leygardagur 19. oktober 1974síða 10

latið seg aftur, og tað sá út, sum flutu vit á einari stórari tjørn. Hetta man vera ein av bestu og tryggastu havnum í Íslandi Seyðisfjarðar býur er á slætt- ari oyru inni í fjarðarbotninum og bådumegin út við liðunum. Búðaroyri eitur tað á sunnaru síðu, har sum bryggjurnar eru. Vestdalsoyri er hinumegin, og inni á botni er Øldin Kl. 9 løgdu vit at bryggjuni Har var hópur av skipum, finsk, svensk, norsk og sjálvsagt 1s- lendsk, men einki føroyskt. Hetta vóru alt skip, sum voru á sildaveiðu Vit fóru til gongu inn á Øldina og runt harm.a ty ri at vita, um vit ikki kundu finna okkurt kent stað, ti summir av okkum høvdu verid her fyrr, men illa gekkst at finna nakad aftur. Tad eru nogv ár síðani vit vóru har, nóg høvdu vit gloymt, og nogv var broytt. Vit hittu gamlan mann og spurdu hann, hvar handilin hjá Stefani Jónssyni hevði verið Hann segði, at handilin hjá Stefani Jónssyni var nú sýslu mannsskrivstova. Hesin gamli maðurin, sum vit hittu, átti systur, sum hevði verið gift á Hellunum, Eirika nevnd, hon er deyð, men ein dóttir hennara er gift í Klaksvík við Ola Martin Samuelsen. Vit hugsaðu, at vit skuldu gera okkum erindi inn á sýslu- mannsskrivstovuna ats spyrja, hvar »Ustøla Rikissins« var. So sosialurin var gjørt, men vit fingu til svar, at útselan var stongd fyri vóvissa tíða. Vit hildu okkum skilja, at ókunnu fiskimenninir høvdu drukkið alt, og eisini hildu vit okkum skilja, at har hevði verið mikil ófriður vegna ov nógva spiritusnytslu. Á Seyðisfirði hevur nógv ár verið ógvuliga deyðlig tíð, bygdin vaks einki, minkaði heldur, nú er meira lív í har, og hetta er nógv at takka sildini fyri. Spildirnýggjar sildaverk- smiðjur eru bygdar har. Vit fóru av Seyðisfirði kl. 14 móti Borgarfirði. Har var lítil steggur, ein bátur kom út eftir nøkrum småtingum, og so gekk leiðin móti Vopnafirði, hagar vit komu kl. 19 Vopnafjørður er breiður úti í fjarðarmunnanum og opin fyri havalduni; á norðursíðuni er Nupsfjørdur. Inni á Vopnafirði, har sum bygdin er, liggja nakrir hólmar, teir verja fyri hav alduni, og har hevur verið ógvuliga lagaligt at gera góða savn. Vit steggaðu o. u. 3 tímar á Vopnafirði og fóru í land at vggja at bygdini. Bygdin er nosslig við nógvum vekrum sum, við summi er vakstrar æarður. Har er sildaverksmidja, og verður arbeitt við maskin kraft. Niður í lastina á silda- skipunum verður settur endin á einum lyftara (elevator) og við esum lyftara verður sildin tikin upp úr lastini og fer allan vegin gjøgnum rennur líka á silda- verksmiðjuna. Lendið við Vopnafjørdin er meira slætt og albeitt enn á hin- um fjørdunum á Eysturlandin- um, sum vit vóru inni á. Meira Nr. 57 — 19. oktober 1974 FJALLBOD! Dygdarfrystarin ELCOLD vid ti kenda DANFOSS automatikkinum PRISIRNIR eru teir LÆGSTU i landinum + kr. 1.775, — 275 litrar 400 560 . . kr. 2.550, — vid innbygdum liosi og tveimum kurvum. Pf. Thomas Dam & Co. 6. PARTUR HEILSØLA + TEIR NEVNDU HANN SVARI Johnsigurd JohanneSg eftir tyde Pi sir Arthur Conan Dille Holmes sat og kannadi bindid å