Sosialurinarkiv
Sosialurin 1974-10-05, síða 5
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 5. oktober 1974síða 5

‹ fyrra síða allar 11 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

sosialurin Nr. 53 — 5. oktober 1974 Sida 5 Til D.H. Í Dagblaðnum 25. september ger D. H. eitt álop á javnaðarflokkin vegna grein, sum eg hevði i SOSIALINUM leygardagin 14. september. Í hesi grein reisti eg spurningin, um vit ikki hava gloymt landbúnaðin, tá vit royna at skapa aðrar vinnugrein- ir enn fiskivinnuna, og um vit ikki nú eiga at kanna, á hvønn hátt vit fáa sum mest burtur úr jorðini. Eg skrivaði ikki hesa grein sum umboð fyri javnaðarflokk- in, men tað, at eg eri valevni hjá hesum flokki, er so tað, sum fær D. H. at gera álop sítt. Góði D. H.! Tað er væl altid ;tuttligt hjá honum, ið skrivar, in af Á ÅR , skipast má fyri, at jørdin verður + ; , it fáa aftursvar, tað vísir, at tú i : fólki É J tað ; sjálvsagt ynsktu javnaðarmenn boða Felagsmarknaðin í | Br ; ; ; at koma fólkinum á staðnum ti les ;o i hvussu so er hevur haft ein. “ tt $ í farðal h skt få "9 ikki sambandsmenn í sess høvd- fyrrverandi portugisiska Í nen. ati or tree A nyttu, og at jarðabrúkini fáa eini 2 : ie , ; esara; men satt at siga hevði eg hé k st ri . landi Se , inga sin. Hvussu leikur før fram hjålandinum Guinea Bissau Lí 5 ið mi net að óskandi stodd, so landbúnaður- á , ; : kki roknað við einum svari av : ; mær ' , til val av løgmanni eftir P. M. heldur vesturtýski skrivar in kann gerast ein meira lønandi Wu in í uttanrikisrådnum, Hans asum slagnum. Hevdi heldur æntad, at onkur tók um endan g segði sína hugsan um, hvat rerast kann, fyri at landbún- iðurin kann gerast ein meira lenandi vinna, og at vit fáa meira burtur úr jørdini. Tað gjørdi tú ikki, men komst við eitt sindur av briksli, og við ti tænir tú ongum endamåli. Tað er rætt, sum tú sigur, nakrir nýggir tankar komu ikki fram í grein mini, og tað var heldur ikki ætlanin. Kortini haldi eg sjálvur, at spurningurin um landbúnaðurin ikki kann gerast ein týðandi tåttur i lands- húsarhaldinum, hevur ikki verið nógv uppi. <QEI Eg fari ikki at krúpa uttan um, at eg eri valevni hjá javnað- arflokkinum minni enn so, takki tær fyri, at tú gjørdi vart við tað, men sum sagt, greinin hjá mær, sum tú tókst so illa upp, hevði einki við tað at gera. Tá vit nú tosa um landbúnað og javnaðarflokkin, fari eg kortini at vísa á, at í virkisskrá flokksins, sum seinast varð við- gjørd á landsfundinum í vår, verður sagt millum annað, at vinna. Hvussu vit annars fáa jorðina at geva sum mest av sær, og hvussu jarðalóggávan skal skip- ast, hava landbúnaðarmenn helst best skil á. Koma landbún- aðarmenn í felag ella einsæris við skilagóðum uppskotum, og hevur logtingið vilja at virka fyri, at landbúnaðurin gerst ein meira týðandi táttur í búskapi okkara, so er ikki óhugsandi, at henda vinnugrein aftur kann gerast ein stórur samfelagsstuð- ul. Verður einki gjørt, eri eg bangin fyri, at vit ein dag fara at angra tað. Kári D. Petersen Som man råber i ørken, får man svar Dimmalætting og sambands- menn hava lagt upp til orða- skifti, og megu rokna vid aftur- svari upp á óheviska orðalag teirra. Tó at tað kann vera nakað um, at tå val fer fram, so roynir hver á sín hátt at koma sum frægast ir valstriðnum; men eitt vist mark skuldi tó verið, hvussu ung hoggini falla millum sam- gonguflokkar, men tað tykist sum Dimma einki mark kennir sær og aftursvar fær hon