leygardagur 7. august 1976síða 4

Síða 4 sosialurin Studentakabarettin 1976 dag tleys og Á í í ret 3 5 g náðileysar rnaligari ár undan ári, og tað iðmer sum á ólavsoku erða gjørdar til hetta samfelag, tvkjast vatndeyvar og skugga kendar afturimóti sjálvum veru leikanum Då ið tað í ár kortini lukkaðist it geva landskabarettini »Før yar í Sjeytiårunum« nekur lygg og alt annað enn meinaleys sip, mundi orsøkin vera, at tað í endiliga tykist vera eydnast <abarettfólkinum at sleppa úr ti sum húsakabarettin í isshafti, ) in roynd at koma r sum studenta i I ) iftur var alt ov að a nevniliga hes heldur fantasileysa form ið skifta 1 ( } 5; ' L n I ettiliga sakleysum istaklingur sal lovn heildamyndina og tað i í ntið 1 f Í Í 1 erð Mist at skapa eina revy við eiðum boð kapi og ein m tráði, eitt teiti, har um løstu oll herming og alt skemt og oll gags« (tey vóru tibetri få) tæna einum hægri endamåli, nevniliga at geva eina týðiliga mynd av hvussu Feroyar við vaksandi ferð verða umskapaðar til eitt ramkapitalistiskt yvirklassa samfelag, eitt Klondike við oll um, ið ti hoyrir til, húsaneyð og húsaspekulatión, akademiskum finarimpum, veruleikafjarum myndablødum, amerikaniserad um religiøsum vitloysi osfr. Karmurin er ein løgmansveitsla har landsins korruptu gekkar og hvør vid " X »on the rocks« i hondini avmynda tað, sum leikar á í Føroyum í løtuni, og har Tor móður Dahl (spakliga, men væl le ikadur) it søkka av síni akademisku kjølfestu, vid filosofiskum knyk sjålvhåtidarligur, um lum í brúm, sum viðmerkjari ella maður í steinboga« sigur sina in um, hvat foroyinguri I er tettt 1] til Førovat já Tór sum flestu foroy ingar ikki hava sæð enn, men sum nógvir munnu hava hoyrt um) Kabarettmenninir hava skorðað eina ótrúliga rúgvu inn í henda karmin, okkara barna- og kvinnuuppfatan sølumidstød- ina, tad nyggja føroyska snobb ariid, hesa låturligu dyrkanina av tingmonnum og landsstyris- monnum og akademikarum, sum vit eina og aleina hava myndablødunum fyrst og fremst >Nú<, fyri at takka, taluskeiðið á Hafnia (næstu ferð vera tað scientologarnir!), háro- logiina (ein frålik framførsla ivaleyst konubitin i hesi åtuligu borðreiðing) og ein hóp av teimum -logum og medisinmonnum og útlendskum supersvindlarum, sum í hesum gogum og døgum tyrpast henda vegin og bólgna upp sum matmaðkar millum eitt fólk, sum andliga tykist um at blaða burtur Samstundis sum nógvar hen seinast dingar frá a árinun tiknar við, tilburðir, sum tykjast smáir. men eru samfelagsliga avdúkandi, hevur fingið eina dypd og eitt persp« tiv, sum er nytt og óvanlgt kabarettin innan føroyskt revyarbeidi. Hø vudsmotivid er, at vit, nettupp nu tå landid tykist mentunarligum royna t skapa eitt serforoyskt tjóðerpni, sum ikki klæðir okk um, og sum vit ongan rætt hava til (og sum yvirklassin minst av øllum hevur nakran rætt til), og at vit royna at skapa eina mytu um føroyingin sum nakað ævin- samstundis krampatøkum, ligt og stødufast, sum vit renna å leistum fyri hvørjum fjórðafloks politiskum ella religiøsum playboy, sum kemur noddan t da ! í nd 1 1 í 5 vån Sjá på ið nska t du i Ty helvt av