leygardagur 8. mai 1976síða 4

Johnhild D. Heinesen | — — Henda yvirskrift kundi eftir m tykki verið felags fyri oll alt blaðtjak hesa inastu tíðina. Sjálvsagt kann arabrav og etta vera eitt tekin um, at fólk igsa sjålvstødugt og ikki vilja vølgja alt rått, ið politikararnir ja hava okkum at trugva, men havi varhugan av, at hetta eiri kemst av. at tað er vorðið oder "nað í vil eg hatta i folk um at vera vera negativur, og irin, so tey ikki verða smittad hesi mótabacillu, ti tað kant dri fora til nakað gott, um vit anfyri tað polit sosialurin Nr. 34 — 8. mai 1976 Niður við øllum! iska lívið og bert finnast at ti, ið hini gera. Samfelagið, tað eru jú vit oll, og vit vælferðarsamfelag byggja einki søsialistiskt upp vid einans at vera negativ. Pad hevur nógv størri tydning, at vit finna okkurt, id vit kunnu vera FYRI, og at vit sidani royna at arbeiða fyri hesum út frá nøkrum grundsjónarmiðum, ið vit kunnu góðtaka. Sjálv haldi eg javnaðarpolitikkin vera hin einasta rætta, og tessvegna standi eg sum limur í einum javnaðarfelag. Hetta vil íkki siga tað sama sum tað, at eg altið eri samd í ellum, sum okkara fólkavaldu menn gera, minni enn so, men eg haldi meg ikki vinna nakað við at melda meg út úr felagnum, um eg av og á eri misnøgd. Tað er betri at royna at gera sína ávirkan innan fyri felagið Tá javnadarrørslan her á landi enn sleit sínar barnaskógvar, vóru fólk ikki so líkasæl ella negativ sum í dag. Tey gingu við liv og sál inn fyri hesi rerslu, sum tey sóu vera hina einastu, ið kundi bjarga teimum undan trælaokinum, og hóast tað mangan kostaði teimum dýrt at halda fast við hugsjónirnar og úrslitini mangan vóru smá, so róvu tey ikki hesi orsek I dag kunnu vit njóta frukt skarvin yvir a irnar av teirra politiska ågrytni, men hetta merkir als ikki, at hin „heilaga grøvin er væl vard«, ella at tad gongur nokk alt samalt, sjålvt um vit sita passiv og hyggja at og einans kunnu manna okkum upp til at skriva eitt lesarabræv undir dulnevni av og á, um ikki alt gongur okkum heilt eftir vild. Vit mugu 1vor í sinum lagi eftir forimuni gera eitt aktivt arbeiði, um flokkinum skal vera lív lagað "yrst og fremst mugu vit royna at fáa tey ungu við okkum gjøgnum eitt upplýsingarar- eiði, hvar sannleikin verður settur í hásæti. Eingin sann- eiki, hvussu skelkandi hann enn kann tykjast, má krógvast ella tigast burtur, tí skúgva vit sannleikan til viks, viðganga vit okkara misálit á tað góða í menniskjunum, og harvið spilla vit okkara meguleikar fyri at skapa eitt fólkastýrt vælferðar- samfelag, ti tað er IKKI satt, at einans sjálvgóðska (egoisma) kann fáa menniskju til at ofra nakað. Tað verður ofta sagt, at eingin nakrantið ger nakað gott uttan av egoistiskum orsøkum, men er hetta rætt? Hyggja vit aftur í seguna, síggja vit ferð eftir ferð, at fólk hava sett teirra sjálvgóðsku til viks og í felag arbeitt fyri at loysa átroðkandi samfelagsspurningar. Men hvussu skulu fólk so nettupp vit fortelja teimum sannleikan? Ja, tað er júst hari, veikleikin hjá tí demo vita, at kr: tiska samfelagnum liggur Talu- og skrivifrælsi gevur eisini frælsi til at bera rangar upplýs ingar út millum fólk, og verður hetta eisini gjørt