Sosialurinarkiv
Sosialurin 1974-11-30, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 30. november 1974síða 9

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 69 — 30. november 1974 N N 5 A NN MM 72 seg pr ug D UZ N NS (/ Úr, 7 7 N Ql Í % N NN II li gr NN hr N 74 N N Í ør hk Hóf, 0, LG Í øn, KL N N SSN N j 1 | j | ill Wi I N NY IH || N SV Vil N " NN 71 ANN N NS NN ; Í) NON NN N NS Hr N SN NN NN NN 4, 4 » NS My N N AN 7 N N 30. november 1974 sosialurin Ferðaminni úr Íslandi: Á Tingvellum Eftir rundferðina við ESJU gjørdu føroyingarnir stuttar útferðir uppi á landi. Í næstseinasta parti av ferdafråsøgn sínari skrivar Sámal Johansen m. a. um eina ferð á Tingvellum. Framhald Tá id vit nú vóru á Tingvøllum og steggaðu so mikið, sum vit gjørdu, ber ikki annað til enn at siga nekur orð um henda seguliga stað. Einki stað á Íslandi er íslendingum so heilagt og kært sum Tingvellir. Har var islend- ska tjóðveldið sett á stovn 930 ( (niggju hundrað og triti) og har hildu islendingar ting lika til seytjan hundraðniti-átta (1798). Í tjóðveldistíðini var tingið altíð hildið har hálvan mánað, seinast í juni og fyrst í juli. Meðan tingið stóð, var nógv um at vera á Tingvellum Umframt teir, sum luttóku tingarbeiðinum, ella áttu lut í søkum, sum vórðu vidgjørdar á tingi, kom fjøld av fólki til Tingvellir, mest fyri at stutt- leika sær. Fremst høvdingarnir áttu búðir á Tingvellum. Tær vóru laðaðar av gróti og flag, sum . 5 Fog Tiagvellir — Almannagjó vanlig islendsk hús vóru tá á døgum, men meðan tingið stóð, vóru tær fjaldaðar innan og gjørdar so hugnaligar, sum til bar. Ofta komu hevdingarnir við fleiri hundrað vápnaðum monn- um á Tingvellir, og stundum var bardagi á tinginum. Menn nýttu eisini hesar samkomur á Ting- vellum til at gerast kendir hvor við annan og til at útvega sonum og detrum góða giftu. Tað unga fólkið tók lut í ellum ti stuttleika, sum fór fram. Eitt staðarnavn á Tingvellum eitur Moyarsæti;har sótu ungar gent- ur og hugdu at glímum og ødrum, sum teir ungu menn idkadu á fletti, sum eitur Hovmannaflettur. Nú á døgum verður einki ting hildið á Tingvellum, men enn kemur fólkið hagar at stuttleika sær. Summi búgva í tjøldum ella í gistingarhúsum, onnur dveljast har bara nakrar unga tímar Náttúran á Tingvellum er bæði vekur og sermerkt. Langt landið var bygt, hava skapt stórt reyn norðan Ningvallavatn. Gjøgnum reynið ganga langar Stersta gjógvin er hana áðrenn stór eldgos fyri djúpar gjåir Almannagjógv, er vegurin oman á vøllin. Øxarå dettur í vekrum niður í gjonna. Í øxarå er hin sokkalladi Drutningarhylur. Í hesum hyli, sigur segan, vóru konur, sum demdar vóru at lata lív fyri gjøgnum fossi morð, gand ella aðrar ógerðir, druknaðar. Í reyninum er nógvur gróður, har veksa fleiri sløg av lyngi og blómum. I fornøld vaks skógur har, nú veksur eingin skógur, men hava teir roynt at fáa skóg at veksa har av nýggjum Vida um síggjast toftir av búðum, og menn halda seg við vissu kunna siga, hverjir seinastu árini hava átt tær, m.a. vísa teir snorrabúð, hon er beint við vegin, tætt við Legbergið. Utsýnið til fjøllini nordanfyri Har eru Botnur, Yrmansfjall og Skjalsbreiður Serliga er Skjaldbreiður eitt fagurt fjall. Ognaskjøldur, bun gubreiður, ber með sóma rétt nefnið Hal grimsson í ti vøkru yrkingini um fjallið Skjaldbreið, sum hann er oføra vakurt sigur Jonas g Gullfoss yrkti blíða summarnátt, tá hann lá úti í reyninum, hugtikin av náttúruvakurleikanum á Ting vellum. A Tingvellum er stórt hotel, sum eitur Vælhell, har ótu vit degurða tá var kl. 12, og tað regnaði Vit fóru av Tingvellum kl 13.30 og vóru og hugdu at elverki, sum er har í nánd. Har eru triggir fossar: Evrifossur, Ljósafossur og Yðrifossur. El verkið er undir forðini, 38 m niðri undir jorð standa maskin urnar, og er grivið út fyri fleiri sum ætlanin er at maskinum, fáa komandi ár Kl. 15 vóru vit á veg til Gullfoss, nú var veðrið batnað Y vegnum komu vit til ein stóran, rundan, djúpan hyl, eitt keri, kallaðu teir tað, hetta var ógvuliga sjáldsamt at síggja, og man tað hava verið eitt eldgos har einaferð í tidini Vit fóru við Skálholt, sum vit skullu vitja á heimleiði ini Lendið her umleið er fram ógvuliga slætt og vakurt og sær út til at vera sera fruktagott Tá vit mærkaðust Gullfossi, visti bilstjórin okkum eini hús, sum kona, ið æt Sigrið hevði búð i, hann vísti ikki, um hon var deyð. Faðir hennara hevði átt Gullfoss, og hevði ætlað at selja onglendingum fossin, hvat ong- -