mikudagur 28. juli 1976síða 9

Nr. 42 — 28. juli 1976 aðarnýur, hevur ikki ferðafólka- eydnu, tað lótu vit okkum leiða av og eftir ein góðan >búff< hildu beinanvegin leiðina víðari fram eftir brúnni Tay. Av henni er eitt hugtakandi sýni vyri til New- port og Dundee. Vit ætla at vera í Edinburgh til friggjadagin, so væl hvíld ætla vit at njóta henda býin, sum vit hava hoyrt so nógv um. Edinburgh 9.7. Friggjadag å middegi. Sita nú og bert bíða eftir at reisa mest av henni fyri at kunna fara heim og fortelja kenningum um alt Skotland og um hetta blíða fólkið, id ikki ger annað enn at vísa fremmandafólki væl Fet fyri fet gingu vit niðan á borgina. Hon var minni hugtak andi enn væntað, men tann brennandi sólin setti orkuna niður. Kortini sleipaðu vit okk- um niðan til St. Margaret's Chapel, ið er tann elsti bygning urin í kompleksinum. Bygt í 1076 av tí saksisku drogningini Landslagið er fjøllbroytt — eingir, dalar, fjall og tre okkum og aftur venda nesina norður eftir. Høvdu ein frålikan dag í gjár. Í brennandi sól spákaðu vit aftur og fram í skotska hevuðsstaðnum, sum kennist stórsligin, tá tú gongur á Princess Street og hevur borgina, The Castle, og aðrar tornbygningar hinu megin dalin, har Princess Street Garden og jarnbreytarsteðin, Waverley Station, liggja. Tvertur um gongur The Mound við listar- skálanum. Aðrenn hevur tú gingið fram við Scott Monument, ið er sett til minnis um størsta skaldið hjá skotum. Undir hesum hega, smakleysa hválvinum við spir um, bogum og gluggum situr Scott hugsunarsamur við hundi sínum. Omankomin í garðin, har bor- gin skjýtur seg upp úr, ert tú fullkomiliga drigin frá ferðslu og óljóði, og ein friðsæla er yvir fólki, sum situr á beinkjunum ella á grasinum. Á veg oman í garðin gongur trappan fram við ti kendu blómuklokkuni, sum so spakuliga snarar sær á, meðan hundraðtals av fólki stendur við fototólum og royna at fáa sum Margretu, ið giftist Malcolm Canmore, sonur Duncan kong, sum hin kendi Macbeth myrdi. Siðbundið fólk Eitt frålikt útsýni yvir stolt- leikan hjá nógvum skottum, vit hava mett. Uppi her stendur goturstykkið Mons Meg, ið dun- di, tá Maria Stuart varð trú- lovað. Eins og goturstykkini út á Skansa eru tey bert attraktión í dag, tíbetur, men niðanfyri stendur ein nýmótans kanón, sum letur eitt skot av hvønn dag klokkan eitt. Allastaðni siðbundið hjá skottunum fram. Tað er jú eisini tað, sum dregur ferðafólk, og vit fingu tað fatan, at nógv verður gjert fyri ferðafólk og fyri at fáa tey til Skotlands Á kemur Uppi á borgini vóru allir leiðbeinararnir, sum við einum strangligum and- litisbrái kendu seg hava stórt álitisstarv, í skotskt-puntutum, tjúkkum vadmalsbuksum, sum helst skríða og prika, ja, eg fekk gásarhold við tankan. Jakkin var eisini grønur, og langt niður í ennið stóð ein stór kaskett. Væl dámdi teimum at leifra Vit fingu eitt hugnaligt prát við nakrar bendur sosialurin fyri nekrum pengamonnum, sum við einum Rolls Royce sum rullistativ filmaðu fólk og bygn- ingar. Væl dámdi teimum at bukka, smirast og jagstra fólk av vegnum Alt helvt bíligari Á veg suður eftir hovdu vit sæð, at alt var biligt, men at næstan alt, sum eygað festi seg á, var um helvt biligari enn í Føroyum, høvdu vit ikki droymt um, sjålvt um enska pundið so smátt nærkast islendsku krónuni Ti tað var ikki smávegis, sum vit sleipaðu heim aftur við til Somuleiðis í tóku vit bilin dagurin uttan helst lættari at koyra norðureftir. Vit gistingarhúsið. morgun, men ta við. Hetta er fyrsti sol, so tað verður ætla okkum upp gjøgnum landið og meguliga verða náttina yvir í Pitlochry, men vit fáa at síggja Í gjårkvøldid vóru vit til eitt Scottish Party Her fingu vit rættir Evening fimm eyðkennir umframt serverað alt, sum fólk veitslu við upplivdu eina Highland- sekkjapipublásara, dansara, sangarum og eðrum skemtarum, ið fyri at tekkja fólki enntá fortaldu skotskar skemtisøgur, so øll komu í skotska ekstasu kanadiskir rikmenn, verksmiðjuarbeiðarar úr Jugoslavia og ein einstakur breti. Afturvið fingu vit eina fiskapannukeku, sum vit íkki