur, sum við nógvum strevi hava vælhildnar bónda- garðar og góðar úrtekur. Eisini er í umbúna at gera eitt land búnaðarvirki í Sandoynni fyri tað fyrsta ti, at Sandoyggin og Skúvoyggin við, eru landbúnað- aroyggjar fyri tað annað tí tervur er á virkjum í burturav, júst hesum idnadarliga tilafturs komna parti av samfelagi okk ara, og fyri tað triðja, ti at land búnaðurin her sum aðra staðir er i afturgongd m. a. ti ov langt er frá framleiðara til landbúnaðar virkið hjá D. H monnum og ødrum, sum longu tikið hesum nyta so her er sonn uppgáva saman við egnu parta hava logvatøk í sín politikk vituligt af máli, at politikkur er sum vilja — til frama fyri landbúnað mum Sum VInnuveg og útbyggj an av einum tilafturskomnum sjón frá ti almenna, og búnaðar- virkir eiga at vera gjørd á hóskandi stoðum i Føroyum, av- passaði eftir ti geografiska økin- um og tervi tess. Einki risavirki eigur at vera gjert í ella við Havnina at umfata allar Feroyar búnaðarliga, ti tað loysir hvorki vansarnar hjá framleiðarum ella forbrúkarum, men at ein lands- felagsskapur kundi samskipa hesi virkir, er vælhugsandi, men eingin centralisering í Tórshavn. Eg hoyri til tey sum ongan illvilja hava yvir fyri Feroya bøndrum. Arbeiði teirra er hart og arbeiðsdagarnir nógvir, um nakað skal koma burturúr. Bóndin er tí ofta so slitin áðrenn 60 ársaldurin, at hann ikki orkar at bóndast meira, ov gamal til umskúling til lættari arbeiði, so beinast hevði verið, um hann fekk fólkapensión um hendan aldur. Tað vildi samstundis lætt figgjarliga um hjá ti unga bóndanum, sum so ikki skuldi noyðst at lati 25% av brutto- inntekuni til fráfarna bóndan, sum nú er, men heldur nýtt hendan pening til iløgur. Um búnaðarfólk vísa vilja og evnir til at gera búnaðarvinnuna parti av samfelagi okkara um somu tid Í staðin fyri at hyggja aftur eftir sum D. H bukkar, skal eg loyva mær at og finna synda- vísa á nekur stig, sum eg haldi vera tørvandi fyri landbúnaðar- vinnuna: Vidtøku og gjøgnumføring av einum jardareformi, so øll bun- adarjørdin verður samlað aftur i passandi brúk-steddir. Her er lítil byrji hendur við útskifting- arlógini frá 1963, men tað al- menna eigur at hava sterri ávirkan og stýring eiga skiftini til bunadarjørdina at vera kannað, greidd og umskip- að, soleiðis at vansarnir við uttanbygda og uttanoyggja eig- arum verða loystir og samstund- is, at privatskiftandi deyðsbúgvum verður formiliga ognarfest. Tað vísir seg, at á plássunum í Harnæst ognarviður- jørd í teimum smáu Føroyum er jarð í privatskift- andi búgvum slett ikki vorðin skift igjøgnum alla tíðina eftir seinra heimsbardaga, so alt flýtur her ognarliga við teirru fylgju, at búnaðarjorðin liggur í órekt Ønkr 5 - mest meguligt samfelagsliga ut FArmar eru ov stórir, gagnliga, vil samfelagið eisini teir eru fáir gera tær neyðugu almennu ileggingar og framvegis útvega pening til tær privatu iløgurnar gørdunum, og somuleiðis gjalda tær útreiðslur. Viðgerð og sela av føroyskum og somuleiðis innflutningur av útlendskum bunadarvørdum eig- á tyrt av og undir um sum ur at vera standast av samfelagsins ney ugu stýring og umsjón við he vinnu, sum eðrum t. d. sj vinnuni. Meira hjálp og betri tilrætt legd útbúgving fyri yngri lan búnaðarfólk her í Føroyum « uttanlands. Undir legmansreðuni hoyrdi frá tingformanninum, at han ara støda var tann, at jarð lógirnar ikki vóru so ringar « principielt einki í vegin við jar aráðnum, men at teir menn, su umsótu hesar lógir og mannatl hetta ráð, ikki høvdu ta hepr hondina í hesum starvi. Hv tingformaðurin meinti konkre kom ikki fram. Um so er, veit í ikki, men kanska er okkurt h at hugsa um hjá landbúnaða monnum. Men alt hetta er treytað av, politiskir flokkar leggja mei dent á at avrika nakað, og min at mistonkiliggera hvønn anni og hvønnannans mið og mål, ivaleyst allir flokkar vilja hjålp men ósamdir um, hvussu. Eisi er hetta treytað av, at Fólk flokkurin slaktar nakrar : sínum heilagu kúm, sum >tar heilaga og óskerda privata og arrættin til jørdina og hi vinnutolini« = somuleiðis — »ti heilaga, fría, persónliga initia ivid« Góðan arbeidsbyr jbm.