leygardagur 5. oktober 1974síða 9
‹ fyrra síða allar 11 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 53 — 5. oktober 1974
sosialurin
7
I
7?
C
ULZ7
7
ll
på
77%
Í
ILA
Z
7
2
Í
JN
Á
D
lý
ff
%
Í
Á
7
Á
7
7
Z
7;
*
Z
(7
/
%
27
V
7
7
(
%
Í
7
22
/
7
(7
fj
Ál
Q}
Ld
74
Føj
7,
a
by
VÁ,
N
NN
la
UZ
2
li
7
N
N
N
2
P
0
Á
Á
li
lll
14
N
N
FL
Á
Úti
NN
7
w
NN
#4
ZZ
N
ly
3
7
NN
ør
7
Í
N
7
H
Á
NN
7
7
MI
Z
NN
N
NN
N
SS
N
NN
NN
Í
<
UU
Í,
Z
fr
Hp
rs
Í
N
7
fr
Á,
(7
72
22
lø
SN
>
NN
VA
{2
(/
22
7
N
N
7
7
7
1
N
Hp
&
N
(2
Z2
7
(2
a
NN
(2
Ís
N
Í
2?
Í
7
—
Í
Í,
Z2
7
(2
>
ZL,
7
á
7
7
7
H
Á
N
2 Á
Í
Í
SN
N
NN)
Hf
NNN
N
NN
NN
7
N
Í
N
N
Q
Q
NS
SN
4
y
HA
V
HV,
/
7
7
Í
7
4
f
N
7
7
7
V
f
Úlli
Hø
Í
N
N
N
{
N
(7
{
M
4
N
//
N
4,
4
7
N
(/
/
(/}
7
(2
4
(7
Ð
7
7
UW,
2
//
7
y/
7
Wi
/
(/
2
7
1
Í
-4
|
|
)
i
|
|
Á
NN
IN
i
|
N
||
"
Hi
}
|
UW
UW
LY
NV
|
1
|
Ht
|
|
|
Á.
|
|
NI
N
|
!
|
|
N
NU
p
ab
7
(/
|
N
/)
(/
N
N
N
N
NN
N
N
1
U…
va
U171/
N
N
N
N
N
x
7
Q
NN
N
/f/
7
N
JANS
N
7
/
N
N
M
NN
/7
Q
N
NN
N
AA
/)
7.
Z
N
N
7
/
N
(
i
N
N
N
N
7
//
Í)
N
NN
MM
W
mM
N
N
NM,
4
7
W
7
7
NN
N
N
N
N
N
7
7
VU
N
WM
N
N
Í
4
7
77
Á
N
NN
I
NN
NN
N
fr
N
7
Í
/,
Þ
Mr
/
N
7
NN
HM
ør
NT
HM
Í
NN
74
N
7
7
SN
2
NN
7
NN
N
N
N
N
N
HÍ
N
N
lá
N
N
N
N
N
N
N
N
Z
Ía
7
7
>
HV
2
7
N
2
7
p
,
N
N
7
NN
N
/
ANN
Í
N
(1
N
Z
SN
N
fj
N
N
N
N
7
M
AN
þ
7
N
(2
NM
f
7
N
N
N
NN
N
Í
%
N
Á
NN
4
Í
I
(
%
Í;
%
NN
NN
(/
NN
7
/
/,
7
N
/
Í
vi
N
(7
Í}
7
fh
NN
7
/
N
HV
Ma
N
N
N
8
Í
NN
NN
N
NN
N
AN
N'
SN
fr]
N
Z
Í
(,
N
7
N
7
NN
/
Í
7
N
7
M
/
MH
7
N
N
N
Z
N
N
N
(7
N
7
N
N
N
4
N
N
RN
f.
NN
N
f
5. oktober 1974
Ferdin å
Snæfellsnesi
Niðanfyri heldur Sámal Johansen fram við frá-
søgnini um ferðina á Snæfellsnesi.
Framhald
5/8 var sunnudagur, og vit fóru
upp kl. 7.30. Kl. 9 skuldu vit
hittast til morgundrekka.
Kl. 10 fóru vit úr Ólafsvík, og
nú fóru vit eystureftir á norður-
síðuna á Snæfellsnesi móti
Stykkishólmi og Hvamsfirdi.
Vit fóru tvørtur um Búlands-
høvda og fram við Kvíabryggju
A Kvíabryggju er betrunarhús
(forbedringshus). Tá ið vit komu
í Grundarfjørð, steggaðu vit við
bygdina Gravarnes. Har greiddi
maður okkum frá landslagnum
og segði okkum, hvussu ymisk
fjøll itu; har var m. a. eitt fjall,
ið æt Mon, og annað, ið æt
Klakkur, og eitt
Helgrindur
Fjallasidurnar á norðursíðuni
var, sum æt
á Snæfellsnesi tyktust at vera
betri vallaðar enn á suðursíðuni,
men stórar berur vóru víða hvar:
undirlendið her vesturi á nesin
um var ikki so stórt, og kavin lá
longur oman í fjallasíðurnar.
