leygardagur 12. apríl 1975síða 11

Nr. 28 — 12. apríl 1975 Av Suðuroyar sjúkrahúsi Ein sonevndur »tvøråmadur« kærir seg i Dimmalætting tórs- dagin hin 3. í hesum mánað um, at dr. Th. Pauli Vestergaard fer úr starvi sínum sum yvirlækni á sjúkrahúsinum her og krevur meg eftir eini frágreiðing, um eg sum »lokalur« sjúkrahússtýris- limur havi barst fyri at >varð- veita< dr. Vestergaard, ella um eg eri smittaður av einum polit- iskum virus, sum fylgdi við Th. P. Vestergaard, tá ið hann varð settur í yvirlæknaembætið her. Eingin av stýrislimunum varð fegnari enn eg, tá ið eg hin 13. januar 1973 fekk fundarboð til 20. í sama mánað m.a. um setan av Th. Paula Vestergaard sum einasta umsgkjara í yvirlækna- embætið, og ikki minni nipin varð eg tórsdagin 18.1.1973, tá ið eg fekk boð um, at hendan einasta umsókn var afturtikin. Eg spurdi: Hvi? Nei, orsøkirnar vóru privatar, og fundurin varð sostatt avlýstur. Tá læt tað til, at ikki „ein minoritetur av einum politiskum bólki<, men ein majoritetur av tjóðveldismonnum og eðrum borgarligum var vorðin smitt- aður av umskrivaða virus, tí tá fór at rúka sum rótasúpan um oynna, at »hesir helvitis javn- adarmenn« (sum er kelinavn okkara her) skuldu hava stygt Th. P. Vestergaard burtur. — Hetta var jú púra lygn, og tað botti ikki um harm min yvir at hava mist ein dugnaligan um- søkjara til yvirlæknaembætið. Sjúkrahús okkara var sostatt framvegis í eini neydstødu, 1) ti at nevndi umsekjari gjørdi seg kostbaran, og 2) tí at torfert var at fáa kvalificeraðar yvirlækn- avikarar um veturin. Men so í mars mánað sama ár telefoneraði sami umsekjari úr Danmerk og segði frá, at hann vildi taka við starvinum, um vit settu hann beinanvegin, og hetta varð ein- mælt gjørt á snarfundi av monnum — so vitt mær kunn- ugt — úr ellum teim sterstu politisku flokkum og ósmittaðir av umskrivaða politiska virus. Eg skal ikki úttala meg nakað serligt um politiskt virkissemi, við tað at eg eri ikki aktivur í politikki, men bert ein vanligur samfelagsborgari við atkveðu- rætti, ið sum flestir meðborgarar mínir veit, hvat ið hesin rættur skal brúkast til. Men tá ið >tver- ámaður< sipar til virus, sum sjálvt T.P.V. ikki hevur verið førur fyri at lekja, so er ollum kunnugt, at hann trúliga hevur roynt at grøda tey sosialistiskt »brekadu« å arbeidisplåssi sin- um å meiri og minni agressivan hått og at verja onnur »rætt- hugsandi« ímóti tílíkum brek- um. Nei, sonevndi »tvøråmadur«, eg hoyri ikki til virusbólkin, sum tú málber teg, ti tað man vera tín egni flokkur. Tú spyrt um fundin, ið eg var til í Havn. Jú, eg var til fundar har í januar saman við ellum sjúkrahússtýr- um Feroya um eina nýggja sjúkrahúslóg og -reglugerð, sum helst kemur til logtings- og fólk- atingsviðgerðar í ár. Eg hevði ikki fyri neydini at »vardveita« dr. Vestergaard, sum tú málber sosialurin teg. Á einum ødrum fundi fyrilå frágreiðing frá dr. M.J. Djur- huus, røntgenserlækna um, hvussu serkanningar av sjúk- lingum í Suðuroy framvegis vórðu tileinkisgjørdar av dr. Vestergaard, hóast henda ser- læknatænasta, sum varð fyri- skipað longu í dr. Nielsens og Deistings tid, nú ferð eftir ferð er kravd gjøgnum ferd av sjúkra- hússtýrinum, sum síðan hevur fingið ábreiðslur bæði í lesara- brøvum og í oddagrein i Dimma- lætting fyri at lata slikt um seg fara. — Eg veit einki um, at t.d. brævskrivarin, fri Mira Olsen, Hvalbø, ella blaðstjórin, harra G.L. Samuelsen, Tórshavn, eru komin í nánd av ti av »tvørå- manninum« tilsipaða virus. Afturkomin av nevndu fund- um bad eg vinarligast dr. Vest- ergaard um at niðurleggja »stridsøksina«. Men tað fyrsta, ið eg frætti aftur, var, at hann var lopin á starvsfelaga sin, sum hareftir bar blóðug merki, ið eg sjálvur sá. Hóast alt hetta umframt