leygardagur 17. mai 1975síða 2
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 2
sosialurin
Nr. 35 — 17. mai 1975
sosialurin telf. I 1820, box 76, 3800 Torshavn
Utgevari: Føroya Javnadarflokkur
Blaðstjórn: Vilhelm Johannesen (ábyrgd), telf. 564 11
Johnsigurd Johannesen, telf. 13242
Satsur og .
paste-up: Prentsmiðjan á Heygsbreyt
Prent: Prentsmiðja Dimmalættingar
Pristalsgrundarlag
TVEY MÁL, sum vóru sera átrokandi at fáa
loyst, tá hetta landsstýrið tók við, vóru pris-
talsgrundarlagið og pristalsvidgerdin av løn-
um. Hitt fyrra målid hevur satt at siga ligid å
láni i alt ov mong år, og varð ti bráðneyðugt at
fáa skil á hesum øki, og at galdandi pristals-
viðbótarskipan var út av lagi Orættvis kom
rættiliga til sjóndar við tí stóru dýrtið, sum vit
høvdu í fjør, og sum gjørdi tað, at lønarmunur-
in millum verkamenn og starvs- og tænastufólk
øktist almikið.
VIT HAVA fingið nýtt pristalsgrundarlag. Vit
eru fult varir við, at tað tilfar, sum liggur til
grund fyri hesum nýggja grundarlagi, er rætti-
liga ófullfíggjað, og ti er nakað væl av meting-
um við, tá nýggja grundarlagið varð gjørt.
Men hóast hetta vilja vit tó halda, at nýggja
grundarlagið má vera betri enn hitt gamla, sum
jú stavar frá 1948, og tessvegna eru við í hesum
grundarlagi nógvar verur, sum als ikki — ella
nærum ikki — verða nýttar i dag. Vit vilja ti
avgjørt mæla til, at beinanvegin verður farið
undir at gera eitt nýtt prístalsgrundarlag, sum
kann avloysa hetta, heilt skjótt.
VIT SKULU her gera vart við, at uppgávan
við einum pristali er einans so rætt sum gjørligt
at skráseta veruligu hækkanirnar í livikostnað-
inum, og her meta vit altso, at nýggja grundar-
lagið er eitt framstig.
VIÐ NYGGJU prístalsviðbótarskipanini eru
tvey mál loyst. Fingin er eins viðbót fyri oll, so
at tá rugbreyð hækkar við kr. 100, so fáa øll
somu viðbót sum samsýning fyri hendan pris-
vøkstur. Hetta var eitt av stórmálunum undan
valinum, og hetta var eitt av teimum málum,
sum verkamannafeløgini løgdu ein tann størsta
dentin á at fáa loyst, áðrenn sáttmálatinging-
arnar byrjaðu. Henda skipan er og verður
gjøgnumførd á ollum økjum har tað almenna
hevur tingingar- og lóggávuvald. So er bert at
vóna, at tey oki, sum ikki beinleiðis koma undir
hesa lóggávu, eisini vilja taka við hesi skipan,
sum øll ásanna er tann mest rættvisa fyri báðar
partar.
VIÐ HESI lóggávu fingu verkamenn eisini
beinleiðis hækkan í teirra dýrtíðarviðbót. Vit
skilja fyri so vítt væl, at verkamenn eru mis-
nøgdir við, at 3 stig skulu til fyri at lønin
verður dyrtidarvidgjørd, men upp ímóti hesum
má viga rættiliga væl, at viðbótin fyri 3 stig er
60 oyru, meðan hon var um 42 oyru fyri 3 stig
(%) frammanundan. Hetta er ein hækkan uppá
nærum 50%, og um sammett verður við tað
viðbót, sum var galdandi inntil á nýggjárinum,
er hækkanin enn sterri, so alt samantikið má
henda nýggja skipan roknast fyri at vera ein av
teim frægu batunum, sum verkamenn hava
fingið.
dagbókin
Gudstænastur
Sunnudagin prædika:
S.J. Joensen á Viðareiði kl.
11 og í Hvannasundi kl. 19,
Høgni Poulsen í Miðvágs
kirkju við altargongd kl. 11
og í Sørvågs kirkju kl. 18,
Kjartan Merkere í Nólsoy kl.
