mikudagur 1. oktober 1975síða 5

Nr. 67 — 1. oktober 1975 Ramon Garcia Sanz, 27 ár, demdur fyri at hava dripið ein løgregluovasta við einari av- sagaðari høglbyrsu Á einum skjótivelli uttan fyri Madrid vórðu triggir av teimum deydadømdu, Ramon Garcia Sanz, Jose Bravo Sollas og Jose Baena Alonso dripnir. Teir vórðu ikki, sum áður frásagt, skotnir í senn. Hin síðsti doyði klokkan 10.15 spanska tid. Hesir ADT ROAUAN ANN . EN } } Jose Baena Alonso, 24 ár, dømdur fyri luttøku í dråpi á ein løgregluovasta tríggir vóru limir í bannaða antifasistiska felagsskapinum FRAP. Hin fjórði, Juan Paredes, varð dripin á einum kirkjugarði uttan fyri Barcelona, og hin fimti, Angel Otagui, varð skotin Gev okkum navnið á summargestinum! Harra blaðstjóri! Av ti at mær tykir, at handan samreðan við ein summargest, ið segði seg ] eygu måttu haldast vid Guill- aume. Men eitt tørvandi samarbeiði varð orsøkin til, at einki hendi í heili níggju ár. Sjálvt tá veru- leiki tóktist at vera aftanfyri ill- grunan í 1973 til mannin við taskuni hjá Willy Brandt, vórðu tað bert fá, sum vórðu tengd upp í gøluna. Visti av í 10 mánaðir Willy Brandt sjálvur visti sjálv- ur beskeð í i0 mánaðir, men mátti eftir tilmæli frá vestur- týska kontraspionasjuni hava so lítið við Guillaume at gera sum gjørligt og lata, sum einki var hent. Men fleiri vitnir hava sagt, at Guillaume sjálvt í hesum tíðar- skeiði hevði atgongd til fleiri loynilig skjal. Ein embætismaður á kansl- araskrivstovuni segði í rættin- um í farnu viku, at Guillaume á sumri í 1973 fjaldi nøkur fjarrit í næstan tvær vikur, áðrenn hann læt tey av hondum. Hetta var beint eftir, at hann og Willy Brandt vóru komnir aftur til Vesturtýsklands úr summarfrí úr Noreg. vera skipsferara, um Smyril var so mikið álvarsom, hvat eisini gav at bíta, tá Sofus Sivertsen fyri skipasýnið segði sum rætt var, at orðini hjá hesum skips- forara vóru burtur vón og viti, fari eg at heita á blaðið um at siga, hver hesin summargestur er, so hann sjálvur skal koma at standa til svars fyri síni sera stóru orð. Men helst er hesin sami gestur ein av teimum, ið er heldur lang- røkjutur at fara av stað aftur. Hansara hevuðsuppgáva er heldur at esa upp her heima á landi. Eisini.kann tað hugsast, at maðurin vildi koma á brúnna sosialurin Juan Paredes, 22 ár, dømdur fyri at hava dripid ein løgreglu- mann undir einum bankaråni i Burgos í norðara parti í Spaniu. Paredes og Otagui vóru limir í baskiska frælsisfelagsskapinum ETA. Ein síðsta áheitan vidførdi, at teir fimm vórðu skotnir og ikki garotteraðir. Jose Bravo Sollas, 21 ár, demdur fyri at hava limað seg inn á antifasistiska felagsskapin FRAP (marx-leninistar). Drápini fóru fram stutt eftir at 12 tíma frestin var runnin. Við Paredes fylgdust 23 ára gamli bróðir hansara Miguel og tveir sakførarar. Familjan hjá teimum deyða- dømdu fekk loyvi at vera saman við teimum síðstu nátt teirra í Síða 5 Angel Otaegui, 33 ár, dømdur fyri at hava avskr'sað dagligu tidarætlanina hjá einum løgreglumanni, sum seinri varð dripin fangarúminum, og ræðsluvekj- andi hendingar fóru fram uttan fyri Carabanchel fongsli, tá nøkur familjufólk vóru tvungin at fara haðani. Móðir og systir Jose Bravo Sollas vórðu grát- andi drignar av stað í ein bil av sakferarum hansara. Hetta vóru síðstu orðini frá einum teirra deydadømdu — Tað verður fólkið, sum fær Paredes smuglaði út úr fanga- síðsta orðið. eitur tað millum rúminum í Barcelona bert fáar annað í einum brævi, sum Juan tímar áðrenn hann varð myrdur. AAA ————— á Smyrli. Men, fá nú mannin fram, tí hetta ber ikki til. J. Joensen Tá viðkomandi summargest- ur ikki vildi hava sítt navn fram í prátinum um Smyril, halda vit tað ikki vera rætt at upplýsa navn hansara nú. BLADSTJ. kk K Tolin trivst Hin 24. mars í år varð viðtikið á Foroya Legtingi at hækka pensjónirnar hjá okkum pen- sjónistum. Men striltið hevur gingið at fáa nakað av hesi hækking. Henda hækking skuldi koma í gildi frá 1. apríl, og nú hava vit 27. september, men enn er einki komið. Altso tað skuldu ganga 6 mánaðir — 1/9 år — frå ti, at hetta kom i gildi, til tad kom til útgjaldingar, um tað nakrantið kemur. Lat meg nú taka eitt dømi: um vit skylda skatt í yvir ein mánaða, so skulu vit straffast, við at gjalda rentur av tí. Men nú hava vit átt pengar hjá land- inum í 6 mánaðar, so fara tit ivaleyst at gjalda okkum rentur av hesum, sum vit hava átt hjá tykkum. Tað má vælsaktans vera „lige for lige, når venskab skal holdes<, sum danska orða- takið sigur. Men um vit nú hugsa um hesa hækking, so er tað fyri okkum ein spurningur, um tað er nakar bati, tí tað fer út aftur í skatti. So sum skattalógin er, verða vit enn harðari skattað av teimum 40% vit fáa aftrat. Nú kann ein spyrja, hví er tað so hjá tykkum? Tú, vit verða sett í skatt eftir eini skattatalvu, sum er frá 1900, og er hon tí ikki nakar ársungi. Tað skuldi verið tíð uppá at broytt hesa skatta- talvu, nú vit skirva 1975. Eg havi latið mær fortalt, at tað eru Bygdaráðini, sum skatta pensionistarnar av kr. 7.000. Um tað var so um alt landið, so fingu vit sama brúk av rentuni. Men sum skattalagið nú er, so Framhald á síðu 7 — kúging og líðing hevur í fleiri ár verið korini hjá baskiska fólkinum, sum hevur verið noytt at síggja synir sínar falla fyri kúlum Franco. Men stríðið heldur fram, til vit náa mál okkara: eitt frælst sosialistiskt Euzkadi (sum er navnið fyri baskisku tjóðini). Tað er einasti vegurin at forða fólki at eyðræna hvert annað, skrivar hesin ungi baskarin í sínum brævi áhald- andi: — Stríðið verður drugvt, men tað verður fólkið. ið sigrar til endans. Aðrastaðir sigur hann: . . . tad er ófatuligt, at menn uttan fyri- lit sleppa órógvaðir at ráða á einum heilum fólki, at teir myrða kollveltingarfolk . . . bert tí tey stridast fyri frælsi. Eg vildi ynskt at hetta bræv kundi verið longri. men tað ber ikki til. vegna pappirsmangul og annað. Leingi livið samanhaldið mill- um kúgaðu fólkini. Fødilandid ella deyða. September 1975, í fangarúmi i Barcelona, bidandi eftir at verða dripin.