Vit fóru gjøgnum Eyrasveit
og komu í Kolgravarfjorð; har
vóru fjallasíðurnar berar skrið-
ur, neyvan eitt grasstrá
Kolgravarfjørdur er í tveimum
pørtum; um eystara part er
brúgv. Haðani komu vit til
Kerlingareyn og Berserkareyn
sást.
Berserkareyn er eitt ógvuliga
oyði landslag men sjáldsamt.
Brent grót, stórir, høgir klettar,
ið hava ta merkiligastu útsjónd:
summir líkjast yvirvaksnum
risum, summir vóru á at líta sum
øgilig djór frá einari fornari,
ókendari tíð. Soleiðis sum grótið
er storknað har, kunnu vit væl
hugsa okkum, at einaferð hevur
verið ófriðaligt.
Ur Berserkareyni komu vit í
Helgafellssveit, og nú koyrdu
vit oman móti Stykkishólmi fyri
at fåa okkum degverða og eisini
fyri at vita, um vegurin inn í
Hvamsfjørd
frægur, at vit
mundi
kundu
vera so
fara eftir
honum
Nær við Stykkishólm er
Helgafell, har búði Snorri godi
Tórgrimsson og vinkona hans-
ara Guðrun Osvifussdøttir, høv
uðspersónurin í Laxdølasøgu,
merkiligasta kvinnan í islendsk-
ari søguøld. Tá ið vit høvdu
verið í Stykkishólmi, skuldu vit
fara niðan á Helgafelli.
I Stykkishólmi búgva o. u.
900 fólk. Hetta er ein hendinga
vekur bygd. Her er einaskila
vakurt útsýni til
oyggjarnar uttast í Hvamsfirði.
I Stykkishólmi er katólskt
nunnukleystur við sjúkrahúsi
Vit ótu døgverda á summar-
tær grønu
hotellinum í Stykkishólmi og
óku so niðan á Helgafell.
Tað sigst, at hann, sum fer
niðan á Helgafell, kann ynskja
sær trý ymisk ynski, men treyt-
irnar fyri, at hesi ynski kunnu
ganga út, eru, at einki orð
verður talað, meðan
verður upp á fjallið, og at hann,
niðan har, ongantíð
við, meðan hann
Hesum flentu vit
gingið
sum fer
vendir sær
gongur niðan
at, men líkamikið, eingin vendi
sær við á ferðini niðan, og eingin
talaði eitt orð
Helgafelli er lágt, men útsýni
har uppi er frálíka vakurt, og
likt er til, at tað væl kundi hava
verið brúkt til virki í gomlum
dogum, tað átti at vera gott at
verja, og væl sást, um onkur
Teir gomlu
vita, hvat
búsett seg
figgindi nærkaðist
kallarnir væl
teir skullu
Lendið rundan um Helgafelli er
hava
hava
vakurt og gott, slætt og albeitt
viða um.
Vit hildu nú leiðina inn í
Hvamsfjørd og komu til Alta
fjørd, frá Helgafelli til Altafjørd
er ófora slætt lendi
Altafjørdur sær út til at vera
heilt grunnur í stoðum; nógva-
staðni inn eftir firðinum vaks
tarin upp um vatnskorpuna.
Fjørdurin er heldur langur, men
Síða 9
2
gr Á rr
tað sá ikki út til at vera nógv
bygt vid hann; í innara parti av
honum sóu vit eina mongd av
villum svanum
Tá ið vit komu til bygdina
Narfeyri, sum er nakað eystan
fyri Alftarfjørd, steggaðu vit
fyri at hyggja at útsýninum, og
tað var vert at hyggja at. Ég
havi sjáldan sæð nakað vakrari,
men veðrið var eisini av ti fagr
asta, sól og stilli, tað blikadi inn
eftir Hvamsfirði, og uttan fyri
strondina inn eftir firðinum vóru
hesar grønu væl vallaðu oyggj
arnar og hólmarnir, tað sá ut
sum eitt ævintyrland, men aftan
fyri okkum vóru tey hogu hótt
skriðum og
andi fjøllini við
reynum, sum mintu okkum á, at
vit vóru ikki í nokrum ævintýr
landi, vit vóru í Íslandi
Vit komu nú til Skógarstrond,
har er stórur viður skógur, men
vokstrirnir eru lágir, hægst eina
metur, meti eg
Vegirnir, vit koyrdu eftir, eru
eftir foroyskum viðurskiftum
góðir, men frá Breiðabólstaði
litil bygd eystan fyri Narfeyri og
inn til Snóksdal er vegurin
ringur
Leygardagin, 4/8,
dagin, 6/8, vóru verkamannafri-
og mana
FERÐAN
Hugleiðingar lisnar við vaksandi ferðamanna-
streyminum til Føroya fyri eyga.
