leygardagur 21. desember 1974síða 9

Nr. 75 — 21. december 1974 2 7 'ø, ll Sl Í IØ) Ú ”, Z /; MM V D/ 7) 2/ 7 7} 72 Hp 1LML. 4 (777) 7 SÍA Hø NU 7 Úf Ql 49, ” je ól? Z {2 ZZ 7 W, Ne | i i i i || M i i NN DP NN NN NN N A sosialurin SN | N NN SN N NN 21 | ' 1 / fl ', 41 4 ; 7 fr > øj, ø, ” 1; 1 2 4 (/ IM 7 I MM N Á, W (/ 7 7 7 ff Hf 21. december 1974 JOLATEITI: So komu jólini hóast alt aftur til Krotuvíkar Ja, vit siga hóast alt, ti nú var eftirhondini vorðið sovorðið óskil farin at á ollum, at vit ivast. Ikki minst okkara góði vinur krotuvikarprestur, Viggjaberg, cand. teol. sóknarprestur hevði voru verid i iva. Henda dagin stutt fyri jól, tå jolasøga okkara byrj ar, sat hann sum ikki einaferð í studerikamari sínum, loynikam arinum, sum hann kallaði tað, og striddist nei kempadi vid jólaprædikuna. Prestagarðurin bar sin dám av hesum; alt var sett til viks fyri jólataluna. Húsfólkini gingu á leistum, børnini vóru koyrd út fyri dyr, og teir báðir racukatt ernir vóru settir í dagpleyu hjá doktarafrúuni. Prestur mátti ikki órógvast prestur skrivaði jólatalu Sostatt skuldu kringumstød urnar verið av teim bestu, men kortini skortaði jólalagið, ella jólastemningurin, hann sjálvur plagdi at siga. Tað var so nógv, sum nivdi hetju okkara Sakin var tann, at prestur heila sítt lív hevði viljað upp í poli tikk. Hesaferð var hann vorðin stillaður upp, men gakk, fekk bara 4 Fýra stemmur, Mira góða sum hann atkvødur hoyrir tú, fyra stemmur! Og fru Mira undradist, ti hon helt hann sjálvan vera so klókan, at tað var henni ófatiligt, at ikki oll høvdu atkvøtt upp á prest Og her havi eg stríðst og kempað fyri hesi fólk líka síðan ungdómin. Síðan árini á Garði, ja árini á Garði, tá eg var ungur og radikalur. Minnist tú Mira góða árini á asfaltinum, tær be ríkandi samtalurnar, disputtar nar við antagonistarnar á Garði? Jú, frúan mintist okkurt um turrar toskaskræður og stórar herdeildir av hoffum, avdotnar unglingar, róp og bardagar. Tað var kanska tað, ið Niklái kallaði disputtar. — Og eg jarðlegði teir, Mira, eg jarðlegði myrkamenninar og allar teir útlendsku agentarnar Eg bekempaði kommunismuna, tá sum nú. Prestur var tungur í huga Tað vóru tær fýra stemmurnar Hann royndi at troysta seg við, at ein profetur sjáldan er viður- kendur í sínum heimlandi. Men gamalt er, at tá neyðin er størst, er hjálpin næst. Alt meðan vinur okkara situr í dopurhuga í tí hugnaliga stu derikamarinum við ellum bók unum og teim dýru málningun- um, gongur hurðin. Tað er kona hansara, sum sigur: Tú hevur væl ikki gloymt, at tað er miku- kveld? Hann sjálvur Vælsignað veri tað er jú mikukveld leyp á føtur mussaskoðið, Prestur tók nøkur dansistev ftir golvinum men kom so t knappliga í tankar um, hver h ann var, stødgadi, og legði andlitið í teologiskar faldar Konan eygleiddi hann glað og stolt Rætt hevur tú góða, tað er Nu i kveld, man skal hitta vinir nar nei, brødurnar vil eg held ur siga. Tað er jú eisini so væl hóskandi nú upp undir jól. Hetta má feirast ! Hann fer til skåpid og tekur portvin og glas fram yvir Enn er ein