leygardagur 5. oktober 1974síða 10

Síða 10 Grundarfjerður hesar Nógva- dagar, og fólk brúktu dagarnar til útferðir. staðni helst sunnudagin 5/8 á Skógarstrond, stóð hópur av bilum fram við vegnum. Hetta var fólk, var farið út í náttúruna at hugna sær í góð- veðrinum Vit vóru nú komin miðjan Hvamsfjørd, og komin í Dalasýslu, sum er ein sum inn um vóru hin søgurikasta sýsla í Íslandi Har eru mong kend stød, her skullu einans vera nevnd Kvennabrekka, Snóksdalur, Eir iksstaður, Hjarðarholt og Hvammur Snóksdalur er best kendur frá tilburðinum millum Jóns Ara- sonar, biskups og Dada Gud- mundsson, tað var Dadi Gud- mundsson, sum tók Jón Arason og synir hansara til fanga og fekk teir hálshogdar. Á Eiriks- staði búði Eirikur reyði, og har var sonur hansara Leivur heppni føddur A Hjarðarholti budi Olavur Pa og sonur hansara Kjartan Olavsson. Í okkara før- oyska kvæði um Kjartan Olavs son er fyrsta erindi soleiðis „Riða út av Herdarholt reystar kempur tvær, fyrstur reið Bolli Tollaksson, tá ið Kjartan ikki var har.« Har er Láxardalur, og haðani er Laxdalasoga komin. Sum eg sosialurin havi nevnt áður er Gudrun Osvif- ursdóttir hevuðspersónurin 1 Laxardalsogu Innast í botninum á firði er bygdin Hvammur. Har búði Eyður hin findarríki, sum eitur i Føroyingasøgu. Íslendingar kalla hana Auður djúpúðga, Laxardalssoga verur Hvams- hon hon nevnd Unnr Eyður hin firndarríka var gift við Ólavi hvíta; hon fór úr Noreg við bornum og ommubernum til Orkneyar. Hadani fór hon til Is- lands og tók land í Hvamsfirði, innast í firðinum bygdi hon garðin Hvamm. Tað er Eyður hin firndarríka, sum í Norðagetu sigst at hava gift burtur ommu- dótrina Oluva. Frá henni sigast gotuskeggjar at vera ættaðir. Men bygdin Hvammur í Hvamsfirði er ikki einans kend av Eyður. Har búði seinni Hvams-Sturla og har Snorri og brødur hansara føddir Har vaks upp Arni Magnusson, handritasavnari, men hann var foddur á Kvennabrekku. Inni í Hvammsfirði er ófera gott lendi at seg. Hin gamla Eyður dugdi óivað væl á at skyna, hvar hon skuldi búseta seg. Frá Snókadali til Haukadal er góður vegur. Við Kvennabrekku steggaðu vit, og har tóku Tórur og eg hver litlan stein til minnis um Hvamsfjørd og tey vóru visa sin søguriku stødini har eru; eg havi mín liggjandi her á borðinum 1. PARTUR in« navnid, ti sanniliga bar tad å bråd at likjast einari veruligari Dagin fyri hann var myrdur, Stykkishólmur framman fyri mær. Vit fóru oman til Brautarholt at fáa okkum bensin, og so fóru vit suðureftir gjøgnum Miðdal har rennur áin Miða, og síðani gjøgnum Sokkoffsdal moti Borgarfirði. Miðdalur er breiður, grønur og albeittur, har vóru nógvir bónd- agarðar, sama var í Sokkoffs dali; niðan vit komu, smalari varð dalurin, men líka albeittur, har var nógvur seyður at síggja. Seyðurin í Íslandi ræðist ikki bilar, tað var ofta vit noyddust at stegga, ti seyðurin vildi ikki vegnum, og hendi tað seg, at ærin og lambið vóru hver longur fara av síni megin, mátti bilstjórin vera Beint var at velja júst hatta Nr. 53 — 5. oktober 1974 varin, ti væl kundi henda, at lambið leyp tvertur um vegin fyri at koma til mammuna. Eitt annað, sum eg ansaði eftir, var teir deyðu ógvuliga spógvarnir á vegnum, sum bilar hevdu rent á. Spógvin er tungur á seg og ikki kvikur at sleppa sær undan, tá bilarnir nóg koma Vit komu góðum, og nú gekk leiðin undan brekkum oman í dalin, sum frá Borgarfirði gongur inn í landið. Ovasti býlingur í dalinum eitur Dalsmynni. niðri er Hredavatn og Hredavatnsskáli Har drukku vit kaffi niðan á í ellum Longur Meira Tann ungi løgreglumadurin