leygardagur 20. mars 1976síða 9

Síða 9 sosialurin Ulvurin varð standandi eina letu, fór so sinniliga gangandi og hvarv aftur und- ir einari herðu. Ansið eftuir!... Tit megu ikki fara frá kerrunum!... Haldið inn í skógin, skógin for fanan! rópti oddamaðurin hjá ránsmannaliðinum og reistist í isporunum. Men manningin á kerrunum var longu farin í holt við at kuta dráttarlínurnar av, og reðin av hestmonnum, sum var komin í ólag av maskinbyrsu- skjótingini, flýddi yvir háls og herðar. Oddamaðurin vendi hesti sínum og sá ein einsamallan ålopsmann koma tvíspor- andi. Hann reiggjaði við sverðinum upp um hevd. Av kikaranum, hann hevði hang- andi á bringuni og skikkjuni, sum bylgdist í lotinum sum veingir sá oddamaðurin, at hetta var ikki nakar vanligur reyður hermaður, hann hevði fyri sær, og táttaði í teym- arnar. Hóast boðið var langt hómaði hann eitt ungt andlit, sum fult av vreiði snerkti móti vindinum. Hesturin hjá oddamanninum fell á knæ og tók at dansa undir honum, tá skræddi pistólini úr beltinum og rópti: Tín hvelpur! Ja, reiggja tú bert við hasum leikasverði- num! Nú skalt tú hava við meg at gera!... So meddaði hann eftir tí svertu skikkjuni, sum kom nærri og nærri og skjeyt. Hesturin rann nakrar fáar metrar, áðrenn hann stoyttist eftir høvdinum, men Nikolka var skjótur uppaftur, blakaði skikkjuna frá sær og kom rennandi ímóti honum. Hann skjeyt alla tíðina. N' hann nærri og nærri... Inni í skógini gav onkur seg illa. Eitt skýggj dróg fyri sólina, og skuggarnir komu krúpandi fram eftir steppuni. Ein sovorðin smádrongur, hann rennur seg lúkst beint í deyðan, hugsaði oddamaður- in við sjálvum sær, og ikki fyrr enn hin hevði brúkt ell skotini hjá sær, koyrdi hann á hestin hjá sær og legði eftir honum sum ein rovfuglur. So snaraði hann sær eitt sindur a og brá sverðinum. Hann kendi, hvussu kroppurin á mótsteðumanninum linkaði og hoknaði niður. Hann sprakk úr saðlinum, treiv eftir kikaranum, hin hevði um hálgin og sá at hann var í kromleðurstyvlum. Hann kveitti kvikliga uttan um seg og settist at toga teir av líkinum. Hann setti fótin á knæið á honum og hevði skjótt fingið annan styvlan av honum. Við hinum gekst verri. Hosan mundi helst vera gliðin niður, tí einki hjálpti um hann so setti á av ellum alvi. Hann svór við. Endiliga eydnaðist tað. Hos- an lá heilt niðri í styvlanum, og nú sá hann á tí bera fóti- num eitt sindur oman fyri ekilin eitt móðurmerki sum eitt dúvuegg til steddar. Spakuliga sum ræddist hann at hin deyði skuldi vakna vendi hann tí longu kólnaða andlitinum á. Ur munninum rann ein heilur áarfossur om- an yvir hendurnar á honum. Hann stardi at andlitsyvir- bragdinum á hinum deyða, legði so lorkusliga báðar hen- dur niður á teir ungu herðar- nar og segði hikstandi: Sonur mín!... Nikolka mín... Mítt egna kjøt og blóð! So myrknaði hann í andliti og rópti: 1 — Hví sigur tú einki. Á, at hetta skuldi henda meg... So signaði hann oman yvir tann deyða, togaði tey blóð- ugtu eygnalokini sundur og hugdi til fánýtis eftir lívi í teimum brostnu eygunum, meðan hann skakaði tann liv- leysa kroppin... Men Nikolka hevði í deyðanum bitið tenn- irnar fast saman um tann blá- liga tungubroddin, sum ræddist hann at skula koma at smetta frå onkrum Ometa- liga stórum og umráðandi. Oddamaðurin fyri ráns- mannaliðinum trýsti hendur- nar á soninum inn at bringuni og kysti tær. So setti hann pistólina inn millum og læt skotið av... Um kveldið, tá hestmenn sum skuggar komu út úr skóginum, og vindurin bar ljóðið av mannamáli, rossa- gneggi og glintinum frá ístig- arunum út um steppuna, fór ein rægammur dovisliga á flog upp úr tí tætta og rísna hárinum á oddamanninum Nr. 22 — 20. mars 1976 fyri ránsmannaliðinum. Hann vant seg hægri og hægri upp í loft og hvarv sum ein flykra høgt, høgt uppi undir tí gráa heystbleika himmalinum. Hans Thomsen umsetti eftir Mihail Sjolohov 2 [3] ur oO i) ce om o o m 30 Z | FAO r | 8 18 UBE- SOMMER LEGEMSTFREM: |[ROHER ; TYDELIG] VOVET UNGE | TONE FUGLE HEDER DEL |DELES|TAL í El LARVE ; 3 ht] Så zoo á == 52) 9 24 D2TYR ret m ! r 210 g >»: = på] Ef: mo < fæ] m4 : ed m — = | — Por 8 FS ven Á zw [3] oo #0 8R 2" F5 < 3 > x 3 < = HE "| 1 z-3|2 ks HEER 2 si MATE. STED- RIALE ORD NORD SUD LEVE ! BRYD ALDERS- SOMT HVILE rn =) få 3 Ár 2 m ce I) | 11. ' r le bd dere BERND: ++ Á ) 1711 = m pel van KOS 37