leygardagur 10. mai 1975síða 5

Nr. 34 — 10. mai 1975 Aftaná 1. mei-haldið í skúlagarð inum beyð Fylking reðarunum til eina samkomu á Hotel Tveroyri sosialurin Fylking, Paula Magnussen Henda lítla luttók eisini í 1. mei- haldinum Jákup Lindenskov, landsstyrismadur, í samreðu við formannin í Ein av nevndarlimunum í Fylk- ing, Egon Thomsen, býður væl- komið í skúlagarðinum Nakað av fólki var samankomið í skúlagarðinum á Tveroyri til Í. mei-dagshaldið Beiskar neisir Harra blaðstjóri, hýs mær hes- um hjartasuffi í Sosialinum. Gamalt man tað helst vera, at tá tey stóru kongsgildini vórðu hildin, og ivaleyst einhver gjørdi seg upp, tá bleiv mikil málageip- an. Tá var eitt at gera, og tað var at blása í lúður fyri soleiðis at fáa frið at valda. Eg havi ongantið roynt hetta, at blása í lúður, og hvussu hetta fer at roynast, man tíðin fara at visa. Tað var hatta lesarabrævið í Dimmalætting »Vått í reiðri- num<, sum fekk meg at hugsa. Men tað var nú ikki hatta bræv- ið, sum eg skal umrøda. Tað er so satt, sum tað er sagt, at tit seks javnaðartingmenn hava hongt Vilhelm, blaðstjóra, upp (til skræk og advarsel). Hetta tykir mær at vera sera løgna mannagongd. Tit, sum allir í undanfarnu degum arbeiddu í Havn, koma sum uppundan heilum og loypa so bara á blað- stjóran. A ein hátt undrar hetta meg kortini ikki so nógv. Eg skilji tað soleiðis, at løgtingsmenn javnaðarmanna hava at kalla einki samband ella føling við blaðnum. Sjálvir koma tit ong- antid fram í blaðnum við einum hugskoti. Vænta tit, at vit skulu sláa pannubein okkara í sor fyri at tit, okkara umboð á tingi, skulu vaska hendur og siga: ja, tað vóru teir ella (hann) sjálvur. Hatta orðið krúpa er jú eitt av okkara mongu formum í málin- um, tá tað skal umreða gongd ella gongulag. Blaðstjórin ivast sjálvur í, um ikki hatta orðið mest sum av óvart er lopið úr penninum. Hatta er nú heldur ikki rætt tolkað »at koma á knø- unum«. At krúpa og ganga á knøunum er hvert oðrum ólíkt Tað var ongantid ætlan min at fara í hernað móti æraðu log- tingsmonnum javnaðarfloksins. Hetta var so bara eitt suff fyri at siga frá, at nú er hvernin farin at mala groft. Tað er so oftani á hesa ella halda Hesum havi eg í praktiskum hilling á. Tað er ikki munni um at hasa kósina nokk bara at leggja kós. Tann, sum leggur ella heldur sína kós, x Vera Kattrup At øl- og spiritustollurin hækkar fer neyvan at hava aðra åvirkan enn, at Vera Kattrup fer at venda landsstýrissamgonguni bakið, skrivar hin nýggi Suður- oyartingmaðurin Jákup Morten- sen týsdagin 29. apríl í Dimma- lætting. Nú veit ein ikki, hvat ein skal hugsa, um blað Sambandsflok- sins og tað unga ættarliðið, sum nú er við at mynda henda flokk í eigur at ansa eftir og meta um, um so hetta stavnhald fer fram- eftir, ti tað ber eisini til í vissum forum at ganga aftureftir. Tað kann tá ikki vera meiningin at halda kós frameftir og koma aftureftir. Tit eru undirgingnir at halda javnaðarmanna lið, og haldi hana og liggið væl á takinum Við javnadarkvødu Hentze Joensen, Vágur politikki, tá teir dani, ið foroyskum harmast um, at ein árliga selur stórar nøgdir av rús- andi drykkjum higar til lands til skaða fyri okkara unga ættarlið, verða fornermað, tí hesar fer at foroyingar leggja toll á verur. Jú, vit her i Føroyum eru góð- ir við danir, men máti skal vera við. Tað var einaferð sagt á tingi um ein sambandsmann, at man helt, tað slagið av sambands- monnum vera útdeytt, men í dag i 1975 seg, at hetta slagið er við at nerast aftur Men hvat siga nú sambands veljarar og hvat sigur J.V. og M.P. til, at kosnu menn teirra nærmast fella tár um, at Vera Kattrup vendir foroyingum bak- ið, nei ikki harmar tað meg visir tað Gamal sambandsveljari