stúrsaði eitt sindur Tað var býttisligt av mær var Peter Carey í um skorð- skipskahútt ikki beinan vegin at biðja um : = um. Hann var drukkin og tóktist ødrum endanum stóð ein hjálp tygara, harra Holmes vandamikil á at líta ne koyggja. Ein skipskista, eitt Men, sum orðatakið sigur rug rann kring , kort, ein mynd av Sea Unicorn, Gjørd gerð fær onga vend! hildu unden honum. i hópur av bókum o. s. fr Tað er beint, at tað var ymist í Seint um kveldið fór hann Just tað innihald, sum ein úthúsum harra Careys, sum oman í smáttu sína. sum var skipskahútt eigur at hava. kravdi gjølligar kanning Sum nåttartilhald hansara Og miðskeiðis i ollum hesum * d. skutilin, ið varð Manhmum Um klokkan tvey um náttina = tuðulleikanum lå maðurin. And at bana. Á skutilskaftið vórðu hoyrdi dóttir hansara ræðulig litið var týggjað, og skeggið Skrivað hel orð: 5. 5. Sea róp úr smáttuni. Men Peter stóð beint upp í loft. Ein skutil corn, Dundee. Hetta kundi Carey var vanur til at halda rendur gjøgnum likam hansara borið prógv um, at morðið varð gang, tá hann var drukkin, og og gjøgnum træveggin aftan framt í miklum sinni, og a tiskil helt dóttirin einki vera fyri. har hann lá brotsmaðurin hevur funnið fram áfatt Sjálvsagt var hann deyður og nyit hitt fyrsta og besta På ein av tænastugentunum Eg kenni væl hættir tygara våpnid til endamálið fór á fatur um klokkan 7 morg í kanningum. Ég royndi summa! Tad, at morðið varð Tamm unin eftir, legði hon til merkis av teimum í hesum sambandi klokkan tvey um náttina, kundi at smáttuúthurðin stóð opin Men kom tó ikki fram á nokur — SM! borið boð um, at Peter Men slík ræðsla var fyri Peter = fótaspor Carey heyði SA avtalu vid Carey á Woodman's Lee, at Merkir hatta, at tygum brotsmannin. Ti Carey var jú ilatin, tá morðið varð framt n av húsfólkunum tordi fara af eingl eingi fotaspor sou? oman i småttuna, fyrr enn Eg kann vissa tygum um, Á borðinum stóðu tvey skitir einnapartin sama dagin at eingi fótaspor vóru í húsun glør og ein fløska við romm Men jonin sum lá var åt um brennivini já, var rædulig, siga húsfólkini Góðasti Hopkins. Eg havi Jú, svaraði Holmes. Íva Tad rann teimum kalt eftir gjørt kanningar í sambandi við leyst eru hasar hugsanir tygara bakinum, tá tey hevdu sæð aftur mong lógarbrot, men ongantið beinar. Vóru annars onnur sleg ul Peter Carey. Og tey fóru bein havi eg verið við til at gera av brennivini inni í úthúsinun an vegin oman í bygdina við kanningar í málum, hvers lóg hesa náttina? boðum um tað, sum hent var brótarar ikki ganga á tveimum Jú, segði Hopkins. Eg kom Løtu seinni var eg á staðnum beinum! fram á ymisk iløt, sum vóru fylt og byrjaði kanningar So leingi brotsmaðurin ger tað eins og eg kom fram á eina Sum tygum vita, harra Holm megu tað finnast fótaspor onku flosku við whisky. sum stóð á es, eri eg nervasterkur. Men eg staðni skipskistuni má kortini viðganga, at eg Tað kann ikki vera beint, at Tað, at tygum hava verið á J h . dJ h gjørdist illa vid, tå eg setti høvur rúmið i úthúsunum, sum var staðnum, hevur kortini ikki nsigur onannegen innar i småttu Peter Carey nærum blóðsmurt, ikki hevði verið heilt til fånyti egði t#ddi henda dagin nøkur spor, sum kundu hjálpt Holmes Innan vóru húsini nærum okkum Men latið okkum nú hoyra eftir klodd við flugum og smáum Tad framgongur av frågreid meiri um aðrar lutir, sum tygum skriðdýrum Gólv og veggir ingini, at tað er ymist, sum halda eru knyttir at málinun sir Arthur Conan oyle líknaðu einum sláturhúsi tygum ikki hava bitið merki í Húsini kallaði hann »kahutt undir kanningunum Framhald