við 900 km
Mið.
europu og lendu í ollum góðum á
Vit fóru brestandi
terð um timan oman eftir
flogvollinum í Malaga ein sunnu
dag seinnapart tidliga i Mars
mánaða
Fyrsta vit bitu merki i, vóru
allir logreglumenninir. Illbrýnt
ir. sólbrillur, yvirskegg. tyggi
gummi og ein risastóran revol
ara við lærið
Fram fyri okkum kom hópurin
av ræðumyndum um fascistar,
tortur i vatum
politistar og
kjallarum
Komu ti í heilum líki gjøgnum
pass-eftirlitið og fóru út í sólina
hjá Picasso
Bus. hotellid
Kjaftfimir, stressaðir »guid
ar« í vøkrumi, snotiligum eyd-
kennisbuna
Ut á altanina. Kolandi blátt
Midjardarhav, sol, heitt,
sandur.
Alt umgyrt
langt eygað rakk
kassar dålkandi sjónarringin. alt
av hotellum so
Fúlir betong
tyri ferðamannin, profitt
profitt
Og so var upplýsingarfundur
Ég vildi tó heldur kallað hann
ein supermarknað við útferðum
Stjórin fyri felagnum á staðn
um beyð valkomin. Snoggur
myrkur maður og sum tikin úr
Amor ella líknandi bloðum fyri
pubertetsskúlagentur
Hann oysti fjákut skemt úr
ær og SYnist at Vera sera
ointelligentur Alt ferðalagið var
i skellilåtri-ti-tad-åtti-man-ju-tå
hesin-spaniolin-dugdi-at-skemta
å-donskum
Felagið fyriskipadi útferðum
sum ØLL áttu at síggja fyri at
sæð Spanien. Tær vóru
Mesta prátið var tó
um hvussu góðum mati tað varð
borðreitt við á teim ymsu útferð
unum ein skuldi sleppa at verða
hava
sera dyrar
ein rættuligur matgrisur
Sangria, spanski tjóðardrykk
urin (cognac, reyðvin og rosinur)
Stjórin skálaði
so eigasert at tað
bleiv skonktur
otort, men
fjaraði úr glasinum. Sviar og
danir fylltu í seg av hesum ringa
revdvini og skjótt skrálaðu tey
flestu »vi sejler op ad åen«, ti nú
var man sgu upp á ferie, ja
Vóru til sokallað
kvold“, har vit veruliga skuldu
spanskt
uppliva tað spanska fólkalívið
Á veg til matstovuna har gild
ið skuldi standa. greiddi »guid
bussinum frá teim ymsu
u framvid
in« Í
støðunum vit kon
Fo fingu vit ikki nógv meira at
búðu
vita enn hvørji kend foil
bardaga, og skuldi alt
vera so
einum stereotóli drynjaði
tað segðist, at
alt tað vin, tær lysti, á hesum
her í teirra fritid
Spies og Sinatra og Babs og har
Her búði ein
ein Sellers og Burton.
Tey flestu sótu við andakt og
gleddust yvir at fara framvið
hesum heilagu stoðum, sumt. d.
»Se og Hør« elskar so nógv.
Í matstovuni sum skuldi fyri-
stilla ein spanskan
kjallara úr baroktidini (hann var
gamlan
tó bygdur í 1971 av gasbeton)
vóru tunnur og myndir av tarva
samalt
spanskt. Úr
»my
øgiliga
sweet lord« gjøgnum rúmið
Tænarar komu vid ymsum
åbiti og skuldi tad eisini vera
spanskt. Borðreiðingin gekk fyri
eg á sama hátt sum tá neyt
verða fóðrað av einum transport
bandi
Spanien er jú vinsins land, og
tú kundi drekka
»spanska kvoldin
| 2—3 floskur
un TO vóru bert
vælsignada
og ilt í høvdinum an
- F
av biligum hvít og reyðvíni til 12
fólk, og striltið gekkst at fáa
meira
Dansarar og ljómlið sýndu
flamenco. Týðuliga merkt av at
spæla fyri turistum kvold um
kvold var tað ein sera vånalig
framsynan. Og har sótu fólk og
klappaðu í takt og royndu at liva
við og kendu seg sera sponsk og
høvdu frikadellurnar
heima i Valby
buksudragt frå
gloymt
Og fólkapensión
Daells
royndu at akklimat
Hugdu heldur illa við
istar í
Varehus
ISera seg
upp á hvønn annan og hildu, at
hin spanska fólkloran er líkatil
Og so vóru selskapsspøl spæld
sum á ødrum barnafødingardøs
um. Klokkan 1 vóru oll koyrd
inn í bussar aftur og tú hevdi
fingið blómuna av spanska
fólkalivinum inn í teg saman við
búkillsku av spiltum kræklingi
vana Vini
Johan Hot Mortensen