Sosialurinarkiv
Sosialurin 1974-10-05, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 5. oktober 1974síða 9

‹ fyrra síða allar 11 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 53 — 5. oktober 1974 sosialurin 7 I 7? C ULZ7 7 ll på 77% Í ILA Z 7 2 Í JN Á D lý ff % Í Á 7 Á 7 7 Z 7; * Z (7 / % 27 V 7 7 ( % Í 7 22 / 7 (7 fj Ál Q} Ld 74 Føj 7, a by VÁ, N NN la UZ 2 li 7 N N N 2 P 0 Á Á li lll 14 N N FL Á Úti NN 7 w NN #4 ZZ N ly 3 7 NN ør 7 Í N 7 H Á NN 7 7 MI Z NN N NN N SS N NN NN Í < UU Í, Z fr Hp rs Í N 7 fr Á, (7 72 22 lø SN > NN VA {2 (/ 22 7 N N 7 7 7 1 N Hp & N (2 Z2 7 (2 a NN (2 Ís N Í 2? Í 7 — Í Í, Z2 7 (2 > ZL, 7 á 7 7 7 H Á N 2 Á Í Í SN N NN) Hf NNN N NN NN 7 N Í N N Q Q NS SN 4 y HA V HV, / 7 7 Í 7 4 f N 7 7 7 V f Úlli Hø Í N N N { N (7 { M 4 N // N 4, 4 7 N (/ / (/} 7 (2 4 (7 Ð 7 7 UW, 2 // 7 y/ 7 Wi / (/ 2 7 1 Í -4 | | ) i | | Á NN IN i | N || " Hi } | UW UW LY NV | 1 | Ht | | | Á. | | NI N | ! | | N NU p ab 7 (/ | N /) (/ N N N N NN N N 1 U… va U171/ N N N N N x 7 Q NN N /f/ 7 N JANS N 7 / N N M NN /7 Q N NN N AA /) 7. Z N N 7 / N ( i N N N N 7 // Í) N NN MM W mM N N NM, 4 7 W 7 7 NN N N N N N 7 7 VU N WM N N Í 4 7 77 Á N NN I NN NN N fr N 7 Í /, Þ Mr / N 7 NN HM ør NT HM Í NN 74 N 7 7 SN 2 NN 7 NN N N N N N HÍ N N lá N N N N N N N N Z Ía 7 7 > HV 2 7 N 2 7 p , N N 7 NN N / ANN Í N (1 N Z SN N fj N N N N 7 M AN þ 7 N (2 NM f 7 N N N NN N Í % N Á NN 4 Í I ( % Í; % NN NN (/ NN 7 / /, 7 N / Í vi N (7 Í} 7 fh NN 7 / N HV Ma N N N 8 Í NN NN N NN N AN N' SN fr] N Z Í (, N 7 N 7 NN / Í 7 N 7 M / MH 7 N N N Z N N N (7 N 7 N N N 4 N N RN f. NN N f 5. oktober 1974 Ferdin å Snæfellsnesi Niðanfyri heldur Sámal Johansen fram við frá- søgnini um ferðina á Snæfellsnesi. Framhald 5/8 var sunnudagur, og vit fóru upp kl. 7.30. Kl. 9 skuldu vit hittast til morgundrekka. Kl. 10 fóru vit úr Ólafsvík, og nú fóru vit eystureftir á norður- síðuna á Snæfellsnesi móti Stykkishólmi og Hvamsfirdi. Vit fóru tvørtur um Búlands- høvda og fram við Kvíabryggju A Kvíabryggju er betrunarhús (forbedringshus). Tá ið vit komu í Grundarfjørð, steggaðu vit við bygdina Gravarnes. Har greiddi maður okkum frá landslagnum og segði okkum, hvussu ymisk fjøll itu; har var m. a. eitt fjall, ið æt Mon, og annað, ið æt Klakkur, og eitt Helgrindur Fjallasidurnar á norðursíðuni var, sum æt á Snæfellsnesi tyktust at vera betri vallaðar enn á suðursíðuni, men stórar berur vóru víða hvar: undirlendið her vesturi á nesin um var ikki so stórt, og kavin lá longur oman í fjallasíðurnar. Vit fóru gjøgnum Eyrasveit og komu í Kolgravarfjorð; har vóru fjallasíðurnar berar skrið- ur, neyvan eitt grasstrá Kolgravarfjørdur er í tveimum pørtum; um eystara part er brúgv. Haðani komu vit til Kerlingareyn og Berserkareyn sást. Berserkareyn er eitt ógvuliga oyði landslag men sjáldsamt. Brent grót, stórir, høgir klettar, ið hava ta merkiligastu útsjónd: summir líkjast yvirvaksnum risum, summir vóru á at líta sum øgilig djór frá einari fornari, ókendari tíð. Soleiðis sum grótið er storknað har, kunnu vit væl hugsa okkum, at einaferð hevur verið ófriðaligt. Ur Berserkareyni komu vit í Helgafellssveit, og nú koyrdu vit oman