í ólukku mát og sannleikin hevur altíð verið illa lýddur, serliga av teimum, ið vilja varðveita tað vald, tey hava yvir eðrum menniskjum Vit skulu tó ikki missa treystið, ti tíðin fer at arbeiða fyri okkum og progva, at vit eru á rættari leið, lat so bert aðrar royna at reingja veruleikan alt tað, teim um lystir. Tað verður ofta sagt við meg at Foroyar ikki longur hava brúk fyri javnaðarflokkinum, ti at hinir flokkarnir nú eru minst líka so sosialir sum hann. Henda pástand loyvi eg mær at seta eitt stórt spurnartekin við, men rætt skal tó vera rætt, nakað eru teir batnaðir á hesum eki tey sein astu árini, men so má ein eisini spyrja: Hvor er tað, ið hevur ávirkað hinar til at gera nakað á ti sosiala okinum? Og svarið er eittans: Tað er javnaðarflokk- urin og eingin annar. Men vit mugu aldri lata okkum lumpa til at trúgva, at hinir vilja hjálpa okkum til at varðveita tað, ið vit longu hava vunnið, ella vilja gera nakað meiri á tí sosiala økinum, um vit við okkara likasælu geva teimum buktina og báðar endarnar. Johnhild Danbjørg Heinesen Hugleidingar í ein hevur lisið løgtingstidind gjøgnum árini, so er tað gvuliga áhugavert at lesa upp- javnaðarflokkurin vur lagt fram á ting, og hverja ødu hann hevur havt til eitt- otini sum i Í Í Í r | frá S.U. i Í juli 1976 skulu vera inni áðrenn 10. mai 1976. i Feir lærlingar, eisini teir ið eru undir 18 ár, ið enn ikki hava í fingið umsøknarblød, fáa tey við at venda sær til Sverra Skaalum, Vági í Sverra Midjord, Tvøroyri í Bjarna Joensen, Miðvági Í Skála Skipasmidju, Skála Zacharias Leitisstein Fekniska Skúlan, Klaksvík Landsskrivstovan, Tingane Lærlingastudningur Umsóknir um studning fyri tíðarskeiðið 1. august 1975 til 31. tunavik Arnold Abrahamsen, Fuglafjørd Forshavn Studningsnevnd Lærlinganna B R Ø V hvørt mål, og skal eg her bert nema vid nøkur av teimum. Í flaggmålinum vøru sambands- menn og sjålvstyrismenn ímóti, og tað var í 1931, at javnaðar- flokkurin legði hetta mál fram á Tinganes, Tórshavn J.P. Ellendersen ting. Tað, at sambandsflokkurin var imóti, undrar ikki meg, men harafturimóti tann støda, sum sjálvstýrisflokkurin tók í hesum máli. Jóannes Patursson, sáli, segði, at »sagen bør udsættes til året efter«. Og soleiðis varð tað útsett til 1931, 32, 33 og so vidari. Ikki fyrr enn vit fingu okkara heimastyrislog i 1948, hendi nakad. Ja, hvat skal man siga um slíkar menn, sum rópa upp um sjålvstyri? Og hvussu var ikki, tå ið okkara flokkur legði uppskot fram á ting við- víkjandi ti foroyska málinum, at tann lærari, sum ikki hevði progv í hesum máli, skuldi ikki verða settur sum lærari her Men einaferð enn vóru sjálvstýr- ismenn skjótir at stemma ímóti. Í 1931 legði flokkurin uppskot fram á ting, har hann mælti til, at logtingið samtykti at seta tær sosialu lógirnar í gildi í Føroy- um. Menhvat svar fingu tey sjúku, tey, sum ongan góðan áttu, tey, sum vóru foreldraleys og einkjur frá sambandsmonn- um og sjálvstýrismonnum? Tey fingu eitt blankt nei. Men tá javnaðarflokkurin skipaði lands- stýri í 1959, kroysti hann hesar báðar flokkarnar til at stemma fyri lógunum. Og á tingi fóru Erlendur Patursson og Knút Wang, sáli, at brigsla hverjum ødrum