12 og Ejvind Vilhelm í Hesti
kl. 12
2. hvítusunnudag prædika:
Hogni Poulsen í Sanda-
vági, altargongd, Kjartan
Mørkøre í Havn kl. 11 og kl.
15 i Kirkjubø.
B 36 nyggja
nevnd
Týskveldið vard nýggja
nevndin í B 36 skipað. Hon
sær soleiðis út:
Hugin Samuelsen, formad-
ur, Jåkup Thomsen, næstfor-
maður, Arni Reinert, kassa-
meistari og Herbert Samuel-
sen, skrivari.
Brúdleyp
Í dag giftast í Thisted kirkju
Inga Vadman, Thisted og
Ditlev Joensen, Vágur. Adr.:
Nørreallé 41, 7700 Thisted.
Inn vid sjåkum
manni
Norðaldan, sum roynir við
New Foundland, noyddist
seinasta vikuskiftið inn við
einum sjúkum manni. Tað
frættist, at fiskiskapurin
hevur verið góður um 5
tons uppá dagin. Norðaldan
hevur nú um 160 tons i salt-
fiski inni.
Filadelfia
Evangeliskur fundur í kvold
kl. 20, har Ellen og Per Ruud
úr Noreg tala.
Telefonandakt alt samdøg-
rið á telefon 1 48 80.
Føroyskt Ítróttarlær-
arafelag
Tað er ætlanin at stovna eitt
foroyskt ítróttarlærarafelag.
Stovnandi fundurin verður
hildin skúlaítróttardagin í
næstu viku.
Fólkaræði
Orðið demokrati merkir fólka-
ræði og verður nýtt um eitt sam-
felag, har fólkið ræður. Orðið
sjálvt er so rúmligt og so demo-
kratiskt, at tað er næstan vand-
amikið. Tað tykist, sum tað
kann nýtast um eitt og hvert
samfelag, sum tann, ið tekur til
hetta orð, heldur vera gott.
Her sum i so mongum eðrum
føri kann vera hent at kanna
eftir, hvat id er søgn og hvat ið
er veruleiki. Og tað, sum mest
umráðandi er at kanna eftir, er,
hvat orðið >fólk< merkir í hesum
sambandi: Ræður alt fólkið?
Ráða summi meira enn onnur?
Hvussu nógv taka lut í fólka-
stýrinum? Soleiðis kundi verið
hildið fram.
Í hesum fáu hugleiðingum
verður ongin roynd gjørd at
finna fram til ta endaligu
merkingina av orðinum fólka-
ræði, og tær skulu ikki takast
sum annað enn ein leyslig skoð-
an av sjálvum hugtakinum og tí
veruleika ella ikki-veruleika, tað
plagar at standa fyri.
Her um okkara leiðir merkir
orðið fólkaræðið fyrst og fremst
tað, at borgararnir í einum sam-
felag við frælsum valum gera av,
hvussu landsins stýri skal vera.
Hetta hevur sum treyt, at frítt
er at skipa politiskar flokkar, at
politisk propaganda er loyvd,
eisini móti ti sitandi styrinum,
frælsi at tala, skriva, halda
fundir o.s.fr. Hesi ytru eyðkenn-
ini kunnu tó ofta fjala minni
sjónsk eyðkenni, sum avmarka
teir demokratisku meguleikar-
nar. Her verður hugsað um ta
politisku makt, sum ognarrætt-
ur til framleiðslutól og kapital
gevur; um ta ódemokratisku
monopoliseringina av pressuni
og tidindaflutningi sum heild;
um ójavnan í útbúgvingini
0.S.fr.
