leygardagur 6. mars 1976síða 9

Nr. 18 — 6. mars 1976 — Vit fóru inn á sama gistingar húsið, har hin illa gitni gamli ránsmannabarónurin og bar- dagamaðurin Gøtz von Ber- sosialurin ti eg teljaran upp, setti hann og stakk hann í lumman, ti hann skuldi eg hava dagin eftir fyri at vita, hvussu langt vit gingu. Tað dagsverkið, saman, men Harris sovnaði í stundini. Eg dugdi nú íkki reiðiliga at greiða frá hesum, hóast tú kanska ikki bein- leiðis tekur tær ilt av ti, so er min vokunátt frá leið fór eg at kenna meg so einsamallan í myrkrinum, uttan nakran at vera saman við henda døgurdan, eg osodnandi hevdi enn lichingen budi, tå hann var sloppin úr fangilsi i torninum = vit júst høvdu lagt aftur um tað kortini ikki sert mann- Heilin hjá mær virkaði í rykk ASA Í Heilbrunn fyri einum fýra bak, tóktist ikki hava nervað minkandi ið hvussu er ingum og eg tók at hugsa um ; D hundrað árum síðani. Harris = tólið nakað serligt heldur ringt at lata sær byrjanina av ollum teimum BG og eg fingu sama kamarið, Vit løgdust kl. 10, ti vit lynda. Har lå eg so og osti evnum, sum til ber at grunda 2 yvir, men ongantið kom eg longur enn til byrjanina, so slepti heilin evninum efutr meg upp, meðan eg royndi at sm 7 á SS tiðliga á eftir og ætlaðu at verða morgunin sum hann hevði havt, og ikki var tapetið frå ti tidini heilt -. fotum sovna, men sama gjørdi. Tess sleppa okkum heimaftur i lys- meira eg royndi, tess meira tann óhugnaligi gamli Gøtz jarnhond i NN N N N N Á slitið av bróstunum enn. nat ; | ; ! ; p Innbúgvið var gamalt, logið ingini. Eg fekk ikki eyguni klårvakin gjørdist eg. Sum reikadi frå einum til annað við NN VA og utskorid, stivliga fyra ótrúligari ferð. Tá ein tími NN S Í hundrað ára gamalt og rovk- fn nn rr var umlidin, var eg um at SN A urin kundi fyri tað væl verið gerast óður í hvødinum, alt NN JÁ túsund. Í bróstinum sat ein MARK TWAIN mól fyri mær og eg kendi meg NN BÍ krókur, sum verturin segði (1835— 1910) so dey ðmóðan og útlúgvaðan 30 ' Ég var so yvirtikin av mødi, at hon nú var farin at plagdi at hanga vinna á ti fjálturstungna góð sina á, tá hann tók hana av hann fór at hýrinum, ið á mær var. Um (272? reytt gyltum NN í ú sær, áðrenn ' í NN HV eggja seg. Kamarid var somu tid sum eg billaði mær NN ógvuliga stórt, ja, mestsum inn, at eg var klárvakin, var NSG ómetaligt, og var á fyrstu eg í roynd og veru farin at NS rædd, t.v.s tað var á adru | dúra. Bráddliga stakk eg NS hædd, tí i Europa eru húsini | upp, so armarnir mundu f irid NN ; so høg, at har verður fyrsta | úr lið, helt meg fara sendandi Ð f rædd ongantið tald uppi fyri | aftur av niður í eina bládjúpa Á at tú ikki skal leggjast fyri, | gjógv. Tá eg var dottin so sÅ áðrenn tu ert komin upp | eina átta, niggju ferðir og A igjøgnum. Tapetið var eld | fingið staðfest, at annar hel % við óferum | | mingurin av heila minum myndum, sum so lidandi voru hevdi sovid einar åtta, niggju Hf NS ) NN: ; É litfarnar, og tað fjaldi allar | ferðir uttan at hin klárvakni SS p hurdarnar. Hesar hurðar | helmingurin, sum ongantið SAS (A Þ hóskaðu so frálíka væl til | bindur frið ikki heyði minsta =S Fy Z bróstini og tóku so væl aftur í | varhuga av ti. fór nú hetta SS 4 Á aftur myndirnar á tapetinum, | tiðarvissa óÓvitið at gera meira og meira um seg í heila minum, so at eg nú av álvara fór at dúra. Hetta kundi ivaleyst gjørst ein vælsign aður dreymaleysur svøvnu? tá eg aftur bráddliga stakk * 8: (Á il at tå tær vóru aftur, mátti tú trilva teg fram fyri at finna å | li UN samankomingarnar. Í einum | horni var ein eldstaður, | klombruta | sum ein av hesum høga, slagnum úr postalini, líkist einum minnisvarða og upp hvat tramin var nú fær teg at hugsa um deyðan, hatta? Hálvdolskur sum eg var ta Cu atti at teg um glett | ferðina. Uttan fyri vindeygu- | fekk eg gjørt eitt hirs á meg og legði meg at bíða. Nú kom út úr einum ómetaliga stórum og nærum markleysum rúmi ni sást ein reð av burturfrá trøum og nakað eitt nakrir hesnagarðar og tippi til svin aftan nøkur úthús. I fjós, nakað, sum vaks og vaks og | | | Rætta navn hansara var Samuel Langhorne | | kom nærri og nærri. Í fyrtani | kamarinum vóru sum vant . ig: ; rå Clemens. Hann livdi longu sum smådrongur , tvær sengur, hvør i sinum ; Á 4 helt eg hetta vera eitt ljóð, endanum, knapt byrsumál | eitt ógvuliga umskiftandi liv, var m.a. prent- men so varð tað meira åtøkt imillum báðar, av hesum | aralærlingur, loðsur á einum báti á Missisippi- eini kenslu. Hetta var nú um ein kilometur burturi kanska var hetta vindur, eg hoyrdi og nu nærkadist tad alt i hvørjum gamla slagnum. Og just so sum tyskar vanar at sertyska : ánni, gullgravari og blaðmaður. smalar altíð eru høvdu hetta sengur + » . . Fyrstu ferð hann royndi seg sum rithevudn- ur var í 1867 við ti stuttligu bókini >The Cele- vera, og við mundi sær, sum ongantíð er undan | brated Jumping Frog of Calaveras<. Síðani neyvan vera meira enn ein sleppandi, at teppið glíður | , hálvfjórðing burturi mun- sep j JÓ EF | komu nógvar bøkur frá hansara hond og hann alVIJOrome niður á gólvið, hverja ferð tu | i ,. , , | , di hetta vera tað doyvda / heldur teg hava fingið eyguni | varð skjótt gitin sum ein av heimsins stórstu ljóðið av maskinum, eg hoyr VD / saman. | skemtarum. Víða gitnar gjørdust dreingja- di? Nei, nú kom hetta upp 7; 4 | An jer stóð | bokurnar >The Adventures of Tom Sawyer« nærri. VT tta eitt runt borð so stort sum y . 41 3 tað stigjavna 110010 ur sjálv- AH | (1875) vid framhaldinum »Huckleberry Finn« BJAVNA 1 A 4 tað hjá kong Arthúr, og | mo 1. um kamarinum: Hetta var HH meðan tænarar fingust vid at. | (1884) og sama årid kom eisini »The Adventur- | ikki annað enn ein mús, sum VA Á ÍA ANS borðreiða fyri døgurdanum, | es of Huckleberry Finn«. hevði sett á timburvidin at gnaga. Og eg, sum alla tíðina hevði ligið og hildið eitt bytt av sovorånum smågesti Men hetta var so sum tad fóru vit allir i byin at hyggja at tí viðgitnu klokkuni á ráð húsinum nakrar men Tað seinasta, hann skrivaði, vóru in PP . , . onalnl skemtiligar og speiskar ferdafråsagnir, sum um einu | undir speiseminum hjá Mark Twain búði mikið Ritstjóri: ålvarsemi og hann kendi tað sum ein lætta, tá hann doyði. Tá vit komu niðanaftur, trek ere sneen Hans Thomsen i Í