bókina vid uppskriftunum við einum lesiglasi Her er ein blettur, segði hann Ja, harra Holmes. Tað er blóð. Segði eg tygum ikki frá, at bókin lá á golvinum, tá eg kom fram á hana? Var hesin blóðbletturin oman á ella niðri undir bókini? Undir bókini. Núvel. Tað sigur bert so mikið. at bókin er dottin á gólvið. ettir at morðið er vorðið framt Just so, harra Holmes! Ég legði miklan dent á júst hatta og metti, at brotsmaðurin var komin undir bókina, í sambandi við kvikliga atburð hansara i úthúsunum. Bókin varð funnin nærindis hurðini, segði Hopkins Eg skilji, at eingi skjol eru finnin hjá ti deyða? Nei, harra Holmes Halda tygum stuldur er framt í hesum sambandi? Nei. Efitr ollum at døma eru eingir ognarlutir stolnir Hetta tykist verða eitt spennandi og áhugavert mál. So var tað ein knivur, harra Hopkins? Fin felliknivur. Just so Hann lá í slidranum, tætt vid føtur hins myrda. Fru Carvey hevur rt at hon kennir knivin, og sigur, at madurin hennara átti hann Holmes sat hugsunarsamur ein aløtu Tað er frålikt, segði hann umsiðir. Eg haldi, at eg fari ut hagar. morðið varð framt, fyri at gera nakrar kanningar. Stanley Hopkins tóktist vera glaður, tá hann segði: Stóra tøkk, harra Holmes Av sonnum fer kanningarferð tygara at lætta mær byrðuna Holmes snúði sær móti leg reglumanninum Uppgávan hevdi verið lættari at loyst fyri einari viku síðan segði hann Men kanska fer vitjan min kortini at bera åvøkst. Watson! Tað hevði verið frálíkt. um tær h evdi borið til at komið við? Um tygum hyra ein il, harra Hopkins, kunnu vit fara út til Forest Row um eitt korter ella so Sftir at vera farnir av við eina itla stød, koyrdu vit gjøgnum utir av einum skógi. sum áður tevði verið mikil til steddar Hann var einaferð ein storskog ur. sum í 60 ár hevði verið bul virki Bretlands Stór oki vórðu hogd burtur, tá fyrsta jarnverkið varð lagt her í skóginum Ovast á einum heyggi. har vit koyrdu stóð eitt grothus Fitt sindur longur burtur stóðu eini úthús Niels Finsensgøta 10 — tlf. 11404 SMÅSØLA Her var tað, morðið varð framt. Stanley Hopkins visti okkum húsini og navngav okkum fyri einkjuni hjá Peter Carey. Hon var gráhærd, og andlitsbragd hennara, eins og reyðrandaðu eyguni søgdu okkum, at hon i mong ár hevði livað undir trong- um viðurskiftum. Og at hon hevði finga ringa viðferð. Dóttir hennara stóð við liðina á henni Tað var ein bleik, ljóshærd genta, hvors eygu søgdu okkum, at hon var fegin um deyða faðirs síns. Og at hon bar signing til hansara, sum hevði stungið hann niður! Tað vóru ræðulig familjuvidurskifti, sum Peter Carey hevdi smidad sær sjålv um. Og vit vóru bert fegnir um at koma uttar í sólarljósið aftur og ganga eftir teirri smelu gøtuni. sum tann deyði so mangan hevði gingið eftir áður Uthúsini mundu bera boð um ta ringastu íbúð, fáast kann Fey vóru utgjørd við trævegg) um. spontaki og tveimum glugg- um Stanley Hopkins tók lykilin úr lummanum og gjørdi seg til reiðar at lata upp Bráddliga skifti hann andlits ragd. Og orsøkir hevdi hann til LOSS Onkur hevur nomid vid lásið. segði hann Framhald