mikudagur 8. oktober 1975síða 7
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 69 — 8. oktober 1975
sosialurin
Nøkur minningaror
Nåttina til sunnudagin 14/9
andaðist Jetta Joensen úr Sand-
vík.
Vanliga rópt Jetta í Garð-
inum. Fedd 11. dec. 1890 og
bleiv sostatt 85 ár.
Foreldur hennara vóru Elspa
hjá Hendrikki Henriksen Sand-
vík og pápin Heini Hansen av
Gerðum av Nesi (Hvalba).
Mamman bleiv sostatt eitt av
teirra 7 børnum. 21 ára gomul
giftist hon við Jákup á Garðin-
Sandvík, ið var
um, eisini
einasta barn hjá Jóan Jakkup á
Rætt og Paulinu av Hólum,
bæði Sandvik
Pápin doyði fyri 10 árum
síðani 77 ára gamal. Tað kemst
ikki uttanum, at tann tíðin, tá
tey settu búgv og føtur undir
egið borð, var ein kørg tid.
Ikki minst hjá honum, sum
skuldi hava kjallin á sjónum.
Feu vóru og eru dagin í dag
mong, sum tað hava roynt.
a
Tey fingu 9 børn. 3 gentur og 6
dreingir. Tá hetta er sett á blað,
eru øll á lívi. Nú eg eri komin
higar í hesi frásegn, vil eg
sjálvur halda, at nú má ein
nýggjur kapittul byrja í frá-
segnini. Tað er mær ikki so lætt
i hesum føri at siga við penni,
hvat eg foli innast inni.
Skal eitt sindur av skili blíva
í, má eg fara heilt aftur til tað
fyrsta, eg minnist mammu. Hon
var altið vælhýrd, og var eins
góð og alskin við okkum børn.
Ørindagenta/ drongur
fær plåss å byrådsskrivstovuni beinanvegin.
TORSHAVNAR BYRÅD
telf. 11063
Meðan grevstrar- og spreingiarbeidi fer fram á Tórgarðs-
gøtu og fyri
2. byggistig vid skúlan í Eysturbynum,
verður neyðugt, orsakað av stórari nøgd av mold og
gróti, ið goymast skal yviri við Súpanarvík, at leggja ein
tein av vegnum Yviri við Strond inn undir arbeiðsekið.
(Strikadur teinur á mynd).
Í hesum tíðarskeiði verður ti loyvt åvisum maskinum
við ketum at koyra á vegnum Yviri við Strond frá
Tórgarðsgetu yvir móti Súpanarvík.
Samtidis verður heitt á fólk um ikki at koyra óneyðugt
á hesum eki, eins og fólk verða ávaraði um at vegurin
orsakað av hesi nógvu og tungu ferðslu kann vera í
ringum standi.
BYARVERKFRØDINGURIN
Tad hon bad okkum hjålpa sær
vid, royndu vit sum frægast vit
kundu, ti hennara hendur høvdu
altid nokk at takast vid.
Alt, ið bleiv nytt i håsinum,
var heimaspunnið og bundið. Eg
minnist, hon segði: >At hon fekk
seymimaskinuna, sum hon nýtti
alla sína tíð, fyri 30 krónur
(nýggj), tá hon var genta.<
Við henni seymaði hon alt, til
oll í húsinum frá uttast til
innast.
Ta tíðina, tá eg var barn og
longur enn so, arbeiddi bygda-
kvinnan eisini úti í bø og haga.
Eplir at seta niður, torv at
røkta, hagreiða kornveltir og
akrar. Tvey neyt vóru altíð í
húsinum. Nú eg nevni hetta alt,
koma omman og abbin fram fyri
meg í tonkunum. Tey hyggja
spyrjandi, um eg mundi fara at
gloyma, at tey eisini royndu sítt
besta fyri at fáa okkum børnum
undan.
Og nei, ikki er tað gloymt,
heldur í hjarta goymt. Sum eitt
demi um hennara góða sinnalag
og hjartalag skal eg nevna, at eg
23 ára gamal kom at giftast inn í
barnaheimið.
Har blivu 5 av okkara 6
børnum fødd. Og øll 10 árini, vit
vóru har, ognaðist mammu og
konu míni aldrin evugt orð
saman.
Hetta hava tær báar nú seinri
í tíðini onkuntid drigið fram, tå
vit hava verið ein ferðingartúr í
Sandvík. Sjálvt upp í ellisárini,
tá hon fór húsana millum, ja, so
smárann hon. Hevði helst ikki
bindindi bert at ganga.
Mamma hevði góða heilsu at
kalla, til hon kom upp í ellisár.
Mintist væl aftur at siga frá
úr gomlum døgum.
Men seinastu árini fór hon at
sjúklast. Læknar kunnu nógv,
men enn standa teir í summum
forum hjálparleysir. Tolin sum
altid lá hon á songini um hålvt
ár.
Síða 7
Nú var hon farin at leingjast
heim til Gud, sum eisini var
tann einasti, ið kann hjálpa
neyð.
Hon hevði
hann.
Og vónaði at
aftur heima har.
Í Sandvík liggja allir mínir
barnaskógvar. Eg elski bygdina
sum mína bygd. Men nú er alt
øskukalt, um eg so má siga.
Ommur, abbar, pápin og so til
seinast mamman.
Har er eitt stórt tómrúm fyri
mær at síggja. Eitt skal standa
fast: Tað skal leitast væl og
leingi í dag, at finna slíkar
kvinnur sum mammu. Bæði sum
mammu, og so eitt konubrot.
Tygum er vælunt hendan hvild-
arlota. Men mær, og okkum av-
varðandi, er hon tunglig.
Gudsfrið lýsi eg yvir tygara
minni.
sett sítt álit á
finna påpan
Sonur
|
|
þe.
i
Ga
Vindeygu og hurðar
| |
| |
| [LE ||
á |.
FØROYSK FRAMLEIDSL
Vit útvega allar støddir og typur av føroyskt framleiddum vindeygum og
hurðum, bæði úr timbri og plasti. Vit eru altíð til reiðar við tilboðum upp
á bæði sølu og iseting. Gjaldstreytir eftir avtalu.
Ringið á telf. 244 í Vestmanna og fáið nærri upplýsingar.
Kg
ATLANTICPANE