móti Stykkishólmi fyri at fåa okkum degverða og eisini fyri at vita, um vegurin inn í Hvamsfjørd frægur, at vit mundi kundu vera so fara eftir honum Nær við Stykkishólm er Helgafell, har búði Snorri godi Tórgrimsson og vinkona hans- ara Guðrun Osvifussdøttir, høv uðspersónurin í Laxdølasøgu, merkiligasta kvinnan í islendsk- ari søguøld. Tá ið vit høvdu verið í Stykkishólmi, skuldu vit fara niðan á Helgafelli. I Stykkishólmi búgva o. u. 900 fólk. Hetta er ein hendinga vekur bygd. Her er einaskila vakurt útsýni til oyggjarnar uttast í Hvamsfirði. I Stykkishólmi er katólskt nunnukleystur við sjúkrahúsi Vit ótu døgverda á summar- tær grønu hotellinum í Stykkishólmi og óku so niðan á Helgafell. Tað sigst, at hann, sum fer niðan á Helgafell, kann ynskja sær trý ymisk ynski, men treyt- irnar fyri, at hesi ynski kunnu ganga út, eru, at einki orð verður talað, meðan verður upp á fjallið, og at hann, niðan har, ongantíð við, meðan hann Hesum flentu vit gingið sum fer vendir sær gongur niðan at, men líkamikið, eingin vendi sær við á ferðini niðan, og eingin talaði eitt orð Helgafelli er lágt, men útsýni har uppi er frálíka vakurt, og likt er til, at tað væl kundi hava verið brúkt til virki í gomlum dogum, tað átti at vera gott at verja, og væl sást, um onkur Teir gomlu vita, hvat búsett seg figgindi nærkaðist kallarnir væl teir skullu Lendið rundan um Helgafelli er hava hava vakurt og gott, slætt og albeitt viða um. Vit hildu nú leiðina inn í Hvamsfjørd og komu til Alta fjørd, frá Helgafelli til Altafjørd er ófora slætt lendi Altafjørdur sær út til at vera heilt grunnur í stoðum; nógva- staðni inn eftir firðinum vaks tarin upp um vatnskorpuna. Fjørdurin er heldur langur, men Síða 9 2 gr Á rr tað sá ikki út til at vera nógv bygt vid hann; í innara parti av honum sóu vit eina mongd av villum svanum Tá ið vit komu til bygdina Narfeyri, sum er nakað eystan fyri Alftarfjørd, steggaðu vit fyri at hyggja at útsýninum, og tað var vert at hyggja at. Ég havi sjáldan sæð nakað vakrari, men veðrið var eisini av ti fagr asta, sól og stilli, tað blikadi inn eftir Hvamsfirði, og uttan fyri strondina inn eftir firðinum vóru hesar grønu væl vallaðu oyggj arnar og hólmarnir, tað sá ut sum eitt ævintyrland, men aftan fyri okkum vóru tey hogu hótt skriðum og andi fjøllini við reynum, sum mintu okkum á, at vit vóru ikki í nokrum ævintýr landi, vit vóru í Íslandi Vit komu nú til Skógarstrond, har er stórur viður skógur, men vokstrirnir eru lágir, hægst eina metur, meti eg Vegirnir, vit koyrdu eftir, eru eftir foroyskum viðurskiftum góðir, men frá Breiðabólstaði litil bygd eystan fyri Narfeyri og inn til Snóksdal er vegurin ringur Leygardagin, 4/8, dagin, 6/8, vóru verkamannafri- og mana FERÐAN Hugleiðingar lisnar við vaksandi ferðamanna- streyminum til Føroya fyri eyga. við 900 km Mið. europu og lendu í ollum góðum á Vit fóru brestandi terð um timan oman eftir flogvollinum í Malaga ein sunnu dag seinnapart tidliga i Mars mánaða Fyrsta vit bitu merki i, vóru allir logreglumenninir. Illbrýnt ir. sólbrillur, yvirskegg. tyggi gummi og ein risastóran revol ara við lærið Fram fyri okkum kom hópurin av ræðumyndum