høvdu sæð makan til i Føroyum, har annars tad skuldi verid nog mikið av råvøruni. Blómuklokkan í Edinburgh Vit kenna alt ov lítið til Edinburgh, men fyri at náa fram til Scrabster sunnudagin er ikki at drála. Boat of Garden, leygardag 10. juli. Ur Edinburgh koyrdu vit eftir motorvegnum til byin Perth. Hadani til Pitlochry, sum liggur midskeidis i Skotlandi. A num koyrdu vit framvid ti mest fridsælu og vøkru náttúru, sum hugsast kann. Vit høvdu roknad vid eini »highlander-veitslu«, sum eg hevði verið til í 1968, tå ið foroyskir skótar luttóku í eini jamborettu í Blair Athol, ið liggur stutt norðanfyri. Men veitslan hevði verið kvoldið fyri, veg. so tå svongdin var mettad vid nekrum sandwich, koyrdu vit víðari við Aviemore sum enda máli. Hugnaliga leguøkid frá 1968 var nú rokað við kamping vagnum framtiðarsummar húsið í bilismuni I Aviemore var einki stað, vit k lu seta teltid, so vit koyrdi til ein litlan I Boat of Garden, im m.a. er vitjaður al ila fiskarum, men har skuldi bæði limaskapur og annað til, so fyri okkara viðkomandi gjørdist ein ki. Aviemore er kendur fyri at hava eitt jólashow alt árið hvat verður ikki gjørt fyri at tekkja ferðafólki. Kampingplássið er frálikt, men vegna turkin er jerðin so hørd, at pløkkarnir fingust ikki í jørðina. Her var ein rúgva av teltum í gjårkvøldid, men nú í morgun eru longu tey flestu horvin. Eitt brúsibað var gott at undir primitivum annars fáa, sjálvt umsteðum. Ferðast ikki — taka móti ferðafólki Seinri við strondina í Nairn: Eftir sum veðrið var so gott, koyrdu vit upp til strondina aftur, men nú er heldur keligt Eftir at hava koyrt framvið lyngklæddum líðum, settar við violettum blómum, komu vit oman í ein fruktagóðan dal, har nakrir menn gingu og koyrdu hoyggj. Niðast í dalinum ein yndislig á við trøum hang rann andi útyvir. Vóru drigin út úr bilinum av hesi friðsælu. Tók myndir av monnunum, sum veittraðu yvir til okkara. Róptu á teir, spurdu, um teir vildu hava eina el. Teir hugdu við Ha, fremmandur maður bjóðar øl. Tað høvdu teir ikki upplivad adur, men teir hildu, at teir trongdu til eina, ti solin skein het Vit fi eitt hugnaligt prát ein lennent ee Vosaðu hvaðan Vit KOMU Vit rdu teir, hvat teir gjørdu wbeiði teirra o.s.fr Tveir av teimum von øndur medan hinir báðir vóur komnir at hjálpa til. Pråtid snúði seg um turismu, men ferðast, tað gjørdu teir ikki nei, teir tóku ímóti ferðafólki Meira kom ikki burturúr. Tað rekk so sum so við landbúnað inum, og skuldu teir klára tað, vóru teir noyddir at hanga í Skera torv framvegis Scrabster sunnukvøld 1. juli Vit sita nú í Scrabster og njóta havið í sólsetri útsýnið yvir Longur niðri á Kampingpláss inum spælir Frelsunarherurin kend løg, so vit fela okkum longu á Vaglinum. Vit hava í dag koyrt igjøgnum vakrasta og landslagið í Longur norð heimligt við ham mest hugtakandi Skotlandi higartil ur vit meir: gjørdist tað, landsløg torvroykur rak vid Skotar men skurðurin er automat torvlutirnir transportbandi inn á komu, arum, og næsarnar skera enn torv, iseradur, og verða førdir á goymslur. Vanligu vegirnir í Skotlandi sum Munurin er hava somu breidd vegirnir heima hjá okkum bara hann, at ein strika er málað eftir miðjuni, og er hon til stóra hjálp í ferðsluni, men kortini var størsti vegastrekk inum, vit koy rdu eftir í dag, bert einsporaður, men vikiplåssini eru tett og vælavmerkt Úr Bonar Bridge, høvdu koyrt igjøgnum á suður, vendu vit inn í landið og koyrdu uppeftir Miðskotlandi til Tongue við norðgurstrondina, ið parturin av sum Vit veg var ógvuliga meinlik føroysku strondini. Var tað vakurt anfyri, var enn meiri hugtakandi eyst at koyra upp gjøgnum mið- og ferð gongur leiðin avgjørt tann veg norðurskotland, so næstu m Bert rosandi orå Her å kampingplåssinum eru fleiri føroyskar familjur, og hav: vit havt eitt hugnaligt prát við tey. Øll hava verið ymsastaðni Frá London upp til Isle of Sk); Slík rósandi orð um feriur hava vit neyvan hoyrt áður, tosa um tær biligu verurnar, tað blíða fólkið, tað skiftandi náttúruna torsligin og yndislig alt i einum