góð løta til fundar tið, eg seti meg at filosofera Drekk nú eitt glas við mær og far so uttar og legg mær fundarklædningin fram Ég kann jú ikki sum ein annar Lazarus ty ri nu at møta brødrunum halda meg til tad teologiska, hø hø, hø Tey skåladu, og hon for uttar Prestur snaraði stólinum á soleiðis at hann kundi hyggja út yvir Krotuvik Jú vist var her nógv broytt øll hesi árini, ið hann hevði havt sín krotuvikingar Hann hugdi oman yvir bygdina Har ið lívi aftur og tram gerning millum Bilar struku fólk handlunum ] uddi trokadust tyri framman Skip komu og foru A flakavirkinum stóðu krotu vikskonur sveittan barm Fleiri skip lógu og landaðu, og dekksljósini skygdu í gulum og orangelitaðum oljuklæðum hjá landingarmonnunum. Teir gulu fiskakassarnir, framleiddir á hansara egna plastikkvirki, stóðu stáplaðir upp sum desir av gullbarrum inn eftir bryggjuni Men róptu, lossikranar gren) aðu, motorar dukaðu, fullir sjó bankarnir nú bólgnaðu. Øll menn kvóðu, vóru teir triggir hevdu skund Øll vilja vinna gull og fæ, øll hava tey ein dreym hugsar prestur: dreymin um føroyingin sum ein ævinligan partsreiðara Alt hetta hava vit skapt. Jú víst kann eg fara í klubba mín við góðari samvitsku í kveld Min lutur liggur ikki eftir rætti hondina út eftir skránni og hugdi eftir, hver skuldi tala í kveld. Tað var tann ungi stjórin Bláberg, ið skuldi tala um evnið: Hvussu tæna vit Hann samfelagnum, samstundis sum vit tæna okkum sjálvum Frálikt! Tað fór at kveld, tað kendi hann á sær aftur at hyggja best verða gott Hann settist út yvir bygdina Hetta var jú eitt frålikt tiltak við hesum klubbanum Sharks Klub, International, Krotuvík Fyrr hevði tað, at hoyra til tað frægara slagið, mangan verið ein oyðimarkargongd, sum ein av teimum stóru hevði tikið til tant dagin, hetta frålika amerikanska tiltakið kom til Feroya Man hevði strevið menn Jú so var við at finna tey rættu iskjuni at koma saman við, vist so. Men prestur va, tá hann varð boðin til stovn hevði havt sin andi aðalfund í felagnum Sharks Klub. Tað ljóðaði alt í fyrstani eitt sindur legið. Ein serligan klubba fyri tey finu? Var tað neyðugt? Høvdu føroyingar ikki altid vitað, at prestar og læknar eru finari arbe iðarar Eg enn fiskarar Og so var tað hetta, sun prestur hevði lisið einaferð sum ungur, at hverki nekarar ella konufólk kundu gerast limir Hann hevði spurt danan, sum var komin upp at hjálpa ellum yvirlæknunum og advokatunun og stjórunum at stovna Sharks Klub í Krotuvik um hetta danin dugdi væl at Tad var als ikki so. Ti kundu Hesin greiða frá sjálvandi nekarar geras i Sharks A frika Í Amerika hevdu verið tað limir klub 1 im har I illa søguligir og menniskjansligir trupulleikar Der er á meget vrevl med n r ( ; h i r { e pást pa dt rsta vores venner í merika<. Danin brosandi sel jori frá Col te-P o ( helt afran ið manudusera roman av før oyska yvirklassanum og prestur vildi ti ikki meira Men, hetta var nu eisini nakad nytt knappliga at fåa institut ionaliseraða finheit Føroyun Pað kom likasum meiri skil á fin harvið stilur yvir hana heitina og