um fascistar, tortur i vatum politistar og kjallarum Komu ti í heilum líki gjøgnum pass-eftirlitið og fóru út í sólina hjá Picasso Bus. hotellid Kjaftfimir, stressaðir »guid ar« í vøkrumi, snotiligum eyd- kennisbuna Ut á altanina. Kolandi blátt Midjardarhav, sol, heitt, sandur. Alt umgyrt langt eygað rakk kassar dålkandi sjónarringin. alt av hotellum so Fúlir betong tyri ferðamannin, profitt profitt Og so var upplýsingarfundur Ég vildi tó heldur kallað hann ein supermarknað við útferðum Stjórin fyri felagnum á staðn um beyð valkomin. Snoggur myrkur maður og sum tikin úr Amor ella líknandi bloðum fyri pubertetsskúlagentur Hann oysti fjákut skemt úr ær og SYnist at Vera sera ointelligentur Alt ferðalagið var i skellilåtri-ti-tad-åtti-man-ju-tå hesin-spaniolin-dugdi-at-skemta å-donskum Felagið fyriskipadi útferðum sum ØLL áttu at síggja fyri at sæð Spanien. Tær vóru Mesta prátið var tó um hvussu góðum mati tað varð borðreitt við á teim ymsu útferð unum ein skuldi sleppa at verða hava sera dyrar ein rættuligur matgrisur Sangria, spanski tjóðardrykk urin (cognac, reyðvin og rosinur) Stjórin skálaði so eigasert at tað bleiv skonktur otort, men fjaraði úr glasinum. Sviar og danir fylltu í seg av hesum ringa revdvini og skjótt skrálaðu tey flestu »vi sejler op ad åen«, ti nú var man sgu upp á ferie, ja Vóru til sokallað kvold“, har vit veruliga skuldu spanskt uppliva tað spanska fólkalívið Á veg til matstovuna har gild ið skuldi standa. greiddi »guid bussinum frá teim ymsu u framvid in« Í støðunum vit kon Fo fingu vit ikki nógv meira at búðu vita enn hvørji kend foil bardaga, og skuldi alt vera so einum stereotóli drynjaði tað segðist, at alt tað vin, tær lysti, á hesum her í teirra fritid Spies og Sinatra og Babs og har Her búði ein ein Sellers og Burton. Tey flestu sótu við andakt og gleddust yvir at fara framvið hesum heilagu stoðum, sumt. d. »Se og Hør« elskar so nógv. Í matstovuni sum skuldi fyri- stilla ein spanskan kjallara úr baroktidini (hann var gamlan tó bygdur í 1971 av gasbeton) vóru tunnur og myndir av tarva samalt spanskt. Úr »my øgiliga sweet lord« gjøgnum rúmið Tænarar komu vid ymsum åbiti og skuldi tad eisini vera spanskt. Borðreiðingin gekk fyri eg á sama hátt sum tá neyt verða fóðrað av einum transport bandi Spanien er jú vinsins land, og tú kundi drekka »spanska kvoldin | 2—3 floskur un TO vóru bert vælsignada og ilt í høvdinum an - F av biligum hvít og reyðvíni til 12 fólk, og striltið gekkst at fáa meira Dansarar og ljómlið sýndu flamenco. Týðuliga merkt av at spæla fyri turistum kvold um kvold var tað ein sera vånalig framsynan. Og har sótu fólk og klappaðu í takt og royndu at liva við og kendu seg sera sponsk og høvdu frikadellurnar heima i Valby buksudragt frå gloymt Og fólkapensión Daells royndu at akklimat Hugdu heldur illa við istar í Varehus ISera seg upp á hvønn annan og hildu, at hin spanska fólkloran er líkatil Og so vóru selskapsspøl spæld sum á ødrum barnafødingardøs um. Klokkan 1 vóru oll koyrd inn í bussar aftur og tú hevdi fingið blómuna av spanska fólkalivinum inn í teg saman við búkillsku av spiltum kræklingi vana Vini Johan Hot Mortensen