álop, hann hevur haft á aðrar »kollegar«, situr hann enn í starvi sínum, so tað kann ikki sigast annað enn at eg havi verið við til at >varðveita< hann. Men nú hevur hann fyri einum stívum mánað síðan sekt um at verða loystur úr starvinum skjótast meguligt eftir 1. mars í ár, og tað er játtað honum við ollum teim sømdum, ið hann eigur, samstundis sum starvið varð lýst leyst. Hetta er frágreiðingin, sum eg varð biðin um, sjálvt um ein dulnevndur illa hevur uppiborið nakra frágreiðing. Eg vil eisini av fullum huga styðja áskoðan »tvøråmansins« um dugnaskap og hegni dr. Vestergaards sum skurðlækna. Hesin serkunnleiki er ein ófrá- víkilig treyt fyri yvirlæknaem- bætinum her. Men eg fari ikki at nokta dr. Vestergaard at sleppa hiðani aftur, nú ið hann hevur sekt um tað — serliga við tað at eg veit, at eftirmaður hansara, sum hevur sekt starvið, hevur somu serútbúgving. Hann er foroyingur og er eisini høgt mettur í fráfarandi starvi sínum sum serlækni í skurðviðgerðum. Hans H. Strom sk sk sk sk sk sk sk ok skok sk Rætting I lesarabrævinum frå John Apol i seinasta bladi var ein prentvilla komin at standa. Har stóð, at hann var eigari av Tinganesi. Hetta skal vera leigari. blaðstj. ELECTROLUX CF 205 -Q) Electrolux Bokbindaragøta 8 . Torshavn . Tlf. 1 11 06 Komfyrurin, sum hóskar væl til smærri íbúðir og summarhús. Hann er snøggur, er bert 50 cm breiður, men er tó eins væl Utgjørdur og størri komfyrar við snar- plåtum, termostatstyrdum bakiovni vid ljósi og hevur stórt plåtuskåp í neðra Keypið nú. Avmarkað tal á goymslu. Biðið um nærri upplýsingar: Ringið ella skrivið til okkara. Síða 11 Frágreiðing Leygardagin 5. apríl skrivar Sosialurin um eina hending, ið fór fram úti í Nólsoy 2. páska- kveld, tá báturin Tinganes var komin at vitja bygdina á náttar- tid. I dag skrivar ein, id nevnir seg John Apol, eitt lesarabræv i Dimmalætting og 14. Septem- ber, har hesin lovar ilt, um ikki Sosialurin tekur orðini aftur og tað so dyggiliga á forsíðu blað- sins. Hesin góði John Apol man yvaleyst vera ein av teimum, ið vóru við Tinganes 2. påskakvøld og man eisini vita betur, hvørji erindi teir høvdu í Nólsoy hesa nátt. Bygdaráðið varð varskógvað um, at eitt ella annað fyrifórst á bryggjuni, og fóru 3 bygdaráðs- limir at kanna hetta nærri. Farið var í telefonina at ringja logregluna í Havn upp. Á vegnum niðan á telefon- staðina mettu vit manning av Tinganesi í bili; hesir vóru ógv- uliga blíðir og vildu bjóða bæði sjuss og el, men ikki var tikið av. Eftir at samband hevði verið við logregluna í Havn, var farið aftur á bryggjuna, og eftir boðum frá teimum, varð avgjørt at biðja gestirnar fara frá landi sum skjótast. Hetta varð ikki væl dámt umborð, og stóðst mikið rok av hesum, har flest allir av mann- ingini bjóðaðu av og vildu koma upp á bryggjuna til nevaleik, ja, enntá varð hótt við jarnstong og hvalváknum, men tá nólsoy- ingarnir vóru talsterkari á landi, tordu gestirnir ikki at leggja at bryggjuni aftur, sum best var fyri teir, ella kundi tað verið ein minnilig mótteka á landi. Var tað ikki betur, John Apol, at tygum prentaðu, hverji erindi tykkara vóru her úti so seint? Leggjast kann afturat, at maður fór umborð, tá tit vóru komnir at landi at fregnast, um nakað var at fáa til keyps av rúsdrekka, og tykkara svar var, at tað fór at laga seg seinni í dansinum, ella tá dansurin var byrjaður. Váttast kann eisini av ellum, ið vóru stedd á bryggjuni, at maður kom í land av Tinganesi, áðrenn tit fóru avstað, við eini pottaflosku av sterkum í hond- ini. Betur er, at tit binda um heil- an fingur og tiga, tí tað kann henda, at vit kundu drigið meira fram um hendingina 2. páska- kveld á bryggjuni í Nólsoy. Nólsoy, hin 8. apríl 1075 Poli og Hergeir sosjalurin telf. 11820