kabarettini. Fyrri part 1 ; iel 1 di ur av løg mansveltsiurl KUN eisini verid eitt sindur stytri Okkurt hol er eisini. Dagblads fascisman er td. litid vidgjørd Somuleidis byråds-korruptionin Men vit skilja væl, at kabarett fólkið dryggjar sær slíkar gloy pubitar til seinni! Kabarettin endar við eini orgi- astiskari, religiosari seansu, sum fær ein heldur óhugnaligan farra, nettupp ti vit vita, at tað, hon lýsir, er tann veruleiki, sum summi av okkum uppliva dag- liga. Kabarettin gongur skjótt og liðiligt og uttan himpr, rekvi sittirnar eru fáar, men undir strika altið okkurt. ljóðbandið er professionelt (áskoðarin gloymir eint byrjanina av lagnusymfo tá Pætur hin Stóri trinur inn 1propos, í ikadur, bæriligur playboy-Pet ur), men sjålv kabar profes ionel Hon er r, góður eIKUTI olksligur, beir ettin er ikkl! amatør 5jonielKu imatørsjon framett ósmæðin, ja, næstan ráur. Og d tettupp slit a rul fvi | dag nesum éru tær lestt donskl I rna o fullfiggjaðar r væl sneiddar tær annars eru, tað eina mjólkavatn Vit iga takk. Og na onkur raknar vid av hesum nev anum. Og fara ut aftur, vonandi eitt sindur styrkt til at leika vidari i landskabarettini Føroy- um, sum hevur synin hvønn dag í árinum, og sum vit betala fyri, ikki við 15 krónum, men við helvtini av okkara inntøku, við okkara sålarfridi og — sum dømi ganga um vidhvørt eisini við okkara lívi. askoðari Útvarpið broytt til tað betra Vit hava eitt frálikt útvarp í landinum, sum er øllum lurt rum til stóra gleði. Útvarps nanningin ger nógv fyri at it vega tilfar til tær mongu send ngarnar, sum gleða lurtararnar m kvøldarnar. Sendingarnar já ðrum útvarpum standa ikki í mát við tær her hjá okkum, tå ið vit hugsa um, at føroyska it varpið er á byrjunarstigi. Tasð er gott at hoyra nýggjar reddir á Bryggjubakka, og at útvarps- tjórin saman við utvarpsnevnd hevur givið mongum møguleika at sleppa í útvarpið at gera sínar egnu sendingar. Eftir at hava tosað við fleiri lurtarar, so tykist emja vera um at útvarpið er nógv broytt til tað betra. Hin lurtararnir nógv Hermann Hansen, vegin sakna Oskar Jacobsen, Ola Kurt Oliver Næss og aðrar eimum skemtiligar løtur í V4 Hermansen, sum HOVU endingunum i | y it eru væ erð og ferdsla erliga nu itvarpið er farið at ferða um nøgdir við tåttin landið við hesum tåtti. Tað hevåi eisini verið at fegnast um, um midvikusendingin gjørdist eitt sindur fjølbrovttari. Harum- framt kundi eitt sindur meiri verið gjørt við tónleikasending arnar soleiðis, at tey ymsu tón B R Ø V leikasløgini, sum verða spæld £ ymsa staðni í Feroyum, fingu eina betri umboðan gjøgnum nýggjar upptøkur Hetta er alt væl meint, og vit hava nakað at gleða okkum til í framtidini sambært tað, sum verður sagt í samgonguskjal inum um útbygging av útvarp Inum annar: H.B.H Góða Demokrit Dit tjóðveldisfólk eru skjótt komin so í vana við, at hjá býráðnum bert verða sett fólk við rottum lit, t.d. býararkitekt ar. byarskrivarar v.m., at tá onkuntid undantok eru, gerast tit vitleys. fara í ldanda og brigsla líkt og ólíkt, sumt.d. at ein er av ov góðum slag, ert tú ikki eisini tað??? Tu spyr okkum lesarar, hvønn umsøkjara