Aðrastaðni siga teir, at fólka-
ræði ikki er hugsandi í einum
samfelag, har ognarrætturin til
framleiðslutólini er á privatum
hondum, við tað at endamálið
við framleiðsluni tá verður vinn-
ingur til eigararnar og ikki tað at
metta samfelagsins t.v.s. fólk-
sins tørv. Sagt verður, at demo-
kratiskur politikkur ikki er møg-
uligur i einum samfelag, har
allur ella næstan allur landsins
buskapur verdur umsitin av ein-
um evarska lítlum parti av fólk-
inum; tå verður demokratiskur
politikkur ikki annað enn sjón-
leikur. Ti hava teir í hesum lond-
um lagt alla framleiðslu undir
tað almenna ella undir alment
eftirlit, og í flestum forum hevur
framgongdin verið risastór og
kollveltandi. Men ikki altíð eru
samfeløgini vorðin meira demo-
kratisk fyri tað. Vit hava sæð,
hvussu stórar kollveltingar, sum
gjørdar vórðu í fólksins navni,
næstan hevdu gloymt fólkið, tá
sigurin var vunnin. At tær glæs-
iligu hugsjónirnar ikki altid
gjørdust veruleiki, men endaðu í
einum eðrum diktaturi við av-
markaðum politiskum frælsi og
avmarkaðum møguleikum at
»g I talu og skrivt
Ofta endaði tað við. at valdið
gera vart ið sc
kom at liggja hjá einari lítlari
kliku, sum fyrst og fremst vardi
sína egnu makt. At virka ímóti
hesari kliku var tað sama sum at
vera rikisfiggindi, og nógvir
hugsjónarmenn, ið høvdu vigt ti
stóru fyrijáttaðu kollveltingini
lív sítt, endaðu sínar dagar fyri
byrsumúlunum hjá tí stýri, teir
høvdu hjålpt framat. Kollvelt-
ingin åt sini egnu børn.
Er so nakar annar styrisform-
ur møguligur enn kapitalisma
vid politiskum demokrati (i ti
tydningi hetta var nevnt framm-
anfyri) og sosialisma uttan polit-
iskt demokrati? Ella er ein sam-
eining av ti besta i hesum bådum
styrisløgum møgulig? Burtur år
teimum kundu vit — id hvussu
er målsliga — fingid ta demo-
kratisku sosialismuna.
Vit mugu ikki gloyma, at sos-
ialisman er sprottin úr teimum
stóru og livsbjørtu hugsjónun-
um í humanismuni, sum eftir
jammurdalsteoriirnar í miðeldini
nú góvu menniskjuni virði. Tað
er fyri menniskjunnar skyld, at
samfelagið skal gerast betri.
Hon skal ikki vera økonomisk
kanonfødi hjá kapitalinum, og
skal heldur ikki vera til bert fyri
at passa inn í eina ideologiska
itlu-tabell hjá romantiskum
kollveltingarmonnum.
Mátarnir at gera samfelagið
etri upp á mugu vera eftir um-
stødunum. Í stødum er bara
makt at taka til. Her kann tad
elst gerast á meira fridarligan
1ått. Men vit skulu ikki vera
blind fyri trupulleikunum. Teir,
ið vanir eru at hava makt, geva
hana ikki frá sær við góðum
Eitt talandi demi í so máta
hevdu vit nú herfyri, tá nakrir
fáir pengamenn gjøgnum sínar
politisku umboðsmenn skerdu
Heildarloysnina til egnan fyri-
mun, men ímóti áhugamálunum
hjá ollum fiskimonnum í Føroy-
um.
Hjá okkum man tað fara at
vera evolutiónin og ikki revolu-
tiónin, sum verður vegurin. Hjá
okkum við ongum hernaðarlig-
um traditiónum fer fólksins vald
neyvan at vaksa úr byrsumúlun-
um, men við einum miðvísum
praktiskum arbeiði út frá tí
grundsjónarmiði, at »folkid« er
oll tjóðin og ikki bara nøkur fá.
Men fyri at koma fram á hetta
mál má tann demokratiska sosi-
alisman ikki smokka niður til
bert at vera ein sosiallóggáva
ella eitt skálkaskjól hjá økonom-
iskum interessum. Tá má hon
vera eitt midvist dynamiskt
stavnhald fram ímóti einum
demokratiskum samfelag við so
stórari útjavning av rikidømi og
makt, sum gjørligt er. Og uttan
at hetta samfelag úteftir er
sjålvstødugt, er tað ikki demo-
kratiskt.
Dreymurin um >tað góða sam-
felagið“ man vera líka gamal
sum mannaættin sjálv, og
myndin av tí hevur verið so
skiftandi sum tær umsteður,
menniskjan hevur livað undir.
Ivaleyst koma vit ongantíð á
mál. Men doyr dreymurin út,
doyr eisini vónin, og vit sita eftir
á køldum steinum.
Hans Jacob Debes