eisini meira Nú vistu øll, hvar ið markið í samfelagnum gekk Sum heild hevði hetta tiltakið eisini verið sunt fyri tað polit iska lívið í landinum. Tað vóru allir Sharks-limir samdir um Menn hatað hvønn annan av politiskum ella sum áður hevdu religiosum grundum, sóu nú, at teir hóast alt høvdu nakað av ti mest týðandi her í lívinum til felags: teir vóru finir Men Club uppdagaðu skjótt, at tað vóru kontantir limirnir í Sharks aðrir og meira fyri munir við hesum klubba Her kundi tú t. d. skifta upp lýsingar av slag. Tú kundi hurta undir eina sak, sum ymsum gekk í seinna lagi. Tú kundi hjálpa einum vini ella skyld- manni á glid í lívinum Ella enn betri: tú kundi bremsa einari tápuligari polit- iskari avgerð. Hetta hevði ikki minst havt týdning tey seinastu árini, tá tann sosialistiska spill breitt seg meira í fólkinum Prestur skonkti sær eitt port an hevði meira og glas aftrat og hugdi út (rev dr Glmrageir! og kammeratarnir fra as uppa, at oyskt vid serføroyskt, at teir Glimrageiri adur Síða 9 gjøgnum vindeygað Uppi grótbrotinum abeiddu menn við sama lag, hóast klokkan ir farin av fimn Heimeftir landingarmenn og bryggjun! komu flakakonur kundisliga gangandi inn imóti arbeiðsfólkið Minir bygdini. Tað var ið fór til nátturða seyðir hugsaði prestur. Um ein tíma skulu konurnar aftur standa við flakamaskinurnar, og eg siti við búgvið borð niðri á Hotel Krotu stjóra við greiða issu vit best tæna sjálvum við at og novri en ungan politiskum ambitionum okkum frå, hv okkum tænd samfelagnum ella var tað um vent 1 Aja, pastor Viggjaberg, fødd ur Joensen, nu ert tu komin høgt Ipp á stra, nu ert tu kommandit istur og partsreidari, partaeigari flakavirkinum, plastikkv um sementvirkinum irkin typuhu virkinum osfr., akkuråt sum dr Knoss Hálvdan allir hi Hann gjørdist eitt sindur rørdur ner vist ikl rættiliga hvi Hann hugdi or Hot« Kr 1 flaggið »ha Club veitradi spak kvøld IDPIYSt I stara rad visti € ferð ð at g ypa 1arseiði im var Hatta við summarseiðinum ir ikki í ti amerikanska origin 111 me i ts fr Y Schlachter ella Effa um hann et millum vinir hevð ett soleiðis kuldi tað vera Hann vildi hava nakað serfer Nær er tað vorðið stóru fisk irnir gloypa teimum máu? hevði hin húsahávurin ið altið spurt ungi advokatur var so skemtingarsamur Jú okkurt misljóð hevði verið, hetta var rumbli, ið mintist men litið hevði verið millum manna sum heild, tá Sharks Club var stovn prestur afturnmóti tú Illgitan og briks] og bak vaskilsi høvdu ikki skortað. Ja klokkarin, ein grovur og Ohølv aður bátasmiður, hevði beinleið is mutlað okkurt um snobbari og samanrotting Hetta var tann vanliga før- oyska øvundsjukan. Bygdafolk ið toldi ikki, at nøkur rukku upp um fjøldina. Ája, »misundelse sidder dig altid pá ryg « Sharksmenn høvdu ofta havt hesa øvundsjuku å lofti, tå teir samfelagsspurningar aftan á døgurdan á Krotu. Tað logna er ikki øvundsjukan sum 50, fólkið er teir samdir um vidgjørdu jú rusk, vóru so hetta var einki at Tad, sum ein heldur má undrast yvir. er, at fólk ikki við tankan um, - undrast å slåa seg til tols