vit vildu sett i starv. Tað kann vera ilt at siga, ti enn hevur hvør lesari her å landi loyvi at hava sina egnu áskoðan. Har afturimoti eru vit nógvir lesarar, ið ikki ivast í raðfylgj- uni, um tú hevði stillað inn. Mun di raðfylgjan ikki verið henda Nr. Í. Tú sjálv. Nr. 2. Svigar- inna tin. Nr 3 Onkur við rottum liti og hormonbalanca Tá størv verða sett, hava tit tjóðveldisfólk annars ikki verið serliga erkvisin, annaðhvort søkjarin er stud. ditt ella cand datt. men meira lagt dent á, at hann hevur rættan lit. dert eitt »litid« dómi: Á GINUMm av fremstu mentunnar stovnum okkara varð einaferð stjórastarvið leyst, fleiri kvali ficeraðar umsóknir vóru, men ein eks-busschaufforur var sett- ur. Ikki mótmæltu tit tå ti hann hevði rættan lit. Tad tykist, sum besta kvali fikation å hesum stovni er at vera næstringur stjorans, hava rættan babba, hava talufeil og ikki at gloyma hava rættan lit. Ei heldur mótmæltu tit, tá einasta kvinna á hesum stovni fór til hús Fyri at nýta tíni egnu orð, hvat dámar tykkum? Homonella Nr. 44 — 7. august 1976 við- merkingar Men Gud raa'r Dimmalætting skrivar i oddagrein um vandan fyri miseydnaðum eplavekstri: Indtil nu har tørken også ramt de lande, hvorfra Fær- øerne i foråret hentede lægge- kartofler, f.eks. Polen. Her står markerne heldigvis godt fremdeles. Og hvis intet ufor- udset indtræffer, skulle der være chancer for en god kartoffelavl i år. Det kan, hvis resultaterne kommer til at svare til forventningerne, være klogt at sørge for at være selvforsynende med læggekartofler til næsta for- år Menneske! Gud raa'r! spar, men Kapitalinum ella folkinum? FRAMIN skrivar um ætlan landsstyrisins at flyta fiski markið út Men sui it fyrr hava srtørt | rt við S( er t ið 14 markað. hvat ein fiskimark útflyting loysir í sær sjal ) fis! itflyting tri lieikar, Førovar hava, klassaviður kiftunum í føroyska samfel 1p agnum og av politiska viljan um hjá føroysku myndug Hvørjum samfel- føroysku leikunum agsbólkum tæna myndugleikarnir? Tæna teir foroyska stórkapitalinum, sum fyri at varðveita fiski- rættindini aðrastaðni eru til reiðar at selja heimasjógvin? Ella foroyska fólkinum, hvors grundleggjandi áhuga- mál eru at tryggja grundar- lagið undir føroyska samfel- agnum, at tryggja heima- sjógvin? Hvor eigur? 14. September skrivar í odda- grein: Hvor eigur landið? Og hver eigur undirgrundina? Teir flestu foroyingar svara Oivad, at tað gera vit sjálvir, foroy- ingar eiga landið og undir- grundina, náttúruríkidomið er okkara. Og sjálvandi er tað so, men tað ræður um, at vit taka við ognar- og yvirvalds- rætti okkara til landið og lunnindi tess. Henda ognar- og yvirvaldsærtt eiga vit ikki i løtuni, men er tann stundin komin til handa, at føroy- ingar fylkjast í kravinum um, at landið gerst okkara. Gevur einki Ein lesari í Fjúrtandi ilskast inn á ferðamannavinnuna: Hon gevur foroyingum ein- ki, hvørki lítið ella stórt, hvorki pening ella undirskot Men júst hetta, at teir koma bestu summarmánaðirnar hi- gar, ger, at foroyingar verða avrøktir. Teir verða riknir út at síggja seg um, hóast teir hvorki s% ggja eitt ella ann að.