sam- svarandi. Sjáldan plagi eg hefta meg fyrst við oddagrein Dimmalætt- ngar, men tað gjørdi eg seinasta hósdag, har m. a. fremstu menn javnaðarfloksins vórðu mettir hver á sín hátt, sum tað fell- r Dimmalættingarblaðstjóran- im best. Tað átti at verið honum ura greitt, at hvorki løgtings- nenn ella fólkatingsmaður javn- iðarfloksins hugsa ella fremja fyri at gera Dimmalættingar politikkinum til vildar, tað vildi verið idioti at hugsa. Tað er i einaferð so langt millum sam- yandspolitikk og javnaðarpolit- ikk, sum tað er millum svart og hvítt; hetta eigur hvor einasti iktivur sambandspolitikkari at skriva sær aftan fyri oyra, um eir ikki fyri langt síðan hava. Tað er uttan iva sami, sum skrivað hevur oddagreinina, ið skrivað hevur lesarabræv í somu Dimmu, undirskrivað Suðringar<, hvar ymist verður lrigid fram, m. verdur javn- iðarflokkurin sagdur at taka sær æruna fyri tad, sum avrikad verður, og tað hevur hann sanneliga alla orsøk til, tí tað má sigast, at seinastu tíðina hevur flokkurin verið heldur auurhild- in i so máta. Haraftur ímóti kann sigast at Dimma hevur verið heldur framligari við at rósa snum monnum í landsstyr- inum fyri líkt og ólíkt; drúgvar frágreiðingar við mynd av landsstýrismonnum hava verið næstan í hverju Dimmu. So tað ber illa til at siga, at sambands- menn eru smædnir. Ikki minst er at undrast á, hvussu lætt farið verður um sannleikan, tá tað í hesum sama lesarabrævi verður sagt, at tað ikki vóru sambandsmenn, men javnaðarmenn, sum kjósaðu sambandsmann til løgmann eftir deyða P. M. Dams. Hetta hevur als einki við sannleika at gera, ti Dam sála, er altso ikki loynt, tó er tað ein spurningur, hvussu djúpt tað á hesum sinni loysir seg at skera í og drega upp um tað, sum tá fór fram. Hetta er kanska vert at umhugsa, tá Dimmalætting ikki aftrar seg við at skjóta javnaðarmenn í hesum sambandi og tann vinn- ing flokkurin fekk við valið í 70 fyri val av sambandslog- manni. Enn eru tó ikki. allar súgur skiftar. Í hesum sambandi er freist- andi at spyrja, hvat mesta stríðið stóð um vid samgongu- samráðingarnar í 1959? Var tað um samarbeiðssátt- málan ella løgmanssessin? Hver var tað, sum at enda var so mansligur at skera igjøgnum? Tað vil helst tæna Dimmu og sambandinum best at ganga spakuliga við hurðunum, tá talan er um logmansval! en Ein sterkan flokk Um slakar tveir mánaðar hava vit logtingsval. Vit hoyra eisini, at fólk eru farin at tosa um hetta val, og um hver man fara at vinna valið. Vit sum hava áhuga fyri politikki og hava fylgt eitt sindur við, hava okkara meting. Nú kann ein spyrja, hvat eg byggi eina slíka meting á? Jú, eftir at hava hoyrt løgmansrød- una og umreðuna av henni, er eingin ivi longur. Eg skal ikki koma inn á røduna hjá løgmanni; vit hava oll hoyrt hana og kunnu sjálvi gera okkum eina meting av henni. Men undir umrøduni tóktist mær, at allir rødarar talaðu til fyrimuns fyri løgmanni og flokki hansara. Fara vit at kanna, síggja vit skjótt, at tað hevur verið stórur framburður á ellum ekjum, og nú vilja aðrir sjálvandi siga, at teir hava verið við til at gjørt hetta arbeiði. Men sum sagt, so síggja vit, at framburðurin altíð er har, sum javnadarmenn eru á odda og hava leiðsluna. Aðrir hava eisini roynt seg. T. d. royndu sambandsflokkurin og fólkaflokkurin í fýra ár, og úrslitið kenna vit. Næstu fýra árini tóku teir sær sjálvstýris- flokkin til hjálpar, men urslitid varð hitt sama Tað er ikki logið, um allir flokkar í dag vilja samarbeiði