leygardagur 2. november 1974síða 11
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 61 — 2. november 1974 sosialurin Síða 11
Rundferðin við ESJU
Framhald
Frá Góðafossi fóru vit gjøgnum
Ljósvatnaskarð og komu í
Fnjóskadal. Har um leið er
Vaglaskog. Tað var toka, og
sýnið vånaligt, men tá vit
komu oman móti Eyafirði klárn-
aði. Vit komu kl. 22 til Akur-
oyrar, og tá legði »Esja« til
bryggju. Vit fingu ein kopp av
Í 8. parti av ferdafråsøgnini úr Íslandi skrivar
Sámal Johansen um vitjanina á Akureyri,
m. a. hvussu trupult tað var at finna >Ríkiða.
4
A
Í ld
PG
NN
EN
7
7
N
NN
HG
SR
ljós 1
Up
UMM
4
2
—
4
[AMM]
117
N
7
N
CA
I
Úr
pop
NR
Í}
N
I
NS
serbere BON +.
a a
ta PA
ns.
y DB
re
7
04,
ll
€75 2
pr
JF,
Is
7
22
#2
N
um tað, hugsaði eg, og tá eg nú
var einsamallur konurnar
hevdu annað at takast við so
helt eg, at eg skuldi fara at vita,
um eg ikki fann »Rikid« á Akur-
Pl
N eyri. Eg spurdi okkara blíða og 1
N. kaffi, og so fóru vit at leggja »dygra« bryta (hovmeistara), '
okkum. hvar »Rikid« á Akureyri var,
11/8 fóru vit upp kl. 8 og hann segði, at eg skuldi fara inn }
drukku morgunkaffi. Einar var — móti fjarðarbotninum
sjúkur henda morgun og ætlaði Eg fór so í land og hugsaði við
ti at leggja seg í koyggjuna mær sjálvum, meðan eg gekk
fyrrapartin. Hann helt tó, at tað niðan eftir bryggjuni >Nu
mundi fara at javna seg nakað standerriget i våde«. Fyrst gekk
skjótt. eg ta leið, sum brytin hevði sagt. P
VINNI
N
GJØGUR
+ Flatey
BJARNARFJA
NN
NN
7
NN
7
NN
Mi
ýr
NN
NN
N
Dø
HM
4)
NN
N
NN
N
&
N
SE
HV,
7
4
Tað hevði ofta verið talað Eg gekk bæði langt og leingi,
okkara millum, at vit skuldu men einki »Rikid« eg fann. -At
royna at fara í »Rikid«, men tað enda kom eg til ein mann, sum
var aldri komið longur enn til gekk og rullaði eina tunnu; eg
prát. fór til hansara og spurdi, hvar
Henda morgun søgdu Tórur „Ríkið“ var. „Ja, hagar er ikki
og Jógvan, at teir noyddust at lætt at finna hjá ókkunnug-
Í
fi
MM
%
Myndamaður blaðsins kom um dagarnar fara til hårskerara fyri at klippa fólki, segði maðurin, »komid
fram á hesar báðar smá vinkonurnar. Tær sær. Eg hugdi at høvdunum á inn higar við mær, so skal eg
prátaðu dúgliga og tóktust hava nógv um at teinum og helt, at tað mátti ikki tekna eina skitsu, sum tygum
verið neyðugt, men teir søgdu, kunnu brúka til at miðja tygum
2. november 1974 Vera ... at teir máttu koma sær til hár- = eftira.
skerara sum skjótast. Ja, ja, teir Ii