um vandan fyri, at sjálv styri í Feroyum fór at vera útsett, um logirnar komu igjøg um Pev brekaðt kuldu y statt ofrast á loysingarborði- num! Men tíbetur hendi hetta ikki, og tað hava tey, sum fáa hjálp. bara javnaðarflokkinum fyri at takka. Ein landshandil eydnaðist at stovna einaferð í Feroyum, og hann kom meiri av illvilja enn góðvilja. Men handlinum varð ikki langt lív lagað. Hann varð avtikin við stuðuli frá tjóðveld- ismonnunum, Hanus við Høga- dalsá og D.P. Danielsen. Hvus- su ofta hevur javnaðarflokkurin ikki havt uppskot um stovnset- ing av landsbanka á tingi, men ongar sømdir fingið frá oðrum lokkum? Og hver hevur lagt uppskot fram á ting um minstu- øn, prisvidbot og forskotsrind- an og mangt annað hesum viðvíkjandi. Tíbetur eru tey, 10ast eftir drúgva tíð, samtykt í tinginum. Onkur kann kanska halda, at etta er rein propaganda, men esa logtingstíðindini, tey lúgva ikki. Her síggja vit, at frá javnaðarfloksins síðu verður eingin svikin. Síðani nøkur orð til logtingsmenn floksins og blaðstjóran á SOSIALINUM. Eg, og fleiri við mær, haldi. at tit gera ov lítið at skriva úr logtingstíðindum í blaðnum og annað, sum t.d. viðmerkingar til mangt og hvat Javnaðarmaður P.S.: Blaðið hevur lovvt sær at brævid eitt sindur Hvørja avleiðing? Dimmalætting spyr í odda- grein: Hverja avleiðing seinasti dómurin vid Føroya rætt, sum gekk Zakariasi Wang á meti, kann koma at hava, stendur til løgtings- meirilutan at gera av. Odda- grein í 14., skrivað av »før- ara< Tjóðveldisfloksins, fer illa við Oppermann, dómara, og tí kann ikki roknast við, at løgmadur, sum í júst hesum fori kann visa til myndug- leika sín at taka avgerð, ikki kemur at nýta henda rætt, men akta »førara« Tjodveld- isfloksins, hr. E. Patursson! hesin Urslit: einki eyka løgtings- val Av illum velja Amerika 14. september vidger hernad- in i oddagrein og skrivar: Tað man eingin ivi vera millum føroyingar yvirhøvur, at vit halla tann vestara vegin, og skulu vit velja millum Russland ella Amer- ika, so munnu vit av tveim- um illum velja Amerika, men vit vilja fram um alt vera uttanveltadir í ti telving, sum fer fram stórveldanna mill um. Vit vilja fyribyrgja, at foroysk jørd gerst krigsvig- vøllur, og vit krevja at hava avgerðarrætt sjálvir í teimum málum, ið kunnu gera av lagnu okkara. Pinoccio-figurar Ein, sum kallar seg veljari í Havn, skrivar lesarabræv í 14. september og skírir EF- viðhaldsmenn Pinoccio-figur- ar: Hesir Pinoccio-figurar kunnu ikki hava minsta ánilsi um,hvat ið teir her tala um ella gera teir tað væl vitandi og við vilja? Ja, ein má spyrja. Tíbetur hendi tað, seinast EEC-málið var fyri, at menninir vóru vaknir, og at' teir nakað seinni skipadu tað landsstýri, sum eftir stuttu arbeidstid síni hevur fingið nógv meiri burtur úr enn nakað annað. Betri uttan áhoyrarar N.J. Arge, útvarpsstjóri, svarar einum lesara í Dimma- lætting aftur í sama blað viðvíkjandi sang- og musikk- stevnuni á Glyvrum, sum útvarpið ikki upp: Utvarpið hevur tí ofta fyrr fingið konsertir tiknar upp aftur uttan at áhoyrarar eru til steðar fyri at sleppast kann undan stóla skrambli og hosti. Og tað hevur eisini verið talað um at gera tað í hesum føri