við javnaðarflokkin, ti tað hevur altíð víst seg, at har sum javnað- armenn hava stýrt, hevur altíð gingist væl. Tað verið seg í kommunu, á legtingi ella í landsstýri. Tað er altið komið til sjóndar, at javnaðarflokkurin hevur átt menn, sum hava sýnt vilja og áræði til at skapt nakað. Og tosar tú við fólk, so hoyrir tú, at skal nakað gerast — ja, so er at velja javnaðarflokkin. Hetta er bert at fegnast yvir, ti so vita vit, at flokkurin kemur sterkur inn eftir valið. Ein spurningur, sum er nógv frammi í dag er, hver flokkur skal hjálpa javnaðarflokkinum at skipa landsstýri eftir valið. Eg eri av teirri åskodan, at sama stýri, sum situr í dag, skal halda fram, men vóni tó at tað ikki verður neyðugt við meira enn tveimum flokkum. Eg rokni ikki við reinum meiriluta á hesum sinni, tí til tess skal rættuliga stór frammgongd, men lat okkum taka sambandsflokkin við, so fáa vit eitt gott lands- stýri. Vit hava fingið blaðið gott nú, og tað takka við blaðstjórunum fyri. Javnaðarmaður í Norðoyum stubbar uttaneftir Mentan Kenslu- og mentunarmála- ráðharrar úr nordåanlondum høvdu fund i Helsingfors månadagin, har teir saman vid mentunarnevndini hjå Nordurlanda Rådnum ting- adust um norrøna samarb- eiðið í mentunarspurning- um tey næstu árini. Nýggjur flokkur í Fraklandi Bladutgevarin, Jaques Ser- van-Schreiber, og fýra limir í stjórnini hjá Giscard d'Estaing, teirra millum skrivarin í kvinnuspurning- um, Francoise Giroud, hava stovnað nýggjan flokk, sum teir kalla Hin Radikali- Sosialistiski Uppbygging- arflokkurin. Nýggi flokkur- in fer at liggja imillum hin sosialistiska og radikala flokkin, verður sagt úr Paris. Nixon er dýrur Amerikanska stjórnin send- ir hverja viku við einum serflogfari post við loynilig- um skjølum um politisk viðurskifti kring allan heim- in til fyrrverandi forsetan har í landinum, Richard M. Nixon, sum nú er staddur í California. Hver flogferð kostar út imoti 100.000 kr.! Menninir å myndini Guarghias-Irghen úr Kissinger til Jordan Amerikanski uttanríkisráð harrin, Henry Kissinger, fer midskeidis i hesum månad inum til Jordans at tingast vid leidararnar har um eina fridarliga loysn å Mideyst urkreppuni, sigur ein tals- maður fyri jordanska uttan ríkisráðið Felags EF-sendiharri Tey niggju felagsmarknað arlondini eiga at senda ein felags sendiharra til at um Jørgen Wischnewski Mannfólk royna p-bolla Um stutta tid verður gjørd ein roynd í Svøriki við einum p-bolla til mannfólk Tað er eitt lið av gransk arum, sum hevur uppfunnið nýggja bollan, undir leiðslu av einum professara Í bollanum eru hormonir, sum steðga framleiðsluni ax sáðkyknum. 30 mannfólk fara at luttaka í royndini. Partisanar lótu lív 15 afrikanskir partisanar og triggjar kvinnur lótu lív undir einum skotbardaga við rhodesiskar hermenn við markið, verður sagt í einari frågreiding, sum varð almannakunngjørd í høv- udsstadnum Salisbury sein- asta sunnudag Tilsamans 398 partisanar hava nú latið liv undir bar dogum við rhodesiskar her menn við markið síðani des ember 1972 omanfyri, George Javna og Hans Joachim Heindl úr Vesturtýsklandi, hava stovnað nýtt ríki. Teir verða ávikavist forsetar og forsætisráðharrar í lýðveldin- um Luconia, sum er ein oyggjabólkur í ein útnyrðing úr Borneo. Sambært leiðararnar fyri nýggja ríkið hevur oyggjabólkurin íkki verið undir nøkrum myndugleika í eini 20 ár, og eftir alheims reglum hava einstak- lingar tí loyvi til at kanna sær hann uttan at spyrja nakran eftir.